nnr-costarica

En het leven kabbelt voort...

2012-01-26T10:57:00.000-06:00

We hebben prachtig zonnig en droog weer deze januarimaand, daardoor is het dorp alweer vroeg in het jaar helemaal volgestroomd met toeristen. Soms hebben ze zelfs moeite om een kamer te vinden, dat hadden we nog niet meegemaakt sinds we hier wonen...meestal heeft het dorp meer hotels dan toeristen namelijk. Sinds kort is het ook druk bij Brigitte's ontbijtrestaurant, waar ik soms een beetje bijspring in de bediening. De paardentours lopen ook erg goed,helemaal sinds we zijn aangesloten bij hiddentrails.com da's een website voor paardrijvakanties wereldwijd, waardoor hele groepen mensen tegelijk bij ons komen om paard te rijden. De foto hierboven is door een van hen gemaakt, een professionele fotograaf uit Oostenrijk. Dat ben ik (steeds Costaricaanser) met Alaska, een Appaloosapaardje bijgenaamd Chocochipz.

En Ramona geniet van haar lange vakantie, die hier in de wintermaanden valt. Ze speelt veel op de nieuwe laptop en het nieuwe mobieltje (wat ze voor haar verjaardag gekregen heeft). Soms moeten we haar dwingen om naar buiten te gaan, een frisse neus halen op het strand, ze wil dan niet omdat het op Internet zo leuk is, lekker chatten met haar vrienden of bouwen aan het spel Minecraft, wat ze ook samen met vriendjes speelt.
Op 6 feb. beginnen de lessen weer, ze gaat dan naar de 6e en laatste klas van de Primaria, de basisschool (groep 8). Binnenkort gaan we het boekenpakket ophalen en een dagje naar Limon om de utiles escolares te kopen, dat zijn schriften, pennen en andere benodigdheden voor het nieuwe schooljaar.

En Noel zit sinds kort in de ouderraad van school en helpt de computerleraar met de computers en de lessen. Qua besturingssysteem wordt er op school geswitcht van Windows naar Linux en daar is Noel een soort expert in. En vriend T. die ons binnenkort voor de vijfde keer komt opzoeken, werkt in Nederlandals Linux-engineer, hij is de super-expert, dus die gaat Noel en de school hiermee ook helpen! En hij komt dit jaar in juni alweer naar Costa Rica, leuk leuk leuk!

Stormachtige kerstmaand

2011-12-17T16:38:00.003-06:00

Terwijl ik dit zit te typen stortregent het keihard op het golfplaten dak van ons huisje en de takken vliegen door de lucht: storm op de Caribe, laat dit jaar want dat zou eigenlijk eind november wel voorbij moeten zijn. Ramona heeft vakantie en zit noodgedwongen dus veel binnen bij de TV en de computer. Het kerstseizoen is ook hier aangebroken, dus we kijken weer aan tegen de knipperende kerstversiersels van het hotel aan de overkant. Nog een weekje ofzo, dan zou het hier weer heel druk moeten zijn met toeristen, die speciaal voor kerst en oud & nieuw hier naartoe komen. Hopen maar voor ze dat het dan wat beter weer is!

We hebben een paar dagen familiebezoek gehad van Noel's neef J. en dat was heel gezellig! We zijn naar het National Park en Puerto Viejo (de verdorven tweelingstad van Cahuita) geweest en hebben gezellig een paar dagen samen opgetrokken. En hij heeft Ramona zijn notebook computer kado gedaan!!!! Nu is J. alweer verder gereisd naar Bocas del Toro in Panama, maar hij vond het geloof ik wel gezellig hier bij ons en wil zelfs nog wel een keer terugkomen! Mensen bij wie Cahuita in de smaak valt komen opvallend vaak terug hier voor volgende vakanties, als je hier woont ga je de gezichten van deze reizigers zelfs herkennen, dat is niet zo vreemd als je in een dorpje van maar 3000 inwoners woont, natuurlijk....

De Dood, de Gieren of de Wurmen,,,

2011-11-30T00:09:00.005-06:00

Ola!

De laatste stukjes zijn allemaal aan Natasha's brein ontsproten, maar ik leef dus ook Ola!nog.Ola!.. Helaas kan dit niet gezegd worden voor twee van de drie kleine hondjes, van de drie heeft alleen de allerkleinste (Boemboesh) het gered... De tuin begint onderhand wel een beetje op een Pet Semetary te lijken...
De afgelopen tijd was niet de allerleukste, ook al niet omdat we ons moesten bekommeren om een langzaam stervende buurvrouw. Die wilde eigenlijk een spuitje, maar daar doen ze niet aan in Costa Rica. En haal het je het vooral niet in je hoofd om aan de wens van een doodziek persoon gehoor te geven, dat levert je gegarandeerd 15 jaar gevangenis op. Details over de laatste weken van de buuf zal ik jullie besparen, die waren niet al te aangenaam, nuf said.

Een waarschuwing vooraf: tere zieltjes kunnen het nu volgende stuk beter overslaan.

Buuf werd in februari ziek, pijn in haar strot. Ondanks herhaaldelijke pleidooien om naar de arts te gaan, weigerde ze dat. Ze ging liever naar een sjamaan... Hmm, dat heeft dus, voorspelbaar genoeg, geen moer geholpen. Zelfs het advies van die dude (jij MOET nu naar een dokter!) weigerde de buuf op te volgen. Het resultaat was voorspelbaar. Het werd er allemaal niet beter op en Gaby, haar naam dus, besloot om zonder enig medisch ingrijpen de laatste maanden in te gaan. Een fles sterke drank en wat knockout pillen zouden dan wel het einde doen. Maar dat gaat zo maar niet hierzo. Thuis dood aangetroffen worden betekent hier automatisch een autopsie in San Jose en een politie-onderzoek. Dat had dus een onplezierig bezoekje opgeleverd van de OIJ, de recherche... 'Waarom heeft U niet ingegrepen?' Dat levert dan wel geen 15 jaar op, maar wel een strafblad en uitwijzing... over een klein jaartje niet meer, dan hebben we namelijk een permanente verblijfsvergunning, en kan ik vaarwel zeggen aan het NL-vod, lucky me!
Soit, het ging met de buuf dus bergafwaarts, en begin augustus kreeg ze het letterlijk spaans benauwd. Veel te laat besloot ze om zich toch maar te laten opereren. Nu zijn ze hier niet zo recht voor zijn of haar raap en moet je werkelijk alles tussen de regeltjes lezen en horen... In het kort: het strottehoofd ging eruit en er werd een maagsonde aangelegd, in San Jose. Na een week had buuf er genoeg van in dat ziekenhuis en ontsloeg zichzelf. Ik heb haar toen opgehaald en dat had nogal wat voeten in de aarde. Of ik familie was... Nee dus, een buurman. Waar is de familie dan? Ergens in Alemania... Waarom komen die niet? Niet aan mij vragen, hier heb je een kopie van haar testament, en zoals je ziet ben ik een van de getuigen. Is de Caja (het ziekenfonds) betaald? Yep! Hoe heten haar ouders? Ola! Hoe moet ik dat weten, die zijn trouwens allang dood... Waar moet ze heen en hoe? Cahuita, een taxi. Drie uur gezeur en toen konden we op weg. Gaby dus thuis. De eerste paar dagen kon ze (met ondersteuning) nog wel een meter of tien door de tuin lopen, maar dat duurde dus niet lang. Spreken kon ze niet meer, dat is ook wel erg lastig zonder strot... Die was vervangen door een metalen buisje, en die moest twee keer per dag eruit om het slijm etc. te verwijderen. Werkelijk een bijzonder aangename klus. --- Jullie waren gewaarschuwd, overslaan! --- Gelukkig kwam er na een dag of vier ondersteuning van het Hospital de Dolores, een soort begeleiding bij krepeergevallen. Paletatieve zorg of zo, en ik ga echt niet de correcte spelling opzoeken, (zeker niet omdat je straks 'de huis' en 'de meisje' mag schrijven, hehe) schijnt dat in NL te heten, iets waar die christenhonden van het CDA, de CU en die Staphorstmalloten zo dol op zijn... 24 uur per dag moest er iemand naast de buuf zitten, ze kon niet meer het bed uit en moest tig keer worden schoongemaakt en er moest via de maagsonde 6 keer per dag een soort astronautenvoer in. Die klus werd door vier mensen opgeknapt. Ik zat daar elke dag van 4 tot 7, daarna kwam een andere buuf. Een diepgelovige Yank, maar wel eentje van de goeie soort, raar maar waar. De laatste avond (Gaby kon nog net wat – bijna niet te lezen – op papier zetten: 'Es flimmert!'), en twintig minuten later begon ze te grijpen naar dingen in de lucht die niemand kon zien, behalve zij dan. Dat bezorgde mij wel enigzins de creeps. Een paar uur later was ze dood. Aanstaande zondag wordt de as in zee gegooid. Zoals hier gewoon is zal ongeveer het hele dorp daarvoor uitlopen, het gigantisch op een zuipen zetten (guaro, google of Duckduck Go maar ff zelf op). De kosten van dat gelag mag de familie betalen. Haha, die is er niet: betaal maar zelf! Hoe dan ook, dan is dat hoofdstuk ook weer gesloten.

En Ramona heeft vakantie! Drie maanden maar liefst... zielige ouders... In februari mag ze eindelijk weer naar school. Hmmm, die school is trouwens (nu is het macabere deel dus afgelopen...) ook een bron van puur geluk... Een enkel voorbeeld, de directeur: een Jezuiet (schrijf je dat zo? Geen flauw idee...). Ik werd gevraagd naar mijn mening over die gast, hoewel ik geen enkele functie daar bekleed, behalve die van Verschrikkelijke Boeman. 'Volgens mij is dat een nicht, en dat interesseert mij verder niks'. Helaas haalde die dude het in zijn hoofd om een jongeman als gymleraar aan te nemen, een crackhead die er met de mobieltjes en de poen van de leerlingen van door ging. Ergo: gymleraar eruit, en directeur een laatste waarschuwing. Maar blijkbaar is de man een beetje hardleers. Binnen de kortste keren had hij weer een knaap aan zijn zijde. Dat is weliswaar geen misdrijf, maar openlijk de herenliefde bedrijven... dat is hier not done. Een hele hoop gedoe dus. Schande! Schande! Die man moet weg! Dat soort gezeik. De man is echter qua vakbewaamheid de beste sinds jaren en zolang ie zijn hobby met meerderjarigen, en niet scholieren, uitvreet... voor mij geen probleem. Daar denken echter redelijk veel socios anders over.
Even een uitleg: de school bestaat uit de leerlingen die mee mogen praten, het secretariaat (een groot woord voor 1 mevrouw). de leraren plus directeur, de Junta (een woord wat mij de rillingen bezorgt), het dagelijks bestuur, en dan de socios, iets wat het makkelijkst te vertalen is als een RvC, en die hebben het laatste woord. Zonder de goedkeuring van die raad: geen nieuw personeel, geen prijsverhogingen, etc. Dat gaat dit jaar dus een aantal leraren de baan kosten, o.a. de compu-leraar, wat trouwens geen verlies is. En het zou dus ook zo maar de figuurlijke kop kunnen kosten van die Jezuiet. Een socio wordt je echter zo maar niet, dat gaat via cooptatie. Van de 15 zijn er ondertussen een stuk of 5 gillend weggelopen, en van de rest dreigt de meerderheid de man 'van de andere kant' te ontslaan. Tot mijn grote verbazing, maar niet heus, werd ik gevraagd om ook socio te worden, met directe ingang. Nu mag ik daar dus de Boeman gaan spelen... Ach, we zijn wel wat gewend ondertussen, hehe.

Iets geheel anders: die andere 3 nederlands sprekenden waren dus geremigreerd naar NL. Good riddance! Pech: na nog geen twee maanden geleden was de kerel, een racist, alweer terug. Wilderiaans NL beviel blijkbaar toch niet helemaal. Nu is het zootje weer terug en moeten we in het openbaar weer oppassen met vloeken, schelden, en wat dies meer zij. Jammer genoeg is hun vliegtuig niet in zee gestort...
Wat nog meer te melden? Hmm... O ja! Eind januari, in 2012 dus, komt Tabe weer op bezoek. Een maand maar liefts. In september komen mijn ouders en mijn broertje. Nou ja... broertje.. de man loopt ook alweer tegen de vijftig... Felicidades alvast! Zij blijven helaas geen maand, maar toch. Misschien komt er nog een ons volkomen onbekende achterneef (als dat het woord is voor de zoon van een nicht tenminste, beats me...), en dan is het weer bijna einde 2012. Dat is, zoals iedereen weet het einde van de wereld as we know it. 23 december! Nog 1 keer kerst, en daarna word ik nooit meer lastig gevallen met mijn voornaam! Hehe, hebben we dat ook weer gehad. Voor de mensheid dan, volgens de oude Maya's Of de andere dieren het overleven, en de mais, dat zeggen ze dan weer niet... Met een beetje mazzel overleeft onze beestenboel het wel. Te weten: Maya (de poolhond aka Dikke Pup), Mambo (aka Mambo), Boemboesh (aka Bumbus), Lullo Kareltje Bruin aka Muts en Snoepje (een poes, aka Tepelbijter). Alas, wedden dat die oude Maya's het ook fout hadden? Het eind van de wereld is al zo vaak voorspeld...

O, dat doet me aan een bezoekje denken... Zaterdag stonden er opeens twee mannen in een driedelig pak voor de deur. Oepe! Oepe! Ikke T-shirt aan en mijn oude slippers zoeken en naar de deur. 'Watte?' 'Mogen wij even binnenkomen?' 'Waarom?' 'Give me the brochure please' zei het ene pak tegen het andere. Aha, Yanken, maar dan van de mindere soort... 'Wij komen U de waarheid vertellen!' Ojee, de waarheid... 'Helaas meneertjes, ik heb al genoeg waarheid, whatever may be with you. En niet meer langskomen, de volgende keer laat ik de Dikke en Mambo los'. (die andere twee woefjes doen geen ene moer, behalve eten, drinken, boeken etc. vernielen, een hoop blaffen en huilen).

Alles komt tot een eind, ook dit jaar. De kerstlampjes hangen alweer een maand of twee bijna overal, maar niet hier. Een bizar gezicht trouwens, santa claus met slee, rendieren en sneeuw in de tropen... Dan hebben we dan ouder, oud en nieuwjaar. Ook allemaal niks bijzonders. Dan de verjaardag van de puberende dochter (die ons al maanden aan de kop zeurt over kadootjes...), Daarna wachten we gewoon het einde af. Van het kabinet Bruin I, van de VS, van een zootje oorlogen, de bankiers, hedgefunds, enzovoorts.
(Ik heb ze nageteld, er zijn van hier tot het dorp maar een stuk of tien lantaarnpalen. Per paal 5 bankiers en dat soort tuig, dat is een druppeltje op de gloeiende plaat. Een beetje hulp bij het opruimen is dus wel welkom... )

Genoeg gezeur. Er is toch nauwelijk een hond die dit leest. En nog excuses voor het te laat publiceren van de commentaren... Ik heb me de afgelopen tijd niet bemoeid met dit blog, en het modereren schoot er ff bij in. Bij deze, ik beloof beterschap. Maar zoals bij al dat gekwaak: geen garantie voor de toekomst! Hehe.
Alvast een gezellie sinterklaas (een kerel uit het huidige Turkije die op een of andere manier uit Spanje schijnt te komen, door de maan schijnt of zoiets, en de enige pedo is die in NL nog welkom is....). Een gezellige kerstmis ook nog met de kerstman, een kerel die op de noord schijnt te wonen, een hoop rendieren heeft, en voor de rest een lucratieve kopie blijkt te zijn van sint. En ook alvast een gelukkig nieuwjaar, moge het beter zijn dan het 2011, ook al zijn de vooruitzichten niet rooskleurig. Edoch, wanhoopt niet. Alhoewel het eind van de wereld nabij is (duh), de Chinezen de baas worden (wel waar), de VS de ondergang tegenmoet gaan (onherroepelijk): we zullen het wel overleven. Oude Maya's of niet.

Gezondheid in ieder geval!

(excuus voor eventuele typo's, het toetsenbord doet een beetje mal.... .Voor de rest werkt LinuxMint 12 als een tierelier. Fuck windows! www.linuxmint.com: beter, veiliger en voor nop. Downloaden (duurt met de verbinding hier 1 uur, maar wellicht bij jullie minder, op een cd branden of de iso op een stick zetten, 600 nog wat MB, herstarten, stick erin, in de BIOS primair de stick eerst, eventueel het woord live inkloppen, vervolgens het icoontje installeren klikken. Een kind kan de was doen. Installeren, inclusief allerhande codexs, downloaden heeft dat hier een uur geduurd. Je moet natuurlijk wel ff de goede toetsenbordoptie klikken.... ) Eventueel kun je ook windhoos houden, gewoon bij de install opties: delen. Bij het opstarten kan je gewoon kiezen. Windhoos laden duurt eindeloos, LM een seconde of 15, afhankelijk van de desktop of laptop natuurlijk.,}

Kwek kwek, gekwaak, miauw, blaf blaf, grom, en sjirp. Enne nee, aan getwitter doe ik niet.... Ramona wel trouwens...

Tot de volgende keer dan maar weer. Hmm, dat rijmt... ach ja, het is weer bijna...
O.. deze dan:http://www.youtube.com/watch?v=FztijZpfHFI

We leven nog en alles gaat goed

2011-11-26T06:48:00.000-06:00

Het leven gaat zijn gewone gangetje en dan valt er niet zo heel veel te vertellen verder. Ramona heeft met de jaarlijkse bingo (die georganiseerd wordt om geld in te zamelen om de schoolgebouwen op te knappen) de hoofdprijs gewonnen: een grote doos vol koekjes, meel, suiker, bonen, allerlei blikjes en allerlei typische Tico-dingen die wij niet eten zoals manteca (palmolievet) en roze-toetjes poeder (maar waar de buurvrouw wel heel blij mee is), de kastjes hier puilen helemaal uit! De doos was zo zwaar dat de karateleraar geholpen heeft om hem hier te krijgen!

Nog een weekje feest op school en dan begint alweer de lange vakantie. Ramona heeft een mooi rapport (ze moest van ons alles 90% halen, anders geen mobiele telefoon voor haar verjaardag) en in februari begint ze dan aan het laatste jaar van de basisschool. Ze heeft heel veel geleerd hier, elke week muziekles bijvoorbeeld waar ze prachtig blokfluit spelen heeft geleerd (en de drums bespelen). Ook spreekt ze vloeiend Spaans en Engels en een mondje Frans. En ze volgt lessen in karate en taekwondo na school.

In februari komt vriend T. weer bij ons op bezoek en in september Noel' s familie, daar kijken we alvast naar uit!

Costa Rica 190 jaar

2011-09-16T08:04:00.000-06:00

15 september was een grote dag, de 190e verjaardag van Costa Rica, Dia de la Independencia. Maandenlang hadden de kids geoefend met trommelen en omdat we vlak naast de school wonen, konden we daar elke dag van meegenieten. Ook wilde Ramona trenzas, dat zijn vlechtjes, met blauw nephaar erdoorheen. Een heleboel werk, dat kan je van me aannemen. Maar het was een geslaagd feest, waar alle scholen uit de buurt aan meededen. Ook was er een hoop publiek op de been, normaal heeft Cahuita 3000 inwoners, maar op deze dag komt iedereen uit de wijde omtrek en alle oud-inwoners, om gezellig mee te feesten, waardoor 15 september echt een topdag is, erg gezellig bovendien. Het is een nationale feestdag en de dag erna zijn de scholen ook dicht, waardoor iedereen 4 dagen vrij heeft. Op Facebook heb ik nog een korte video gepost, waarop een stukje van het optreden te zien en te horen is.

Vier jaar Costa Rica

2011-09-05T08:00:00.001-06:00

De foto hierboven is van de baai van Puerto Viejo de Talamanca, de zusterstad van Cahuita, 15 km verderop.

We hebben weer een computer gekocht, met dank aan Noel's ouders en Tabe voor de financiele steun! Hij is heel mooi, helemaal zwart met een 19 inch plat LCD scherm, we zijn er heeeel blij mee! Vanmiddag gaan we eindelijk Pirates of the Caribbean 4 kijken op dat mooie nieuwe scherm, genieten is dat. En weer lekker online zijn...zodat we o.a. via dit blog jullie op de hoogte kunnen houden van onze avonturen hier in het wonderschone Costa Rica.

Op 21 augustus was het alweer vier jaar geleden dat we Purmerend verlaten hebben om ons in Midden-Amerika te vestigen. En daarvan wonen we alweer drie jaar in dit schattige huisje in Cahuita in Little Jamaica. Bofkonten zijn we! Het gaat heel goed met iedereen. Op 15 september vieren we alweer voor de vijfde keer de Onafhankelijkheidsdag mee...Ramona zit dit jaar in de drumband van school en doet mee aan de parade. De kinderen oefenen elke middag na schooltijd en omdat we pal naast de school wonen kunnen we hun vorderingen perfect volgen, ahum. Een enorme bak herrie is het, niemand kan maat houden! Maar ze hebben nog wat tijd om te oefenen, voordat het zover is.

Het is september en dat is de mooiste tijd van het jaar: warm en droog, met rijpe sinaasappeltjes, guaves en avocado's, mjammie. Het is ook rustig, want dit is het begin van het lange laagseizoen, tot december. Alhoewel, we zien veel meer mensen dan om deze tijd in 2009 en 2010, gelukkig maar. De zee is kalm en blauw, perfect om te zwemmen en te snorkelen. Dat laatste willen we binnenkort eindelijk eens gaan doen, het koraalrif hier is namelijk prachtig! Als jullie ooit nog eens naar Costa Rica toekomen, dan is september de perfecte maand! Maar niet in debergen en aan de Pacifico, daar regent het nu namelijk pijpestelen.

Geen computer meer...

2011-07-21T09:23:00.000-06:00

Het gaat goed met ons in Costa Rica...en ook met onze veestapel: Maiah, Mambo, Samba, Boemboesj, Bruno, Mozilla, Snoepje & Scooter-Jack...en ja, ze blijven allemaal! Het kost wel een lieve duit om ze allemaal te eten te geven, maar ze zijn zooo lief......
Jammer genoeg zijn onze computers kapot gegaan...we hebben het al eens eerder geschreven, dat apparaten hier geen lang leven hebben, door de zoute zeewind, zwart vulkaanzand, de hoge temperatuur en luchtvochtigheid, de blikseminslagen in buurtstroommasten. Dat is iets waar je wel aan went, maar wat toch ook wel lastig is...omdat het erg duur is om dingen te repareren en of te vervangen. Goed we hebben nog een klein 10 inch computertje...maar Noel en Ramona zijn zulke computerfreaks dat ze steeds bakkeleien wie er nu weer aan de beurt is. Je raad het al, ik kom er gewoon niet tussen , behalve om 05:45 s ochtends als ik opsta en die twee nog in diepe rust verzonken zijn. Jammer genoeg zijn ook alle computers van het internetcafe op een na, kapot. Die ene staat nu in het ontbijtrestaurant en daar zit ik nu dit stukje te tikken. terwijl tien toeristen in mijn nek hijgen, mind you. Hoogseizoen, dat hebben we dan weer wel!
Dus helaas, komt er voorlopig, na op de kop af vier jaar schrijven, voorlopig een einde aan het regelmatig bijhouden van dit blog....misschien gaan we er ooit wel weer verder mee hoor, als we weer een echte computer thuis hebben. Natuurlijk kunnen jullie gewoon contact met ons blijven houden, via mail of Skype. Of Facebook. En als er iets aan de hand is, dan horen jullie dat meteeen, dus maak je vooral niet druk over ons. Costa Rica = Pura Vida!!!!

Zes lieve hondjes...

2011-06-02T07:37:00.000-06:00

Een paar weken geleden vonden we drie piepjonge puppies langs de snelweg; die hebben we mee naar huis genomen om ze aan te laten sterken met melk en puppiebrokken. Nu zitten we dus met zes honden in huis! Maar we houden er maar eentje, de kleine Boemboesj...voor de andere twee zoeken we nog een aardig baasje. Poes Snoepje hebben we toch maar laten castreren, anders hebben we hier straks een zee van bontjes. In Costa Rica zijn al veel te veel hondjes en poesjes!

Ramona is langzaam in een puber aan het veranderen! Met haar vriendinnen zingt en danst ze mee met Youtube-filmpjes van Lady Gaga en Justin Bieber. En ze zit op Baile popular, waar ze de reggaeton leren dansen. Dat is een workshop van school, waar ze na de lessen lekker mee bezig zijn. Gelukkig gaat het heel goed met haar. En met ons ook trouwens...

Alles goed aan de Caribbean

2011-04-07T21:28:00.000-06:00

Hier nog wat fotootjes, die T. met zijn space-mobieltje gemaakt heeft tijdens zijn vakantie hier, twee van ons in of bij de Cocosbar in de dorpsstraat van Cahuita en eentje van Luna, gewoon omdat het zo'n lief paard is.

Intussen hebben we weer een derde hondje erbij, genaamd Mozilla; voorheen ook wel bekend als Charly Brown van de Bananas...maar hij had op een slechte dag een passerende motorrijder gebeten en kon daar niet meer blijven (dat is een hotel-restaurant van vrienden van ons, 200 m. verderop aan Black Beach Road). Nu houdt hij Maiah en Mambo bij ons gezelschap, als kettinghond wel te verstaan! Ze blaffen wel veel, maar bewaken de boel hier prima. En de poesjes groeien intussen vlot op en spelen nog steeds de hele dag.

Ramona begint ineens al aardig te puberen, ze wil alleen met haar vriendinnen naar het dorp aan de zwier, liefst in hotpants ook nog. Zingen en dansen is hun nieuwe hobby en dat houden ze makkelijk vol tot 1 uur 's nachts! En ze willen shoppen in San Jose, 200 km. verderop! En later beroemd worden, natuurlijk!
Intussen heeft Ramona een pony in haar haar geknipt (nog niet te zien op de foto) om te lijken op haar idool Eva van Dongen, van de Nederlandse politieserie Flikken Maastricht...daarvan zaten we een poos lang alle afleveringen van te bekijken via Uitzendinggemist.nl en dat maakte blijkbaar nogal indruk op Ramona, een fotootje volgt de volgende keer.

Gezellig bezoek

2011-02-26T20:08:00.000-06:00

Vriend T. was zowat de hele maand februari bij ons op bezoek hier in Cahuita en dat was erg gezellig (de foto hierboven heeft hij met zijn supermobieltje gemaakt)! En hij is ons alweer voor de derde keer komen opzoeken in CR, echt bijzonder. Verbleef hij vorig jaar samen met vriend S. in een cabina van Brigitte, dit jaar heeft hij drie weken bij ons op de bank geslapen en dat ging helemaal perfect. T. heeft vooral 'gechilld' dit jaar, geen toeristische uitstapjes gemaakt; behalve twee maal naar Puerto Viejo en een maal naar Limon, naar de geldautomaten daar. Want bij de bank in Cahuita kun je niet met alle NL pasjes terecht, blijkbaar. Ook heeft hij zonder zadel paardgereden en is bij het zwemmen aan Playa Blanca (Nationaal Park) in een ripcurrent terecht gekomen, waarbij hij helemaal de zee ingezogen werd en bijna verdronken is. Gelukkig kwamen mensen met een zes meter lange stok, die hebben hem weer aan land geholpen gelukkig. Een ripcurrent heet in het Nederlands een getijdestroming, bij eb stroomt het water dan hard terug in zee. Ook al stond er daar een groene vlag, zwemmen is hier gewoon gevaarlijk. Tot je knietjes is het zo ongeveer veilig, dat roepen we dus ook altijd tegen Ramona.

Zij is intussen begonnen in de vijfde klas/ groep 7 en ze heeft het erg naar haar zin. En ze doet het goed op school. Ook is ze intussen al 1'53 m. , voor jullie informatie. Groot he? Poesjes Snoepje en Scooter zijn ook als kool gegroeid, ze zullen misschien zelf wel jonkies krijgen. Een maal een nestje thuis, dat lijkt ons wel leuk voor ons alledrie. Het zijn ook erg mooie, lieve poesjes en via de dierenarts Edgar uit BriBri komen de jonkies ook goed bij goede baasjes terecht, als ze op zichzelf gaan wonen.

Hier is het beste hoogseizoen sinds 2007 begonnen, qua bezoekersaantallen en algehele feestelijkheid! Misschien is het ergste van die crisis dan nu voorbij, mensen gaan i.i.g. weer graag op vakantie...naar een ver, tropisch land.

Alweer 2011

2011-01-25T19:59:00.000-06:00

Het is alweer januari 2011, het vierde jaar in Costa Rica voor ons. Ramona is elf geworden, omdat ze destijds een milenniumbaby was, is het heel makkelijk te onthouden hoe oud ze nu weer precies geworden is. We hebben haar verjaardag in stijl gevierd, ze is met Noel naar het Parque de Diversiones in San Jose geweest en ook kwamen er heerlijke pakjes met kadootjes van overzee uit Nederland! En we hebben twee snoezige kittens in huis genomen, Scooter en Snoepje (geen familie) de een, het donkergrijze Snoepje,
was een kerstkado uit een nestje wat Brigitte had, zij hebben een stuk of tien katten die steeds weer jongen krijgen. Een paar weken daarna zat er een mooi zwart kitten met witte sokjes bij Alfred en Andrea in de tuin, die hebben we toen maar opgehaald en mee naar huis genomen. Scootertje, hij is heel snoezig met Snoepje samen, ze slapen in elkaars poten en donderjagen de hele dag samen.
Verder ben ik (Natasha) weer gestopt met roken, op 1-1-´11, het is alweer de zevende keer,maar ik zit alweer op dag 25 zonder stiekem trekjes te nemen, dus dat geeft goede hoop. Spijtig alleen dat de sigaretten hier maar 80 eurocent kosten, dus financieel zet het stoppen lang niet zoveel zoden aan de dijk als in NL na de zoveelste prijsverhoging. Een zak lolly´s is hier duurder dan twee pakkies peuken, hmmm.
En over minder dan twee weken staat vriend T. hier voor de deur, waar wij als gezin erg naar uitkijken. Bijzonder is, dat hij alweer voor de derde keer naar Costa Rica komt om ons op te zoeken. We hebben er erg veel zin om hem weer te zien en samen een gezellige tijd door te brengen in februari...

Será un fantástico 2011

2010-12-30T17:39:00.001-06:00

Het is 30 december en betekent dat 2010 morgen voorbij is en 2011 begint. Wij zijn optimistisch, het wordt vast een mooi jaar. Doemverhalen willen we niet horen, ook niet over 2012 en 2013 trouwens. Het leven in Costa Rica is mooi en goed voor ons, al is het op veel manieren heel anders dan het wonen in Nederland. Om dat toe te lichten, zal ik deze week eens beschrijven (al het nog maar donderdag vandaag). In de nacht van zondag op maandag hoorden we onze honden intens blaffen en niet naar de hotelhonden van de overkant, wat ze de hele tijd doen. Dus wij slaperig naar buiten, bleken ze zich losgetrokken te hebben van de ketting en ze waren bezig een luiaard te vermoorden! De volgende morgen bleek er een weeskindje in onze bloemenstruik voor onze deur te zitten, heel zielig! Het kleine luiaardje zat te wachten op zijn dode mama en hij liet zich zo door ons pakken en in een kattenmandje stoppen. We liepen ermee naar de Bed & Breakfast van Alfred & Andrea, waar de aanwezige toeristen oooh en aah zeiden. Andrea belde met het nabijgelegen Sloth Sanctuary en daarvan kwam een meneer de luiaardbaby ophalen en dat deed hij heel goed. Met een grote knuffelbeer kwam hij en daar legde hij het weeskindje op, net zoals ze op hun moeders buik liggen. Het luiaardje keek helemaal gelukzalig! Dat is in Costa Rica wel heel goed geregeld zeg, ze zorgen goed voor hun bedreigde diersoorten. De moederluiaard hebben we later begraven.
De volgende morgen ging ik mee op een paardentour naar het strand en tot mijn schrik zagen we daar een heleboel zwartkopgieren die bezig waren een dood paard te verorberen! Net op een plek waar we altijd langskomen, bij de ingang van de jungle. Wat een naar gezicht! En we blijven daar langskomen met toeristen, want het is hoogseizoen en de politie doet niks aan dode beesten. Helemaal niet als ze buiten hun district liggen, net 300 meter voorbij Tuba Creek wat feitelijk de grens van het hele kanton Talamanca is ligt het dode paard, in een heel verlaten deel van het kanton Limón-Central, waar bijna niemand woont. Ik was er goed van slag van, want eigenlijk had ik nog nooit eerder een dood paard gezien. Maar het wordt nog erger, vandaag fietste ik naar het postkantoor (de postman Horacio had de dag ervoor naar me geroepen dat het pakje van mijn moeder, waar ik al een paar x om was komen zeuren, nu dan eindelijk gearriveerd was) en onze kleine hond Coyote trippelde achter me aan over de strandweg. Opeens hoorde ik TOEOEOETTT en meteen daarna een knal, is onze kleine Coyote doodgereden door een pick-up truck, die overigens vol gas doorstoof. Ze was op slag dood, door een klap op het hoofdje. We zijn er allemaal heel verdrietig van. Ook haar hebben we begraven op een mooi plekje, vlak aan zee. Ze blijft voor altijd in ons hart, al is ze maar een jaar en drie maanden bij ons geweest. En voor het pakje moeten we vrijdag opnieuw gaan, want Horacio was tijdens de lunchpauze thuis in slaap gevallen, blijkbaar. Tja, dat is allemaal heel erg Costaricaans.
Gelukkig is er ook nog iets leuks gebeurt wat betreft de dieren; we hebben een nieuw jong poesje in huis. Ze is heel lief en knuffelig en dat geeft ons allemaal wat troost. Morgen gaan we Oud & Nieuw vieren bij Alfred & Andrea en we hopen dat het voor iedereen, vooral ook voor jullie daar ver overzee, een heel erg mooi jaar zal worden, dat 2011.

Eclipse...en bijna vakantie

2010-12-03T07:50:00.000-06:00

Hierboven zien jullie Brigitte's jongste paard, Eclipse. Omdat hij intussen alweer bijna drie jaar is (ja, de tijd vliegt...we kennen hem al vanaf dat hij 1 maand oud was) zijn we begonnen om hem in te rijden. Dat ging supergoed! Eclipse snapt precies wat de bedoeling is, omdat hij als veulentje heel vaak meegegaan is. En hij is zo braaf, dat er nu al toeristen op kunnen rijden. Ongelooflijk, maar waar. Verder is het een heel slim beest, een soort circuspaard. Hij kan de grendel van de schuur (op de achtergrond te zien) met zijn snuit openmaken om de voerton te plunderen. En hij weet overal te ontsnappen, door over hekken heen te springen met zijn lange benen. Dat is soms wel eens lastig, maar het is een paardje met een gouden karakter.

Met Ramona gaat het heel goed, ze is over naar de vijfde klas (groep7 bij jullie) met een mooi rapport. Ze is vandaag voor de laatste keer dit jaar naar school, met een grote fles Ice Tea...omdat iedereen iets te eten of te drinken meeneemt, om het einde van het jaar te vieren. Volgende week is de Graduacion, dat is de rapport- en diploma-uitreiking, daarna hebben de kids weer vakantie tot midden februari. Ze wil lekker vaak mee naar de paarden en spelen met haar vriendjes en vriendinnetjes in de vakantie.

Verderstaat het hoogseizoen op het punt van uitbreken hier, dat gebeurt altijd als het in Europa en Amerika echt koud begint te worden. Nu dus! Mensen willen zich dan graag een poosje koesteren in de tropenzon en daarvoor ben je hier op de juiste plek. Van december tot april is het hier vrij vol met toeristen en dat is gezellig, omdat er dan vaak livemuziek is in de bars en restaurants. Alles leeft helemaal op. We zien er al naar uit.

Bliksem en stormvloed

2010-11-05T18:52:00.001-06:00

Het is weer november en ook hier kan het dan spoken, het is stormseizoen! Twee jaar geleden stond het hier helemaal onder water in november, nu hebben we gewoon wind en regen. Maar in de rest van Costa Rica, in de bergen en aan de Pacifico, zijn zware overstromingen, waar al 35 doden bij gevallen zijn. Hier valt het alleszins mee, we hebben zelfs zonnige dagen tussendoor. Maar vannacht onweerde het hevig, waarbij de bliksem in een telefoonmast naast ons huis is geslagen. Netwerkkaart van de computer kapot! Drie jaar geleden hebben we hetzelfde meegemaakt, maar dat was toen met een goedkoop telefoonmodem. Nu maar even zien, misschien dat we helemaal op wireless overstappen, met zo'n kleine antenne. Tot die tijd hebben we alleen het kleine notebook van Ramona tot onze beschikking, waar ik nu dus dit stukje op zit te typen.
Er was vannacht ook een stormvloed, waardoor de stranden hier vol drijfhout en kokosnoten liggen! Dat ziet er heel ruig uit, je kan goed zien dat de vloed bijna totaan de weg gekomen is. Gelukkig staat ons huisje op een betonnen fundament van een halve meter hoog, geen overbodige luxe in de lustgebieden hier...
Verder is november traditioneel laagseizoen, er zijn weinig toeristen, o.a. vanwege dat stormseizoen. Tijd om cabina's te renoveren en andere onderhoudsklussen te doen. Bij ons thuis wordt de hele elektrische bedrading opnieuw getrokken, dit omdat we al tien maanden steeds bizar hoge stroomrekeningen hebben! Terwijl we helemaal niet veel apparaten hebben, vandaar dat de elektriciën er nu aan te pas komt. Overal wordt trouwens druk geklust en gebouwd in het dorp, men bereid zich voor op het komende hoogseizoen...dat begint op het moment dat het in Europa en Amerika echt koud begint te worden en dat is zo ongeveer midden november. Met de Kerst is het hier dan heel druk met vakantiegangers en dat blijft ook wel zo tot ongeveer maart, wanneer in noordelijke streken de lente weer zo'n beetje aanbreekt. Het hoogseizoen is leuk, omdat het dan gezellig druk is in het dorp en omdat er dan vaak live bandjes spelen, genieten is dat.

Met ons gaat het verder helemaal goed, Ramona heeft nog drie weken school en dan gaat ze naar de 5th Grade, dat is Groep 7, daarvoor is er nog een eindfeest op school, de Graduación. aansluitend heeft ze drie maanden strandvakantie, het is wat dat betreft een echt kinderparadijs hier. Zelfs voor grote mensen zoals wij....

Migración, revisited

2010-09-23T16:00:00.003-06:00

Dinsdag 21 september was het dan zover, we moesten opdraven in het nieuwe bijkantoor van de Immigratiedienst in provinciehoofdstad Limón, dit om onze verblijfsvergunning te laten verlengen. De Costaricaanse overheid heeft in twee jaar tijd blijkbaar een grote sprong voorwaarts gemaakt, qua serviceverlening aan burgers op dit gebied. Moesten we twee jaar terug nog helemaal naar San José (200 km) gaan, om half gek te worden de hele dag in de brandende zon, in een rij met zo ongeveer 2000 Nica's en Colombianen....Nu konden we dan bij een plaatselijk filiaal van de Banco de Costa Rica terecht, waar we exact op tijd te woord gestaan werden door een vriendelijke jongedame genaamd Lindsy Chavez (mensen uit Limon hebben vaak Engelse voornamen, maar dan fonetisch opgeschreven, dus dan heten ze dus Maycol of Jayson. Of Lindsy.) Aan haar overhandigden we onze papieren (verzekeringspapieren van de Caja Costaricense de Seguro Social, bewijzen van goed gedrag, onze oude cédulas ofwel plastic ID kaartjes) alsook een slordige $ 400 voor drie nieuwe kaartjes, wel geldig tot najaar 2012...dat dan weer wel. Intussen heeft ook in deze uithoek van de wereld de Gobierno Digital (digitale overheid) zijn intrede gedaan want al onze papieren werden ingescand en naar de Migra gemaild. Inclusief onze digitale vingerafdrukken, foto's en handtekeningen. op 22 oktober kunnen we onze pasjes gaan afhalen bij het postkantoor van Cahuita, wat een service...in elk geval zijn we weer voor ruim twee jaar helemaal legaal in het land en da's toch wel een heel goed gevoel.

189 jaar CR

2010-09-17T16:24:00.004-06:00

September is hier Mes de la Patria, dan hangt het land een maand lang vol met grote Ticovlaggen overal. De 15e is het grote feest van de Onafhankelijkheid, waarvoor de kinderen maandenlang oefenen met trommelen en marcheren. Het feest begint al de dag ervoor met de Antorcha dat is dat, in 1821 dus, de fakkel van de Onafhankelijkheid door het land gedragen werd. Voor zover wij weten heeft die fakkel onze verre uithoek Talamanca nooit bereikt, maar dat mag de pret niet drukken.De kinderen rennen met een vlag en een fakkel over de snelweg in de brandende zon van Bordon (dat is het volgende dorp) naar Cahuita. Dat gaat onder politiebegeleiding en er is ook een ambulance bij, voor mocht er iemand omvallen van alle inspanning in die hitte hier. Ramona was heel trots dat ze voor de tweede keer voorop mocht rennen met die fakkel! 's Avonds verzamelen alle schoolkinderen zich, van de vier scholen die dit dorp rijk is, voor de fakkeltocht door de donkere straten van Cahuita. Leuke traditie, altijd leuk en gezellig. De volgende ochtend begint dan het lawaaispektakel met de grote drums en de tamboerijnen en de dansmeisjes, op z'n reggaeton gaat dat laatste hier overigens. Daarvoor zijn er allemaal ellenlange speeches over de wonderschone geschiedenis van Costa Rica, gevolgd door de Acta Civica, dat is het zingen van het volkslied met zijn allen onder de grootste Ticovlag van het dorp. Het is een mooie traditie en we vinden het leuk om hem alweer voor de vierde keer mee te maken.

September I'll remember

2010-09-07T17:11:00.004-06:00

Goh, inmiddels zijn we al het vierde jaar hier in Costa Rica ingegaan! Nog geen spijt van onze verhuizing naar ver overzee, want het is hier erg mooi en we hebben altijd lekker warm weer. Aan de Caribische kust, waar we nu op de kop af twee jaar wonen, hebben we het enorm naar onze zin. Momenteel passen we een beetje op de toko van Brigitte,samen met de collega's die daar werken...want zij is met haar zus, dochter en nichtje voor drie weken naar Zwitserland gevlogen. Maar half september zijn ze alweer terug, daarbij is het hier momenteel erg rustig qua bezoekers, omdat de scholen e.d. net weer begonnen zijn. Over twee weken moeten we in Limon komen opdraven om onze verblijfsvergunning te verlengen. Gelukkig niet meer in San Jose, waar we twee jaar geleden waren, want daar was het destijds enorm druk. Nu hebben ze 32 bijkantoren in alle uithoeken van het land geopend, zodat er altijd wel eentje in de buurt is. Wij blijven waarschijnlijk voor altijd in Costa Rica, maar van de tien andere Nederlanders, die we hier in Cahuita kennen, zijn of gaan er vijf weer terug naar Nederland. Twee mogelijk voor tijdelijk, om te werken en geld te sparen om terug te keren...maar het racistische Vlaams/ Hollandse zakenliedenstel, waarvan het zoontje bij Ramona in de klas zit, houden het na 8 jaar definitief voor gezien hier en keren z.s.m. terug naar Nederland. Waarom? Ze hebben toch een prachtige villa met zwembad aan Playa Grande en vier bedrijven in het dorp? Nou, volgens eigen zeggen 'wonen hier teveel zwarten en het is te arm, dus die bedrijven lopen allemaal niet goed'. Sjee, ik zal ze niet missen, moet ik zeggen, al hoorde ik wel op van hun plannen. Nu schijnt de helft van de Nederlandse emigranten binnen 10 jaar weer terug te keren, dus ze zijn bepaald de enigen niet. Emigreren vraagt ook wel wat van je aanpassingsvermogen en je moet goed met tegenslagen kunnen omgaan en ook een beetje pit en doorzettingsvermogen laten zien. De culturele smeltkroes die Caribe heet is leuk en interessant, maar niet iedereen voelt zich hier echt op z'n plek. Talamanca is inderdaad een verre uithoek van de armste provincie van het land (Limon). Van oudsher is het hier een piraten/ en smokkelaarsnest en dat is niet iedereen zijn kopje thee. Wij hebben ons hier wel altijd prettig gevoeld hoor, maar sommigen staan raar te kijken, als bijvoorbeeld de burgemeester na een woeste achtervolging op de snelweg, in de gevangenis eindigt (wegens het plunderen van de gemeentekas). Of als een nieuw hoofdstuk van de Amerikaanse War on Drugs zich bij jou op de stoep voltrekt. De Costaricaanse kustwacht heeft hier namelijk maar een (1) patrouilleboot, da's lang niet genoeg om alle smokkelaars te vangen. Dus daarom zijn de Amerikanen ze nu te hulp geschoten met 46 marine schepen, waaronder de USS Iwo Jima, dat is een vliegtuigdekschip dat in Limon afgemeerd ligt. Vandaaruit stijgen dagelijks 15 helicopters op, om drugsboeven te vangen. In Cahuita zie je ze regelmatig overvliegen, het zijn blauwe lawaaibakken waar op de onderkant "POLICE" staat, daaraan kun je zien dat het de Amerikanen zijn. Never a dull moment, hmmm.

Over verblijfsvergunningen enzo...

2010-08-21T14:47:00.002-06:00

Toen we hier net waren versleten een aantal hier wonende buitenlanders ons voor gek dat we zoveel geld hadden uitgegeven om een legale status te verkrijgen. ¨Dat doe je toch niet? Je kunt toch gewoon elke drie maanden even de grens over?¨ En dat doen er dus honderden hier. Ondere andere de bakker en die debiele racistische Belg met zijn hotel. Nou, ¨doen¨ is niet meer het goede woord sinds kort. Het is ¨deden¨ geworden... Sinds kort is de migratiewet namelijk aanzienlijk aangescherpt. Je mag nu nog 1 keer de grens over voor een verlenging van 3 maanden van je toerie-visum, de tweede keer moet je via een andere grenspost weer het land in en moet je 100 dollar betalen voor dat stempeltje. Per persoon. Hier betekent dat dus via Sixaola de grens over, met de bus naar Panama City, overnachten in een hotel, dan de bus naar de grensovergang bij Golfito aan de andere kant van het land, weer overnachten, dan de bus naar San Jose, nog een keer overnachten, en dan de bus terug naar Cahuita. Een trip van duizenden kilometers, 300 dollar kwijt voor zo'n rottig drie-maandenstempeltje en nog een smak geld kwijt voor drie hotelovernachtingen, eten etc. Reken maar uit, je bent zo 500 dollar kwijt plus de kosten voor degene die je beestenboel moet voeren.... En dat dan elke drie maanden... Dan ben je rapido meer kwijt dan wij hebben betaald om vanaf het begin legaal te verblijven... Nu zitten die ¨eeuwige toeristen¨ dus met hun handen in hun haar... Nogal wat van die types hebben hier hun zaak en eigen huis en kunnen niet zo maar hupsakee weg... Dat wordt dus ofwel de tent verkopen, of alsnog legaliseren. Dat grapje is ondertussen nog duurder geworden en de toelatingseisen zijn verscherpt. En met een strafblad kun je het al helemaal schudden.... Die nieuwe wet is in maart in werking getreden en nu moeten al die eeuwige toeristen eraan gaan geloven... Er komen dus binnenkort weer een hele hoop huizen in de verkoop...
Ja, wij vonden het natuurlijk ook niet echt aangenaam om een hoop geld uit te geven voor een hoop stempeltjes en dat eeuwige gewacht bij Migracion was ook niet je van het, maar we waren er wel na een dik jaar vanaf... Volgende maand nog 1 keer verlengen, alweer betalen natuurlijk, ongeveer 100 euro p.p., maar dan zijn we er dan ook echt vanaf. Over twee jaar krijgen we dan de definitieve verblijfsstatus.
Waarom doet de Costaricaanse overheid dit? Tja, die heeft ook een chronisch geldgebrek en dan zijn al die ¨rijke¨ buitenlanders, en sommigen zijn inderdaad rijk, een makkelijke prooi. De studenten, ouderen of de ziekenzorg aanpakken, dat zou de regering letterlijk de kop kosten, dus dat gaat niet. Geld lenen van de VS gaat ook niet meer, die hebben zelf niks, dus dan maar de eeuwige toeristen want die kunnen toch geen vuist maken... En dat zijn er tienduizenden. En een flink deel daarvan heeft ook eigenlijk geen keus, die moeten wel betalen want die zijn de VS of de EU ontvlucht met een fikse belastingschuld of zelfs een heus strafblad... Ach, ze hebben wel een keus, ze kunnen natuurlijk verkassen naar Nicaragua, ook al is dat voor een Yank niet echt raadzaam, of Panama, maar die zien de kip met gouden eieren al aankomen...
Al met al zijn we net op tijd vertrokken uit NL, en gelden voor ons de oude regels, en kunnen we gewoon naar Limon, even zwaaien met ons pasje... Hebben we nu medelijden met die eeuwige toeristen? Nou ja, ik niet in elk geval. Die wetswijziging zat er al twee jaar lang aan te komen en iedereen met een rudimentaire kennis van het Spaans had het dus kunnen weten want de kranten stonden er bol van. En ook mensen zonder enig benul van het Español hadden het kunnen weten, want ook de Tico Times, een engelstalig weekblad heeft er maandenlang over bericht en gewaarschuwd... Iedereen had voor maart dit jaar ruim de tijd om de papieren in orde te krijgen maar de meerderheid geloofde er niets van en versleet alle anderen voor gek... Nou, daar zitten ze dan met hun huis, hun negocio en de kinderen die niet meer naar school kunnen. Ach, zo'n Mel Gibson zal het allemaal verder worst wezen, die komt hier voor zijn vakantie, en heeft hier zijn wettelijke woonplaats en betaalt daarvoor 0,2 procent vermogensbelasting. Voor hem een schijntje, voor de overheid toch alweer gauw een paar miljoen... Voor al die andere eeuwige toeristen worden het barre tijden...
Is het nu onmogelijk om je hier als buitenlander te vestigen? Nee hoor, je moet alleen kunnen aantonen dat je minimaal 1000 dollar per maand ontvangt uit het buitenland als pensioen of uitkering, of 2000 dollar als inkomsten uit eigen vermogen. Je kan er ook nog in als je minimaal 100.000 belegt in het land, en verder kom je er ook zonder problemen in als je priester bent, haha. En voor alle anderen die NL willen ontvluchten maar niet aan de criteria voldoen, je kunt altijd de status van politiek vluchteling aanvragen. Die wordt automatisch in behandeling genomen, de procedure duurt eeuwig, en ten lange leste geven ze dan maar een stempeltje... Je kan dan wel nergens aanspraak op maken, en werken mag je ook niet, althans niet officieel, en je moet dan maar zien hoe je het redt...
Nu hoor ik dat een aantal eeuwige toeristen overweegt om het er maar op te wagen en dan maar illegaal hier te verblijven, helemaal zonder geldige stempel... Dat kan inderdaad, mits je maar geen kinderen hebt en niet opeens naar de specialist in Limon moet voor het een of ander... Dan ben je namelijk alsnog de sigaar. Bij Tuba Creek, 7 kilometer ten noorden van hier moet je namelijk je papieren laten zien...
Ik ben benieuwd hoe dit allemaal gaat aflopen. Nou ja, ik weet het eigenlijk al... Die racistische Belg wil vrouw en kind in de steek laten en verkassen naar Nicaragua, de canadeze vriendin van Natasha is blij dat ze nog net op tijd een verblijfsvergunning heeft aangevraagd, en Emilio de bakker heeft zijn huis al in de verkoop gegooid...
Ach, met de meesten heb ik werkelijk geen medelijden. Die hebben hier al die jaren geen cent belasting betaald, hebben het personeel aan alle kanten uitgeknepen, en de taal nooit willen leren. Dat laatste hoeft voor mij ook niet, al is het wel handig als je het op zijn minst een beetje kan... Voor hen geldt: zoek nu maar een ander belastingparadijs of een land zonder uitleveringsverdrag... Ach, het is eigenlijk wel logisch ook, een Tico komt tegenwoordig ook niet zomaar Europa of de VS meer in en moet ook betalen, als die er al in mag... Vroeger kon een Tico via Madrid zo Europa in, nu zetten ze hem of haar zonder pardon op het vliegtuig terug... Een visum naar de VS kost 100 dollar en kan zonder opgaaf van redenen worden geweigerd... Daar hebben ze hier waarschijnlijk ook dat bedrag vandaan voor als je er weer in wil...
Natuurlijk was ik kwaad dat ik 250 euro kwijt was voor een zootje stempels bij het Costaricaanse consulaat in Den Haag. Waardeloze stempeltjes omdat het dossier wat die consul naar San Jose stuurde opeens zoek was en de hele boel opnieuw begon... En dan elke keer weer geld betalen voor alweer een nieuw stempeltje... daar wordt je ook niet vrolijk van. En ach ja, die 1000 dollar voor de advocaat, dat was geheel volgens afspraak en ze heeft haar best ervoor gedaan ook. Zij geeft er nu wel de brui aan, die legalisatieprocedures, het is allemaal teveel werk en levert uiteindelijk niks op... We kunnen haar overigens nog altijd bellen voor een juridisch advies, en dat doet ze met plezier en voor nop. Kwam dat even goed uit toen Natasha onlangs met een knol in aanvaring kwam met een auto...

En dan, tenslotte, wat NL betreft. Ik kan het effe niet meer volgen. Het CDA schijnt opeens, zomaar uit de lucht vallend, een of meerdere dissidenten te hebben in de fractie die geen PVV lusten. Dat had en heeft die Rat Verhagen zich ook van te voren bedacht, dus waarom die hele onderhandelingsfarce? Om Wildeman de wind uit de zeilen te nemen en te beweren: Kijk, we hebben het echt, echt waar, serieus geprobeerd, maar helaas pindakaas, het lukt niet... En nu moeten we wel, in het landsbelang uiteraard, naar een middenkabinet.... Rutte had dat ook moeten zien aankomen, en als Wildeman dat niet heeft gedaan is ie niet alleen xenofoob maar ook dommer dan ik dacht... Al is dat laatste onwaarschijnlijk. Die klootviool wil helemaal geen verantwoordelijkheid dragen, die wil lekker vanuit de oppositie tieren en vloeken tegen een kabinet dat keihard gaat bezuinigen... Terwijl hij het zogenaamd opneemt voor de AOW'ers, de WW'ers en de oudjes... Succes verzekerd bij de volgende verziekingen... 35 zetels en zo gaat ie goed... Bah.
Soit, dat zijn straks mijn zaakjes niet meer, wellicht dat ik nog 1 verkiezing meemaak als Nederlander, en daarna rest alleen nog een diepe zucht. Ik ben er vanaf, en net op tijd.

Regen!

2010-08-19T22:10:00.002-06:00

Er is geen ontkennen aan, het regenseizoen is defintief begonnen. En dat is ook maar goed ook, want hoewel het elke week wel een keertje heeft gedruppeld in de afgelopen twee maanden, was het kurkdroog, en dat is niet bevorderlijk voor de waterstand in onze put. Het flitst en dondert nu vanaf een uur of acht 's avonds aan een stuk door, en in de komende twee maanden gaat dat ook meer en meer overdag gebeuren. Afgezien van ongemakken als weggespoelde wegen en bruggen, een afgesloten autoweg naar de hoofdstad, waar we sowiso nooit meer komen, levert gedonder en geplens nog wel een echt ongerief op: de stroom valt op de meest onvoorspelbare tijdstippen uit... Soms voor een uur of zes... Als je ligt te slapen is dat niet zo erg, behalve dan dat je de electrische wekker mist en Ramona te laat is voor school... Als je net bezig bent met koken, wordt het wel vervelend... Zo'n electrische kookplaat houdt er sowiso subiet mee op, en als je op gas kookt, sta je met een kaarsje te turen of het water al kookt... Dat gaat dan nog wel, maar met een kaarsje kijken of de groenten en het vlees, of sojaburger, hehe, al klaar zijn, dat vind ik dat wel minder want ik lust geen saus met kaarsvet...
Nou ja, dan zoek je maar wat met dat kaarsje in de opwarmende koelkast om de maag te vullen. Voor het dorp an sich is het wel minder prettig als bruggen wegspoelen en bergpassen onbegaanbaar zijn, want dan zien ze dus dagenlang geen toeristen meer. Toch de belangrijkste inkomstenbron voor de meesten hier, ook al verdienen er hier ook wel behoorlijk wat mensen met de handel en doorvoer van psychotrope stoffen, om dat zo maar even te noemen... En je zal potjandorie maar net staan te pinnen, pasje erin gestopt, code ingetikt, het zootje wordt verwerkt, en dan valt de stroom uit.... Je pasje komt er niet meer uit, je geld ook niet, maar is wel afgeschreven... Kan je daar zes uur of zo gaan wachten tot er weer electra is... In de stromende regen... Dat doe je natuurlijk niet, na een half uur in de stromende regen heb je er wel genoeg van en heeft de eerste de beste klant die na je komt en het apparaat weer werkt de dag van zijn leven... Die pindingen hier geven namelijk niet gewoon je pasje terug en je pecunia, nee, ben je betoeterd, eerst vraagt dat apparaat of je nog meer wil opnemen... Toets maar een bedrag in! Vragen om bevestiging van de code? Haha, natuurlijk niet! Gevolg: je rekening wordt helemaal leeg gehaald... Natuurlijk, je kan dan een klacht indienen bij de bank en na een jaar of wat wordt die dan ook in behandeling genomen en dan subiet afgewezen... Hun gegevens geven namelijk aan dat het geld is opgenomen en het pasje niet is ingeslikt. Zie daar maar een speld tussen te krijgen... Derhalve een goede raad, ga nooit pinnen hier als het onweert of regent. Natuurlijk, de stroom valt ook wel eens voor onbegrijpelijke redenen uit, maar dan niet langer dan een minuut of tien. Maar het is ook wel vaker gebeurd dat de stroom het dagenlang niet meer deed na zo'n bliksemstorm... Niet zolang wij hier nu wonen, gelukkig. Het langst dat ze hier zonder stroom zaten was twee weken... Daar schijnen ze zich toen niet zo heel erg aan gestoord te hebben, behalve dat het bier na een paar dagen wel heel erg warm werd... Iedereen rende toen naar een kroeg die een paar enorme vrieskisten had met ijsblokjes. Dat ging goed voor een dag of vijf, en toen was dat ijs ook helemaal weggesmolten... Vervolgens was het dan een dikke week vloeken en tieren met biertjes van een graad of 32. Proost!

Nu nog even de vrolijke Nederlandse noot! Tegen de tijd dat ik pensioengerechtigd ben is het geld opgesoupeerd! En de AOW-pot is dan ook al vast leeg, hiep hoi! Maar als het meevalt, krijg ik nog wel wat AOW en aangevuld met het Costarciaanse ouderdomspensioen, waar ik recht op heb na het krijgen van de Tico-nationaliteit, gaat dat allemaal wel lukken. Ik wens vanaf het warme edoch zeiknatte Talamanca iedereen die ik een warm hart toedraag in Nederland het allerbeste want dat ¨eerst het zuur¨ zou nog wel eens heel lang kunnen duren... Met het pensioen van die Donner en consorten zit het ondertussen vast wel snor... En Zalm heeft zijn visjes ook vast op het droge...

Over cedulas en zo oftewel ¨Hoe ze in Costa Rica wel vreemdelingen accepteren...¨

2010-08-12T23:24:00.004-06:00

Van de week gebeld voor een afspraak voor de cedulas, zeg maar de verblijfsvergunningen te verlengen. In september kunnen we naar Limon om die pasjes af te halen, We moeten alleen nog even langs bij de rechtbank om een verklaring af te halen dat we in de afgelopen twee jaar niemand hebben vermoord. Tot mijn grote verbazing had die man die de afspraak regelde in zijn computer staan dat ik ¨libre condiciones¨ ben, met andere woorden, al over een permanente status zou beschikken... Da's mooi want dan kan ik over een dik jaar een Costaricaans paspoort aanvragen. Daarmee zouden Ramona, als mijn kind, en Natasha als mijn espoza, ook gelijk een permanente status hebben. Nu maar hopen dat ze er bij Migracion niet achterkomen dat er iemand een foutje heeft gemaakt, want dat zouden twee jaar tijd en een hele hoop centjes schelen... Ik zie een aantal mensen al fronzen... waarom zou die nou een Tico-paspoort willen? En een aantal andere mensen weten het antwoord wel... waarom zou die inderdaad nog een nederlands paspoort willen? Wat moet je nou met papieren van een land waar de PVV nu virtueel de grootste schijnt te zijn en waar ze niet kunnen wachten om de sociale zekerheid en de gezondheidszorg uit te kleden? Die verdwaasde PVV-aanhangers schijnen geen idee te hebben wat hen te wachten staat... Kijk, van die VVD-ballen snap ik het nog wel, die denken alleen aan hun eigen portemonnee en willen dolgraag die villa-subsidie gehandhaafd zien... Zou ik misschien ook wel denken als ik een huis van een miljoen of wat zou bezitten en die suffe huurders betalen lekker de helft van de rekening.... Goed, die miljarden moeten wel ergens vandaan komen, en daarom gaan dus de huren fors omhoog. Erg logisch allemaal... Aan de andere kant begrijp ik dan weer niet dat de hoofdbureaus van de VVD en het CDA niet allang platgebrand zijn...

Ik hou er maar over op, de nederlandse psyche is voor mij nu toch echt ondoorgrondelijk geworden. Goed, volgende maand dus naar Limon voor nieuwe pasjes. Die gaan dan wel een kleine 400 dollar kosten, en daarmee zit de geplande reis van Ramona deze herfst er niet meer in, ook al omdat ze persoonlijk mee moet om d'r poot te zetten. En ook al weet ik best wel dat een aantal van jullie het jammer vinden dat ze niet komt, in ieder geval deze herfst niet, het zat me toch al niet helemaal lekker dat ze die trip in haar eentje zou moeten doen. Al hadden we een miljoen te verbranden, ik zou dus never nooit niet meegaan... Van Natasha weet ik dat niet, maar anyway, we hebben dat miljoen sowiso niet :-) En ach, helemaal uitsluiten dat ik nog eens naar NL ga voor een vakantie doe ik ook niet, maar dan zal op zijn minst Agnes Kant minister van Volksgezondheid en Sociale Zaken moeten zijn... En dat ziet er vooralsnog niet erg gunstig uit... Maar goed, wie weet en komen al die verdwaasde PVV-adepten er binnenkort wel achter wat het resultaat is van hun geloof in de Nieuwe Heiland... Zoiets als in Duitsland waar ze er blijkbaar ook wel achter zijn wat Merkel en Westerwelle voor hen in petto heeft, of de VS waar mensen zich nu ook beginnen te realiseren dat ze op een waardeloos pak wasmiddel hebben gestemd... Maar daar leren ze het waarschijnlijk nooit, in de VS, daar gaan ze dan weer voor die herzenloze Palin c.s. Niet dat ik me daarover, of over wat er in NL aan de hand is, hier dood zit te ergeren hoor. Verre van. Letterlijk. Het doet allemaal maar. Het spijt me voor al die mensen die dit niet wilden, maar zo is schijnbaar de zeitgeist. Niet dat de politiek in CR nou veel soeps is, maar geen hond die het zijn kop haalt om de ziektezorg de nek om te draaien onder het mom van de heilige marktwerking... Of die roeptoetert dat het wel een paar kilo minder kan met de sociale zekerheid... Niet dat die nu zo denderend is, maar ik krijg op mijn 65'ste wel 100 dollar pensioen als aanvulling op de dan al of niet meer bestaande AOW... Daar zullen ze tegen die tijd de leeftijd wel voor verhoogd hebben naar 80... Ach ja, het belangrijkste is om er maar geen maagzweren van te krijgen. Om de rits op mijn buik weer te laten openen, daar zit ik niet op te wachten, ook al gaat dat dan allemaal zonder eigen risico en eigen bijdrage... We doen het gewoon lekker kalm aan. Ramona gaat gewoon naar school en doet het goed, al moet ik haar wel vaak van haar laptop scheuren, Natasha doet haar paardending, een paard trainen voor een buurvrouw en zo af en toe een tour met toeries op het strand en ik doe zo weinig mogelijk, haha. Dat gaat ook wel een beetje lastig want ik heb een of andere uitslag op mijn poten en dat maakt lopen best lastig. Daarvoor moet ik nog naar een dermatoloog, maar in het ziekenhuis stond een rij van 500 lui om een afspraak met die man te maken... Dat wordt dus te zijner tijd een afspraak met een prive-arts. Ach ja, meer dan 20 euries zal dat niet kosten. En helemaal niks doen, dat is ook niet helemaal waar. Ik help af en toe wat mensen met hun computerproblemen, ik steun de plaatselijke economie... Echt waar, Natasha komt net terug van de Bananas en de eigenaren waren ons enorm dankbaar dat ik daar een kleine twee weken was om een biertje te drinken en Ramona een pasta bolognese liet eten... Kosten: 6 eur, incl. een pakje peuken. Dat onzinbedrag had hen wel door die week gesleept... Ook al zijn er dan nu wel weer wat toeristen, er zijn hier veel te veel hotels, en ze beconcureren elkaar allemaal de grond in... Dat ze dan blij zijn dat buurman even een uurtje langskomt om een paar biertjes te doen en dochter van eten te voorzien, dat kan ik me dan wel voorstellen. Ook al voel ik mij daar niet helemaal bij op m'n gemak. Afgezien van die twintig, dertig crackheads werkt iedereen zich hier het schompes en komt daar dan nog maar nauwelijks van rond... Jawel, er zijn ook wel een paar lui die de schaapjes wel op het droge hebben, maar die houden zich merendeels bezig met zaken waarvoor Bouta tot 11 jaar werd veroordeeld... Costa Rica een paradijs? Ja zeker, maar wel eentje met schaduwkanten. Altijd nog beter dan een rotland met 1 of 2 minieme pluspuntjes... Al moet je me niet vragen welke dat dan zijn... Anyway, over een week of twee gaan we drie weken hotelier spelen, of zoiets. Dan gaat Brigitte, sommigen van jullie wel bekend, naar Zwitserland voor erfenisgedoe en nemen wij even de zaken waar. Natasha gaat dan de middagtours doen met de paarden en ik moet daar dan gaan zitten om eventuele klanten de schrik op het lijf te jagen met mijn kale kop. KALE KOP??? Jawel... Luizenplaag op school... Ramona en Natasha hadden er ook een paar. Ik eerst nog niet, maar van de week begon het toch eigenaardig te jeuken. Dat had natuurlijk kunnen komen doordat ik zo min mogelijk de badkamer van binnen zie, maar het bleek dan toch een beestje te zijn... Ik had er ook allerlei chemische rommel op kunnen smeren, maar daar had ik even geen zin in, en dus kwamen de schaar en het scheermes aan bod. Ergo: kale kop. Ik vind het geen gezicht, maar Natasha vindt het om een of andere reden wel mooi... Mafketel ook.

De plannen voor morgen? Die vraag hoorde ik vandaag op een of ander nederlands tv-programma.
Ramona gaat naar school. En heeft dan een paar dagen vrij. Natasha bemoeit zich weer met wat paarden, en ik schop die hond van Brigitte, die zich nu op de bank heeft genesteld, de deur uit. Of ik nog wat anders ga doen? Vast wel. Ik ga kijken hoe de bananenbomen groeien, hoe het er met de mandarijnen voor staat, en daarna ga ik even een of ander mal windows-programma installeren bij de Bananasbar. Waarom ze nu precies aan die Windhoosrommel blijven vasthouden? Tja, ieder zijn of haar meug. Daarna even hapje eten daar, en een drankje natuurlijk, en daarna hier weer even bekijken hoe knettergek NL is geworden.

p.s. Nederland krijgt dat WK toch niet van die mafiose FIFA. Dat wordt London ofzo. Weer miljoenen over de balkenende gesmeten... JP blij! Hij werd toch weer genoemd!

Toeristenseizoen!

2010-08-04T20:04:00.002-06:00

Het is druk met toeristen aan onze wonderschone Caribische kust en dat is goed en fijn voor iedereen. Eindelijk zitten de hotels en restaurants vol met mensen en dat geeft een gezellige sfeer in het dorp. Lijkt wel of het ergste van die economische crisis nu voorbij is, want er zijn veel Amerikanen en ook heel veel Europeanen, waaronder plenty Nederlanders! Een gezin uit Dordrecht dat met ons ging paardrijden vertelde dat het in Nederland erg in de mode is om naar Costa Rica te gaan, althans in hun kennissenkring. Hoop nu maar dat jullie ook op deze modetrend inspringen en ons komen opzoeken!
De laatste tijd breng ik erg veel tijd door op paardenruggen, niet meer alleen bij Brigitte waar ik al een jaartje (vrijwillig)werk nu, met veel plezier overigens. Op een dag werd ik door een buurvrouw opgebeld of ik haar wilde helpen met haar paarden te trainen. Ze heeft er vijf namelijk en die staan op een klein lapje grond naast het hotel wat deze mensen hebben. En die dieren hebben allemaal veel beweging nodig, waar het door de drukte van het hotel niet altijd van komt. Intussen zijn twee van die paarden zo wild dat de buurvrouw er niet meer op wil rijden; ze worden binnenkort verkocht (want vijf paarden is wel een beetje veel van het goede op een klein lapje grond, ze moet al het voer kopen en da's prijzig hier). Dus ik maak veel strandritten met ze (om de beurt) en dat is erg leuk! Jammer dat ze weer weggaan, maar ja: voor je tienjarig dochtertje een jonge Arabier kopen (dat zijn hele vurige paarden), is ook wel vragen om problemen of ongelukken, als je het mij vraagt. Die andere is een grote Andalusierhengst en een enorme lastpak (maar wel lief) tja...ik hoop maar dat ze er toch voor kiest om hem te houden, want hij is erg bijzonder.
Verder gaat het leven zijn gangetje hier, onze verblijfsvergunningen moeten binnenkort worden vernieuwd dus ik probeer steeds te bellen voor een afspraak...maar er is geen doorkomen aan! Tuuttuuttuut! Nou stonden we destijds ook wel met duizenden mensen in de rij bij Migracion, dus ik denk dat die nu ook allemaal aan de lijn hangen voor een afspraak. Rustig blijven ademhalen (ook al word je er helemaal iebel van) is de boodschap, want in Costa Rica is geduld een heel schone zaak....

Fotootjes

2010-07-19T21:20:00.003-06:00

Dit zijn foto's van Pascale, een Zwitserse die twee maanden vrijwilligerswerk bij Brigitte gedaan heeft...allemaal plaatjes van Cahuita, kijk goed want Pascale heeft echt talent voor fotografie. Een poosje terug is ze weer naar Zwitserland gevlogen.

De Tope van Cahuita

2010-07-13T13:01:00.003-06:00

Zondag was het zover: tijd voor de Tope of Cabalgata van Cahuita. Uit de wijde omtrek kwamen vrachtwagens vol paarden naar ons mooie dorp toe voor het showfestijn. Zelf hebben we er niet aan meegedaan, omdat Nederland in de finale stond keken we liever daarnaar, samen met vrienden en een biertje erbij. Maar na afloop zijn Ramona en ik wel even samen naar het dorp geweest om nog even in het speed-reuzenrad te gaan en de tweehonderd dansende paarden te bewonderen. Heel mooie paarden, maar bijna allemaal bereden door dronken macho's (er wordt van kroeg naar kroeg gereden, waar alle ruiters aan de tequila gaan, hmmm) die nare stukken gereedschap gebruiken als scherpe bitten, sterretjessporen en lange zwepen, waar hard mee gemept wordt. Dierenmishandeling! Niet ons kopje thee! We zagen een oudere heer met zijn zwarte Andalusier correct de passage & piaffe uitvoeren (da's hogeschooldressuur) de rest probeerde het met grof geweld af te dwingen, waarbij de paarden alleen maar heel raar neurotisch gaan dribbelen (en een begrijpelijke hekel aan mensen krijgen).
Brigitte's paarden waren er ook, die werden door de meiden van de Cahuita Beauty Queen Contest gereden, een soort missverkiezing, en die liepen wel heel vrolijk rond, maar zij hebben dan ook geen gemeen gereedschap. Freestyle-western wordt alleen met een jaquima (een bitloos touwhoofdstelletje)gereden, heel natuurlijk en ontspannen allemaal. Petje af voor de jonge dames op de foto's hierboven en natuurlijk ook voor Raul en Brigitte, die het geheel in goede banen geleid hebben en zeker ook voor Sol, Talamanca, Nieve, Yayo, Santana, Alaska en Rubio die superbraaf waren de hele middag!

Zo, nu wil Ramona ook nog iets zeggen:

jammer dat nederland niet 1ste plaats is :(.. okay ander onderwerp de tope as te gek er was een swart paart die heeeeeeeeeel mooi is.. en er waare paarde die zoo gek waaren se deeden heeelen raare stapen en snel toen we bij het begin waren was er 1 paard die heel gek was en die ging snel het strand op een rende en bokte als een gek....

nu een leuk gedigt:

Daar was er een mannetje
Die had een heel klein pannetje
Hij bakte er in een spiegelei
En zij: dat eitje is voor mij
Maar toen hij het op wilde eten,
Had hij zijn vork vergeeten
Hij stak hand toen in de pan,
AU! riep verschrikt het mannetje
En op de grond viel toen het pannetje.

mooi hé?

komt mam weer!

Carnaval in Cahuita

2010-07-05T16:23:00.002-06:00

Traditioneel wordt hier de eerste twee weken van juli een groot zomercarnaval georganiseerd. Dit jaar staat dat in het teken van Cahuita's beroemste zoon: de bijna 100-jarige calypso-zanger Walter Ferguson (die stomtoevallig ook nog eens de vader van onze huisbaas Pete is). Er is twee lang kermis in het dorp en er zijn tal van gratis concerten, dans en theater, rodeo's en paardenshows en natuurlijk heel veel Caribisch eten en sloten vol bier en rum. Leuk! Zondag waren Ramona en ik samen naar de kermis gegaan en hebben een bandje gekeken (dat was Kawe Vibration overigens, die we al iets van 46 keer eerder gezien hadden). Hoewel ik altijd bang en misselijk wordt van die doorelkaarschud-machines, had, ik me toch laten ompraten om in een soort mini-reuzenrad te gaan, stom! Want de slungelige teenager die het ding bediende, zette hem op maximum snelheid: resultaat was een soort speed-reuzenrad waar je als een in verticale centrifuge bijna uitgeslingerd werd, ware het niet dat de bakjes van een veiligheidshekwerk voorzien waren, dat dan weer wel. Ramona is er vier keer in geweest, maar ik stond er naderhand van te trillen op m'n poten, zoals gewoonlijk; dus ik nam maar eens een biertje en ging nergens meer in, altijd dezelfde ellende met die kermisapparaten! Intussen kwam er een vrachtwagen met twaalf stieren aangereden, voor de rodeo van die avond. Dat is een soort rondreizende circusshow, waar een speciale arena met tribunes voor opgebouwd was. Het hele dorp is er geloof ik heengeweest, maar wij gingen bij zonsondergang alweer huiswaarts, dus we hebben niet gezien wie er allemaal zandgehapt hebben. Wel zijn we uitgenodigd voor de mini-tope van a.s. zondag; dat is een oud Tico-gebruik waarbij mensen uit de wijde omtrek met hun paarden naar het dorp komen om een beetje te showen. De paarden worden helemaal mooigemaakt, met bloemen aan het hoofd en babyolie in de manen en staart, voor een mooie glans. Alle paarden van Brigitte gaan er dit jaar heen, om de meiden van de Miss Cahuita 2010 te begeleiden. Eigenlijk vind ik het een beetje boel stom; allemaal van die jonge blommen in bikini die dan te paard door het dorp paraderen...maar volgens Brigitte is het een Caribische traditie dat meisjes en vrouwen sexy gekleed naar het carnaval gaan, net als in Brazilie zeg maar. Haar eigen dochter doet er ook aan mee en dat wichtje is pas 13 jaar. Ramona begint er ook al over te zeuren, maar dat staan we niet toe...nou ja, ze mag best op een (braaf) paard, maar zeker niet in een bikini...dat is alleen voor op het strand namelijk.

Geloei in de ochtend

2010-06-18T15:37:00.003-06:00

Toeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeoeot hoor je hier tegenwoordig elke dag in huis vanaf 5:30 uur, dan wordt hier- door het tijdsverschil- de eerste wedstrijd van het Wereldbeker Sokkertoernooi (mooi taaltje dat Afrikaans) uitgezonden. Noel wil daar absoluut niks van missen, dus gaat de wekker hier de laatste tijd al om 5 uur af, dan zet hij koffie en start zijn PC op, waarna de livestream-beelden en geluiden door de huiskamer schallen. Zelf probeer ik dan nog een uurtje slaap te pakken, maar dankzij die vuvuzela's wil dat dus niet zo best lukken. Goh, wat zijn die Zuid-Afrikaanse fans enthousiast zeg! En de Tico's ook, want uit alle huizen en cafe's schalt tot een uurtje of half drie 's middags datzelfde getoeter, maar dan met een hysterisch Spaans commentaar eroverheen (thuis kijken we het in the Queen's English, toch wat rustiger). Morgen (zaterdag) staan we alledrie vroeg op om te kijken hoe de Naranja Mecanica (Oranje) het er vanaf brengt tegen Japan.

Afgezien van de voetbalgekte is het hier erg rustig...weinig toeristen momenteel, maar dat zou in juli/augustus weer aan moeten trekken omdat dan de zomervakanties beginnen in Europa en Amerika. Met ons gaat alles goed, behalve dat ons hondje Mezcla pasgeleden is bezweken aan die nare tekenbeetziekte. We hebben haar begraven aan het strand, waar ze zo graag speelde. Dat is dus dode hond nummer vijf, in nog geen drie jaar Costa Rica! Dacht altijd dat die beesten onverwoestbaar waren zo ongeveer, nou dat is hier dus niet zo! De tropen zijn een vijandige omgeving voor hondjes; als ze niet bezwijken aan parasieten, dan eten ze wel een gifkikker op of worden gebeten door een slang. Ja, het is leuk om in de fraaie tropische bossen te wonen, in een strandparadijs ook nog, maar niet altijd....

Paars Plus

2010-06-09T23:03:00.000-06:00

Bijna alle stemmen zijn nu geteld en het is een puinhoop geworden. Het enige positieve is dat die Balkenende nu eindelijk weg is. Alle andere partijen zijn, heel bizar, hartstikke blij. Dat GroenLinks en D66 blij zijn, kan ik nog wel inkomen, die krijgen wat ze willen: Paars Plus. Halsema en Pechthold willen zo graag op het pluche, die geven gelijk hun hele programma kado. De VVD en de PvdA hebben geen keus, een andere coalitie is onhaalbaar. Die Wilders kan dagdromen wat hij wil want hij komt er gewoon niet in. Die Wientjes van die werkgeversclub hangt morgenvroeg bij Rutte aan de telefoon om hem opdracht te geven tot het formeren van Paars Plus en aangezien de werkgevers die VVD financieren en absoluut geen trek hebben in een kabinet met Wilders erin, heeft Rutte geen keus. Wie betaalt, bepaalt. Al die frustraten die op Wilders hebben gestemd komen bedrogen uit. Dat uitgerekend de meeste frustraten in Limburg blijken te wonen is voor mij meer dan ergerlijk. Bovendien zit de PVV geeneens in de Eerste Kamer, en zie dan de begroting er maar doorheen te krijgen.... Natuurlijk, Rutte zal voor de vorm nog wel even praten met vriend Geert en wie dan ook de nieuwe CDA-pipo wordt, maar het wordt dus Paars Plus, en maak je borst maar nat. Dat ventje met die malle hoed, Plasterk, zat gelijk te kakelen dat ie wel weer minister van onderwijs wilde worden en Cohen kwekte wat over “verantwoordelijkheid nemen¨. Wedden dat ze morgenmiddag hun zonet hervonden principes alweer bij het vuilnis hebben gezet? De vuilnismannen werken ondertussen alweer, dus het spul wordt netjes opgehaald. GL en D66 zijn sowiso zo neo-liberaal als de pest, en die willen wel heeeel erg graag, die zetten overal hun handtekening onder... Moeten ze effe een paar puntjes regelen, de JSF en de hypotheekrenteaftrek bijvoorbeeld. Dat is zo gepiept. Die JSF bombarderen ze tot vrije kwestie en daar mogen de hooggeachte volksvertegenwoordigers dan hun zegje over doen. VVD, CDA, PVV en Klein Rechts zijn verzot op dat ding, dus die komt er gewoon. Dan de HRA.... Daar wordt een onderzoek naar gedaan dat dan over 3 jaar klaar moet zijn om een definitief besluit te nemen. Afhankelijk van de peilingen klapt de boel dan wel of niet uit elkaar. De AOW gaat eraan, toeslagen worden gekort en de huren gaan omhoog. Want die 28 miljard moeten natuurlijk wel door iemand worden opgehoest. Dan geven de heren en dames zichzelf een loonsverhoging van een procent of 15, en is het kabinet rond.

U zegt: En die kerncentrales dan? En het milieu? En de gekozen burgemeester? Halsema haalt het verruimde ontslagrecht binnen, en rept verder met geen woord meer over kernenergie... En de rest? Ach, je kan het ze al in koor horen roepen: Het gaat nu over de eukunnemie! En over wie welke post krijgt, natuurlijk. Maar daar zijn ze het al zowat over eens.

Het was al met al een nachtmerrie om naar te kijken, vanavond. Maar soit, we zijn van die Balk af, Donner zien we ook nooit meer terug en Gerda Verburg en Rat Verhagen hebben nu tijd zat om te gaan twitteren.

Alles goed aan the Caribbean

2010-06-06T08:59:00.006-06:00

Alles verloopt hier naar wens, niet veel bijzonderheden te melden...dus we uploaden maar een paar fotootjes (met dank aan Suzanne). Het is aftellen naar het WK en de Nederlandse verkiezingen. De stemwijzer hield het er trouwens op dat we allebei maar op de Partij voor de Dieren moesten gaan stemmen, ja echt waar!

Update: warme meimaand

2010-05-25T14:26:00.002-06:00

Heet en zonnig is het hier, terwijl in de bergen en aan de Pacifico nu regentijd heerst. Toch is mei/ juni qua toerisme een slappe tijd, net als september-oktober terwijl het weer hier dan ook zo mooi is en je bij veel hotels / cabinas Green season korting krijgt (tip voor wie nog eens naar ons in Costa Rica wil komen).
Ramona had weer een mooi rapport voor het eerste trimester en we hebben ons druk georienteerd op vliegtickets, om haar in de zomer naar Nederland toe te sturen. Jammer genoeg liggen de prijzen voor juli (hoogseizoen) behoorlijk boven ons budget, vooral ook omdat de euro ineens weer naar iets van $ 1,20 kelderde...dankzij de financiele crisis rond de Middellandse zee. Tja, in september/ oktober is een ticket zo'n 300 euro goedkoper, maar daarmee zijn we er nog niet. Er moet namelijk een flight attendant betaald worden om haar te begeleiden (verplicht onder de 12 jaar), er moeten via de ambassade in San Jose papieren geregeld en betaald worden, ze moet een leuk zakcentje meekrijgen plus ook nog twee hotelovernachtingen in SJ voor bij het halen/ brengen van het vliegveld dat hier ruim 200 km vandaan ligt. Zo'n 1500 euro gaat dat kosten en dat geld hebben we gewoon niet, maar bedelmailtjes naar familie en vrienden gaan we zeker ook niet sturen (dat bewaren we wel voor noodgevallen, haha). Nou ja, we zullen het allemaal nog wel zien, maar voorlopig blijft ons geld gewoon even op de spaarrekening staan. Het zijn economisch best barre tijden (we willen ons niet beklagen hoor, integendeel) en dan is zo'n buffertje achter de hand ook wel even errug prettig en geruststellend om te hebben.
Vorige week is mijn lievelingspaard Tilano afgemaakt, hij was positief getest op EIA/ paardenaids en dat afmaken moest wel gedaan worden om de rest van de kudde tegen het virus te beschermen, dat door o.a. paardenvliegen overgebracht wordt.
Euthanasie in Latijns-Amerika betekent de dood door een kogel, da's goedkoper dan de dierenarts met zijn spuit optrommelen. Nu ligt Tilano begraven op de boerderij van Brigitte, ongeveer 2 km van ons huis vandaan. Hoewel er gelukkig nog tien paarden over zijn, was Tilano echt mijn maatje van het stel en ik ben er best bedroefd van dat hij er nu niet meer is. Maar zo gaan die dingen....

Eclipse & Tilano (en update)

2010-04-29T17:05:00.004-06:00

Het is alweer bijna mei (jullie vieren nu zo ongeveer het jaarlijkse oranjefestijn) en ik zag dat we in april nog maar een (1) stukje op dit blog geschreven hadden. Voorgaande jaren schreven we weleens twintig stukjes per maand, maar daar is na bijna drie jaar wonen in Costa Rica wel een beetje de klad ingekomen. Eerst is het allemaal exotisch en nieuw, het wonen in zo'n ver tropisch land....maarrr na een jaartje of wat alledaagse besognes, wordt het eigenlijk ook weer heel gewoon, echt waar. En om nou om de paar dagen een stukkie te schrijven over het weer en onze huisdieren? Zelfs de meer bizarre kantjes van Latino-folklore zijn intussen allemaal al eens aan bod geweest. En dorpsroddel zal jullie vast niet kunnen boeien, omdat jullie die mensen toch niet kennen. Ook de nieuwe sociale netwerken als Facebook, Twitter, Skype en de diverse internetforums blijken niet echt bevordelijk te werken op het regelmatig bijhouden van dit blog. Maar goed, we zullen ons best blijven doen;-)Daar gaattie dan:

De wasbak was dus uit de muur gevallen (echt waar) maar datis intussen weer gerepareerd. Ramona wordt de laatste tijd steeds voor allerlei feestjes uitgenodigd, waaronder een pyama-party met nog 8 meisjes...waarbij ze allemaal geen oog dicht gedaan hadden, ahem. En Kelly, de rastafari-barman van Chao's heeft nu verkering met Brigitte...en ze zijn echt een schattig paartje samen. Met onze hondjes gaat alles goed (zelfs die zwarte is weer beter geworden) en het weer is prachtig zonnig: bloedheet, dat dan weer wel...maar in de rest van Costa Rica is nu de regentijd begonnen en spoelen de berghellingen weer als vanouds naar beneden. In Cahuita is het supermooi weer, maar beide toegangswegen zijn dus geblokkeerd, waardoor de toeristen hier niet meer kunnen komen, echt handig is dat. En dat duurt nu al dagen, want Tico's zijn zeker de vlotste niet en zelfs een simpel klusje als het opzij shovelen van wat puin op de snelweg moet hier blijkbaar altijd wekenlang duren.

Intussen ben ik maar begonnen met het trainen van Brigitte's jongste paard Eclipse, want die is ontzettend woest en haalt constant allemaal rare streken uit: hekken kapotmaken of eroverheen springen en door het dorp gaan rennen, om maar wat te noemen. Bloemperkjes leegvreten en kapottrappen zodat de buren overspannen opbellen. De deur van de schuur forceren en vervolgens de hele voerton leegslobberen. Ontzettend bijten en trappen naar de andere paarden. Pubergedrag wat nodig gecorrigeerd moet worden! Maar hij is erg slim en sterk en staat nu al zo ongeveer bovenaan de bijtorde in de groep, samen met zijn mama Luna dan. Eclipse is intussen 2jaar en 3 maanden oud (hij is geboren in de nacht van de maansverduistering in feb. 2008, wel bijzonder als je moeder ook nog Maan heet) maar dat is nog te jong om mensen op zijn rug rond te kunnen dragen; eerst moet het beendergestel goed uitgehard zijn en dat is meestal niet voor de derde verjaardag, hoewel de paarden hier wel iets vroeger 'rijp' dan in Europa. Dus ik ga nu elke dag wandelen met Eclipse, zodat hij leert netjes naast me te lopen, te stoppen op commando en een stapje achteruit te doen. En hij draaft rondjes door een afgezet stukje paddock. Dat gaat goed, tot het meneertje zich begint te vervelen, dan springt hij over het hek en rent naar de andere paarden toe. Maar, hij is erg slim en leert snel, dus ik moet er maar voor zorgen dat hij zich niet gaat vervelen. Volgende week mag hij mee op een strandtour, met mama Luna en aan een touw...dan kan hij vast veel dingen leren en ook wat conditie en kracht opdoen.
Met een van de andere paarden, Tilano, gaat het intussen erg slecht...hij is broodmager geworden en heeft al een paar maanden niet meer gewerkt. Het lijkt wel of hij elk moment dood om kan vallen, zo slecht gaat het met hem! Nu is er bloed afgenomen om te laten onderzoeken op Equine Infectieuze Anemie, dat dacht de dierenarts dat het was. Ik wist niet wat dat was maar heb het uitgezocht op internet en het is een retrovirus, overgebracht door horzels en dazen (dat zijn die nare grote, bloedzuigende vliegen). Dat virus is dus nauw verwant aan het Aidsvirus, zoals dat voorkomt bij mensen, apen, koeien en katten...alleen dan veel besmettelijker, 30 % van de wilde paarden populatie wereldwijd is er al mee besmet en vele huispaarden intussen ook! Als hij dat inderdaad heeft is het einde verhaal: Sacrificio (afmaken dus, de Spaanse taal heeft voor de meest erge dingen nog een mooi woord) of anders zou hij zou voor de rest van zijn leventje in quarantaine moeten. Nou zou ik Tilano best bij ons in de tuin willen neerzetten, maar jammer genoeg was Noel het daar helemaal niet mee eens: 'Weet jij wel hoeveel een paard kost in onderhoud? En de medicijnkosten? En je hebt er helemaal geen moer aan!'
Dus dat ging helaas niet door, nou ja...hij heeft wel gelijk want dat kunnen we echt helemaal niet betalen. Maar zielig is het allemaal wel, hoewel we de uitslag van die bloedtest eerst maar even rustig moeten afwachten....

Aan de zwerf

2010-04-09T18:47:00.006-06:00

Simba de jonge kater is al ruim vier weken geleden weggelopen (tot verdriet van Ramona) maar zijn nakomelingen duiken door heel Cahuita en omstreken op: leuke grijsgestreepte kittens met spikkelbuikjes. Best mogelijk dat Simba zichzelf opnieuw uitgevonden heeft als boskat, levend van de jacht op vogels en muizen...of anders is hij misschien bij een buurvrouw gaan wonen, daar hebben katten ook nogal een neiging toe, als je ze los laat lopen. En Mambo is intussen bij de pandilla gegaan, dat is een meute straathonden uit het dorp...allemaal jonge mannetjes die met z'n allen zoeken naar eten en vriendinnetjes, intussen de dorpsbewoners ergerend met hun nachtelijk geblaf en constante geravot. Dat snoezige puppie Mambo is in de grote macho van Cahuita veranderd de laatste tijd en zwalkt het liefst alleen nog over straat...soms herinnert hij zich weer dat hij ook nog een huis en een voerbak heeft, dan komt ie thuis om te eten en lang te slapen...helemaal vuil, vermagerd en te moe om met het puppie te spelen (die trouwens ook weleens meeglipt om alvast van het straathondenleven te proeven).
Mambo en Simba zijn alletwee niet gecastreerd en de testosteron giert gewoon door ze heen de laatste tijd...spring is in the air ,ook hier. Ik wilde ze dan ook allebei maaaanden geleden al naar de veterinario brengen om ze te laten ‘helpen’ ,want ongecastreerde mannetjes gaan gewoon altijd aan de zwerf en maken veel te veel kindjes overal (die niemand wil hebben), maar toen begonnen Noel en Ramona de actiegroep ‘Laat Mambo en Simba hun ballen houden!’ want casteren is ‘zo zielig’ en ‘kijk maar wat Charlie Brown een slome vetzak is geworden’ en vooral ‘ja mama, twee tegen een, dusss wij onze zin’. Mijn stelling is dat dat soort (d)emocratie feitelijk tot belabberde besluitvorming voert, kijk maar…want misschien worden ze nu eerdaags wel door een auto overreden als ze een keer verdwaasd van de hormonen de snelweg oversteken, ja ja… of een nijdige buurman die genoeg heeft van hun nachtelijk hondengeblaf\ kattengejank en hakt ze met een machete de kop af of strooit vergiftigd vlees in de buurt rond, want dat is in Latijns-Amerika heel gewoon (niet dat ik het gewoon vind hoor). Dus Mambootje houdt nu Mayah gezelschap als kettinghond, al moet ik gauw een dikkere ketting gaan kopen bij de ijzerwinkel, want de standaard kettinghondenketting kan hem dus ook al niet tegenhouden. Puppie, die intussen opgegroeid is tot een soort coyote (ik zag daarvan een plaatje in een natuurgids en ze lijkt er echt precies op en Mambo lijkt trouwens net op een Australische dingo en Mayah op een Canadese wolf,maar dat terzijde) , die mag er dus wel aan geloven qua castratie, want da’s een vrouwtje en ik wil zeker geen nest Cahuita coyotes in huis, nee zeg…het idee alleen al.
Hengstveulen Eclipse van Brigitte heeft er ook een handje van om aan de zwerf te gaan, die springt gewoon pardoes over het hek van de wei, steekt de snelweg over en gaat op zoek naar zijn moeder en de rest van de kudde (als die aan het werk zijn en hij met een paar andere paarden in de wei moet achterblijven) dan kom je hem plotseling op Black Beach Road tegen, levensgevaarlijk! En die is trouwens wel onlangs gecastreerd, alleen is dat nog niet helemaal bij hem doorgedrongen blijkbaar, want nu springt hij vaker de wei uit om ook al aan de zwerf te gaan. En tot overmaat van ramp heeft hij ook nog vlak voor zijn castratie zijn halfzuster Sol bezwangerd…daar is Brigitte echt heel blij mee, straks nog een (overbodig) paard erbij dat gezellig lekker mee eet, haha.
Intussen hadden we ook nog een weekje bezoek hier van Sonia, die was hier ook al in februari met mijn familie meegekomen, en nu wilde ze graag nog een keertje Cahue aandoen. Ze heeft Ramona een heel leuke Semana Santa bezorgd en nu zijn de dames samen nepzusjes geworden…echt waar, in het dorp werd me ook al gevraagd of Sonia (19 jaar) mijn dochter of mijn nichtje was?! Nu is Sonia met een vriendin verder doorgereisd naar de eilandjes Bocas del Toro, voor de Caribische kust van Panama, maar zondag keren de dames alweer terug naar ons dorpje, om nog een dagje National Park te doen (en een avondje te stappen in de Cocosbar, die Wild West saloon hier in de dorpsstraat) alvorens ze terug zullen reizen naar Tamarindo, aan de andere kant van het land, in Guanacaste.

Weer Semana Santa...

2010-03-24T17:44:00.005-06:00

Vrijdag heeft Ramona een schoolfeest en daarna weer twee weken vakantie; Pasen staat ook hier weer voor de deur, intussen al de derde keer dat we dat in Costa Rica meemaken. Cahuita zal weer vollopen met allerlei toeristen, zowel Tico's als buitenlanders en er zal vooral weer ongelooflijk veel gezopen worden...da's traditie onder Tico's en ook de extranjeros doen er dapper aan mee, soms kotsend in de bosjes eindigend (die rum hier is straf), maar alla...daar doen Cahuitanen niet moeilijk over, toeristen brengen nu eenmaal geld binnen. Het weer is echt goddelijk lekker de laatste tijd, volop zomer is het en alle bomen zitten vol zoetgeurende bloemen...fantastisch is het dan ook om hier te wonen!
Maar ook in een tropisch paradijs gaat het gewone leven door, electriciteitsrekeningen moeten worden betaald en dat soort van alledaagse dingen meer. Zo zaten we deze week alledrie in de dorpskliniek bij de dokter, met uitslag en wondjes op onze benen die maar niet weggingen. Ramona kreeg naast medicijnen ook een bloed- en urine onderzoek, dat wordt gedaan bij het ziekenhuis/ laboratorium in Hone Creek. Eerste bloedprik van haar hele leven was dat en dat was wel even slikken want dat deed pijn (nou ja, een beetje dan). Uit de resultaten bleek dat ze een licht verlaagd ijzergehalte in het bloed heeft, daarom heeft ze ijzerpillen en vitamine B. meegekregen, drie maanden lang in te nemen om aan te sterken. Ook heeft ze van de dokter een wormenkuur gekregen, dat krijgen alle kinderen hier blijkbaar regelmatig bij de Ebais kliniek in het dorp (dat Ebais staat voor Equipo Basico para la Attencion Integral a la Salud -dat kunnen jullie vast wel ontcijferen, het is een uitgebreide huisartenpost; zoals aanwezig in elk dorp en elke stadswijk in heel Costa Rica).
Noel heeft jammer genoeg weer erg last van allergisch eczeem, mogelijk veroorzaakt door de uitbundig bloeiende vegetatie hier, met opgezwollen enkels en voeten erbij...daarom loopt hij nu dus sinds kort bij de dermatoloog in Limon. Hopelijk knapt het gauw op, want hij is door het eczeem onder zijn voetzolen niet erg goed ter been en heeft best veel pijn.
Zelf had ik een stomme muggenbult opengekrabt en dat was flink gaan ontsteken...huisarts stuurde me meteen door naar Hone Creek, om het door de afd. Microbiologie te laten onderzoeken op de hier veelvuldig voorkomende tropische parasieten...die bleken er gelukkig niet in te zitten, maar wel vervelende bacterien: stafylococcen...dus ik zit weer eens aan een antibioticakuur (nadat ze die bult op de eerste hulp met een scheermes hadden opengemaakt, auw). Goed, tot zover dan deze aflevering in de serie 'NNR bij de dokter'...alhoewel, woef moest de dag daarna ook nog naar de dierenarts in Bribri. Dat had nogal wat voeten in aarde want de taxi had panne en kwam daardoor niet opdagen...en honden mogen tegenwoordig niet meer mee in de bus,dus ik had de doodzieke Mezcla (sterk vermagerd en wou al tijdje niet meer eten en drinken) in een draagdoek verstopt als een soort baby en dat was wel gelukt, om zo langs de chauffeur te komen. Maar die hond stonk zo erg dat de Tico 's hoofdschuddend hun neus dichtknepen en niemand wou ook naast me zitten, raar maar waar. De hond bleek Ehrlichia canis te hebben, een door tekenbeten overgebrachte rotziekte...waar de mens trouwens ook vatbaar voor is. Dus ook woef heeft een antibioticakuur en vitaminespuiten en zal hopelijk met wat extra lekkere hapjes snel weer opknappen...50 % kans geeft de dierenarts haar. Bij de dierenarts kwam ik Elvi tegen, da's een Spaanse dame die in Cahuita een hotel heeft en haar hondje had dezelfde ziekte, dus dat heerst hier blijkbaar. Zij had haar hondje in een soort kattendraagkooi verpakt en mooi dus dat zij dus op de terugweg de bus niet in mocht!!! Zelf had ik Mezcla toen net alweer succesvol de bus ingesmokkeld, dus ik kon er niks meer aan doen...maar vond het bar lullig voor Elvi, die waarschijnlijk de taxi terug naar Cahuita moest nemen. Tja, life in paradise heeft ook zo z'n mindere momenten, denk ik dan. Ramona vraagt net 'wat we met Pasen gaan doen?' en hoopt op een chocolade eieren speurtocht. Zeker zullen we lekker naar het strand gaan, om een beetje aan onze tan te werken en lekker te genieten van Semana Santa...snoeiharde raggaton! stomdronken taferelen! vuilnishopen op het strand! maar dat hoort allemaal bij het Pura Fiesta wat we hier in Costa Rica beleven.

Cahuita National Park

2010-03-08T06:58:00.003-06:00

Kiesregister Den Haag

2010-03-07T16:43:00.000-06:00

Op welgeteld één punt zou die frustraat uit Venlo wel eens gelijk kunnen hebben: het zou op 9 juni weleens uit kunnen draaien op een race tussen hem en Bos en de PVV zou weleens de grootste kunnen worden... Al zet GW vijftig hersendoden op z'n lijst, het schijnt z'n aanhang allemaal niks te kunnen schelen...

We hebben hier lang zitten twijfelen, gaan we stemmen of niet? Nu het mogelijk blijkt te zijn om per brief te kunnen stemmen is een lange reis naar San José overbodig, het enige wat we moeten doen is ons per e-mail inschrijven in het kiesregister van Den Haag. Niet dat het veel uitmaakt, die twee stemmen, maar het gaat deze keer wel ergens over. Als het de SP niet lukt om een fors deel van de naar GW overgelopen kiezers terug te winnen, ziet het er triest uit. Nee hoor, CDA en VVD sluiten een coalitie met GW niet uit, te treurig voor woorden... In de hele wereld wordt Wilders beschouwt als een fascist, en dat is ie ook, alleen mag je dat in NL niet zeggen. Een vergelijking trekken met de Tweede Wereldoorlog, foei hoor! Daarmee zou je z'n aanhangers uitmaken voor fascisten... ja, nou en? Hoe noem je zo iemand dan die bewust stemt op een leider die pleit voor knieschoten en massadeportaties, een democraat??? ¨Ze zijn alleen gefrustreerd en bang¨. Ja, dat waren die gefrustreerde Duitsers in '33 ook. Gefrustreerd en bang, en dan maar achter iemand aanhobbelen die een zondebok aanwees en simpele oplossingen beloofde... Iemand die op 9 juni op die geblondeerde gek stemt, is een fascist, of die dat nu leuk vindt of niet. En al die media en politici die vinden dat je dat niet mag zeggen, zijn onverantwoord bezig. Denken zeker dat ze het kunnen opnemen tegen GW omdat ze zoveel slimmer zijn... Dan hebben ze het goed mis, GW is een gevaarlijke gek, maar dom is ie zeker niet. Hij neemt wat ¨linkse¨ standpunten op (AOW en zorg) om te ¨bewijzen¨ dat ie helemaal niet zo rechts is en om een hele hoop stemmen weg te halen bij links. Voor de VVD-aanhang belooft ie belastingverlagingen, doet het ook altijd goed, en voor de bange autochtone 40-plusser heeft ie natuurlijk de Islam en de straatterroristen paraat. Explosieve mix, en niet voor 1 gat te vangen. Nog een paar door hem zelf uitgekozen TV-optredens, en de verzamelde nederlandse media doet de rest. Gegarandeerde aandacht tot aan de verkiezingen, en klaar is kees... ¨We kunnen hem niet uitsluiten, geen cordon sanitaire, want daar wordt ie alleen maar groot van¨. Wat een kolder! Gewoon zeggen: ¨Geef 'm dan maar 30 of 40 zetels, de regering komt ie hoe dan ook niet in! Jullie stem is daarmee een effectief een weggegooide stem, we gaan niet samen regeren met een fascist, punt uit!¨ Maar dat signaal durven CDA, VVD en CU niet af te geven... Nee, de bangerikken koment precies met het verkeerde signaal: ¨Stem gerust PVV, want wij sluiten niets uit. Als een partij zoveel stemmen haalt, mag je die niet uitsluiten.¨ Apekool, dat staat nergens. Dat verzinnen ze zelf. Waarom niet gewoon gezegd: ¨Nee, we sluiten GW categorisch uit, zo'n stroming hoort in een fatsoenlijk land gewoon niet thuis. En als het dan na 9 juni echt niet anders kan gezien de uitslag, dan maar een nationaal kabinet, dan doet iedereen maar wat water bij de wijn. Er zijn tussen de verschillende gewone partijen genoeg overeenkomsten te vinden om met een minimumprogramma te komen. Het gaat er voor de kiezer om, om te bepalen wie van de gewone partijen, van SP tot VVD, de grootste wordt. En die neemt dan het initiatief. Bij deze leggen alle democratische partijen zich vast: een kabinet met GW komt er NIET, ook geen kabinet dat door hem wordt gedoogd.¨ Maar ja, DAT zeggen de gristenen en de rechts-liberalen nu net niet... Goed, PvdA, GL, SP en D66 sluiten samenwerking met Wilders WEL uit maar de PvdA durft dan weer niet zover te gaan om van tevoren een voorkeur uit te spreken voor een kabinet met in ieder geval als kern PvdA, GL en SP. Nee, mevrouw Hamer beschouwt die van Geel als ¨best wel progressief¨... waar haalt dat mens dat vandaan? Hamer droomt van een kabinet Paars Plus. Dat mens is wereldvreemd. De VVD WIL helemaal geen Paars Plus. Die wil een snoeihard bezuinigingsprogramma over de ruggen van de zwakkeren. Een aantal partijbaronnen spreekt zich openlijk uit voor samenwerking met Wilders in de wetenschap dat dat gewoon een neo-liberaal is als het op belastingen en economie aankomt, en in de veronderstelling dat GW wel zal inbinden op zaken als de islam... En dat schijnt de top van het CDA ook te geloven. Soit, mevrouw Hamer weigert gewoon de werkelijkheid onder ogen te zien en droomt verder... En CDA en VVD nemen een onverantwoorde gok... Gokken op een herhaling van Balkenende I waarbij de PVV na verloop van tijd wel uit elkaar zal vallen... Maar de PVV is de LPF niet. Tot nu toe heeft GW aangetoond in staat te zijn om de fractiediscipline te handhaven. En wie zegt dat het 'm niet lukt nog een stuk of 30 kandidaat-Kamerleden te vinden die kritiekloos achter hem aanlopen? Die vindt ie heus wel, want intelligent hoeven de kandidaten niet te zijn, liever niet zelfs. ¨Ja maar, hij vindt nooit geschikte kandidaten om als minister te leveren!¨ Ik durf te wedden dat hij die wel vindt. Er zijn na de verkiezingen gegarandeerd meer dan genoeg ¨specialisten¨ te vinden die maar al te graag een PVV-ministerspost accepteren, aangeboden op een presenteerblaadje... Neem nu zo'n mr. Tiddema, die kan niet wachten tot ie minister van Justitie wordt... En zo zijn er meer, daar durf ik wel een fles wijn op te wedden...

Goed, het is wel duidelijk, ik ben er niet gerust op en ik ga nu dus voor het eerst in decennia weer eens stemmen. Jammer dat dat niet meer kan op Agnes Kant. Ik denk dat ik maar ga voor Krista van Velzen. De e-mail naar Den Haag gaat morgen de deur uit. In de, hopelijk niet ijdele, hoop daarmee iets bij te dragen om het ergste te voorkomen. Ik voor mezelf natuurlijk. We hebben gewoon de ruimte niet hier in Cahuita om al die drommen op te vangen die na 9 juni halsoverkop de benen nemen... De eerste kandidaten hebben zich al gemeld...

Maart alweer

2010-03-02T20:44:00.003-06:00

Hier zijn we nog aan het nagenieten van het bezoek van Tabe, Sander, Patty, Mike, Suzanne & Sonia...het was beregezellig en we zijn ontzettend blij met alle kado's die jullie voor ons meegebracht hebben...hartstikke lief en de tijd met jullie was onvergetelijk! Vooral natuurlijk voor Ramoontje (die gelukkig over vier maanden naar Nederland gaat)...dat gaat zelfs zover dat het Adidasjack, dat ze van haar tante Patty gekregen heeft, van haar nooit in de was mag...want het ruikt zo lekker (naar tante Patty dus). Hier is alles intussen weer helemaal normaal, dat wil zeggen dat het waanzinnig gestormd heeft zodat de weg naar Limon weer eens onder water gestaan heeft en de berghellingen op de snelweg naar San Jose gestort zijn (ja ja, ze zijn allemaal net op tijd weg, voor de Caribe zich weer eens van zijn ruige kant laat zien) en door de zware regenval was de stroomkabel (van de straat naar ons huis en de bodega) zwaar beschadigd geraakt...waardoor we vier dagen zonder water (de pomp heeft krachtstroom nodig) en in huis met maar 55 V ongeveer aan stroom zaten (geen koelkast, maar nog erger: geen compu en telefoon!). Gelukkig kwam onze lieve klusjesman Luis Sotelo vandaag langs en die had het probleem, na een lange doormeetsessie, gelukkig snel en vakkundig verholpen. Dat soort dingen, daar moet je dus tegenkunnen als je in Costa Rica gaat wonen: blijgemoed waterhalen bij het hotel aan de overkant (met jerrycans in een kruiwagen) en met een handdoek plus een stuk zeep bij vrienden langsgaan, om te douchen. De was stapelt zich intussen wel op, zodat ik het nu heel druk heb (en ook met de schoonmaak vn het hele huis). Overigens is een zware tropische storm hier in dit jaargetij heel ongebruikelijk....maar hij kwam dit keer dan ook niet vanaf de Caribe....maar vanover de bergen, vanaf de Pacifico, dat maken we eigenlijk voor het eerst mee, hoewel het wel eens vaker schijnt voor te komen. Nu is het dan maart en daarmee wordt het vanaf nu steeds heter, met een hele felle UV straling...te zien aan de vele roodverbrande toeristen hier op straat. Maar wat ons betreft: liever zon dan regen, veel beter voor je humeur! Laat de regenstormen nu maar eens wegblijven tot november, ik wil er wel een zonnedansje voor doen...

Familie reunie

2010-02-23T18:47:00.003-06:00

Verkiezingen....

2010-02-23T17:36:00.000-06:00

Over een kleine twee maanden moeten de broertjes Arias officieel de koffers pakken en doet Laura Chinchilla haar intrede in het Casa Presidencial. Die dame komt uit de Arias-vleugel van de PLN en mag er nu voor zorgen dat de broertjes zich niet voor een rechter hoeven te verantwoorden voor hun schaamteloze optreden gedurende de afgelopen vier jaar. Haar partij, de PLN, heeft echter bij de afgelopen verkiezingen geen meerderheid behaald in het parlement, sterker nog: verre van. Omdat de christendemocraten van de PSUC zijn weggevaagd – hun vroegere leider en oud-president Calderon zit momenteel een straf uit van 5 jaar wegens corruptie – moest Laura Chinchilla vorige week op bezoek bij de sociaal-democratische PAC van Otton Solis en de rechtse ML van Otto Guevara. Het gesprek met Guevara had eerder het karakter van een formeel beleefdheidsbezoek want het bleek al snel dat Chinchilla en Guevara elkaar niet mogen. Er kwam dan ook niks uit. Het gesprek met Solis bleek al een stuk vruchtbaarder. Otton en Laura verschenen glunderend voor de camera's om glunderend kond te doen van hun voornemens om samen te gaan werken. Of Laura een aantal PAC-ministers gaat benoemen is nog onduidelijk maar dat Costa Rica een wat linksere koers zal gaan inslaan op sociaal-economisch terrein, dat is al wel duidelijk. En dat mag ook wel, eerlijk gezegd. Ietsje meer naar links dus, en dat zie ik in NL nu niet snel meer gebeuren.
Kolere, wat een puinhoop. Mooi dat Balk4 is gevallen, eindelijk. Maar tja, dan dus verkiezingen op 9 juni en dat voorspelt weinig fraais. De PvdA heeft zich feitelijk voor 4 tot 8 jaar buitenspel gezet – hebben ze wel tijd om iemand anders te zoeken dan WB, dat dan weer wel – en het CDA sluit samenwerking met Wilders niet uit. Rutte kan ook niet wachten om met zń voormalig partijgenoot de koffer in te duiken, dus dat dreigt er aan te komen: CDA-PVV-VVD. En wie de grootste wordt levert dan de premier. Auw. Dat zou dan zo maar eens Wilders I kunnen worden. Ben je dan mooi klaar mee.
Tja, mogen wij ook naar de stembus. En dat gaan we dus niet doen. Dat heeft een praktische en pecunia-reden: dat moeten we dan gaan doen bij de ambassade in San Jose. Dat betekent eerst een keer daar heen om ons te melden, dan op 8 juni naar SJ, een hotelovernachting om te mogen stemmen. Puh. En op wie dan? Ik zou het echt niet weten. Christelijke partijen zijn natuurlijk uitgesloten, dat mag niet verbazen, haha. VVD, TON of die geblondeerde trol? Iemand die denkt dat een van ons dat ook maar zou overwegen moet nodig naar de psychiater... Pechtold? Nee zeg... GL? Pff, diepe zucht... Houden we de SP over. Tja. Ik vind Agnes Kant best aardig, en waarschijnlijk zou ik er aardig mee kunnen klaverjassen, daar houdt het dan ook wel mee op. Natasha roept nu dat ze wel op Diederik Samson zou willen stemmen... En ik begrijp daar dus niks van... Soit, da's d'r recht... Ik blijk lekker thuis en let wel op de beesten. Nee, de eerstvolgende keer dat ik naar een stembus ga wordt voor de Costaricaanse verkiezingen in 2014, en dat wordt dan Frente Amplio of de Bolivarianen. Zoals dat hoort.

Vakantie in Cahuita

2010-02-13T11:33:00.002-06:00

Mambo had een soort stekelvarken opgegeten, waardoor hij drie dagen lang een dikke keel had...gelukkig is dat vanzelf weer overgegaan.
Intussen zijn er parlementsverkiezingen geweest en Laura Chinchilla is met 47 % van de stemmen de nieuwe presidente van Costa Rica, helemaal zoals we dat al verwacht hadden.
De burgemeester van Talamanca (waar o.a. Cahuita onder valt) is woensdag na een woeste achtervolging door de politie ingerekend...en heeft alvast twee maanden preventieve hechtenis te pakken....hij heeft samen met vier anderen 350 miljoen colones
(zo´n $ 600.000) van de gemeente gestolen. Ja, dan merk je wel dat je in het hart van Latijns-Amerika woont...wat voor het overige erg genieten is, daar niet van.
T. en S. zijn al twee weken op bezoek hier, ze hebben een cabina bij Brigitte, we maken veel tripjes naar Nationaal Park en dorpen in de omgeving. We zijn van Punta Uva naar Puerto Viejo over 10 km. Robinson Crusoë stranden gewandeld. En we zijn het Bri bri reservaat ingeweest, met een rammelkast van een bus naar Shiroles in Alta Talamanca. Die rijdt langs de Sixaola rivier, waar je Panama aan de overkant ziet liggen. Mij deed het sterk denken aan de grens tussen de Peten in Guatemala en Chiapas in Mexico, ook indianengebied, waar we 7 jaar geleden geweest zijn.
Toevallig waren we in Alta Talamanca op zondag, de verkiezingsdag en we zagen hoe de PLN (de partij van Laura Chinchilla en Oscar Arias) de hele tijd met pick-up trucks en busjes heen en weer reed om mensen naar het stemlokaal te brengen...dat doen ze in het hele land en zo wint de partij met de meeste poen (de PLN) dus steevast de verkiezingen. Maar ach. We hebben nog een mooie wandeling gemaakt in de buurt van Bri bri, lang de rivier de Carbon. S. is op eigen gelegenheid nog naar Sixaola (het grensstadje) geweest en ook naar Nationaal park Gandoca-Manzanillo, zo´n 35 km. van Cahuita. Maandag gaan de heren nog per speedboat naar Tortuguero en dan zit de vakantie in Costa Rica er alweer zo´n beetje op voor hen. Inmiddels zijn P., M. en S. ook aangekomen in CR en zij zijn naar de vulkaan Arenal en Monteverde geweest...vandaag arriveren ze in Cahuita, we gaan vier dagen veel plezier maken!
Omdat dat allemaal nogal intensief is, staat het bloggen eventjes op een wat lager pitje (voor Facebook heb ik al helemaal geen tijd meer, haha) en zullen jullie het -althans een poosje- met maar een of twee berichtjes per maand moeten doen.

Amazing wildlife (2)

2010-01-30T11:02:00.004-06:00

Hoewel ik eigenlijk een honden- en paardenmens ben, hebben katachtigen ook een heel speciaal plekje in mijn hart. Toen ik een klein meissie was sliep onze huiskat altijd op mijn bed en later heb ik nog twee jaar met veel plezier gewerkt als kattenverzorgster in het Amsterdamse dierenasiel. In Nederland had ik een kat genaamd Ninja (haar foto hangt hier aan de muur in de woonkamer) en hier heb ik precies zo´n zelfde tijgertje, genaamd Simba. Maar goed, ik wou het vandaag over Panthera onca hebben, oftewel de jaguar (dat is zijn Indiaanse naam, op dit continent was hij de heilige koning va de jungle)...El Tigre noemden de Spanjaarden hem. Hij was altijd gevreesd omdat hij makkelijk een mens kan doden en door de eeuwen heen is hij fel bejaagd om zijn prachtige gouden pels met zwarte rozetten. Nu is hij gelukkig beschermd door de Costaricaanse wet en hij staat allang op de rode lijst van CITES (International Convention on the Trade in Endangered Species). Hij komt voor in dit deel van Costa Rica, in het Talamanca hooggebergte is een enorm natuurgebied, La Amistad (de Vriendschap, zo genoemd omdat er aan de Panamese kant van de grens een even immens stuk natuur beschermd is). Dat heeft hij wel nodig ook, hij heeft een enorm aaneengesloten jachtgebied nodig om tekunnen overleven. Intussen planten ze zich zo goed voort dat ze geregeld buiten de natuurparken worden aangetroffen, waar ze veehouders grote schrik en schade bezorgen met het doden van koeien. Een volwassen mannetjesjaguar weegt zo´n honderd kilo, maar hij is in staat om met zijn sterke kaken een kalf van 300 kilo in een boom te hijsen! Ze leven overgens veelal in bomen, waar ze normaal gesproken aapjes, luiaards en andere kleine zoogdieren verschalken. Ze kunnen zo goed klauteren, dat ze zelfs in staat zijn met hun kop naar beneden uit een boom af te dalen (kijk, dat doet een huispoes niet....die laat zich achterover zakken of miauwt klaaglijk dat de brandweer hem moet komen redden). De jaguar is een woest en levensgevaarlijk dier, maar aan de andere kant is hij ook schuw en nachtactief. Hij staat aan de top van de voedselketen in de jungle. We kennen mensen die hier een paar kilometer hoger in de Talamanca bergen wonen, die durven ´s nachts niet naar buiten te gaan omdat er soms jaguars rondlopen, op zoek naar prooi. Alhoewel ikzelf eerder denk dat dat mountain lions, ofwel poema´s zijn, die zijn veel talrijker dan jaguars en vertonen zich dicht bij menselijke nederzettingen, daar zijn jaguars doorgaans te mensenschuw voor.
Deze dieren zijn prachtig en ik wens jullie allemaal de kans toe om een keer naar de Amerikaanse tropen te komen, om ze te bewonderen...al is dat dan in een Tico dierenpark...want in het wild zie je ze bijna nooit (ze slapen en rusten overdag, hoog in het bladerdek). Speaking of which, op het moment dat ik dit stukje intik bevinden onze vrienden T. en S. zich hoog boven de Atlantische oceaan, op weg naar Costa Rica...morgenkomen ze in Cahuita aan...en een weekje later komen nog drie familieleden & vrienden, waardoor we plotklaps vijf bezoekers hebben hier!!!!
Zal jullie op dit blog op de hoogte houden hoe gezellig we het hier hebben!

Haiti (& Alaska)

2010-01-25T10:31:00.004-06:00

Deze weken leven we erg mee met het lot van onze broeders en zusters in Haiti, getroffen door een zware aardbeving en een serie naschokken....waar honderdduizenden (!) doden te betreuren zijn. Dit was toch al het armste land van de America´s (met een gemiddelde levensverwachting van 35 jaar, denk je ´ns in) en de laatste jaren al verschrikkelijk geplaagd door vier zware tropische orkanen en vloedgolven, immense stijgingen in de kosten van levensonderhoud, sociale en politieke onrust en heel veel geweld. Sinds 2006 is er een UN peacekeeping eenheid, van -ik dacht- Braziliaanse blauwhelmen, maar nu lijkt het land dan door het Amerikaanse leger overgenomen te worden. Niet goed. Wat wel heel goed was, is de respons van de hele internationale gemeenschap om geld in te zamelen en hulpmissies te sturen. Zo was Nederland op een hartverwarmende manier in de pers hier (tenminste dat vond ik, Natasha, ik spreek eventjes niet namens Noël) door een vliegtuig te sturen om meer dan honderd adoptiekindjes op te halen. En dan natuurlijk de TV-actie Nederland helpt Haiti, die we thuis helemaal bekeken hebben via internet. OK, die vervelende Geert Wilders was dan wel een beetje teveel in beeld, maar dat doet dan weer niks af aan de gulheid van de Nederlandse burgers en het Ministerie van Ontwikkelingssamenwerking. Dat is voor mij de eerste keer in de 2 1/2 jaar sinds we NL verlaten hebben, dat ik een goed gevoel krijg van de Old Country. Bijna altijd zit ik hier met kromme tenen, als die Bak Ellende weer eens de internationale TV haalt met zijn arrogante bakkes of men zonodig met een Amerikaanse interventie-oorlog moet meedoen....om je dood te ergeren en ook als er weer eens ongenuanceerd op moslims gescholden wordt. Of als ik Nederlandse toeristen voor de honderdste keer hoor emmeren over de prijzen hier in Costa Rica (probeer eens een hotel op Vlieland of in de Ardennen ofzo, zou ik zeggen). Maar goed, nu kreeg ik echt een warm gevoel in mijn hart bij wat de Nederlanders deden en dat mag dan ook wel weer eens gezegd worden, it´s not all bad! Oveigens is ook hier een TV actie voor Haiti geweest, waarbij ook de armlastige Tico´s gul de portemonnee hebben getrokken en zelfs de dekselze Amerikanen hebben hetzelfde gedaan. Het Costaricaanse Rode Kruis is al meteen na de eerste grote aardbeving naar Haiti vertrokken om slachtoffers onder het puin vandaan te halen en de gewonden te verzorgen. Ook dat geeft een goed gevoel, maar ik ben eigenlijk altijd trots op wat Costa Rica doet....
Dan verder in de categorie klein leed, dicht bij huis. Dat paardje Alaska, wat dus door een giftige spin was gebeten laatst,heeft zijn hoef verloren en kan 6 tot 8 maanden niet werken, zolang duurt het tot de hoef weer aangegroeid is. Geloof niet dat ik dit eerder gezien heb en het is behoorlijk schokkend om te zien! Elke morgen verzorg ik zijn poot en hij krijgt injecties met pijnstillers, want dit is erg pijnlijk voor het arme beest! In Nederland zou hij meteen een kandidaat voor het schietmasker zijn trouwens, daar verkoopt men zijn dier liever aan de slager, om dan weer een ander paard te kopen, want dat is economischer. Maar hier is dat dus niet zo!!!Alle paardenmensen hier zeggen, ´nou ja, dan kan ie 8 maanden niet werken en heeft wel duur voer en medicijnen nodig, but so what? Het is geen ding wat je gebruikt en weggooit...´ Veel humaner dus en daarom ben ik ook wel dol op de paardenmensen hier, veel eer dan in Nederland, petje af! Maar gelukkig heeft Brigitte paarden zat, dus is het geen ramp als er een of twee een poos uit de running zijn, dan moeten de anderen alleen wat vaker aan de bak...dat is alles. Verder is het schitterend weer hier....en we wachten met spanning op de komst van T. en S. op 1 februari....en op de komst van mijn zus P., neef M. en vriendin S.op 8 februari. Al 2 1/2 jaarheb ik niemand van m´n eigen familie meer gezien en dat heb ik gemist....P. en M. zijn hartstikke leuk!! En die andere mensen trouwens ook, dus we gaan er een supergezellige tijd van maken!!!!

Januari aan de Caribbean

2010-01-12T11:58:00.003-06:00

Het is tot hier (10 graden boven de evenaar) te merken dat het Amerikaanse continent geteisterd wordt door blizzards oftewel sneeuwstormen...er hangt weer een frente frio voor de kust hier, kouwe stormachtige noordenwind. De top van de ackeeboom is afgebroken en op ons hek gevallen...maar gelukkig schoot buurman Lenny ons te hulp met zijn motorzaag. De wegen liggen vol takken en kokosnoten (die je overigens niet op je kop moet krijgen...want dan gaat het licht uit!)en maandag zaten we de halve dag zonder stroom. Laten we hopen dat het weer opklaart voordat Tabe en Sander hier arriveren, over 18 dagen!!! Maar op de een of andere manier gebeurt dat inderdaad altijd...dat de zon weer door de wolken breekt als er bezoek van overzee komt! Echt waar! Verder gaat hier alles kalmpjes zijn gangetje. Het internetcafé, waar ik dit stukje zit te typen, houdt binnenkort op te bestaan en da´s wel spijtig. Er is nog maar één werkende computer en die verhuist naar het restaurant...het wordt Brigitte te prijzig om alle kapotte bakken weer te repareren. Computers (en alle andere apparaten ook trouwens) hebben hier enorm te lijden onder de zoute zeewind, de hoge luchtvochtigheid, de hitte, het zand en het stof...en massa´s toeries die er met hun lompe poten aanzitten (zouden die thuis ook zo grof met hun eigen spullen omgaan, vraag ik me dan af, nee vast niet). Anyway, het internetcafé verandert binnenkort in een kantoor en naast die ene werkende bak, blijft hier de mogelijkheid om wireless te internetten, op je eigen van huis meegebrachte klapdoos. Iets wat steeds meer toeristen doen; alhoewel het in een ontwikkelingsland als Costa Rica wel ontzettend oppassen is dat je dure apparatuur niet uit je wagen of hotelkamer gestolen wordt.
De arme mensen hier wordt ook nogal de ogen uitgestoken met al die flitsende gadgets, eerlijk gezegd...hoewel(gelukkig) ook steeds meer Tico´s zich zo´n ding- al dan niet op afbetaling- kunnen permiteren.
Het loopt intussen ook weer lekker met Brigitte´s paardenverhuur, ondanks de tropische moessons die hier momenteel neerkletteren...nou ja, misschien juist wel een beetje dankzij al die regen...de zee is te woest en te troebel om te snorkelen en surfen is alleen voor de doorgewinterde diehards nu (gigagolven, jaja), daardoor gaan mensen zoeken naar alternatieve activiteiten, als bijvoorbeeld paardrijden. Met een regenpak aan kun je er ook gerust op uittrekken, waarom niet? Voor die paarden is het trouwens wel weer aanpoten, letterlijk...maar ja, ze hebben maandenlang niks te doen gehad toen het laagseizoen was. Alaska (een van de beste paarden van stal) is in z´n achterpoot gebeten door een giftige spin en zijn hoef lag er bijna af!!!!
Hij heeft een lelijke bacterie erbij gekregen en kan helemaal geen stap meer verzetten!!! Zonder de hulp en verzorging van mensen zouden paarden hier helemaal niet kunnen overleven, vermoed ik. Als het geen spin is, dan is het wel een slang, schorpioen of vampiervleermuis waardoor ze gebeten of gestoken worden. En dan al die tropische parasieten, waarvoor ze voortdurend een heftige mix van allerlei chemicalieën nodig hebben. Anders zouden ze onder de wormen en teken zitten, voortdurend! Je kan wel merken dat ze hier niet inheems zijn, maar door Columbus meegebracht. De wel inheemse dieren hebben veel meer weerstand en zijn ook veel beter ingespeeld op de natuurlijke leefomstandigheden hier. Zo´n paard lijkt wat dat betreft wel een beetje op een computer, die ook constant een hoop Tender Loving Care nodig heeft, om enigzins te blijven functioneren hier....

Ramona= 10!!!!!

2010-01-12T11:49:00.003-06:00

Onze kleine meid is tien jaar geworden en dat hebben we in stijl gevierd. We hadden een heerlijk ontbijt van Brigitte gekregen en daarna gingen we paardrijden; wat erop neerkwam dat er werkelijk snoeihard over het strand geracet werd zo ongeveer tot halverwege Limón (49 km). Ramona vond het zalig, maar ik kreeg er eerlijk gezegd een halve hartverzakking van, zo snel ging het! Nou ja, als zij maar plezier heeft...´s middags gingen we met een paar vriendjes van Ramona naar Nationaal Park Cahuita, om te zwemmen en te picknicken, het was heerlijk zonnig weer en we genoten totdat de boswachters ons het strand afstuurden wegens sluitingstijd. Op naar de Reggaebar voor een feestmaal van hamburguesas con papas! Het was een geweldige dag!!!

2010...

2010-01-04T16:18:00.002-06:00

Net weer eens voor de verandering wat opiniestukjes uit de nederlandse pers gelezen, online uiteraard. Je houdt het niet voor mogelijk maar het wordt steeds gekker met het niet-meer-na-willen-denken een vijfde deel van de nl-bevolking. Brallende leeghoofden die zichzelf de Nieuwe Intellectuelen noemen. En die Geen Stijl-islamofoben krijgen dan ook nog eens twee televisiezenders van meneer Plasterk die blijkbaar nu helemaal z´n verstand kwijt is... Een of andere verwarde Nigeriaan steekt z´n eigen scrotum in de hens aan boord van een vliegtuig en meteen zijn de ¨Zie je wel, een Islamterrorist¨-kreten niet van de lucht. En dat is allemaal de schuld van de Linkse Elite en de Linkse Media... haha. Ik heb flink m´n best gedaan, maar ik zie die linkse elite nergens.... en linkse media al helemaal niet... Trouw, nog niet zo heel lang geleden best een redelijke krant, afgezien van die reli-pagina dan, is verworden tot een roeptoeter van het CDA en kan er maar niet over uit hoe geweldig JPB wel niet is.... De Volkskrant staat bol van prietpraatstukjes van Leon de Winter c.s. en wartaal van Bolkenstein. Het superieure Westen met z´n superieure Christendom, ai, hoe krijg je het uit je pen... Sneeuwt en vriest het een tijdje, en jawel, gelijk roeptoeteren dezelfde figuren dat die klimaatverandering een mythe is, de wereld ingeholpen door, jazeker, de Linkse Elite. En Leider Geert wist dat allemaal al, want behalve groot Islamoloog is die man blijkbaar ook klimaatdeskundige... Linkse Elite... met een beetje fantasie zou je mensen als Marcel van Dam en Thomas von der Dunk links kunnen noemen maar beleidsmakers zijn dat niet. Af en toe mogen ze hun stukjes kwijt in de VK, leggen zowaar soms de vinger op de zere plek, jazeker het Westen heeft die puinzooi in het Midden-Oosten zelf veroorzaakt, en gelijk krijgen ze een hele horde krijsende PVV-fans achter zich aan... Het politieke klimaat in NL wordt er, op afstand gezien tenminste, niet fraaier op. De enige partijleider die het op durft te nemen tegen Wilders is zowaar Manneke Pechtold... maar voor de rest is dat ook maar een neo-liberaal waar je ergo niet veel fraais van te verwachten hebt... De gemeenteraadsverkiezingen komen eraan en het loopt de regeringspartijen nu al dun door de broek. En terecht, want die krijgen straks een pak slaag van heb ik jou daar... Tja, de verkiezingen... Die komen er hier ook aan, in februari. En veranderen gaat er hier dus niets, zoals het er nu naar uitziet. Die Chinchilla wordt de nieuwe presidente en de rest van de oude garde blijft lekker zitten. Waarom Chinchilla gaat winnen? Dat is simpel, die heeft de poen om uitgebreid reclame te maken en plakploegen door het land te sturen. Eergisteren heeft een van die plakploegen ook Cahuita ¨verfraaid¨ met de tronie van die mevrouw. Een van die types bestond het om een joekel van een bord bij ons aan een boom te spijkeren. I was NOT amused en heb dat bord meteen bij het vuilnis gegooid. We mogen ons hier volgens de regels niet met politiek bemoeien en in reclame maken voor Chinchilla heb ik al helemaal geen zin. Die club van haar, de PLN, is een neo-liberale partij op de rechtervleugel, en daar ga ik al helemaal niet voor... Binnenkort zal de verkiezingskoorts kunstmatig worden aangewakkerd door duizenden ¨aanhangers¨ de straat op te sturen, betaald natuurlijk... Is het circus eenmaal achter de rug zijn, en de zeteltjes verdeeld, dan vergeet elke rechtgeaarde Tico het geheel als de wiedeweerga en trekt zich van al die hotemetoten geen moer aan.

En voor ik het vergeet, Natasha heeft het hier al namens ons allen gedaan, maar toch: een Feliz Año Nuevo! 2009 was voor ons een goed jaar, crisis of geen crisis. Als 2010 niet slechter wordt, hoor je mij niet klagen.... En we schijnen dit jaar veel bezoek te krijgen uit NL. Februari wordt de topmaand met maar liefst vier bezoekers. T. komt voor de tweede keer en S. heeft zijn, hoe zeg ik dit netjes, zijn lichtelijke huivering jegens het hem onbekende, dan toch opzij gezet en geboekt. In maart schijnen I. En haar vriend te komen, ene Sonja C. wil ook wel eens Cahuita zien begrijp ik. Of er in april, mei etc. nog mensen langskomen uit NL is nog een beetje vaag, maar P. en N. zijn al op zoek naar tickets voor eind dit jaar, maar dan hebben we alweer bijna 2011. En nu maar hopen dat Obama het te druk heeft met z´n eigen VS en de landen waar hij nu al oorlog voert, te druk om zich actief te gaan bemoeien met Venezuela, Ecuador, Bolivia, Guatemala en noem maar op. Hoe minder de VS zich bemoeien met deze contreien, hoe beter...

p.s. Ik heb wel geamuseerd toegekeken hoe die JPB baas van de EU probeerde te worden.... Dacht die malloot dat Frankrijk daar OOIT mee akkoord zou gaan? Zo´n VS-vazal??? Het realiteitsbesef is bij die lui wel ver te zoeken.... Datzelfde geldt overigens voor die crimineel van een Tony Blair.... En van die Belg die het dan geworden is, wat die nou precies geworden is weet verder ook niemand, kun je veel zeggen maar die Belgen hebben zich wel mooi verre gehouden van direct ingrijpen in Irak... En NL weg uit Afghanistan? Haha, zolang die gaspijplijn van Shell niet klaar is, nooit.... Kan WB kletsen wattie wil...

Feliz año nuevo...

2009-12-31T13:36:00.005-06:00

Terwijl ik dit stukje intik, is het bij jullie in Europa al 2010...terwijl hier langzaam de laatste uurtjes van 2009 voorbij kruipen. Straks de oud & nieuw viering, die dit jaar extra bijzonder is omdat we een blue moon erbij hebben (tweede volle maan in een maand tijd, zeldzaam want laatste x was dat toen wij trouwden in juni 2007). We vieren het met Andrea, Alfred en Samuel dit jaar en zijn van plan het kalmpjes aan te doen...de jaren gaan voor ons ook tellen en we zijn nog steeds aan het bijkomen van die party van vorige week, haha! 2009 was voor ons echt een excellent jaar, na het jarenlang afstruinen van de halve wereld hebben we eindelijk onze plek gevonden en dat is een geweldig gevoel. Financieel was het af en toe moeizaam, maar we mogen niet klagen hoor...gezondheid, vriendschap & liefde zijn immers veel belangrijker dan de centjes en wat dat betreft was het allemaal dik in orde met ons in 2009. Kan alleen maar hopen dat 2010 een vergelijkbaar goed jaar wordt, voor ons en voor iedereen!
Goed nieuws is dat we binnenkort weer bezoek uit Nederland krijgen, onze goede vrienden T & S komen op 29 januari naar Costa Rica!!!! Als je zo ver overzee woont, krijg je niet zo vaak mensen uit het oude continent op bezoek....dus dat is voor ons heeel bijzonder, vooral omdat T. al voor de tweede keer langskomt. OK, moet stoppen (klanten) heel gelukkig, voorspoedig 2010 voor jullie allemaal van ons alledrie!!!!!!

Very merry Christmas

2009-12-27T16:01:00.004-06:00

Merry (vrolijk, uitbundig) was kerst voor ons zeker dit jaar! Het zag er eventjes naar uit dat het festijn met Brigitte´s familie niet door zou gaan- uit geldgebrek omdat hun business de laatste maanden zo slecht loopt- maar als een soort wonder kwamen er op de 24e overdag wel twintig mensen die wilden paardrijden, waaronder een familie met 12 (!) kinderen....dus we hadden ons allemaal een slag in de rondte gewerkt, maar van de opbrengst konden we dan een heerlijk christmasdinner in een restaurantje in het dorp doen met z´n allen! Op kerstavond zit hier het hele dorp in de kroeg, dus na het eten gingen wij ook allemaal naar de Cocosbar; waar het stampvol was en een leuke calypsoband speelde! Eigenlijk komen we nooit ´s avonds in die Cocosbar (we zitten wel heel af en toe overdag op het terras) want het heeft de naam nogal een ruige hangout te zijn...het ziet eruit als een saloon uit een John Wayne film- inclusief een uit de hand lopende vechtpartij op z´n tijd- maar meestal is het een soortement vleesmarkt met knetterharde raggaton, waar de locals heengaan om toeristendames te versieren. Om de Lonely Planet reisgids even uit ´t hoofd te citeren: ´Cahuita does have some reputation as a Free Love Paradise- single women do come here to enjoy a fling with local men...be prepared though, to pay your gents way through town AND bring (and use!) your own condoms.´ Het staat er echt...en inderdaad, in de Cocosbar zie je het allemaal voor je ogen gebeuren; dat de locals (die verder meestal gewoon getrouwde huisvaders zijn, of in ieder geval niet single) staan te dansen en te sjansen met vooral jonge Amerikaanse toeristenmeisjes. Typisch machista-cultuurtje is dat, want vaak staat hun eigen vrouw er vlak naast, maar die kijkt dan de andere kant op! Een Nederlandse man zou waarschijnlijk een knal voor z´n kop krijgen, maar hier is dat dus niet zo. Hoewel, zo heel af en toe is er wel eenTica die het constante vreemdgaan van haar man niet meer pikt...en die is dan ook meteen wereldberoemd in Costa Rica. Het verhaal van La Plancha schiet me zo te binnen; zij had haar ontrouwe vent doodgeslagen met een strijkijzer namelijk, vandaar de bijnaam...nu zit La Plancha al weer heel wat jaartjes te brommen in de vrouwenvleugel van La Reforma, voor doodslag...zij kwam trouwens niet uit Cahuita, maar uit een dorp in Guanacaste...dat is dus in heel het land precies hetzelfde. In Cahuita is het aan de andere kant weer opvallend, en in tegenspraak met het voorgaande, hoe ontzettend veel er gekletst en geroddeld wordt over iedereen door iedereen...maar dat is waarschijnlijk normaal voor een dorpje met maar 3000 inwoners. Dat is ook wel vermoeiend hoor; zo hebben de dopsbewoners het er na een heel jaar nog steeds over dat Ramona vorig jaar met Oud & Nieuw met ons meemocht naar de kroeg. Met Vincent, Carry en hun kinderen was dat toen en nu weer met Brigitte, haar zus Uschi en diens dochter Kylie (10 jaar). ´Ramona was tot één uur ´s nachts in de Cocosbar! Dem gypsie dutch are wicked!´ Nou ja laat maar kletsen en look who´s talking, denk ik dan bij mezelf...want erger dan onze mede-dorpsbewoners kunnen wij ons helemaal niet gedragen...en dan bedoel ik niet alleen de getrouwde macho´s met hun queridas (schatjes), maar vooral ook de Yankees en Europeanen die hier wonen! Hallo zeg, voor twaalf uur ´s middags zijn ze vaak al laveloos van de rumcocktails en de meesten stoppen maar wat graag hun neus in een grote berg wit poeder, als Al Pacino in de film Scarface (net als in Amsterdam is de coke ook hier overal te krijgen, maar dan spotgoedkoop) en als dat dan allemaal een beetje verkeerd valt (de meesten zijn al een eind in de vijftig) dan gaan ze met stoelen en flessen gooien, onverstaanbaar scheldend in hun eigen brabbeltaaltje. Kijk, dat doen wij nou allemaal nooit; wij blijven altijd pacífico (rustig) en houden het netjes bij een biertje en een filtersigaret. Maarrr anyway, het was weer Another Night To Remember...het hele dorp was present plus een boel toeries en de band speelde door tot 1 uur ´s nachts...toen bracht Brigitte ons fijn naar huis in haar Hyundai Galloper. De volgende morgen werden we al bij zonsopgang uit ons bed getrommeld door Ramona, die nu eindelijk haar kerstkadootjes wel eens wilde uitpakken! De rest van de kerstdagen hebben we veel spelletjes gedaan en lekker liggen bijkomen op het strand, waarbij we een heleboel tropenzon hebben opgevangen en lekker gezwommen in kristalhelder, blauw water. Geen witte kerst misschien, zoals bij jullie...maar eelijk gezegd, ik zou niet met jullie willen ruilen, want hier voelt het allemaal zoveel luchtiger....

Kerst in Costa Rica

2009-12-22T15:29:00.005-06:00

Terwijl we lezen over hevige sneeuwval in Europa en Amerika, is het hier nog steeds bloedheet. Als je in de tuin werkt krijg je er een gratis sauna bij en het is oppassen om niet te lang in de zon te blijven, want je krijgt een knalrood verbrand vel van (ik wel). Dus de kerststemming wil er maar niet echt inkomen en dat komt ook omdat dat in Talamanca eigenlijk helemaal niet gevierd wordt. Enkele hotels hangen halfslachtig een paar twinkelende lichtjes op, puur voor de toeristen...die nu weer in grote aantallen hierheen zouden moeten komen. Het hoogseizoen is weer begonnen, voor ons te merken aan de dagjesmensen op het strand en in de café´s, waar nu ook weer vaker live-muziek (reggae, calypso, salsa & raggaton) te horen valt. Samen met Ramona heb ik een keer op een zondagavond op het podium van de Reggaebar gestaan om mee te trommelen met de band en dat was echt geweldig! Maar dat geeft allemaal eerder een Caribisch zomergevoel dan een kerststemming....maar goed, we hebben intussen een minikerstboom (nep) thuis staan met versiersels en kadootjes eronder, voor Ramona...die haast niet kan wachten om ze uit te pakken, maar toch nog een paar daagjes geduld moet oefenen.
Op Kerstavond zijn we uitgenodigd om met Brigitte en haar familie uit eten te gaan in het dorp (dat zijn de mensen van het internetcafé/ paardenverhuurbedrijf, waar we allebei vrijwilligerswerk doen) en datis heel lief en aardig van ze! Verder zijn we niet zoveel van plan met de feestdagen, behalve dat we voor Oud & Nieuw bij Alfred & Adrea uitgenodigd zijn en dat wordt vast ook weer reuzegezellig! Terwijl wij het hier, net als iedereen aan de Caribe, kalmpjes aan doen, is Kerst voor de Hooglandtico´s het grootste feest van het jaar. De eindejaarsbonus die iedere werknemer hier krijgt, wordt daar helemaal uitgegeven aan kerstversiersels, kadootjes, feesten en sloten vol sterke drank. In San José is het jaarlijkse lichtfeest/ Fiesta de la Luz weer begonnen, een groot cowboyfeest wat twee weken duurt met o.a. 8000 (!) paarden in de straten van de hoofdstad en nep-stierengevechten, kermis en overal vrolijke mariachi- en pachanga muziek. Traditie van het bergland. Daar in het koele hooggebergte worden ook de kerstbomen gekweekt voor het hele land. Dat zijn geen fijnsparren of blauwsparren zoals in Nederland, maar ceders en cypressen...eigenlijk veel mooiere kerstbomen...groter en voller dan wat wij in onze hollandse huiskamer hadden staan en ze schijnen ook niet zoveel naalden te veliezen. Het kweken van sierplanten, hier ornamentales genaamd, is een grote tak van agro-industrie in Costa Rica. Nu in het winterseizoen zijn dat vooral de kerststerren (pointsettias) die met miljoenen tegelijk ge-exporteerd worden terwijl ze hier in het land zelf ook mateloos populair zijn. Maar ook draecenas, yuccas, cycassen, philodendrons, orchideeën en nog vele andere soorten tropische kamerplanten meer, worden hier geproduceerd. Dat zijn op de kwekerijen allemaal enorm grote struiken, waar loten (stekjes) vanaf geknipt worden, die dan in een bloempot met stekgrond en voeding gaan. Die kunnen jullie dan in een bloemenwinkel of een tuincentrum voor veel geld kopen om in je vensterbank te zetten, terwijl de moederplant intussen rustig verder groeit en bloeit op een Costaricaanse akker.
In onze vorige tuin hadden we een kersster staan...en dat was inderdaad geen potplantje, maar een flinke struik (zie foto). De onderste foto is van Ramona´s virtuele boerderij bij Farmville, helemaal in kerststijl op z´n Tico: met een cypres en een veld vol kerststerren....¡Feliz Navidad a todos!

Montezuma´s oropendola

2009-12-16T18:17:00.000-06:00

Amazing wildlife

2009-12-16T17:39:00.003-06:00

Volgens de natuurgids is dit een Quiscalus mexicanus oftewel, op z´n Amerikaans, een Great Tailed Grackler. Het is een mooie blauwzwarte vogel met een onhandige lange staart en hij woont bij ons in de tuin. Hij is heel grappig want hij kan allerlei geluiden steengoed imiteren, dus snoeihard klinkt het gepiep van onze wekker en het gerinkel van de telefoon door de tuin...die heeft hij een keer gehoord en doet hij nou steeds na. En met die moderne telefoons is dat niet eens gerinkel, maar een soort gekmakend zenuwen-muziekje...de minst irritante uit een lijst van tien waar je dan uit kan kiezen. Zo´n roltoeter van kinderverjaardagsfeestjes doet hij ook steeds na. En hondengeblaf. Echt een gezellige praatvogel is het en hij is bijna altijd bij ons in de tuin te vinden. Hij lijkt wel wat op een gewone kraai trouwens, maar dan z´n Amerikaanse neef: groter, mooier en glanzender. Hij heeft ook nog een heleboel felgekleurde familie-leden, die er allemaal even exotisch en adembenemend uitzien. Zal zo kijken of ik nog een plaatje kan uploaden...

Eindrapport

2009-12-09T16:26:00.014-06:00

Woensdag 9 december was de Graduación oftewel het ophalen van de eindrapporten (en diploma´s). Dat gaat altijd vergezeld van een lange speech van de directeur; over hoe geweldig de school wel niet is- de beste van het kanton Talamanca- en in dit geval ook het voorstellen van een aantal nieuwe leerkrachten die de school vanaf 15 februari komen versterken. Tot zolang hebben de kinderen zomervakantie, dat is wel in de winter maar dat valt traditioneel samen met de koffieoogst hier...waarmee de kids vroeger dan mooi een handje konden meehelpen. Intussen hebben nog maar weinig mensen een koffieveld, maar het schooljaar blijft gelijk lopen aan het kalenderjaar. Net zoiets als dat bijna iedereen hier bij zonsopgang opstaat en om 21 uur gaat slapen; zelfs studenten en kantoormensen in de hoofdstad houden ´farmers hours´aan....dat is nou eenmaal de traditie hier en old habits die hard. Maar dat allemaal terzijde. Goed, Ramona´s rapport...de cijfers zijn percentages & ik hoop dat jullie het Spaans kunnen ontcijferen:

Español 88
Estudios Sociales 91
Ciencias 90
Matemáticas 84
Educación músical 95
Educación fisica 89
Manualidades 100
Caligrafia 90
Inglés 97
Computación 93
Frances A
Conducta 95

Dat laatste betekent trouwens gedrag en ´manualidades´ knutselen, Ramona´s favoriete bezigheid op school. Ze is dus over naar de vierde klas (groep 6) met de aantekening dat ze een lief en ijverig meisje is. Daar zijn wij ouders heel trots op! Zelf waren wij helemaal niet zo ijverig op school vroeger, dus waar ze dat vandaan heeft? Nee hoor, grapje....de intelligentie & toewijding van Ramona zijn natuurlijk helemaal genetisch bepaald;-)
Om haar te belonen voor haar tomeloze inzet bij het studeren, willen we haar graag een vliegticket naar Nederland kado doen, zodat ze volgend jaar haar familieleden en vrienden overzee weer eens uitgebreid kan zien en spreken! Die zomervakantie hier duurt 4 weken en hij valt volgend jaar van 29 juni t/m 23 juli....zet maar in je agenda dat ze dan bij jullie langskomt! Nou ja, met 95% zekerheid in ieder geval, dat wil zeggen dat we de financiering wel rond moeten zien te krijgen. Tickets San José- Amsterdam zijn wel iets goedkoper dan andersom (tussen de € 500-600) maar kinderen onder de 12 die alleen reizen, worden verplicht door de vliegmaatschappij begeleid en daar hangt nog een prijskaartje van zo´n € 100 aan, plus dat ze natuurlijk ook wel een zakcentje meekrijgt naar Nederland. Daar komen nog twee hotelovernachtingen in San José bij (je kan het hier niet riskeren om op de dag zelf naar het vliegveld ruim 200 km verderop te gaan rijden, voor het geval er weer eens een berg naar beneden stort op de snelweg en het verkeer een halve dag muurvast staat). Al met al dus wel een dure grap, maar we gaan hartstikke ons best doen om dat bedrag bij elkaar te harken...

Shandy rocks

2009-12-03T16:12:00.007-06:00

Voor Ramona is intussen de zomervakantie begonnen, wat betekent dat ze drie maanden vrij heeft- zucht- en daarna naar de vierde klas (groep 6) zal overgaan. Ook is de regentijd zo ongeveer voorbij nu december aangebroken is, dus de kids spelen de hele dag op het strand! Dat is 100 % genieten voor ons en we vinden het heerlijk om hier te wonen....

Van dat nestje straatpuppies die we geadopteerd hadden, is er nog maar eentje over, snif! Na het heengaan van Tankie twee weken geleden, heeft ook Syl het niet gered en da´s natuurlijk best wel verdrietig voor ons. Pet semetary wordt het onder de mangoboom bij ons in de tuin, waar we de hondjes begraven hebben. Arme kleine magere hondjes die geen moeder meer hadden. Die het ondanks de lekkere puppiebrokjes, verse melk, optimale veterinaire zorg en heel veel liefde van ons....niet gered hebben. Survival of the fittest, is het volgens de dierenarts....ze hadden gewoon weinig weerstand omdat ze te vroeg van de moederborst af waren.
Maar goed, eentje doet het dus wel goed....de allerlelijkste van het nest, de middelste op de foto, is een zeer bijdehand & levenslustig hondje. We hebben haar Shandy genoemd, met een knipoog naar de jaren zeventig toen iedereen z´n hondjes Sherry of Whisky noemde...althans in mijn herinnering...en van die grote valse bouviers had je toen ook, die heetten altijd Brutus of Caesar, remember? Maar goed, Shandy lijkt net een vleermuis op hoge dunne pootjes. Lief en braaf is ze wel en ze lust al net zo graag pasta als de rest van onze huisdieren, inclusief de kat Simba.
Vier honden (Maya, Mezcla, Mambo & Shandy) hebben we nu nog over en eerlijk gezegd...vind ik dat ook wel meer dan genoeg.

Voor onze jongere lezertjes: Shandy was vroeger een soort frisdrank met 0,5 % alcohol erin, erg populair kinderdrankje in de jaren 70 en 80, te krijgen in blikjes op elke straathoek. Afgeleid van Sneeuwwitje, dat was 7-up met een scheut bier erin....dat kregen kinderen vroeger als ze met hun ouders meemochten naar het café. Een Bifi-worstje kreeg je daar meestal ook nog bij, als ik me dat goed herinner. Shandy en Sneeuwwitje zijn zo ongeveer ondenkbaar in deze tijden...zeker verboden door de Europese Unie ofzo. Nu zuipen kinderen zich in coma met pure wodka en publiceren daar filmpjes van op Youtube, da´s het verschil...sign ´o the times...

Techniek in Ticolandia

2009-11-26T10:05:00.002-06:00

We waren dus voor het eerst in 14 maanden weer op de digitale snelweg aangesloten vanaf huis...en dat hebben onze vriendjes geweten ook....zelden zoveel Youtube filmpjes achter elkaar gespamd als deze week...maar goed, het blijft hier Costa Rica, dus op tweede dag brandde het modem alweer door!!!!! Dat ding werd eerst verdacht gloeiend heet, toen hield ie er helemaal mee op. Naar de Ice helpdesk bellen, die je ongeveer net zolang in de wacht laat hangen als UPC tien jaar geleden deed. Maar OK , het Ice-mannetje stond wel de volgende dag in alle vroegte voor de deur om het ding te fixen. Wel met een hoop bla bla, zoals ¨jullie moeten wel het modem afzetten als je de compu niet gebruikt¨....dat zal allemaal wel, maar Ice heeft natuurlijk weer de allergoedkoopste troep ingekocht, en da´s wel weer 100 % Tico van ze. Alle apparaten gaan hier namelijk binnen 6 weken stuk. Drie boterhammen heb je in je nieuwe broodrooster gebakken en de rook komt er al vanaf. Uit de nieuwe ventilator komt ook rook en je krijgt er soms elektrische schokken van. De wekkerradio doet het alleen als ie er zin in heeft, waardoor wij geregeld om 8 uur wakker schrikken, verslapen!!! Motor heeft pas 1700 km op de teller staan, maar hij verdomt het pertinent om te starten, al issie minstens tien keer bij de mécanico in de revisie geweest. Deur van de vriezer dondert steeds uit de koelkast als je de deur opendoet. Koffie zet-apparaat heeft het hele stopcontact doorgebrandt. Plafondventilatoren hangen hier alleen als ornament, want na 5 minuten waren ze al kapot! Zoals zo ongeveer alles hier. Gelukkig maar voor ons dat de TV en de compu het wel zonder haperen al twee jaar doen!
Hoe dat komt dat die apparaten hier zo slecht zijn? Alles komt uit China en is afgekeurd door de VS...dat wordt dan doorgevoerd naar die kleine landjes in Midden Amerika, waar ze niet aan Kema keur of dat soort vermoeiende dingen doen. Alles kan hier zo de markt op en het is dan ook allemaal werkelijk spotgoedkoop, muy barato, zoals ze hier zeggen...dus daar moet je dan verder maar niet over zeuren, da´s de mentaliteit hier....het was immers zo barato? Dat je er dan geen moer aan hebt, dat doet er verder blijkbaar niet toe. Wat helemaal maf is hier, dat je in een supermarkt ook met regelmaat een elektrische schok krijgt, van hun koelkastdeuren of vriezers bijvoorbeeld....van schrik deins je achteruit en het kassa-personeel barst collectief in lachen uit....kijk, dat heb je nou in NL nooit, maar als je hier al wat jaartjes woont, kan je er zelf opeens ook wel de grap van inzien...Pura Vida, weetje wel!

So long Tankie

2009-11-20T08:11:00.002-06:00

Hierboven zie je ons kleine oogappeltje Tank. Maandagavond had hij kou gevat, daarom hadden we hem in warme dekentjes ingepakt, met het idee de volgende ochtend met hem naar de dierenarts in Bribri te gaan. Helaas heeft hij de volgende ochtend niet gehaald. Volgens Noël komt dat door dat koufront wat hier heerst; zelf denk ik dat de hondjes heel weinig weerstand hebben omdat ze veel te vroeg van de moederborst af zijn gehaald. Ze waren met 4 weken op straat gezet, aan hun lot overgelaten. Ramona heeft ze toen naar ons huis gebracht, maar zulke hondjes zijn natuurlijk heel erg zwak. Tankie hebben we begraven onder de mangoboom en ook hij houdt voor altijd een plekje in ons hart.

Koufront en eindelijk telefoon!

2009-11-14T13:36:00.003-06:00

Het harenkam-conflict met Ramona is eindelijk bijgelegd: ze heeft nu een hoofd vol vlechtjes (zie foto) die hoeven maar 1 x per maand uitgekamd en opnieuw gedaan te worden, dat scheelt hier in huis weer een hoop gekrakeel en het moeten vangen van Ramona, met borstel paraat in de hand (waarbij ze zich in haar klerenkast verstopt, echt waar).
Inmiddels hebben we eindelijk onze regen gekregen hier in de Caribe Sur, waarbij meteen weer de strandweg blank staat en de zee woest tekeergaat. We hebben een koufront, wat ze hier Frente Frío noemen...dat heb je af en toe in de wintermaanden, als de sneeuwstormen over de noordelijke prairies jagen, krijgen we hier ook soms een venijnige noordenwind, El Norte heet die. Dan daalt plotseling de temperatuur van 31 naar 23 graden en met die rotwind erbij (the chill-factor) is dat gewoon koud! Niet zo extreem als in de bergen (op de hoogste berg, de Chirippo van 3850 m. ligt nu sneeuw) maar als je een poosje in de tropen woont, verdraag je dus geen kou meer....je verandert al snel in een watje wat dat betreft. Dus we slapen onder dekens nu en dragen truien en jassen, gevoerd en met een nepbontrandje. En geitenwollen sokken, moet ik eerlijk bekennen. En het gewoefte mag binnenslapen, want die bibberen ook. Zelfs de paarden (echte koudweer-liefhebbers, normaal gesproken) staan nu onder hun afdakje te kleumen.
We hopen hier allemaal dat El Norte weer gauw wegdraait naar Alaska en Canada, waar hij thuishoort in dit jaargetij.
Wel kwam er in de stromende regen een ICE-karretje de tuin ingezoeft vandaag, waarna twee jongens kabels van de straat naar ons huis trokken en de telefoon hebben aangesloten!!!! Na 14 telefoonloze maanden begint dat gerinkel weer: ´Mag ik Maria Gonzalez even?´(om 6 uur ´s ochtends is dat altijd) ´Er woont hier geen Maria Gonzalez´ ´Jewel, dit is haar telefoonnummer, ze heeft het me zelf gegeven´ met vervolgens een lang blabla verhaal in vlot Ticospaans, wat ik met mijn slaaphoofd, nog geen koffie gehad, nauwelijks kan volgen. Daarom is de telefoon bepaald niet m´n favoriete gadget, maar ja het is wel fijn dat ik zelf niet meer de straat op hoef om te bellen, in de verkeersherrie en de kletterende regen...op zo´n rotmachien die je muntjes ofwel doorslikt danwel telkens uitspuugt. Maar voor intercontinentale telefonie is Skype een veel betere optie, gratis videocalls. Dus wie ons graag wil bellen, kan beter een account bij Skype openen...maar goed, we zullen eerdaags een mailtje doen uitgaan met daarin ons nieuwe Costaricaanse telefoonnummer.

Stormseizoen

2009-11-09T12:29:00.002-06:00

Hurricane Ida heeft een spoor van vernieling getrokken door Midden-Amerika en Zuid-Mexico en is nu hard op weg naar de kust van Louisiana (USA)...hopen maar dat de stad New Orleans deze keer gespaard blijft! Hier aan de Caribe Sur hebben we intussen evenwel prachtig stabiel zonnig weer, dat komt door de zuidelijke ligging vlak boven de evenaar. Tropische orkanen teisteren vooral het gebied dat tussen de 10 en 20 graden Noorderbreedte ligt en Cahuita ligt op 9.44 Nb, dus onder de gevarenzone- zij het ook maar net! Meestal krijgen we wel de staart van de rondzwiepende wolkenpartijen mee, wat dan overvloedige regenval met overstromingen geeft...maar dit jaar niet, of tot nu toe lijkt het alleszins mee te vallen. Twee keer hebben we al een zwaar verregende novembermaand meegemaakt, vorig jaar hier en het jaar daarvoor in de bergen...maar dit jaar is het anders: warmer en droger. Dat klinkt leuk en dat is het voor ons ook wel, maar in feite is het allemaal niet best. Door het fenomeen El Niño en de globale opwarming veranderen neerslagpatronen wereldwijd. Op veel plaatsen regent het vaker en harder, maar hier- in een zeer vochtig tropisch regenwoud- wordt het juist droger! Costa Rica is prachtig groen, maar daarvoor moet het wel vaak en hard regenen...anders verandert het straks in een tropisch droogteklimaat, oftewel een woestijn! Watergebrek is heel slecht voor de natuur en voor de landbouw... dat gaat van grootschalige misoogsten tot kuddes vleeskoeien die sterven van de honger en de dorst. In Guanacaste, toch al keihard getroffen door de mondiale economische crisis, is dit jaar amper regen gevallen...met dramatische gevolgen voor de boeren daar. Eind deze maand , na het stormseizoen, begint de Costaricaanse zomer...wat wil zeggen dat er tot mei helemaal geen drup regen meer valt in de savannegebieden, zoals Guanacaste. Dat levert ook problemen op voor de electriciteits opwekking en de watervoorziening. Stuwmeren komen leeg te staan en het schaarse water dat er nog is, wordt naar de Goudkust gebracht...dat is de kust van het schiereiland Nicoya, die volgebouwd is met luxe hotels en waar jetset figuren als Mel Gibson hun zwembad moeten vullen en hun golfbaan besprenkelen. Behoorlijk ziek allemaal, nietwaar? In de koelere groene berggebieden van de Cordillera Central hoort het nu ook keihard te regenen, maar ook daar is het dit jaar minder dan anders. Het regent wel, maar minder dan in andere jaren en hier is dat ook zo. Hierboven drie foto´s die we vorig jaar en het jaar daarvoor hebben gemaakt, toen het dus wel regende en alles er mooi donkergroen uitzag, zoals dat hoort in Costa Rica (van boven naar beneden: Caribe Sur, Cordillera Central en Guanacaste). Die laatste is in ieder geval nu al van kleur verschoten van donkergroen naar vaalgeel. Hopen maar dat dat lot de berggebieden en de Caribische kust bespaard blijft. Laat het regenen!

Día de los Muertos

2009-11-02T12:32:00.007-06:00

2 november is in de Spaans-Amerikaanse wereld een bijzondere vrije dag: Día de los Muertos oftewel Allerzielen, de dag waarop de gestorvenen en de voorouders geëerd worden. Vooral in Mexico is dit aanleiding voor een uitbundig festijn; daar houdt men op de begraafplaatsen vandaag dodenwakes met bloemen en veel andere versiersels (zoals geraamten van papier-maché) en banketten met het lievelingseten van de geliefde gestorvenen. En vuurwater plus pakjes sigaretten, indien deze graag rookten en dronken! Hier in Costa Rica gaat het er allemaal wat bescheidener aan toe. Mensen gaan naar de begraafplaatsen om de graftombes (allemaal wit en bovengronds, vaak voorzien van mooie beelden) van hun voorouders schoon te maken en bloemen te brengen. Gele, oranje of rode bloemen horen dat te zijn en dat is een prachtig gezicht, als je langs de begraafplaats komt. Kaarsjes horen er ook bij. Zoals een Tico het vandaag in de krant verwoordde:´Vroeger nam mijn vader me mee naar de begraafplaats op Allerzielen, nu neem ik mijn eigen zoon mee naar het graf van mijn vader. Zo wordt onze traditie van generatie op generatie overgedragen´. Overigens is het al het hele weekend feest, want ook Allerheiligen (1 november) en Halloween (All Hallows Eve, op 31 oktober) worden hier groot gevierd. Vooral door de jongere generatie trouwens, waarschijnlijk is dat overgewaaid uit de VS. Ze gaan als spook verkleed naar allerlei discofeesten, om uit hun dak te gaan bij een of ander reggaeton spektakel. De kleintjes gaan, ook als spook verkleed, de deuren langs om snoep te krijgen van de buren...Trick or Treat, dat lijkt weer net op het in Noord Holland gevierde Sint Maarten feest op 11 november. Dat laatste viel dit jaar trouwens letterlijk in het water hier, er was een tropische stortbui met onweer en de ouders vonden het verstandiger hun kinders binnen te houden. Ramona vond het reuze jammer, maar wij zijn er eerlijk gezegd niet rouwig om; ze wordt altijd zo speedy en lastig van teveel suiker en kleurstoffen namelijk...
Wat ik wel bijzonder vind, dat Día de los Muertos niet alleen een katholieke feestdag is, maar dat de eigenlijke traditie pre-colombiaans is...de Indianen vierden dit al voor Columbus en de zijnen voet op dit continent zetten. En ook in Europa werd dit feest al in voor-christelijke tijden gevierd door de Kelten en overige ´heidenen´. Als ik het me goed herinner heette dat feest Samhain en werden daarbij niet daarbij alleen de doden geëerd, maar vooral ook de overgang van zomer naar winter (op het noordelijk halfrond dan he, hier zomeren we vrolijk door) gevierd, in de aanloop naar Kerst ofwel het Midwinter-lichtfeest. Wel apart hoe maar liefst drie verschillende (religieuze) tradities samenkomen in de feestdag Día de los Muertos. Of eigenlijk heet dat hier:
Día de los Fieles Difuntos, wat zoiets moet betekenen als: Dag van de heengegane gelovigen. Hmmm, dat klinkt me dan weer erg katholiek in de oren...dat blijft hier toch overduidelijk de staatsgodsdienst (hoewel er veel discussie gaande is om onze lieve heer Dios af te schaffen, wat betreft de staatszaken dan). Gelukkig zijn in de praktijk de meeste Tico´s allang van het geloof afgevallen, net als de mensen in Europa trouwens. Maar zo´n officiële vrije dag na een lang feestweekend, dat blijft natuurlijk erg prettig. Voor de gemiddelde Tico onder de 40 is het vandaag : eerst een Alka Seltzer Extreme (de nieuwste anti-kater pil hier te lande, de reclame is elke dag op TV) in je mik; en dan mooie bloemen brengen naar je familieleden op de begraafplaats. Rest van de dag vrij, dus waarom niet gezellig met z´n allen naar de kroeg? Salud!

Ubuntu

2009-10-29T12:50:00.007-06:00

Zit je ´s morgens nog een beetje slaperig (de wekker gaat hier elke dag om 6 uur) in het internetcafé....PC opgestart, koffie gehaald: verschijnt er een pop-up chatvenster in beeld. Van Ramona: ´hoi mama, ik ben bij computación, wil jij met me praten?´ ´Eh, mag dat wel van de meester?´...´Jewel, want hij heeft het niet gezien´. Eigenlijk moet ze zich bij de computerles door allerlei saaie Office-toepassingen heenploeteren, maar als ze de kans krijgt zit ze op Facebook om met haar tante in Amsterdam te babbelen of om Farmville te spelen. Waarom kinderen van 9 jaar Excell moeten kunnen is ons eigenlijk ook een raadsel, maar ja dat zal wellicht moeten van het ministerie van onderwijs.

Intussen willen we in het internetcafé eigenlijk van dat hele Windows (en Office) af. Deze week heeft Microsoft Windows 7 gepresenteerd (en een boel gratis laptops uitgedeeld aan journalisten, om maar een positief verhaal te schrijven over het nieuwe product...met de onafhankelijkheid van de pers is het these days ook treurig gesteld, maar dat terzijde). Dat betekent o.a. dat Windows XP (waar onze bakken nu op draaien) na twee jaar niet langer ondersteund zal worden. Dan moet je wel die dure nieuwe software aanschaffen...en met een beetje pech ook meteen nieuwe hardware, omdat een computer aan hoge eisen moet voldoen om er Windows 7 op te kunnen laten draaien. Voor het internetcafe zou dat 4 nieuwe computers aanschaffen kunnen betekenen en daarnaast uiteraard de nieuwe Windowsversie.

Dat geld heeft het internetcafé simpelweg niet. Je kan niet teveel vragen voor deze dienst, anders lopen mensen naar de concurrentie in het dorp. Sowieso is deze business een aflopende zaak, met de mobiele wifi (op de telefoon) die in opkomst is. Steeds meer wat rijkere toeristen brengen hun eigen klapdoos en mobiel mee en kunnen overal waar ze willen inloggen.

Internetcafé´s worden meer en meer een poor-man´s service; voor rafelige backpackers, maar ook bijvoorbeeld voor schoolkinderen uit arme families die voor de lessen informatie op het net moeten zoeken, maar thuis geen compu en printer hebben staan. Da´s allemaal best, maar dan moet je als internetcafé natuurlijk niet verschrikkelijk op kosten gejaagd worden door Microsoft, want dergelijke bedragen zitten simpelweg niet in de kas.

Dus we wilden graag overstappen op een ander besturingssysteem; een van Linux, gemaakt door een stelletje Finse computerexperts en gratis online verkrijgbaar. Noël had er al op gestudeerd en voor de versie Ubuntu gekozen. Ik had er nog niet eerder van gehoord, maar dit is wat Wikipedia erover schrijft:

Ubuntu (pronounced /uːˈbuːntuː/),^[3]^[4] is a computer operating system based on the Debian Linux distribution. It is named after the South African ethical ideology Ubuntu ("humanity towards others")^[5] and is distributed as free and open source software. Ubuntu provides an up-to-date, stable operating system for the average user, with a strong focus on usability and ease of installation. Ubuntu has been selected by readers of desktoplinux.com as the most popular Linux distribution for the desktop, claiming approximately 30% of Linux desktop installations in both 2006 and 2007.

´Humanity towards others´ ...daar suggeren ze dan zeker mee dat het daar bij Microsoft aan ontbreekt, haha. Wat ik ervan begrijp is dat het gratis software is, die een goed alternatief biedt voor Windows en Office. Ongeveer net zoals Mozilla Firefox een gratis open-source alternatief is voor Microsoft´s ´Page Not Found´Internet Explorer. Ben je meteen ook van al die hinderlijke reclame pop-ups af, die je compu hopeloos traag maken!

Goed, intussen is de nieuwste Ubuntu-versie geinstalleerd en operationeel, vooralsnog alleen op onzer eigen bak, als een soort testproject. We hebben allereerst al onze bestanden gekopieerd, waaronder duizenden foto´s en teksten (en een heleboel muziek en films) om die voor de toekomst te behouden. Noël is druk bezig met zoeken naar allerlei software om programma´s als Skype te laten draaien onder Ubuntu. Het is allemaal een hoop gedoe, eerlijk gezegd, maar we hebben goede hoop dat dit is wat het belooft te zijn. Als straks onze compu helemaal opnieuw ingericht is en naar tevredenheid draait, dan kunnen de bakken van het internetcafé straks allemaal overschakelen. Dat scheelt dan mooi een bom duiten.

Zes honden en verslaafd aan internet

2009-10-19T12:17:00.002-06:00

Verder gaat het wel goed met ons hoor! Nou ja, Noël en Ramona zeurden non-stop in stereo aan mijn hoofd, of dat nest straathonden niet bij ons kan blijven?! Want het is zo zielig als ze naar de dierenwinkel in Bribri moeten, nu ze aan ons gehecht zijn, ja ja... Namen hebben ze ook al (door Ramona bedacht) en wel Bruno, Tank, Morlock en Sylvana. Bruno heeft gelukkig intussen elders onderdak gevonden (bij Andres, om de hoek) dus zijn er nog drie over, naast de twee grote zaguates en de reusachtige kettinghond, die we al hadden. En ook nog een kat! Die beesten eten me met z´n allen de oren van het hoofd, die puppies moeten ook nog elke dag melk en de zware zakken voer zijn haast niet aan te slepen. Daarbij komen de de dierenartskosten voor inenten, ontwormen, ontvlooien en tzt de castraties. Nog meer geld mochten ze ziek worden, zoals Mambo laatst. Zucht, ik wil helemaal geen zes honden! Hoewel het wel weer goed is tegen inbrekers en we toch plek zat hebben in die joekel van een tuin (argumenten van Noël). Maar ik hield voet bij stuk: over een poosje gaan in ieder geval die 2 teefjes naar de dierenwinkel, OK mag dat zwarte mannetje Tank blijven....dat leek me een redelijk compromis.
Toen voerde Noël me vrijdagavond een beetje zat met bier en wodka en begon hij er weer over, aaah zullen we dat hele nest honden houden, ze zijn zo aan ons gehecht. Toen ben ik voor de bijl gegaan en wel voor het argument: ´aah moet je kijken, ze zijn gewoon te lelijk voor woorden deze puppies met hun verfomfaaide koppies, dikke penzen en kromme pootjes...niemand wil ze hebben!´ Ze zijn te lelijk voor de dierenwinkel, daarom blijven ze dus bij ons....diepe zucht. En ik had al twee lelijke zaguates, ik lijk wel gek! Moraaal van dit verhaal: laat je niet zat voeren als je een nest straathonden in huis hebt, want je komt er dan niet meer vanaf. Belofte maakt schuld, immers, kom er nou niet meer onderuit.
Verder werken Noël en ik dus 7 dagen per week in het internetcafé, allebei voor de halve dag. Dat betekent dat Ramona tegenwoordig ook vaak online is, omdat ze gewoon met ons meegaat naar het werk. Ze heeft nu ook Facebook en doet spelletjes op Internet, alleen lieve kinderspelletjes zoals het populaire Farmville, waar je groenten en fruit kunt verbouwen en er een snoezige veestapel op na kunt houden. Dat is alleen zo verslavend als de pest, want steeds moeten er weer aardbeitjes geoogst worden en koetjes gemolken, daar maakt Ramona zich dan enorm druk over, een stel virtuele aardbeien op de computer. We hebben er dus maar eens een serieus opvoedkundig gesprek aan gewijd, over de voor -en nadelen van computers en Internet.
School, vriendjes, sporten en onze huisdieren in het echte leven zijn natuurlijk veel belangrijker dan internetspelletjes, want dat is eigenlijk maar nep. Van nu af aan mag Ramona maar 30 minuten per dag op de compu, dat is de afspraak. Anders kan ze RSI-achtige klachten krijgen en daar is ze toch echt te jong voor. Noël en ik hebben allebei al jaaaren chronische pijnklachten aan de polsen, door overbelaste pezen...met dank aan uitbundig gebruik van muis en toetsenbord (Noël is zelfs ooit geopereerd aan carpaaltunnelsyndroom en heeft daarvan een enorme jaap op z´n arm). Dat willen we Ramona besparen, want Repetitive Strain Injury is een verdomd pijnlijke aandoening! Ook moeten we haar steeds wijzen op de loerende gevaren van Internet en dat gaat van : ´ je mag nooit op Paypal klikken´ tot ´pas op voor valse vriendjes´(cybermobbing en-stalking). Alle berichten voor Ramona, op Gmail en op Facebook, laten we dus uit voorzorg naar onze eigen Inbox doorsturen, zodat we onraad direct kunnen ingrijpen. Voor Facebook moet je trouwens 18 jaar zijn, maar alle klasgenootjes en vriendjes van Ramona zitten er toch op...vullen ze gewoon als geboortejaar 1991 in, terwijl ze in 2000 geboren zijn, dat heeft Ramona dus ook vrolijk gedaan! Ja, dat heb je met deze generatie kids, erg bijdehand zijn ze.
Een paar dagen terug stond ze dus stampvoetend van woede op de veranda, omdat ze van de compu afmoest....omdat er een betalende klant kwam. ´Maar mijn aardbeien verrotten dan, papa! Jouw schuld!´ Toen hebben we dus maar eens een opvoedkundige donderpreek gegeven, want verslaafd zijn aan Internet op je negende....da´s gewoon te gek voor woorden!
Vandaar dat ze op rantsoen zit van een half uur computeren per dag, kan ze de rest van de tijd spelen met haar vriendjes & vriendinnetjes in het echte leven, zoals een normaal kind.
En anders kan ze haar huiswerk maken of haar zes honden wat aandacht & liefde geven....

Limón Roots Festival

2009-10-19T11:59:00.002-06:00

Voor het eerst in drie jaar wordt in Puerto Limón het kleurrijke carnaval weer gevierd, een grote happening in het kader van het Limón Roots Festival Afrocultural. Zaterdag was de grote parade met trommels, dansers, glimmende lijven, overal bandjes en feest.
De laatste jaren was het feest door de autoriteiten verboden (door het Ministerio de Salud; wegens rondslingerend vuilnis in de stad en het risico op denguekoorts). Maar de Limonenses hebben goed hun best gedaan om de stad op te ruimen en aan te harken, in ieder geval het centrum ligt er weer netjes bij en daarom kon het festijn dit jaar wel doorgang vinden.
Intussen is de burgemeester en de hele politieke top van Puerto Limón geschorst voor 6 maanden en ze worden allemaal vervolgd voor ´verduistering van fondsen van de Costaricaanse staat´ oftewel ze zijn op heterdaad betrapt met hun handjes in de kas. Inmiddels zijn ze wel weer uit de gevangenis losgelaten, maar ze zijn dus nog wel geschorst...en dat zonder burgemeester zitten levert enorme problemen op voor de gemeente Limón. Want medewerkers en leveranciers kunnen niet worden betaald zonder een handtekening van de burgemeester op een papiertje, die wachten allemaal al maanden op hun geld wat voorlopig niet gaat komen, want alle loco-burgemeesters zijn ook geschorst! Weer zo´n patstelling waarbij iedereen machteloos toeziet, typisch voorbeeld van horrible Tico-burocratie ook weer....
Maar het carnaval was wel weer bruisend en vrolijk dit jaar, dat gelukkig weer wel.

Stoute Maiah

2009-10-10T11:56:00.004-06:00

Dit is dus Maiah, onze lieve tweejarige kruising van Samoyeed x Alaska Malamute. Jammer genoeg heeft ze de laatste tijd de wolf in zichzelf ontdekt, ze ontsnapt steeds door over het hek te springen en vervolgens te gaan jagen. Op wild, maar ook de kippen van de buren zijn de klos...die bijt ze de strot af en vreet ze vervolgens helemaal op. Een hond die eenmaal de smaak van warm bloed te pakken heeft, kun je helaas niet meer vertrouwen als huishond. Niet dat ze ons iets zou doen (tegen ons is ze poeslief) maar bijvoorbeeld een andere hond, die zij irritant vindt, vliegt ze ook naar de strot met de bedoeling hem af te maken. Mezcla is al een keer bijna in tweëen gebeten door Maiah en de bastaardterriër van Samuel was vorige week de klos, toen we de honden op het strand uitlieten. We konden hem nog maar net levend uit haar bek trekken en nu heeft hij medicijnen tegen wondontsteking in zijn keel. Dezelfde week is ze een keer bij zonsopgang over het hek gesprongen en naar Brigitte gerend, om daar een bloedbad aan te richten onder de kippen en kuikens! Drie heeft ze er helemaal opgegeten en ook alle eieren! Brigitte moest in haar nachtpon naar buiten rennen om Maiah te vangen en vast te binden!
Kijk, dat valt natuurlijk niet helemaal lekker in de buurt. Heb je met moeite een paar nieuwe vrienden gemaakt, flikt je hond zulke narigheid! Dat kan dus niet, de vervelende Jehovah buurman dreigt al om hem af te knallen als ze zich nog een maal in hun tuin vertoont. Een andere buurman had precies zo´n soort hond, die heeft hem uiteindelijk zelf doodgeschoten! Zijn eigen hond! Want dat gaat dus niet, als je met allemaal buren in harmonie probeert samen te leven, kun je zo´n gevaarlijk monster er niet bij hebben! Vandaar dat we Maiah aan de ketting hebben moeten leggen, voor dag & nacht. Met tegenzin overigens, want we weten dat ze eronder lijden en qua gedrag hard achteruit gaan. Ze worden echt vals van kettinghond zijn! En gedeprimeerd ook. Dus gisteren had ik haar voor het eerst in 4 dagen even losgelaten om door de tuin te lopen...meteen sprong ze over het hek en rende ervan door. Ramona op haar fietsje erachter aan. De honden van Samuel gingen er van schrik meteen vandoor! De ouders helemaal geschrokken! Dat gaat dus ook niet meer, ze kan alleen nog maar aan de riem uitgelaten worden en vastzitten aan de ketting. Gelukkig is het een lange ketting, dat dan weer wel.....

Brave Sol

2009-10-10T10:55:00.002-06:00

Dit is Sol (Zon), de driejarige mustangmerrie, op Black Beach. Het is een heel braaf paard, want als in november het hoogseizoen aanbreekt, kan ze al met de toeristen op stap! De afgelopen maanden hebben we haar getraind in het maken van de strandtours en dat doet ze echt goed! De zwaarste tour, die door de bergen naar de waterval, heeft ze nog niet gemaakt...want haar conditie moet eerst nog een beetje beter worden. Sol is namelijk best vet van de melk die ze nog steeds (!) van haar moeder Nieve (Sneeuw) krijgt; ze moet wat meer spieren en vooral ook uithoudingsvermogen aankweken. Maar dat krijgt ze vanzelf door minstens drie keer per week over de stranden te rennen. In het freestyle -western wat ze hier beoefenen, wordt minder van de paarden gevraagd dan wat we in Europa gewend zijn (ondanks dat die tochten best lang & zwaar kunnen zijn). Vooral dat ze de toeristen er niet afwerpen en daarvoor moeten ze kalm in het hoofd zijn. Voor zo´n groot beest is een paard namelijk vaak behoorlijk angstig en nerveus. Ze moeten wennen aan het verkeer op straat (vrachtwagens!), loeiende grasmaaiers, blaffende & bijtende honden, de dieren in de jungle, de golfslag van de zee...ja zelfs daarvoor zijn ze vaak bang! En dan springen ze onverwachts omhoog of opzij en met een beetje pech bokken ze en slaan op hol. Voor een jong paard is dat allemaal wel normaal, maar een ervaren trailpaard hoort dat niet meer te doen. Meer dan 95% van de ruiters die hier een rit willen maken, zijn volslagen onervaren en zouden als snel in het zand belanden, als zo´n paard een onverwachte move maakt. En da´s zeker niet de bedoeling, niemand wil op vakantie z´n botten breken toch?!
De 5% mensen die wel ervaring zegt te hebben, hebben vooral eerder trails door de natuur gemaakt (vooral Amerikanen) en da´s toch niet helemaal hetzelfde als wat we in Europa onder ´kunnen paardrijden´verstaan. Ervaren trailpaarden hebben namelijk binnen een minuut in de gaten dat degene op hun rug er niks van kan, en dan bewegen ze zich alleen nog maar in slow-motion. Dat is fijn, want dan valt zo´n toerist er tenminste niet af. Maar dat is niet hetzelfde als kunnen paardrijden, want daarvoor moet je toch wel een beetje rodeo kunnen uitzitten...eigenlijk een heleboel lijm aan je broek hebben....om met groene en/ of temperamentvolle paarden om te kunnen gaan. Zo makkelijk is dat namelijk niet, zelf rijd ik al vanaf m´n achtste paard en ik leer er nog steeds elke dag dingen bij. Heel af & toe krijgen we hier een ruiter op bezoek die het echt kan (meestal dus een Europeaan) en dat is leuk voor ons! Die ruiter kan dan een van de temperamentvollere paarden meekrijgen (Brigitte heeft namelijk een heel assortiment lastpakken), zodat die ook eens een keer goed beweging krijgen. Normaal worden die lastpakken alleen door de gidsen bereden, om de beurt...maar dat is eigenlijk niet vaak genoeg. Voor Sol geldt voorlopig hetzelfde, die moet allereerst meer ervaring opdoen als gidspaard, voorop lopen dus met zo´n sliert van acht toeristen erachteraan. En als er een ervaren ruiter zich meldt, dan mag die er als eerste toerist op. Toch een soort van eer.

Zielige zaguates

2009-10-07T12:01:00.001-06:00

Ramona heeft een nest verlaten puppies gevonden en naar ons huis gebracht, wat betekent dat we nu 7 honden hebben en 8 als Charlie Brown zichzelf weer eens uitgenodigd heeft om bij ons de bakjes leeg te komen slobberen (da´s bijna elke dag). De puppies, 5 weken oud, zijn trouwens familie van Charlie Brown en ook van Mambo, dat is overduidelijk. Het zijn zaguates, oftewel straathonden...die zijn hier in Cahuita allemaal middengroot, kortharig en slank met hangoortjes. Ze hebben een ondeugend en aanhankelijk karakter, ze lijken wel wat op die hondjes op de schilderijen van Jan Steen, leuke kleine boefjes.
Maar een Costaricaanse straathond heeft doorgaans een rotleven: ze worden de straat opgeschopt, hebben altijd honger en worden door iedereen geslagen en bekogeld met stenen en flessen. Soms zie je broodmagere teven met zoogtepels die helemaal over de grond slepen, echt heel zielig. De wat oudere zaguates zijn vaak bang voor mensen (al te vaak geslagen) en veranderen dan in hartstikke valse angstbijters en daarom hebben ze zo´n slechte naam bij de Tico´s. Het typische middenklasse gezinnetje hier heeft zelf een dure rashond (een Fila Brasileira, Rottweiler of een Alaska Malamute) maar smijt intussen geroutineerd stenen naar de buurtzaguates.
Die mormels werpen ook nog eens jonkies bij de vleet, die allemaal ook weer op straat opgroeien en vuilnisbakken plunderen om te overleven.
De straathonden van Costa Rica hebben dringend hulp en bescherming nodig: iemand die ze voert en onderdak geeft, inent tegen ziekten, ze van hun vlooien, teken en wormen afhelpt, ze castreert zodat er niet nog meer zielige straathonden bijkomen. Er zijn gelukkig wel mensen (Tico´s en buitenlanders) die zich om het lot van de zwerfhonden bekommeren. Veel mensen in Cahuita hebben enkele zaguates geadopteerd, wijzelf hadden er ook al twee en nu dus eventjes zes. Maar, over een paar weken als ze wat groter en sterker zijn, gaan ze naar de winkel van de dierenarts in Bribri. Die kan ze dan inenten en ontwormen en daarna aan enkele van zijn klanten kado doen. Dat doet hij wel vaker met nestjes verlaten puppies.
Gelukkig maar dat de woeflobby ook in dit deel van de wereld actief is.

Break even...

2009-09-29T10:09:00.004-06:00

Levert dat nou wat op, zo´n internetcafé in de Caribe Sur? Niet echt dus. In ieder geval niet in deze tijd van het jaar. Na drie weken zijn de onkosten eruit, dat wel, en een paar biertjes in de Reggaebar zaten er ook in. Oktober wordt naar alle waarschijnlijkheid ook een relatief slappe maand, maar in november zouden de zaken aan moeten trekken. Dan vindt namelijk in Limon een grote zeilrace plaats die duizenden toeristen aantrekt. Ook in Cahuita zijn veel hotels volgeboekt, dus dat levert dan ook meer klanten op voor deze tent. In december begint dan het hoogseizoen. Dan zouden de zaken goed moeten lopen tot mei. Als niet een nieuwe crisis of andere sores roet in het eten gooit...

Nederlandse tourgroepen

2009-09-29T10:05:00.002-06:00

Sommige clichés over Ollanders zijn helaas waar. Gisteren arriveerde weer zo´n groep, 30 stuks bij elkaar. Tegen zevenen liepen die langs de Reggaebar, maar naar binnen durfden ze niet. Ze stonden op de weg apies te kijken. Een van de gasten vroeg waarom ik mijn landgenoten niet naar binnen riep. ¨Ben jij helemaal op je achterhoofd gevallen???¨ ¨Gaan ze met z´n allen de barman om korting aan z´n kop zeuren!¨ Na vijf minuten staren liep de kudde weer verder. Vanmorgen zaten zes van die gasten voor de deur van het internetcafé te wachten. En warempel, ze wilden korting... Later op de dag arriveerden nog twee Ollanders, en die waren beledigd dat ik geen dollars kon wisselen. Hallo, de munteenheid is hier de colon, verdorie. Ja maar, daar en daar accepteren ze de dollar wel. Da´s dan mooi, mogen die in de rij gaan staan bij de bank om ze te wisselen voor colones, mij niet gezien. Oh.

Bodegas en bombas

2009-09-24T09:19:00.004-06:00

Na twee jaar Costa Rica zou je toch denken een aardig woordje Spaans te kunnen babbelen, of in ieder geval te verstaan. Nu, dat is ook wel zo al maken de Ticos het mij niet altijd even gemakkelijk. Een ¨bodega¨ is nomalerwijze een opslagplaats ondergronds, een kelder dus, en dan natuurlijk liefst een wijnkelder. Maar een bodega is ook, in ieder gevl hier, een schuur. Een tijdje geleden stond Pete, de huisbaas, voor de deur en vroeg om de sleutel van de bodega, en ik had geen flauw idee waar die het over had. Waar is hier een kelder? Nee, de schuur, ik kom namelijk de tuin doen. Nu weet ik dus wat de bodega is, de schuur. Daar liggen de tuinspullen en staat de waterpomp die het huis vanuit de put met water voorziet. Heerlijk water overigens, maar af en toe begeeft de waterpomp het en dat is lastig, dan werkt namelijk niks meer, de douche niet, de plee niet, en koken zonder water is ook best lastig. Gisteren was het weer eens zo ver, pomp met een electrisch probleem, geen water. Pete probeerde de plaatselijke monteur te bereiken, maar die nam z´n mobiel niet op. Pete en de Bushdoctor zeulden vervolgens wat watertanks naar ons huis zodat we in ieder geval konden koken en de plee konden doorspoelen. Vanmorgen stond de monteur voor de deur, ola, buenas, waar is de bomba? Oei, wat bedoelt die man? Een bomba is hier namelijk van alles: een tankstation, een gasfles, een bom, een lekker ding – mannelijk of vrouwelijk – , en dus blijkbaar ook een waterpomp. Elke dag leren we er weer wat bij en morgenvroeg, hopelijk niet al te vroeg, staat de Venezuelaanse monteur voor de deur met een gereviseerde bomba. Hopelijk dan maar.

Met Ray-ban op Facebook...

2009-09-23T11:24:00.006-06:00

De gejatte Ray Ban van Wouter Bos is terecht! Hij lag bij de Chino hier in het dorp. De Chino is geen afhaalchinees maar de ¨supermarkt¨ in het dorp. Met de komst van de Pali in Hone Creek is de Chino een hoop klanten kwijtgeraakt, want de Pali is toch al gauw 20 procent goedkoper... Maar ja, je gaat geen 12 kilometer rijden voor een pak koffie, dus we doen nog wel wat boodschappen bij de Chino. Van de week overhandigde het kassameisje Natasha een Ray Ban. ¨Ja maar, die is helemaal niet van mij!¨ ¨Nee, maar nu wel. Een toerist heeft hem laten liggen, en hij ligt er al een week, dus nu is ie van jou¨. Dus nu loopt Natasha met een Wouterbril door het dorp...

Oja, we zitten nu ook op Facebook...nu we opeens alle tijd hebben om op internet rond te klooien. Snappen hoe het werkt doen we nog niet helemaal, maar dat komt vast vanzelf al doende. We willen best cybervriendjes met jullie worden hoor, zoek ons maar ff op! En binnenkort hebben we ook Skype (goedkoop overzee bellen met beeld) als Noël tenminste de CD kan vinden waarmee de koptelefoon/ microfoon geinstalleerd moet worden....

Kerk & voetbal

2009-09-20T10:03:00.002-06:00

Dat Costa Rica naar het WK in Zuid-Afrika gaat wordt met de dag onwaarschijnlijker. Na drie nederlagen op rij, tegen Honduras klop met 4-0, tegen Mexico 3-0, en tegen voetbaldwerg El Salvador 1-0, is Costa Rica gezakt van de eerste naar de vierde plaats in de poul. Er resten nog twee wedstrijden, uit tegen de VS en thuis tegen Trinidad & Tobago. Tegen de VS wordt het geheid weer een nederlaag en met een hoop mazzel wordt er nog wel gewonnen van Trinidad & Tobago zodat het een vierde plek blijft. Dan zou Costa Rica twee beslissingswedstrijden moeten spelen tegen de nummer 5 van Zuid-Amerika en dat lijkt vrij hopeloos. De nationale coach, Kenton, na de eerste vijf wedstrijden de hemel ingeprezen als een ongekend voetbalgenie wordt nu verweten dat hij er totaal niks van kan. Waren de Ticos er twee maanden geleden nog rotsvast van overtuigd dat de Sele in Zuid-Afrika de wereld eens zou laten zien hoe voetbal echt gespeeld moet worden, nu roept men de selectie toe het maar te houden bij bejaardenzwemmen... Het falen van de selectie is voor de Ticos een ware ramp want in dit land zijn twee dingen heilig: voetbal en de kerk. Voor het opknappen van scholen hebben ze zogenaamd geen geld, voor voetbalstadions en het restaureren van kerkgebouwen schijnen er onuitputtelijke fondsen te zijn. Nu verdedigt de regering dat laatste met een verwijzing naar de grondwet die de papenkerk een speciale plaats toekent. Nu wordt onderwijs ook uitdrukkelijk in de grondwet genoemd maar daar gelden blijkbaar toch andere regels voor. Dat is een aantal politici van verschillende partijen in het verkeerde keelgat geschoten en die hebben nu een initiatiefwet ingediend om de papenreligie uit de grondwet te schrappen, Costa Rica zou nu eindelijk eens een normale seculiere staat moeten worden. De reactie van de bisschoppen was voorspelbaar: woedend zijn ze en Costa Rica wacht Hel en Verdoemenis. Het aantal echtscheidingen gaat drastisch toenemen, zeggen ze, de criminaliteit gaat stijgen en het homohuwelijk, abortus en euthanasie staan voor de deur... Oscar houdt zich in de secularisatiediscussie gedeisd maar zijn eventuele opvolgers hebben zich allemaal uitgesproken voor een wijziging van de grondwet, het land telt allang niet alleen maar katholieken, er zijn protestanten van allerlei slag, boedhisten, joden, wellicht nog een aantal moslims en natuurlijk een groeiend aantal agnosten en atheisten en waarom zouden die allemaal moeten meebetalen voor het opknappen van wat kathedralen, dat kan de Kerk best zelf en anders stoppen die vrome kerkgangers maar wat meer in het collectemandje.

Costaricaans gefeest

2009-09-20T09:51:00.004-06:00

In Cahuita was de Onafhankelijkheidsdag, zoals gezegd, een beetje een sof. In andere delen van het land was het daarentegen een groot succes. In Desamparados, een gruwelijke sloppenwijk bij San José, ging de optocht niet door, officieel vanwege de zwijnengriep, maar toch vooral omdat het feest vorig jaar compleet uit de klauwen liep: de scholieren werden vanaf de daken bekogeld met bierblikjes, leeg natuurlijk, en een om 8 uur ´s ochtends al liederlijk bezopen menigte begon in de lucht te schieten, met scherp. Bang dat het dit jaar nog gekker zou worden, besloot men dit jaar er maar helemaal vanaf te zien, en daarbij kwam de gripe als geroepen... In Heredia, een grote stad ten noorden van de hoofdstad, gingen de tochten wel door. Traditioneel komen ´s lands leraren daar bijelkaar voor een eigen optocht. Dit jaar zetten ´s lands fijnste zonen en dochters het om half acht al op een zuipen en tegen tienen ontaarde de optocht in een massale knokpartij met de politie. Dat leverde de leraren in hoop kritiek op in de pers: wat voor een voorbeeld moest dat voorstellen voor de jeugd? Gaan ze daar een beetje inhakken op die integere agenten. Nou, met dat ¨integer¨ valt het wel mee, gisteren liep de complete top van de anti-drugsbrigade in Puntarenas tegen de lamp, die verkochten namelijk opsporingsinformatie aan Colombiaanse kartelleiders en hielpen hoogstpersoonlijk mee bij de begeleiding van coke-transporten vanaf de haven naar het binnenland. Daarbij werden ze geholpen door het complete team van de toeristenpolitie... ¨Zorgwekkend¨, vond de procureur-generaal, de volgende regering moest meer inzetten op beter opgeleide en beter betaalde agenten die bovendien beter gescreend moesten worden. Wat betreft de huidige regering betreft, daar had ie de moed opgegeven. Die kijkt nergens meer van op en vindt de gang van zaken volkomen normaal. De agenten die een tijdje geleden werden opgepakt bij Golfito omdat ze 400 kilo coke hadden gestolen uit de rechtbank zijn inmiddels alweer op vrije voeten...

Onafhankelijkheidsdag

2009-09-17T14:13:00.003-06:00

De viering van de Onafhanelijkheid viel dit jaar lelijk in het water. Er heerstte alom onduidelijkheid of de optochten etc. dit jaar wel door zouden gaan i.v.m. de zwijnengriep. De minister was daar uiterst vaag over, eerst ging het allemaal niet door, daarna sommige dingen weer wel, of misschien ook wel niet... Daarbij kwam dat die mevrouw luidkeels beweerde dat Talamanca het grootste aantal griepgevallen kende, dat klopt dan wel van geen kant, maar het hield wel veel mensen weg... De feestelijkheden begonnen maandagmiddag met een traditionele loop van Bordon naar Cahuita. Scholieren uit het dorp brengen dan de Torcha, de toorts, naar het dorp. Dit jaar waren er maar zes scholieren omdat de scholieren van de openbare school wegbleven. Omdat Ramona de jongste van de zes deelnemers was, mocht zij de Torcha dragen, geëscorteerd door twee motoragenten. Verder reden er een aantal volgwagens van waaruit de lopers werden besproeid met water, en als laatste een ziekenauto uit Limon. ´s Avonds zou er een fakkeloptocht door het dorp worden gehouden. Dit jaar had echter door de ongewisheid zich niemand bezig gehouden met de organisatie. Gevolg: slechts een klein groepje kinderen kwam opdraven en de optocht werd een optochtje... De optocht in het dorp op Onafhankelijkheidsdag zelf was dit jaar een sof, omdat volkomen onduidelijk was of die wel door zou gaan, besloot de Complementaria het geheel dan maar op het eigen schoolterrein te organiseren. Het begon met het zingen van de maar liefst vijf volksliederen, gevolgd door een aantal patriottische toespraken, compleet met een lofzang op de Centraalamerikaanse eenheid. De directeur van de school hield een woedende toespraak over de chaos qua organisatie dit jaar en gaf daar het ministerie de schuld van. Na deze zogeheten Acta Civica trommelde de schoolband op het sportveld en werd in de verschillende klaslokalen uitleg gegeven over het volkslied, de vlag en de geschiedenis. Daarna was het tijd voor koek en limo. Geheel verrassend dook tegen het eind de banda van de dorpsschool op. De optocht in het dorp was namelijk niet doorgegaan en toen ze in het dorp hoorden dat de Complementaria wel wat georganiseerd, besloten ze zich daar dan maar bij aan te sluiten, hadden ze tenminste de afgelopen 5 maanden niet voor Jan Lul geoefend. Ook commercieel was het dit jaar een grote sof, normaal komen elk jaar duizenden mensen, vooral oud-Cahuitianen, naar het dorp om mee te feesten en na elven zet men het dan op het zuipen en vreten. Dit jaar geen bezoekers, geen eetstalletjes, en de kroegen bleven leeg... Dat alles dan door een mevrouw minister die suggereert dat het gevaarlijk is om naar Talamanca te gaan vanwege al die griepgevallen. Nu zijn er in Alta Talamanca inderdaad relatief veel griepgevallen, hoewel eigenlijk niemand weet om welke griepvariant het daarbij gaat. De minister beweert dat het ¨potentieel¨ om de zwijnengriep zou kunnen gaan, kan ze naderhand, als blijkt dat het de ¨gewone griep¨ was altijd leuk beweren dat ze nooit heeft beweerd dat het om de AH1N1 ging... De gewone leek let niet op die nuances, die hoort zwijnengriep en blijft thuis... Hoezo ze in Alta Talamanca relatief veel griepgevallen hebben komt door de bevolkingssamenstelling: (bijna) uitsluitend Bribri-indianen. De inheemse bevolking in Centraal-Amerika blijkt nog steeds bevattelijker voor de griep dan de ¨Europeanen¨. Maar ze gaan er niet meer massaal dood van, integendeel, bijna alle dodelijke gevallen van die griep waren in de Centrale Vallei. Daar hoor je mevrouw dan weer niet over, en ze maakt ook geen onderscheid tussen Alta Talamanca en Baja Talamanca (waar de griep NIET heerst), nee, zij kakelt Talamanca en dus blijven de nationale toeristen massaal weg, die denkt immers: aha, Talamanca is gevaarlijk, Cahuita, Puerto Viejo en Manzanillo liggen in Talamanca, dus ik ga naar Puntarenas. Daar loopt ie dan wel kans de veel gevaarlijkere denguekoorts op te lopen, maar daar hoor je mevrouw ook niet over. Het lijkt wel of ze de pik heeft op Limon, en Talamanca in het bijzonder... Misschien heeft dat mens wel hotelbelangen aan de Pacifico en zag ze de afgelopen tijd met lede ogen aan dat steeds meer Ticos liever de voorkeur geven aan de rustigere en goedkopere Atlantico, en dan vooral de kust van Talamanca. Hier geen dubbele prijzen in het hoogseizoen, hier geen 10 dollar entree voor het Nationale Park...

Ramona maakt foto´s

2009-09-16T17:15:00.002-06:00

Over rapporten en fakkels

2009-09-14T16:16:00.004-06:00

Het is half september en dat zijn de dagen dat men hier de onafhankelijkheid viert. En is het gelijk het einde van het tweede schooltrimester. Ramona kwam tijdens de middagpauze naar huis gerend en schreeuwde: ¨Papa, je moet NU naar school om mijn rapport op te halen!¨ ¨O, waarom hoor ik dat nu pas, en kunnen ze je dat rapport niet gewoon meegeven?¨ ¨Nee, je moet NU mee!¨ Naar de school dan maar, en daar zaten de klassejuffen achter een lange tafel om de ouders te wijzen op de tekortkomingen van hun kroost. Gelukkig was ik snel klaar, want bij Ramona had de juf niks te klagen. ¨Ramona es muy intelligente!¨, zei ze en gezien de cijferlijst valt daar weinig aan af te dingen:

Estudios Sociales 88, 80
Ciencias 97,00
Español 87,52
Matematica 78,80
Frances A-
Ingles 97,00
Psicologia 85,00
Manualidades 100
Musica 97,00
Educación Fisica 85,00
Computación 88,00
Caligrafia 86,70
Conducta 90,00

Best een aardig lijstje, niet?
Op dit moment rent Ramona met haar hele klas over de snelweg van Bordon naar Cahuita, met fakkels in hun knuisten, ter gelegenheid van de Onafhankelijkheid. Ze maken de kinderen hier wijs dat 180 jaar geleden een meneer met een fakkel door het hele land rende om kond te doen van de onafhankelijk van Spanje. Allemaal larie, die meneer reed op een ezel, en had helemaal geen fakkel... Vanavond moeten we dan naar het dorp voor een fakkeloptocht, deelname is patriottische plicht, en morgenvroeg wordt de vlag gehezen en trommelen de kinderen wat rondjes door het dorp. Ook verplicht, niet deelnemen betekent 20 strafpunten...

De belastingdienst

2009-09-10T15:22:00.002-06:00

De centrale overheid zag een aantal maanden geleden uiteindelijk zelf ook in dat het overgeburocratiseerde belastingapparaat niet functioneert. Tot voor kort moesten ambtenaren vanuit San José door het land om overal de waarde van huizen te bepalen om zo te kunnen bepalen hoeveel de eigenaren jaarlijks moesten afdragen aan de overheid. Daar had de Belastingdienst helemaal het personeel niet voor, de dienst heeft wel veel mensen op de loonlijst maar dat zijn allemaal directeuren en managers, daadwerkelijke inspecteurs hebben ze nauwelijks. Dat leidde ertoe dat de Dienst dan maar formulieren naar de eigenaren ging sturen, of die zo vriendelijk wilden zijn om zelf even de waarde van hun huis en grond aan te geven. De uitkomst liet zich raden, de onroerende zakenbelasting leverde bijna niks op. Toen ging er bij de Dienst een licht op: waarom laten we gemeentes niet niet de waarde bepalen en die centjes innen, die kunnen dan zelf bepalen wat ze met dat geld willen doen. Zijn wij van dat gezeur af en kunnen we vrolijk verder vergaderen! Zo gezegd, zo gedaan. Sommige gemeenten storten zich op hun nieuwe taak want ze zagen een geldschip binnenkomen, andere gemeenten waar de rijkeren het voor het zeggen hebben, vonden het eigenlijk niet zo nodig en deden er alles aan om de boel te traineren. De gemeente Talamanca zit er zo´n beetje tussenin, maar nu heeft die gemeente dan ook een eigen dienst die ijverig aan de slag gaat. Vanmorgen stonden vier ambtenaren voor de deur die mij wilden spreken. Ze waren van de muni en wilden weten of ik kon aantonen of ik de impuesto ZMT had betaald. Wat is dat, meneer? Da´s de belasting die je moet betalen als je in de Maritieme Zone woont. Woont of een huis bezit? Dat laatste, meneer. Welnu, ik ben niet de eigenaar, bij mij ben je aan het verkeerde adres. Wie is dan de eigenaar? Da´s Pete en die woont ergens in het dorp. O, ergens in het dorp... Juist ja, ergens in het dorp. En U bent echt niet de eigenaar? Nee hoor, echt niet. Helaas. O.k., fijne dag nog! En fluks dook het belastingteam de dure auto in om zich naar de buren te begeven. Die krijgen waarschijnlijk allemaal de schrik van hun leven, want die hebben nog nooit een cent ZMT-belasting betaald...

Luchtfoto

2009-09-10T14:42:00.005-06:00

Op Google Earth zijn de luchtfoto´s van Cahuita vernieuwd: niet langer de meer dan 10 jaar oude foto´s waar het halve dorp niet op stond. Straks even kijken of het lukt om een foto van G.E. te plukken, in het midden ervan, dat kleine blauwe rechthoek, da´s dan het dak van ons huis en linksonder zijn de gebouwen van het colegio zichtbaar. Als het goed is zie je helemaal onder de breedtegraad enzo. Al met al hebben jullie dan een beetje een indruk waar we verzeild zijn geraakt en als je zelf de data ingeeft bij Google Earth, dan kan je allerlei foto´s aanklikken, krijg je een nog beter idee. Diegene onder jullie die al hier waren hebben natuurlijk al een idee, maar voor alle anderen, waarvan er wellicht ook een aantal met het idee spelen om eens langs te komen, is het misschien doorslaggevend om het definitief toch maar NIET te doen .

p.s. De exacte data om ons huis te vinden zijn trouwens: 9´44´53´08 N en 82´51´30´18´ W.

Cometh the taxman

2009-09-09T11:53:00.006-06:00

We waren tot voor kort in de veronderstelling dat het vast goed business doen is in een land als Costa Rica; dat nog minder dan 2% inkomstenbelasting heft- en van vennootschaps- en vermogensbelasting hebben ze hier zelfs nog nooit gehoord. Maar goed, uiterlijke schijn bedriegt vaak en de werkelijkheid zit meestal veel gecompliceerder in elkaar dan je in eerste instantie denkt... daar kom je dan langzaam maar zeker na een paar jaar achter. Nu we goeie vriendjes zijn geworden met zowel Alfred en Andrea als met Brigitte en haar zus, allemaal mensen uit Cahuita die een eigen bedrijf in de toeristische sector hebben, zijn ons wel een paar dingen duidelijk geworden. Als je denkt dat Europa in het algemeen en Nederland in het bijzonder, teveel regeltjes heeft en overgeburocratiseerd is: het kan elders op de wereld allemaal nog veeeeel erger!!!! In Costa Rica bijvoorbeeld, waar de burocratie zulke kafka-eske proporties aanneemt, dat het op het zelf-destructieve af is (maar dat schijnt dan weer cultureel bepaald te zijn). Twintig langjarige en peperdure procedures voor een simpele bouwvergunning, bij evenzoveel hardnekkig langs elkaar heen werkende overheidsinstellingen, dat is hier de norm. Vandaar dat dagblad La Nación nu een prijsvraag heeft uitgeroepen van: ¨Wat is de meest absurde trámite (procedure) van het land?¨ Waarvoor moet je met de meest overbodige, dure en moeilijk verkrijgbare documenten om 3 uur ´s nachts al in de rij gaan staan om nog geholpen te worden (ik overdrijf het niet) op dezelfde dag? Denk dat Migración dan wel een goede kans maakt om die prijs te gaan winnen, maar zo zijn er tal van overheids-instellingen meer: op het gebied van onderwijs, gezondheidszorg, woningbouw, telecom, wegen etc. etc., die de concurrentie makkelijk aankunnen. De burocratie en horror-papierwinkel die in dit land overal voor nodig schijnt te zijn, werkt ronduit verlammend en de economische ontwikkeling, altijd al zorgelijk in dit deel van de wereld, heeft daar enorm onder te lijden. Gevolg is dat veel burgers en bedrijven de overheid dan maar negeren en gewoon doen wat ze willen, zonder vergunningen en ander duur en omslachtig gedoe. Dat kan heel lang goed gaan, als je dan maar de juiste inspecteur geregeld genoeg flappen toeschuift, zo werkt dat hier nu eenmaal. Ook dat, die zogenaamde informele economie, met bijbehorende corruptie, is cultureel bepaald en erg uitgebreid hier, misschien nog wel groter dan de officiële economie. Om een voorbeeld te geven: een Costaricaanse alcoholvergunning kost omgerekend € 12.000 en er worden er, in een soort loterij-systeem, maar heel weinig afgegeven elk jaar. Maar ja, de meeste hotels e.d. willen hun gasten wel een flesje bier kunnen bieden, dus hebben ze dat gewoon in de koelkast staan, zonder eerst zo´n dure kroegvergunning te kopen. Nu gaat het ook maar om verkoop op heel kleine schaal; om een paar flesjes die in de koelkast liggen, meer is het niet. Maar geheid dat ze dan een heerschap van de Municipalidad, da´s de gemeente, over de vloer krijgen die alle koelkasten in het pand komt inspecteren (echt waar). Als hij dan clandestien bier vindt, is hij als een kind zo blij, want dat betekent dat hij zijn karige salaris met een flinke maandelijkse ´mordida´ (letterlijk: een hapje) kan komen aanvullen. Elk restaurant of hotel, waar geen lichtbak van de brouwerij buitenhangt, is in hun optiek een clandestien drankhol en da´s een goede reden om elke maand een deel van de (vermeende) omzet op te komen stofzuigeren! Bijna elke ondernemer in de toerisme-branche heeft wel last van dergelijke afpersingspraktijken, die hier overigens niet gepleegd worden door de mafia, maar gewoon door uw eigen overheid...zowel door personeel van gemeenten, kantons, provincies, politiekorpsen en de diverse ministeries met steeds weer nieuwe regels en voorschriften (zo bizar heb je ze zelfs in Europa niet) ....en allemaal willen ze geld zien. Want diezelfde overheid heeft namelijk geen geld om hun personeel een fatsoenlijk salaris uit te betalen, dat is weer een indirect gevolg van die fantastische 1,8% inkomstenbelasting. Toch moeten ze hun gezin onderhouden in het relatief dure Costa Rica, dus dan krijg je vanzelf dit soort praktijken, allemaal heel erg logisch, als je er eventjes over doordenkt.
Mede een reden dat horeca-bedrijven die de Tico´s zelf runnen, vaak alcoholvrij zijn: de zogenaamde Soda-restaurantjes...de naam zegt het al, daar kun je slechts frisdrank bij je eten bestellen. Dat lijkt de enige manier om de informele Taxman te slim af te zijn. Klagen bij de chef in de trant van: ¨uw personeel perst mij af!¨ helpt niet, omdat chef op zijn beurt ook weer zijn ´mordida´ krijgt. Daarbij is bier verkopen zonder vergunning illegaal en strafbaar; in ieder geval heb je geen poot om op te staan bij het klagen. Verspilde moeite om naar het gemeentehuis, 20 km verderop in ons geval, te rijden. Zucht. De Reggaebar heeft uiteindelijk maar een drankvergunning gekocht (waar de eigenaar overigens jaren voor moest werken en sparen in Italië) want daar gebeurt de verkoop gewoon openlijk aan het strand en ze werden daar dus constant en van alle kanten belaagd door allerlei parasiterende overheidsdienaren. Alfred en Andrea hebben hun bier verstopt in een watergekoelde bak op wieltjes en alcoholica staan niet op de kaart daar (maar ze verkopen ze wel). Brigitte heeft haar hele koelkast uiteindelijk maar weggedaan, want al die ´mordidas´ waren gewoon niet meer op te brengen uiteindelijk. Toen meneer Taxman daarna zijn maandelijkse hapje kwam innen, keek hij lelijk op zijn neus dat de koelkast weg was en hij was dan ook bepaald niet blij. Er volgde een plotselinge inspectie van hun nieuwe Infowinkel aan Black Beach, waarbij alle kasten en koelkasten opengetrokken werden door het heerschap van de ´Muni´...zonder huiszoekingsbevel of wat dan ook, mind you. Maar in heel het pand werd geen druppel alcohol aangetroffen, helaas voor hem...maar gelukkig voor de dames dan. Hoewel, een dag of wat later reed ik met Brigitte mee om een aantal paardrijklanten op te halen in een luxe yoga-resort in de jungle....toen we door het dorp terugreden met de klanten in de SUV, werd ze staande gehouden door de Taxman. En een half uur lang doorgezaagd in de brandende zon, waar de drie Amerikaanse dames natuurlijk niets van verstonden of begrepen...maar goed, daar had hij natuurlijk geen boodschap aan. Wel had ik de gelegenheid om hem eens goed te bekijken: een verzuurde engerd van het zuiverste water; net de Library Policeman (voor wie bekend is met het oeuvre van Stephen King): vadsig met hebberige varkensoogjes en een vreemd slissend splaakgeblek. Maar hoewel B. hem uitnodigde om er eens in alle rust over te komen praten, bleef hij ontevreden en boos. Paar dagen later: Infowinkel aan Black Beach door de Municipalidad verzegeld (gesloten) met stickers op ramen en deuren waarop stond: ¨Wie deze zegels weghaalt, hangt een gevangenisstraf van 3 maanden tot 2 jaar boven het hoofd¨(ja echt.) B. flink over de rooie plankgas naar Bri Bri gescheurd (daar huist de Muni Talamanca, waar Cahuita onder valt) om te vragen wat hier nou weer de bedoeling van was? Ja, mevrouw B., onze inspecteur heeft geconstateerd dat uw nieuw geopende inrichting (waar alleen informatie verstrekt wordt) niet aan onze zonerings- en bestemmingsplan-voorschriften voldoet. Daarom is hij nu verzegeld (jaja) maar u mag bij ons een paar boetes betalen en nieuwe trámites opstarten (procedures dus)...van zoveel honderd dollar per stuk, dan halen we vandaag nog die zegels weer weg. Zo gezegd, zo gedaan. Dat is het verschil tussen belastingheffing in NL en CR...daarginds krijg een fijne, blauwe envelop met een hoge, maar onpersoonlijke aanslag. Hier betaal je officieel een fooi, maar dan....cometh the Taxman, hoogstpersoonlijk bij u in de keuken. Betalen moet je eindelijk toch, want overal op de wereld wordt de bevolking geplukt en dat was ook altijd al zo (lees maar eens iets over de geschiedenis van belastingheffing, heel verbijsterend allemaal!). Brigitte (en vele anderen met haar) zou eigenlijk voet bij stuk moeten houden. Immers, het geven van informatie en het verstrekken van drukwerk- dat is wat ze doet in de Infoshop aan Black Beach- is in een democratisch bestuurd land (en dat is Costa Rica, dat roepen ze tenminste altijd om het hardst) bij Grondwet geregeld , vrijgesteld van vergunningsplicht en belastingheffing. Ze zou het eigenlijk hogerop moeten zoeken en aanvechten, want ze heeft het gelijk en de wet aan haar zijde. Maar ja, ¨Go with the flow´is hier het devies, die stofzuigerende ambtenaartjes moet je niet teveel tegen de haren instrijken blijkbaar, anders kun je je business in Costa Rica wel sluiten. En inpakken en wegwezen. Leuk dan.

On line!

2009-09-05T16:25:00.003-06:00

Alweer sinds een paar maanden staat Natasha elke dag vroeg op om zich urenlang te bemoeien met een stuk of 12 paarden en een paar toeristen die zonodig met zo´n beest op stap willen. Da´s mooi voor mij, want nu hoef ik niet meer zo vroeg uit de veren om Ramona naar school te sturen. Echter ook aan mijn nu twee jaar durende vakantie is abrupt een einde gekomen, vanaf vandaag moet ik elke dag naar het internetcafé van Playa Negra om daar de tent draaiende te houden. Daar draaiden alle vijf de pc´s vorige week in de soep en vloog de internetverbinding eruit... Nu draait de tent op twee kompoes, waarvan een van mij zelf. Aanstaande maandag gaan twee andere bakken naar San José in de reparatie, dat kunnen ze blijkbaar hier in de provincie niet en dan moeten vanaf woensdag weer 4 pc´s online zijn. Goed, het is nu september en tot en met november komt er zowat geen toerie meer deze kant op, dus erg druk zal ik het de komende maanden niet hebben :-) Rijk zullen we niet van worden, weliswaar, maar we zijn in ieder geval weer online. En omdat er waarschijnlijk toch geen klant meer komt deze dag, gooien we de tent maar vroeger dicht om maar niks te hoeven missen van de thriller Costa Rica – Mexico...

Het image van Nederland overzee

2009-09-02T11:14:00.003-06:00

Hierboven een verjaardagsportret van Natasha met paardje Tilano en een foto van de dorpsstraat van Cahuita, waar net een reggaeband uit Limón bij de Cocosbar arriveert. De tekst hieronder hebben we al een week op stok, oud nieuws dus maar we publiceren het toch maar.

Nederland haalt niet zo vaak het Tico-nieuws en als dat al gebeurt is het meestal niet positief. De afgelopen twee dagen krabt menig Tico zich aan zij hoofd bij het zien van een 3-kazenhoog 13-jarig wicht uit NL, ene Laura Dekker, die in d´r uppie de wereld rond wil zeilen. Pa en ma schijnen dat wel o.k. te vinden. Kind komt thuis van de brugklas, zegt: ¨Mama, paps, ik wil in m´n eentje met m´n bootje de wereld rondzeilen, lijkt me wel geil, mag dat?¨ Een normaal mens barst natuurlijk in lachen uit en vraagt aan dochterlief of ze op d´r achterhoofd gevallen is, maar niet pa en ma Dekker: ¨Natuurlijk Laura, ga maar alvast wat oefenen op het Veluwemeer, wij bellen wel effe de directeur dat je twee jaar vrij neemt¨. Nu schijnt er in Nl een discussie uitgebarsten te zijn of de ouders wel of niet uit de ouderlijke macht ontzet mogen worden. Wat een ongein, die lui hebben toch overduidelijk een ongeneeslijke zonnesteek opgelopen? Maar ja, het zou me nu ook weer niets verbazen dat een Nederlandse rechter de ouders gelijk geeft, als Lauralief maar belooft tijdens haar zeiltochtje vlijtig haar huiswerk te maken en netjes elke avond haar tandjes poetst... En nu is het wachten op 11-jarige Klaasje Roodeveen, vijfde klas Eigenwijs, die van pa en ma een vliegticket Nepal eist omdat ie de Mount Everest wil beklimmen, in z´n uppie en zonder zuurstoffles, lijkt ´m namelijk wel toppie. Een gemiddelde Tico zal zijn prins of prinsesje niet snel iets verbieden of ontzeggen maar een Tico die het wel okay vindt dat z´n dochter op zee zelfmoord wil plegen zal je echt niet snel vinden, en mocht je hem vinden, geheid dat de PANI, de Kinderbescherming hier, ingrijpt, het kind naar oma stuurt en de ouders in een gesloten inrichting stopt. Het zou natuurlijk ook kunnen dat de Tico-tv hier een vertaalfout heeft gemaakt en het niet over de wereldzee gaat maar over de Waddenzee, maar anderzijds zou het me niet verbazen als het verhaal klopt en een of andere eigenlijk failliete bank al klaar staat om die kul te sponsoren. ¨Met de ABN-Amro Kinderspaarrekening de wereld rond!¨, zo iets. En straks allemaal Dappere Lauraatje uitzwaaien in Zierikzee... Allemaal volstrekt normaal, maar wat kun je ook verwachten van een land waar het normaal gevonden wordt dat je je kind niet laat inenten en naar een ¨school¨ stuurt waar het niets leert maar lekker de hele dag mag kleien, knutselen en computerspelletjes spelen. Probeer dat maar eens een Tico uit te leggen, onbegonnen werk. Je kind NIET inenten? Ben jij gek geworden? Een school waar je niks hoeft te leren? Ga weg man, maak dat de kat wijs! Goed, het homohuwelijk vinden ze hier wel een beetje raar, al wordt wel een afgezwakte vorm hier overwogen, abortus en euthanasie, dat moeten die Ollanders dan maar zelf weten, maar dat komt hier de komende twee eeuwen niet in, dat marihuana in NL min of meer legaal is vinden ze hier eigenlijk wel een goed idee, in Argentina mag het sinds kort immers ook, een naaktstrand zouden de Tico stiekempjes wel tof vinden, maar is volstrekt ondenkbaar. Nee, die Ollanders kunnen geweldig dijken bouwen en de snelwegen zijn uitstekend, dat weet elke Tico, maar voor de rest is het maar een raar volkje. Liggen de hele dag in hun nakie in de zon te bakken, blowen zich een ongeluk, hebben de euthanasiepil op het nachtkastje liggen, stemmen op een of andere nazi, maar goed, ze kunnen goed voetballen, hebben uitstekende voetbaltrainers, al bakt Louis er in München niet veel van, voor de rest zijn ze niet goed snik. Een kind in d´r uppie de zee opsturen? Haha, van Lotje getikt, geef dat kind een Barbie! O jee, stel je voor dat ik daar straks door een Tico op wordt aangesproken... Hé, jij bent toch een Ollander? Heb je al gehoord van die Laura en d´r bootje van acht meter? Nou nee, Pete, eigenlijk ben ik een Belg, die Ollanders waren eigenlijk altijd al een beetje zot. Verder, op een kwart na, vrij ongevaarlijk, tenminste voor derden. Goed, ze maken elke zomer de Europese snelwegen onveilig met hun sleurhutten, gedragen zich bijna net zo ploerterig als Engelse hooligans op Kreta, hebben absoluut geen gevoel voor humor, hun keuken is allerberoerst, maar daarentegen is die Nederweet ongeëvenaard. En wie weet, stopt die rechter er morgen nog een stokje voor...

Vakantiegevoel

2009-08-27T13:06:00.002-06:00

Jaja, alweer twee jaar... de tijd vliegt, ook hier, ook al doen we het kalmpjes aan. Iedereen doet het hier trouwens kalmpjes aan, van de ICE, grrr, tot de wegenbouwers die nu alweer 47 jaar bezig zijn met de aanleg van de Costanera Sur die het centrum van het land verbinden moet met Golfito. Nu beweert het ministerie van Openbare Werken dat de nieuwe, deels een halve eeuw oude, snelweg eind dit jaar klaar is. Ze hoeven namelijk nog maar zeven bruggen aan te leggen. Iets zegt me dat de snelweg dus in ongeveer 2016 klaar is, en waarschijnlijk kunnen ze dan weer opnieuw beginnen bij het oudste deel... Twee jaar alweer, en nee, absoluut geen heimwee. Alleen de vakanties zijn er die afgelopen twee jaar een beetje bij ingeschoten. Terwijl jullie elk jaar naar Italië, Spanje, Portugal of Schotland afreizen, zitten wij zielepoten hier vast in de tropen. Een vakantie is lastig want dat vergt een hoop organisatorisch gedoe want iemand moet op het huis en de beestenboel letten. Nou ja, wie weet komt het er volgend jaar wel van, dan zijn we namelijk uitgenodigd om naar Oaxaca, Mexico, te komen. Goed, Mexico is de laatste tijd nou niet bepaald gunstig in het nieuws met z´n losgeslagen drugskartels en afzichtelijke slachtpartijen maar zover ik dat kan nagaan is het in Oaxaca relatief rustig dus als het financieel meezit en Ramona´s maestro van computación de beesten wil voeren en een oogje in het zeil wil houden zou het zomaar eens kunnen dat we in april weer eens op vakantie kunnen. En anders pech gehad, moeten we ons hier maar zien te vermaken met wat paardrijden en een beetje over de Caribe turen, heel zielig allemaal... Of we zouden naar Bocas del Toro kunnen gaan, de Panamese Caribe-eilandjes hier niet zo ver vandaan. Nou goed, Panamees, dat waren ooit Costaricaanse eilandjes voordat de Colombianen het inpikten. Lang hebben ze er trouwens niet van kunnen genieten want de VS pikten het toenmalige noordwesten van Colombia in om er Panama van te maken. Het schijnen wel mooie eilandjes te wezen, sommige wellicht een beetje te toeristisch, maar tja, die mensen moeten ook ergens van leven. Of we zouden naar Osa kunnen gaan, aan de zuidwestkant van Costa Rica, ook nog niet geweest. Schijnt ook heel mooi te wezen, ook al valt er gemiddeld 7 ½ meter regen per jaar. Maar dat is wel weer een hele toer om daar te komen, eerst naar San José, daar overstappen op de bus over het Gebergte van de Dood en dan tig uur later in Golfito. Dat Gebergte van de Dood is nu net de streek waar die bussen zonder profiel op de banden rondrijden, dus bij nader inzien zien we daar maar vanaf.

Reggaeton rage

2009-08-23T14:59:00.003-06:00

Helemaal vergeten te melden, maar een paar weken geleden werd Ramona op school door een slang gebeten, en met haar nog vier kinderen. De kinderen speelden in het gras en daar zie je zo´n gifgroen beest snel over het hoofd. De biologieleraar kwam erbij, zag dat het geen giftig exemplaar was en smeet het beest over het hek, in de tuin van de buren. De wondjes werden verzorgd met jodium en een pleister en klaar was kees. In het begin schrik je nog wel van zo´n dier, maar na een tijdje raak je er min of meer aan gewend. We wonen immers min of meer in het oerwoud, en daar horen die dingen gewoon bij. Als je daar niet tegen kan moet je in de stad gaan wonen en daar moeten we echt niet meer aan denken. Ik zou geen enkele reden kunnen bedenken om in een stad te gaan wonen. ¨Vanwege het culturele aanbod¨, zei vorig jaar onze advocaat. We wonen nu twee jaar in Costa Rica en wat dat culturele aanbod dan zou moeten zijn is me nog steeds een groot raadsel. Tico-cultuur, da´s reggaetonwedstrijden en voetbal. Bij de reggaetonwedstrijden gaat het niet om de muziek maar om de billen- en tietenschuddende meisjes. Die worden elke avond live uitgezonden op de katholieke familiezender Teletica en ze schijnen razend populair te zijn. Wie kijkt daar nou naar?, zou je denken, een halfweg normaal mens kijkt toch liever naar wat anders? Nou, hier niet. Gevraagd naar wat ie de hele week gedaan had tijdens zijn griepje, en of ie nog informatieve programma´s had bekeken op tv, verklaarde DE intellectueel van het land, Oscar, dat ie elke avond naar het rakketonprogramma had gekeken. En in plaats dat ´m het schaamrood naar de wangen steeg, zat de Nobelprijswinnaar daarbij te glunderen... Ook in het nabije buitenland vinden ze de reggaetonrage in Costa Rica maar raar. Voor de interland Honduras-Costa Rica gaf een Hondureze sportjournalist een aantal tips om het Tico-elftal te ontrgelen: Stuur een stuk of wat reggaetondanseresjes in de avond naar het hotel van de Ticos en we lopen er morgen overheen. Of die tip inderdaad werd opgevolgd is niet bekend, maar Costa Rica verloor met 4-0... Die uitslag was voor alle Ticos een grote schande en de nationale coach kreeg de volle laag, die had namelijk allemaal krukken opgesteld. Waarom had ie niet Brian Ruiz opgesteld, Costa Rica´s beste spits? Ik had nog nooit van die man gehoord, maar elke Tico weet ondertussen waar Enschede ligt en hoe FC Twente het doet in de eredivisie en het Europese voetbalgebeuren. Ruiz heeft namelijk deze week twee keer gescoord voor de Tukkers en is daarmee hier een nationale held. En FC Twente is in de ogen van de Tico-sportdeskundigen natuurlijk een absolute wereldclub. Brian werd door ALLE tv-zenders telefonisch geinterviewd om verslag te doen van zijn fenomenale optreden en om trots te verklaren dat ie nu speelde voor een topclub in een topcompetitie. Vanaf nu kunnen we hier wekelijks gaan genieten van de live-wedstrijden van de Nederlandse wonderclub... en als de Kenton, de nationale coach, Ruiz niet opstelt wordt ie vast gelyncht... De Tico-selectie, volkomen van het veld gespeeld door de Hondurezen, zijn ondertussen zwaar beledigd. Hoe durfden ze, de journalisten, om kritiek te hebben op hun spel? Goed, ze trapten over de bal, de schoten op doel belandden ergens bij de cornervlag, het middenveld had net zo goed in de kroeg kunnen gaan zitten en de verdedigers hadden ze ook kunnen vervangen door een paar lantaarnpalen, misschien dat de doelman dan de ballen WEL had zien aankomen..., maar waag het niet om daar wat van te zeggen... Want dat is ook Tico-cultuur, ze kunnen hier absoluut niet tegen kritiek. Het ergste wat je een Tico kan aandoen is hem te bekritiseren of, nog erger, zijn woorden te betwijfelen. Flik je dat, heb je er een een levenslange erfvijand bij... En dat leidt ertoe dat ze hier de grootst mogelijke lariekoek gewoon slikken. Politici en bestuurders komen hier gewoon weg met aperte leugens, en niemand die er wat van durft te zeggen. Een voorbeeld: het nieuwe spoorlijntje van San José naar Heredia, 9 kilometer lang en tien jaar bouwtijd, functioneert nu net een week. Het treintje is ondetussen zo´n 20 keer op en neer gereden tussen de twee steden. Gelukkig rijdt het treintje nergens harder dan 15 km per uur want er zijn in die week al twee auto´s tegen het ding geknald en van de 20 ritjes eindigden twee in een ontsporing. Dat was natuurlijk aanleiding om de directeur van Incofer, de Tico-NS, te interviewen: hoe kan dat nou, Don Spoorlijn? Tja, allemaal de schuld van anderen, wellicht vandalen, of anders de gemeente. In ieder geval valt Incofer niets, maar dan ook helemaal niets te verwijten, die heeft puik werk geleverd. Ondertussen filmde de camera een stuk rails, helemaal scheef en verzakt... Wa´s dat, Don Spoorlijn? Tja, kijk, dat komt door de overvloedige regen van de afgelopen tijd, daar kunnen WIJ helemaal niks aan doen. Nee, natuurlijk niet, Don Spoorlijn, bedankt voor de medewerking! Con Mucho Gusto! Dat het met die ¨overvloedige regenval¨ dit jaar wel meevalt door El Niño, zeker in de Centrale Vallei, zag de verslaggever gemakkelijkheidshalve maar even over het hoofd... Een ander voorbeeld, een paar weken geleden schoot een lijnbus richting San Isidro El General van de weg en belandde dertig meter lager in een beek. Woedende buurtbewoners, het busbedrijf rijdt met allemaal ondeugdelijke bussen. Helemaal niet waar, beweerde de directeur, kijk maar, hier zijn de technische rapporten van de Tico-APK: allemaal 100% in orde. Eh ja, maar die banden van die bus hebben nul komma nul profiel, hoe kan dat? Geen idee, de APK zegt dat het allemaal o.k. is, en daar gaat het om! Juist ja, maar een medewerker van uw bedrijf beweert dat U de slechte banden voor de keuring wisselt voor dat ene paar goeie en na de keuring de slechte er weer opgooit. Wie zegt dat, briest de directeur, vuile leugenaar! Tja, de medewerker wil anoniem blijven, bang voor represailles. Tja, daar kan ik niks mee, met anoniem, nergens voor nodig ook want wij zijn een goudeerlijk bedrijf en wij staan altijd open voor constructieve kritiek, echt waar. Nou, bedankt dat u de zaak heeft opgehelderd voor de kijkers en de kijkers kunnen ervan op aan dat u de voortreffelijke dienstverlening voortzet? Ja natuurlijk, Con Mucho Gusto!

Oeps, Natasha klaagt dat ik ook eens wat positiefs moet melden. Goed dan, de bussen van San José naar Cahuita hebben wel profiel en belanden hoogst zelden in een beek. Het bananenspoorlijntje naar Limon ontspoort nooit en er zijn maximaal twee aanrijdingen met dat ding per jaar. De ICE is dan wel uiterst incompetent maar de stroomprijs gaat met 7% omlaag, kom daar in NL maar eens om. Goed, de AYA wil de waterprijs met 30% verhogen, maar daar heeft in Cahuita niemand last van, hier heeft iedereen een eigen put en het water is hier zo kalkhoudend dat je de fluitketel elke twee weken moet ontkalken, dus voor osteoporose hoeft hier niemand te vrezen. Kijk, in een paar regeltjes zo maar liefst 4, 5 positieve dingen. En ik wil ook nog wel iets positiefs zeggen over Oscar, ik heb nog nooit een president of premier met zoveel overgave en enthousiasme mooie vrouwen zien kussen bij een lintjesknipperijgebeuren als de onze. Wellicht met uitzondering van billenknijper Ruud Lubbers en hoerenlopende Berlusconi maar die hebben dan weer geen Nobelprijs en Oscar is niet getrouwd, heeft momenteel ook geen vriendin, dus dat vindt hier verder niemand een probleem, dat ie een oog heeft voor vrouwelijk schoon. Verder is het hier elke dag 31 graden, rijpen de ananassen, de tomaten, de limoenen, sinasappels en advocado´s en hebben we helemaal niks te klagen, dat lijkt maar zo. Verder wonen we nu, eergisteren op de kop af, alweer twee jaar in dit land en met doorgaans met veel plezier, oftewel con mucho gusto!

Guaro olé!

2009-08-19T11:51:00.004-06:00

De toeristensector heeft het dit jaar moeilijk omdat nogal wat buitenlanders dit jaar wegblijven. Daar heeft het Toerisme Instituut iets op bedacht: het aantal Ticos dat in eigen land op vakantie gaat moet omhoog. Op het eerste gezicht denk je: daar zit wat in, of het nou een Tico is of een buitenlander die de rekening betaalt, dat zal de hotelier of de restauranthouder toch niet uitmaken. Zou je denken, maar is niet waar. Nu zal een hotelier hier in Cahuita een Hooglandtico niet snel de deur wijzen, maar hij/zij ziet ´m liever gaan dan komen. De Hooglandtico, op de uitzondering na, gedraagt zich arrogant, heeft overal wat op aan te merken, vindt alles veel te duur, is al vroeg op de dag ladderzat en verder de hele avond en nacht uiterst luidruchtig. Bezat heeft de Hooglandtico zich met van huis meegenomen bier en guaro (dat is enkelgestookte suikerrietalcohol in plastic containers, waar je barstende koppijn van krijgt...niet te vergelijken met rum, dat is ook gemaakt van suikerriet, maar is dubbelgestookt en heeft 5 jaar gerust in een eikenhouten vat, als het goed is). Zo´n Hooglandtico sleept op z´n minst twee enorme koelboxen met zich mee, plus drie enorme plastic zakken vreten, zodat ie niks hoeft uit te geven in de plaatselijke restaurants, kroegen en winkels. Het enige wat ie in de plaatselijke winkel koopt zijn een paar Alkaseltzers tegen de kater... Na drie dagen doorzakken verlaat de Hooglandtico met zijn gezin de hotelkamer, maar niet eerder dan dat ie alles heeft ingepikt wat in de koffers past en niet in de grond is verankerd...
De meeste Hooglandtico´s die Cahuita aandoen zijn echter dagjesmensen. Die pakken midden in de nacht hun hele hebben en houden in hun SUV en zakken af naar de kust. Daar parkeren ze hun gevaarte op het strand, claimen 100m2 strand en pakken alles uit. Oma wordt onder een parasol geparkeerd, voor de baby hebben ze de box meegezeuld, en nadat pa de koelboxen en de barbecue heeft uitgepakt kan het dagje uit beginnen. De indrukwekkende geluidsinstallatie van de SUV gaat op 100, de deuren staan vanzelfsprekend helemaal open, en het halve strand kan ¨meegenieten¨ van de reggeaton. Hoewel er een vuilniston naast de SUV staat, dropt de hele familie de godganse dag z´n vuilnis om zich heen. Op het eind van de dag zitten ze letterlijk op een berg plastic, vieze luiers, weggooiborden en bestek en natuurlijk talloze lege flessen en blikjes. Na zonsondergang is het tijd om oma weer onder de parasol vandaan te plukken, baby – na het wisselen van een laatste luier – in zijn stoeltje te parkeren, ma werkt nog snel een laatste worst naar binnen, dochterlief neemt mokkend plaats naast de baby – haar baby uiteraard – en pa klokt nog een laatste cerveza naar binnen. Daarna neemt ie waggelend plaats achter het stuur en het gaat weer richting huis. De enorme berg afval laten ze natuurlijk gewoon liggen,want dat doen al die andere families met hun SUV´s immers ook. Het was weer een geslaagde dag... De volgende dag mogen de inwoners van Cahuita de rotzooi opruimen, ze willen immers graag hun Bandera Azul behouden, ook al hebben ze geen cent aan het dagjestoerisme overgehouden. Dat geloof je niet? Toch is dat zo. Het gaat zelfs zover dat ze het door de Reggeabar of de Cocosbar georganiseerde – en betaalde – gratis concert bijwonen met zelf meegenomen bier. Zo brutaal dat ze plaatsnemen aan de bar zijn ze nog net niet, ze staan een meter verderop, op straat. Ze maken natuurlijk wel graag gebruik van het toilet, want na zo´n hele dag biertanken is dat wel eens nodig...
Dat doen ze toch niet allemaal? Nee, niet allemaal. Er zijn wel degelijk ook weldenkende Hooglandtico´s die het fatsoen hebben hun eigen troep op te ruimen. De meerderheid verdomt dat echter gewoon. Nu ruimen de mensen in Cahuita, en natuurlijk ook diverse andere plaatsen, de rotzooi zelf op, uit welbegrepen eigenbelang, maar op talloze andere plaatsen in het land doen ze dat niet, daar struikel je gewoon over het zwerfafval. Dat is ook de milieu-organisaties opgevallen, die zijn nu een nieuwe campagne begonnen. Eerst zie je in het spotje een traditionale ansichtkaart: prachtig groen oerwoud met de tekst Costa Rica Pura Vida. Op de tweede ansichtkaart zie je de Rio Tarcoles met allerlei daarin gedumpte koelkasten en autobanden, op de derde een gigantische berg plastic. Het spotje eindigt met de tekst: Wordt dat het nieuwe image van Costa Rica? Willen we dat? ¨Natuurlijk niet!¨, zullen de meeste Tico´s zeggen, maar op een of andere onbegrijpelijke manier zien ze niet dat het HUN koelkast is in de Rio Tarcoles, en HUN plastic flessen. Die link wordt gewoon niet gelegd. Hoe dat komt? Dat moet iets te maken hebben met hun opvoeding, of beter, het gebrek aan opvoeding. Ze worden namelijk gewoon niet opgevoed, tenminste niet thuis. Ze moeten hun moeder vereren, en daarmee houdt het met de opvoeding wel een beetje op. Wat ze aan opvoeding genieten, gebeurt op school. Daar leren ze, als het goed is, hoe ze zich sociaal horen te gedragen, en dat ze hun troep moeten opruimen: die lege zak snoep moet in de vuilnisbak. Aan het eind van de morgen wordt kindlief dan van school opgehaald door pa met z´n SUV. Op weg naar huis knikkert pa een blikje, een plastic fles en een lege zak chips uit het autoraam... En nu maar hopen dat bij kindlief iets van de les van vanmorgen is blijven hangen...
Toch ben ik niet pessimistisch. Het aantal jongeren dat beter weet neemt toe, en steeds meer scholen doen mee aan een door een NGO bedachte campagne om de eigen buurt op te ruimen. En binnenkort gaan duizenden middelbare scholieren de stranden op om die op te ruimen.

African Roots

2009-08-16T15:40:00.004-06:00

Van het Limon Roots Festival Afrocultural had ik al wel eens van gehoord, echter niet dat dit plaatsvindt in het kader van El Dia Del Negro op 31 augustus. Die dag schijnt ooit in het leven geroepen door Marcus Garvey, oprichter van de Universal Negro Improvement Association in het begin van de vorige eeuw. Marcus Garvey was voorvechter van de rechten van de¨negers¨, ver voor de tijd van M.L. King en Malcolm X. Garvey heeft rond 1910 een tijdlang in Limón gewoond en daar was ook zijn Black Star Line gevestigd. Die had tot doel de Afro-Amerikanen en de Afro-Cariben terug te brengen naar Afrika. Dat is er nooit echt van gekomen maar het gebouw van de Black Star Line staat er nog steeds en is een nationaal monument. Officieel heet het Patrimonio Nacional Liberty Hall maar iedereen kent het nog steeds als Black Star Line. De Nationale Negerdag, om het zo maar te noemen, is een landelijke aangelegenheid die zich vooral op de scholen afspeelt. Op die dag worden alle kinderen onderwezen in het culturele erfgoed en de geschiedenis van de zwarte minderheid. Dat kan natuurlijk nooit kwaad, komen de kinderen wellicht af van het vooroordeel van veel oudere Tico´s, die is ervan overtuigd dat de Afrocariben geen klap uitvoeren en de hele dag in een hangmat joints ligt te roken. Die heb je natuurlijk ook, maar voor de meesten is het gewoon hard ploeteren voordat ze aan het eind van de dag van een biertje, en wellicht zo´n pretpeuk, kunnen genieten.
Die Marcus Garvey was trouwens, om even op de Negerdag terug te komen, beslist geen onomstreden figuur. Hier in Costa Rica liet hij zich door de United Fruit Company rondkoetsieren en betalen om de bananenarbeiders af te houden van stakingen. United Fruit zag in de beweging van Garvey een mooie gelegenheid om de macht van de communistische bond en partij te breken. Die waren destijds machtig en invloedrijk in Costa Rica en zeker in de provincie Limon. Daar is tegenwoordig bijna niks meer van te merken al is de machtige havenarbeiderbond in Limon zeker niet de minst radikale bond in het land. Verder werd Marcus Garvey ervan beschuldigd het geld dat zijn leden hem gaven voor de te maken terugreis naar het Beloofde Continent, te hebben verdonkermaand. Zijn huidige fans ontkennen dat en noemen het een lastercampagne. Hoe dan ook, van het toch al idiote Afrika-plan kwam zoals gezegd niks terecht en Garvey stierf als een gebroken man. Het opzetje van United Fruit slaagde echter wonderwel, de staking werd gebroken en de bananenmulti zorgde er zelfs voor dat Garvey op audiëntie mocht bij de toenmalige president in San José, opmerkelijk want een ¨normale¨ neger mocht in die tijd de provincie Limón niet eens verlaten... en het idee alleen al dat een president destijds een neger een hand zou geven...

Nog meer varkensgriep

2009-08-16T15:30:00.005-06:00

Een van Ramona´s klasgenootjes zit met griepverschijnselen ziek thuis in Puerto Viejo en zoals dat zovaak gaat gaan er gelijk geruchten dat het kind de varkensgriep heeft. Dat was voor velen aanleiding om gisteren verstek te laten gaan bij het schoolfeest ter gelegenheid van Moederdag. Zonde, want dat soort feesten zijn fund raisers die de school goed kan gebruiken. De griep dreigt nu ook nog roet in het eten te gooien wat de nationale feestdag betreft. De schoolkinderen in heel Costa Rica zijn druk bezig met oefenen voor de parade naar aanleiding van de onafhankelijkheid, medio september. Grote kans dat dat allemaal voor jan lul was omdat het ministerie overweegt om de defilés te verbieden. Ook het carnaval in Limon loopt weer eens gevaar, en dat zou dan voor de derde keer op rij zijn. Hopelijk voor deze provincie gaan de Internationale Zeilwedstrijden in november wel door want dat zou duizenden extra bezoekers aantrekken, maar niemand die weet wanneer deze epidemie over zijn top is. Aanvankelijk verklaarde de minister dat de griep medio juli over het hoogtepunt zou zijn, maar dat bleek, zoals gewoonlijk, weer voor de beurt gepraat. Het aantal gevallen stijgt alleen nog maar verder, nu zo´n duizend, n het aantal doden loopt op, nu 28. Dat is dan zon 3 procent maar nog altijd geen reden om van de Gripe Mortal te spreken, maar dat doet de popi-pers maar al te graag. En nu de Geliefde Leider ook al de griep heeft, is de beer helemaal los. Eergisteren ging ook nog eens het gerucht dat de fractievoorzitter van de PLN de zwijnengriep zou hebben en dat was dan voor alle andere parlementsleden gisteren aanleiding om maar gelijk thuis te blijven. Nu zouden ze eigenlijk over allerlei hoognodige wetswijzingen gaan stemmen, maar dat is maar weer eens uitgesteld... De zieke Leider heeft wel gisteren een decreet uitgevaardigd: zwangere vrouwen mogen vanwege de griep nu telewerken. Prachtig, maar het slaat weer eens nergens op. Bijna niemand heeft hier een werkende breedbandverbinding en hoe kan een kassameisje of restaurantsmedewerkster nu telewerken? Soit, dat telewerken was Het Item in het nieuws gisteren en geen journalist die zich afvroeg hoe dat dan in de praktijk uitpakt...

Zijn ze in Europa nog steeds zo weg van Obama? Nou, hier niet meer. De VS gaan 7 bases openen in Colombia en het conflict tussen dat land en Venezuela en Equador dreigt nu verder te escaleren. Obama beweert weliswaar dat de Amerikaanse troepen er alleen zijn voor de War on Drugs en het terrorisme maar Chavez en Correa zien het als directe bedreiging tegen hun landen. De belofte van Obama dat hij zich meer zou gaan bemoeien met het welzijn van de Latijnsamerikaanse landen blijkt nu dus neer te komen met directe VS-inmenging en samenzweringen tegen politieke leiders die Washington niet ziet zitten. En geheel toevallig zijn dat de politieke leiders van landen met enorme voorraden olie en gas. Dat die voorraden zijn genationaliseerd zint de Amerikanen maar niks want zo gaan honderden miljarden voorbij de neus van de Amerikaanse olieconcernen, en dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn. De VS-propaganda heeft er ondertussen voor gezorgd dat mensen als Chavez, Correa en Morales in het Westen de naam hebben dictators te zijn. Nu heeft het Westen doorgaans geen problemen met dictators, zolang ze dan maar rechts zijn... Dat Chavez c.s. keer op keer open en eerlijke verkiezingen hebben gewonnen doet er verder niet toe: het zijn communisten, punt uit. Om een later ingrijpen te ¨legitimeren¨ komt de Colombiaanse president Uribe, ingefluisterd door het Pentagon, steeds opnieuw met onthullingen: Correa heeft geld gekregen van de FARC voor zijn verkiezingskas, Chavez zijn anti-luchtdoelraketten hebben geleverd aan de FARC en de ELN en blabla. Bewijzen? Nergens voor nodig. De rechtse pers hier en ongetwijfeld ook elders toetert de ¨onthullingen¨ van Uribe vrolijk na en maakt zo de weg vrij voor staatsgrepen zoals in Honduras en VS-interventie, allemaal in naam van het verspreiden van de ¨democratie¨, uiteraard. Hiep Hiep Hoera! De Latinos worden allemaal bevrijd en de olie en gasdollars vloeien weer daar naar toe waar het hoort: de zakken van de aandeelhouders van de oliemulti´s. Dat die olie en gasdollars worden besteed aan onderwijs, gezondheidszorg en woningbouw, dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn.

Beestenspul (2)

2009-08-12T15:19:00.005-06:00

Natasha´s lievelingspaard Luna met haar veulen Eclipse

Vorige week donderdag werd plotsklaps Mambo erg ziek. Vrijdagmiddag nam Natasha de taxi naar Bribri om de pup na te laten kijken omdat ie helemaal niet meer wilde eten en zienderogen afviel. De dierenarts in Bribri moest ergens vandaan worden getrommeld maar had daarna snel zijn conclusie: Parvovirus. Pijnstillers, koortsremmers en een infuus. Mambo moest om de vier uur een injectie en dan zou een fifty-fifty procent kans hebben. Mambo was weliswaar ingeënt, maar die inenting blijkt niet 100% te beschermen. Dat bleek wel op zaterdagochtend toen Brigitte halsoverkop met haar pitbull naar de arts in Bribri moest. Helaas had Brigitte waarschijnlijk te lang gewacht want het virus was al op het hart van de hond geslagen en de arts kon niet veel meer doen dan de hond in te slapen. Met Mambo gaat het ondertussen weer beter, die heeft de crisis doorstaan en begint weer aan te komen en ook heeft ie alweer zin om te spelen. Gelukkig maar, want drie honden verliezen in twee jaar tijd is wel erg veel... Het kan natuurlijk altijd gebeuren hier dat een hond een gifkikker inslikt of wordt gebeten door een slang, dat is nu eenmaal de natuur. Daar komt dan nog bij dat de meeste Ticos hun beesten helemaal niet laten inenten, dat vinden ze gewoon te duur. Dat leidt er vervolgens wel toe dat allerlei zieke beesten over straat zwerven waar die van jou dan door kan worden besmet. En zeker bij puppies is Parvo gevaarlijk, het inenten moet in drie keer en dat duurt gewoon even. Mambo heeft pas een inenting gehad en was dus nog niet optimaal beschermd. Maar goed, hij heeft het gehaald en nu is het gewoon een kwestie van weer wat vlees op zijn ribben te krijgen.

Kredietcrisis en varkensgriep

2009-08-12T15:10:00.003-06:00

We worden nu al weken doodgegooid met een niet aflatende reclamestroom voor Moederdag, dat wordt hier a.s. weekend gevierd en de Tico´s worden opgeroepen om gul hun creditcards te trekken. Mama wil namelijk graag een joekel van een breedbeeld-tv en die Importadora Monge, een winkelketen van weer een andere ex-president, natuurlijk in de aanbieding heeft voor een schappelijk prijsje. Met uiterst aanlokkelijke tweewekelijkse aflossingen. Dat je er dan wel vier jaar over betaalt en uiteindelijk ongeveer drie keer de normale prijs hebt betaald, wat zou dat nou? De Banco de Costa Rica promoot aan de andere kant weer haar eigen creditkaart, daarmee kun je moeder verwennen met een luxe-vakantie met 40% korting beweert de bank. Als je de te betalen rente meerekent, maar dat doet hier toch niemand, ben je meer kwijt dan de originele prijs, haha. Maar doen die Ticos dat dan?, zou je denken. Reken maar van yes, in de winkelstraten van de steden kun je over de koppen lopen en bij de banken staan ze in de rij voor nog een credit card. Hoe meer je er neemt, hoe hoger de rente en de duurste rekenen een rente van 52%... Dat doet toch niemand? Nou en of! Het lijkt wel of het ze allemaal geen ruk kan schelen. Banken en andere kredietverstrekkers hebben geen zak geleerd van de kredietcrisis in de VS en andere landen, ze gaan gewoon op oude voet verder. Dat het uiteindelijk helemaal spaak moet lopen snappen ze bij de directies van die banken en bij de overheid natuurlijk ook wel. Maar de belangrijkste banken redeneren van ¨we zijn een staatsbank en als het fout gaat staat de overheid garant!. En de overheid denkt, nou als het fout gaat en we moeten de banken overeind houden, dan kloppen we gewoon aan bij de Wereldbank of bij de Chinezen! Die helpen ons vast wel uit de brand! Nou, op die Chinezen zou ik dan maar niet te hard rekenen... Die hadden een half jaar een principeakkoord gesloten met de Recope, de staatsolieraffinaderij van hier, om geld te stoppen in een nieuwe raffinaderij in Limon. Nou, de Chinezen zijn eens komen kijken hoe die Recope te werk gaat in de bestaande raffinaderij en daarna de zaak ijlings afgeblazen. Sorry Ticos, maar DAAR stoppen we ons geld niet in. Ze hadden namelijk gezien hoe de Recope hier eco-benzine maakt, benzine met zo´n 10% biobrandstof erin. Niks mis mee, vond de Recope. Nee, zeiden de Chinezen, in principe niet, maar wat moet al dat zand in die benzine? Dat kan toch nooit goed zijn voor de motor? Daar gaan we aan werken!, beweerde de Recope. Nu, een half jaar verder kun je nog steeds maar beter je jerrycan benzine eerst door een fijne doek halen, anders sta je ergens stil met een vastgelopen motor... Een ander project van de Chinezen hier is het nieuwe Nationale Stadion in de hoofdstad. De bouw daarvan loopt geheel volgens plan want er zijn alleen Chinezen bij betrokken... De Chinezen hebben een paar keer bij de overheid hier aangeklopt met de vraag hoe het nou zit met de geplande parkeerplaatsen die de gemeente zou regelen rondom het stadion. Geen probleem, zei de gemeente, we hebben een plan! Hierzo, alsjeblieft! Eh, maar wij tellen slechts zes parkeerplaatsen, dat is toch niet serieus bedoeld? Jazeker! Zes! En dat ook alleen maar als we het allemaal op tijd rondkrijgen. Hoofdschuddend liepen de Chinezen weg. Zes parkeerplekken voor 30.000 toeschouwers, die lui sporen niet... Nou, dat valt wel mee, de nieuwe spoorlijk Heredia-San José werkt ondertussen. O.k., ze zijn de stoplichten vergeten en de overgangen zijn allemaal onbewaakt, dus de eerste ongelukken vonden al plaats tijdens de testritten, maar de trein rijdt, meldt de TV trots. Dat je kan wachten tot die trein een auto ramt, of een vrachtwagen de trein, ach... De passagiers zijn dolblij met hun treintje, daar gaat hem om, en een ongeluk op zijn tijd, dat hoort er hier gewoon bij. Er zijn natuurlijk ook wel Ticos die zich daar allemaal aan ergeren, maar dat heeft helemaal geen zin. Zo ¨werkt¨ dit systeem en daar kan je het beste maar hartelijk om lachen.

Ik verneem net van de buis dat het Internationale Jongerendag is. Dat wordt natuurlijk gevierd hier want hun baronnetjes en prinsesjes zijn natuurlijk heilig. De jeugdminister legt daarom ook maar weer even uit wat de rechten zijn van de jongeren. Als eerste noemt de ministera het recht op onderwijs, vervolgens het recht op werk, ahum: ga liever naar school, en als laatste rept de ministera over het recht op voortplanting. Daar kijk je dan toch weer raar van op. Kinderprostitutie is verboden, en natuurlijk volkomen terecht, maar een 13-jarig wicht heeft wel het recht om zich te laten bezwangeren? Zolang het maar niet tegen betaling is? Dat verklaart dan weer wel waarom er zoveel zwangere tienermeisjes in dit land rondlopen, dat is hun recht en waag het niet om het je kind te verbieden in het weekend halfnaakt naar de disco te gaan, dat is kindermishandeling en vrijheidsberoving. Je baron of prinses hangt meteen aan de Kindertelefoon en je bent als ouder zwaar de lul. En dat is geen grap, een jaar geleden werd aan de Pacifico een duitse immigrant op hardhandige wijze opgepakt omdat zijn dochter zich had beklaagd dat ie zo streng was. De moeder, een Tica, was het helemaal met dochterlief eens en vader werd na een middernachtelijke inval door zwaarbewapende agenten in de lik gegooid... Zijn misdaad? Hij had zijn dochter van 13 gevraagd waar ze om 9 uur ´s avonds nog heen wilde. Dochterlief vond dat dat hem niks aanging en dat ie zich met z´n eigen zaken moest bemoeien. Ma was het volmondig met haar prinses eens en de Duitser werd vervolgens boos en stuurde de dochter naar haar kamer. Daar pakte de meid haar mobieltje, belde de Kindertelefoon die daarop de politie waarschuwde. De plaatselijke politiemacht, 2 agenten, vond het maar link, een inval met maar 2 man, en alarmeerde omliggende politieburo´s. Toen ze 10 agenten bijelkaar hadden, genoeg wapens en een stormram, begaven ze zich naar het huis van de Duitser, rukten de voordeur uit de sponningen met een ketting en een pickup, en sloegen de man in de boeien. Moeder en dochter begaven zich vervolgens naar de O.I.J. om aangifte te doen. De man vertrouwde erop dat de rechter hem wel gelijk zou geven, wat moet een wicht van 13 ´s avonds immers op straat?, maar de man keek raar op zijn neus toen de rechter hem een huisverbod oplegde...

p.s. Oeps. Oscar Arias heeft de varkensgriep. Dat schijnt ie al vanaf afgelopen zondag te hebben maar toen heeft ie zich laten nakijken door zijn huisarts, die die toevallig ook minister van Salud heeft gemaakt, en die meid vond het geen probleem dat Oscar nog eventjes op zondagmiddag, maandag en dinsdag wat staatszaken ging afwerken waarbij ie dus honderden mensen in hun bek heeft gehoest, waaronder de directeur van de ICE, haha, maar vanavond verklaart de minister dat Oscar dat allemaal heel verantwoord aanpakt, want nu blijft ie 8 dagen binnen en kan ie niemand aansteken. Nee, dat hep ie al gedaan... Wellicht de doctora ook, en dan heeft die nu alle ministers van Salud van Midden-Amerika aangestoken... Goed, het nieuws ging dus bijna uitsluitend over Oscar en zijn griep, en dat ie een risicopatiënt is omdat ie astmatisch is. Ondertussen stoppen ze ´m vol met Tamiflu, hem wel... Oscar weigert trouwens tijdelijk plaats te maken als president, blijkbaar vertrouwt ie de parlementsvoorzitter die hem een poos zou moeten vervangen niet meer helemaal. Dank je de koekoek, die Micheletti Pinochetti van Honduras is ook begonnen als parlementsvoorzitter en is nu als feitelijk president niet meer weg te branden. Denkt ie...

p.p.s. Bij de oorspronkelijke inwoners van Cahuita, de Afro-Caribs met hun Engels dialect, heten we ondertussen ¨Dem Gypsie Dutch¨. Toch beter dan ¨Dem Nazi-Dutch¨...

Lege kas

2009-08-12T14:58:00.004-06:00

Soms lijkt het wel alsof dit land van de schandalen aan elkaar hangt. Nu blijkt dat het landelijk pensioenfonds, gerund door de Caja, er helemaal niet zo florissant bijstaat als de Caja aldoor beweerde. Die hield, en houdt, vol dat er genoeg geld in de kas zit om de uitkeringen voor ouderen, invaliden, weduwen en wezen te garanderen. Nu hebben speciaal daarvoor ingehuurde Mexicaanse accountants de boeken van de Caja eens gecontroleerd en die komen tot de conclusie dat de Caja vanaf 2015 gaat interen op de reserves en in 2023 is de pot helemaal leeg. De knopentellers van de Caja hebben namelijk vergeten de inflatie mee te rekenen en lieten gemakshalve ook maar even buiten beschouwing dat het aantal bejaarden de komende jaren fors gaat toenemen. Toen het pensioenfonds zestig jaar geleden werd opgericht waren er op elke bejaarde 13 werknemers die premies betaalden, tegenwoordig zijn dat er 7, en over een jaar of 15 zijn dat er 3,5. Bovendien, aldus de Mexicanen, gaat de Caja uit van volkomen onrealistische rendementen op hun beleggingen. Bovendien gaat de Caja uit van reëele inkomstenstijgingen in het verleden terwijl de inkomsten in werkelijkheid zijn gedaald... Allemaal niet waar, aldus de Caja, die Mexicanen liegen! Krijg nou wat, aldus de Mexicanen, die knopentellers van de Caja hebben dat zelf in een gesprek onder vier ogen allemaal toegegeven, ze zijn in 2023 failliet. Dat kan niet waar zijn, beweert de Caja, zoiets zouden we nooit van ons leven toegeven, en al helemaal niet op papier! Nee, we hebben het helaas niet op papier, betreuren de Mexicanen, maar neem maar van ons aan dat de hoofdknopenteller van de Caja de fouten heeft toegegeven. Bewijs dat maar!, roept de Caja, bewijs dat maar! Op de een op andere rare manier ben ik dan toch geneigd de Mexicanen te geloven... De boeken van de Caja gaan nu naar de ILO, de Internationale Organisatie voor Arbeid, die uitkomst moet geven. Of dat de echte boeken zijn of uit de duim gezogen verhalen moet dan nog maar blijken... De gemiddelde Tico zal het verder allemaal worst wezen, als ie al iets van de materie snapt weet ie ook verdomd goed dat de uitgekeerde pensioenen belachelijk laag zijn en dat ie, met een beetje pech, ook nog eens twintig jaar moet wachten voordat zijn pensioenaanvraag wordt gehonoreerd... Tja, da´s niet onze schuld, zegt de Caja, het wil nu eenmaal niet zo vlotten met de automatisering. Maar beloofd, we gaan eraan werken. Het komt allemaal in orde! Da´s vast een hele geruststelling voor de premiebetalers...
Een schandaal van een geheel andere orde komt, hoe kan het anders, uit de koker van Oscar. Die had, geheel volgens de verplichting van de wet, een gebied aan de Pacifico aangewezen als Nationaal Zeeschildpaddenpark. Amerikaanse investeerders hebben daar echter, geheel in strijd met de wet, peperdure strandvilla´s uit de grond gestampt en die willen nu geld zien, ook al wisten ze verdomd goed dat ze daar helemaal niet mochten bouwen. Oscar, een groot vriend van investeerders, wist daar wel wat op: ik ga de wet veranderen, die schildpadden moeten maar een beetje inschikken, die villa´s blijven, jullie investering is zeker. Hoho, zei het Constitutioneel Hof, jij kan die wet helemaal niet veranderen, beste Oscar, want jij hebt allerlei internationale verdragen getekend en daar ben je aan gebonden. Krijg nou wat, vond Oscar, wat nu? Geen probleem, zei zijn adviseur, jij hoeft die wet niet te veranderen, je kan het per decreet doen. O ja? Hoe dan? Nou kijk, je verandert per decreet gewoon de omvang en grenzen van het park zodat de villa´s er buiten vallen. Die paar lapjes grond die over blijven zijn dan het nieuwe Nationale Zeeschildpaddenpark. Die paar lapjes grond zijn echter veel te klein om de zeeschildpadden effectief te beschermen en bovendien is het niet eens een aaneengesloten gebied. Alle internationale milieuorganisaties, die jaarlijks een niet onaanzienlijk bedrag overmaken naar de Costaricaanse overheid, staan nu op hun achterste poten, voor de zoveelste keer blijken de groene beloftes van Oscar slechts holle frasen, en Oscar heeft haast, die wil zijn decreet er snel doorheen jassen vóór de verkiezingen want je weet maar nooit. De vijftien internationale milieuorganisaties die hier zijn gevestigd zijn nu een handtekeningcampagne begonnen om de Permanente Milieucommissie van het parlement te alarmeren, die heeft namelijk de bevoegdheid om het decreet te torpederen, mits ze op tijd wakker zijn en eventjes opletten bij de hamerstukken. En laat het Ramona niet horen, die snode plannetjes van Oscar, Ramona is namelijk dol op schildpadden, die heeft een tijdje geleden zo´n pas uit het ei gekropen padje uit de vreetgrage bek van een gier gered en het padje terug gezet bij zijn broertje. Dat doen hier wel meer mensen, schildpadden redden. Hele hordes vrijwilligers uit de VS en Europa besteden hun vakantie om ´s nachts pasgeboren schildpadjes naar zee te dragen. Normaal gesproken haalt net één padje van een nest de zee, de rest wordt te grazen genomen door de gieren... De ene pad is niet genoeg om het overleven van de soort te garanderen, daarvoor zijn het er te weing ondertussen. Ook zijn er hier in het dorp, en ook elders, mensen die die schildpadden kweken en als ze wat groter zijn uitzetten. Kijk, dat vindt Oscar nu geweldig, het kost hem allemaal niks, integendeel, die vrijwilligers geven hier hun geld uit, én hij kan er goeie sier mee maken...
Wat Oscar c.s. bezielt, het blijft me een raadsel. Costa Rica moet het juist hebben van de ¨groene¨ toeristen die er niet voor terugdeinzen om 100 dollar uit te trekken voor een tripje naar Tortuguero, of nog liever 2000 dollar voor een duiktrip bij Isla de Cocos... Die toeristen komen niet helemaal hier naar toe om een pompeuze roze strandvilla van een smakeloze Yank te bewonderen, die zien liever een tweetenige luiaard in de boom hangen... En ik kan het weten, we hebben al herhaaldelijk toeries hier in de tuin gehad die zo´n beest kwamen bewonderen. Nu ik erover nadenk, ik had er entree voor moeten vragen... Maar dat is wel wat de gemiddelde toerist naar Costa Rica trekt, de Poas, Manuel Antonio, Monteverde, de schildpadden in Tortuguero en een paar dagen strand en wiet, en niet die walgelijke casino´s in de 5-sterrenhotels van San José... Die dreigen trouwens nu ermee om de boel te verkassen naar Panama-Stad nu Financiën een minimale winstbelasting voor de gokpaleizen wil invoeren. Nou fijn, hoepel maar op, en neem gelijk dat andere slag toeries mee die hier alleen komen voor de hoeren en om te gokken. De milieuorganisatie zijn het ondertussen zat, die willen van de komende regering daden zien i.p.v. woorden, anders gaan hun miljoenendonaties naar projecten in andere landen. Kun je ze niet kwalijk nemen ook als de heren zo roekeloos met ¨hun¨ natuurschatten omgaan. Het zou wel jammer zijn voor al die duizenden vrijwilligers, uit binnen- en buitenland, die zich hier voor de goede zaak inzetten en die wel in de gaten hebben dat niet elke investering noodzakelijkerwijs ontwikkeling betekent. i.t.t. een aantal zaagselhoofden in de hoofdstad die dromen van een Cancunisering van de Pacifico, open goudmijnen in de rimboe en luxe cruiseschepen in Limon. Gelukkig ziet niet iedereen ze hier vliegen en zit een nieuwe generatie eraan te komen die het anders wil. En gelukkig hebben we een Sala IV, het Constitutioneel Hof, die de meest desastreuze besluiten van regering en parlement weer ongedaan maakt.

Zo, nu moet ik even aan mijn oude dag gaan denken want die Donner gaat m´n AOW door m´n neus boren en van de Caja, tja de Caja... De kliniek in Hone Creek werkt efficiënt, eerlijk is eerlijk, we stonden van de week binnen een uur weer buiten na het afgeven van een potje pies en wat buisjes bloed. Waarom ze dat allemaal nodig hebben voor het verstrekken van een leesbril is mij verder een raadsel maar je schijnt hier ook een bloedtest te moeten ondergaan voor een rijbewijs, dat zegt nu eenmaal de wet, maar soit de kliniek ziet er verder goed uit, dat is wel aan de Caja besteed, maar met pensioenen moeten ze zich liever niet bemoeien. Maar zo gaat dat in dit land, de electraboer bemoeit zich met internet, het ziekenfonds met de pensioenen en het ministerie van Milieu met de telecom en dus werkt het allemaal voor geen meter...

Tja, Tiquicia

2009-08-10T15:11:00.002-06:00

De Centrale Bank van Costa Rica dumpt de laatste weken op grote schaal dollars op de lokale geldmarkt om de colon te steunen. Zou de bank dat niet doen, dan zou de colon helemaal onderuit gaan. Toen we twee jaar geleden hier aankwamen ¨deed¨ de dollar exact 500 colones, op dit moment 591, een waardedaling van bijna 20 procent. Of om in euro´s te blijven, een euro ¨deed¨ in augustus 2007 670 colones, nu: 845, een waardedaling van ongeveer 25 procent. Niet dat we nu 25 procent ¨rijker¨ zijn, helaas, want de inflatie van zo´n 16 procent moet er vanaf, en de prijzen in Talamanca zijn ook hoger dan in de Centrale Vallei, al komt daar nu wel wat verandering in met de komst van de Palí in Hone Creek. De Centrale Bank gaat ervan uit dat de dollar eind van het jaar 615 colones ¨doet¨, mits ze genoeg dollars in reserve hebben om regelmatig in te grijpen, raken de dollars op omdat de toeristen wegblijven en de export niet wil vlotten, dan zijn 650 colones realistischer, oftewel 930 voor een euro... Het officiële doel van de Centrale Bank was om in 2010 de colon helemaal vrij te laten, de economie zou dan stabiel genoeg zijn om de colon overeind te houden, nu hoor je ze daar niet meer over. Nu zijn de meeste Ticos er heilig van overtuigd dat zij het stukken beter doen dan de Nicas. Op sommige terreinen is dat ongetwijfeld zo, maar de Nicaraguaanse cordoba is nu net zoveel waard als in 2007 en het toerisme bij de noorderburen groeit, dus iets moeten de Nicas dan toch beter doen dan de Ticos. Tja, zeggen de Ticos, dat komt door al die petrodollars van Chavez. Die worden dan blijkbaar wel beter besteed dan de Chino-dollars die hier worden verspild aan onzinnige prestige-objecten zoals het nieuwe Nationale Stadion in San José. Daar zouden oorspronkelijk honderden Ticos werk krijgen maar toen de Chinezen doorhadden dat de Costaricaanse bouwvakkers niet aan hun normen voldeden, zagen ze er maar vanaf en vlogen ze de bouwvakkers vanuit China in. Overdreven? Welnee. Conavi is hier het overheidsbedrijf dat aan wegenonderhoud doet en dat doen ze schrikbarend slecht. Afgelopen weekend moesten ze voor de zoveelste keer in een paar weken een scheur repareren in de weg van SJ naar Alajuela. De vorige reparatie hield het welgeteld 6 dagen, die van afgelopen zondag net 7 uur. Gevolg: weer kilometerslange files en woedende chauffeurs, ¨Kunnen die idioten van de CONAVI dan helemaal niks?¨ ¨Ach¨, zei de ingenieur van CONAVI, ¨blijkbaar was de cementmix niet helemaal goed, kan gebeuren nietwaar?¨ ¨Helemaal waar¨, zei Oscar, ¨het is een fundamenteel mensenrecht om fouten te maken¨. Daar had ik nog nooit van gehoord maar het verduidelijkt wel een heleboel hier. Ministers en ambtenaren klooien maar wat aan, maar dat geeft allemaal niks, dat is hier een mensenrecht. Dat je van je fouten moet leren, daar hebben ze dan weer nog nooit gehoord. Tot nu toe had ik gedacht dat het hier een kwestie was van quedar bien, alles met de mantel der liefde bedekken, al gaat het om de gruwelijkste moord, maar het is allemaal nog gekker, het is een mensenrecht.

Tico TV (deel zoveel)

2009-08-10T15:07:00.001-06:00

Het regent hier deze week ministers die ontslag nemen, en dat doen ze allemaal met een vrolijke glimlach op hun smoel. Ze nemen immers geen ontslag omdat het parlement hen daartoe dwingt vanwege gebleken incompetentie, maar omdat de grondwet hen daartoe verplicht. Willen ze over een half jaar gekozen worden als parlementslid, president of vice-president, dan moeten ze deze week hun ontslag indienen bij Oscar. Ik ken geen enkel ander land met zo´n rare wetgeving. En bovendien is het ook nog eens een kostbare grap, de ontslagnemende ministers blijven het komende half jaar gewoon op de loonlijst van het ministerie staan en houden hun auto met chauffeur, en voor de resterende 6 maanden moeten nog een rits nieuwe ministers worden benoemd die na de verkiezingen ofwel minister blijven, ofwel nog jarenlang van een ministerspensioen mogen genieten. Nu geldt die rare wetgeving niet alleen voor zittende regeerders, hij geldt ook voor allerlei ambtenaren en bestuurders van overheidsinstellingen, zelfs universiteiten. En zo moet de voorzitter van de Technische Universiteit van Costa Rica nu kiezen, ofwel rector blijven, ofwel presidentskandidaat worden voor het Frente Amplio. Dat Frente Amplio heeft al jarenlang welgeteld één parlementslid, dus de kans dat het Breed Front de president gaat leveren is niet bijster groot. Nu moet de arme rector kiezen, met eeuwige roem de geschiedenis ingaan als presidentskandidaat met 2% van de stemmen, of toch maar liever als goedbetaalde rector vanaf de zijlijn kritiek blijven leveren op de TLC (Tratado de Libre Comercio, vrijhandelsverdrag met de VS) want anders als bij de beroepspolitici geldt voor de rector géén terugkeergarantie, neemt ie ontslag dan maakt Oscar natuurlijk als een speer gebruik van zijn kans en benoemt een pro-TLC rector, is ie meteen van die lastpak af... Of die nieuwe rector überhaupt kaas heeft gevreten van techniek is daarbij van absoluut geen belang, integendeel. Een minister van Milieu moet bij voorkeur niks afweten van Milieu, dat vinden zijn ambtenaren alleen maar lastig, stel je voor zeg dat zo´n minister zich echt met de gang van zaken zou gaan bemoeien, dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn... En zo weet de minister van Economie niks van conjunctuurpakketten, weet de minister van Huizenbouw alles over tropische vlinders maar totaal niks over volkshuisvesting, en of de minister van Buitenlandse Zaken Afghanistan weet aan te wijzen op een wereldkaart is twijfelachtig. Daarentegen weet de minister van Cultuur in ieder geval wel veel van één onderdeel van de volkscultuur, net als elke andere Tico overigens: naast Latin American Idols zijn dat vooral de tele-novelas, de razendpopulaire zeepseries waarmee de Latino-zenders je doodgooien van 9 uur ´s morgens tot 9 uur ´s avonds. Die zeepseries komen veelal uit Colombia en Mexico en hebben titels zoals ¨Liefde in het Paradijs¨, ¨Mooie mannen kan je niet vertrouwen¨ en de allerpopulairste: ¨Zonder grote tieten gaat het niet¨. Die zeepserie gaat over tienermeisjes die hun vader de kop gek zeuren over een borstvergroting. Daar kun je natuurlijk over lachen, over zo´n ongein, maar hier werd dat onderwerp uiterst serieus genomen. Na afloop van het programma namen de minister van Cultuur en die van Salud plaats aan de studiotafel om te bediscussiëren of papa´s aan de wensen van dochterlief moesten voldoen... Tja, vond de minister van Cultuur, lastig, lastig, of zo´n wicht van 15 nou een borstvergroting moet... En de minister van Salud vond het allemaal geen probleem, die siliconen zijn tegenwoordig best veilig en je kan zo´n operatie later ook weer terug laten draaien, de privéklinieken in San José zijn daar heel goed in. Ja natuurlijk, het kost een lieve duit, maar je kan toch een lening nemen? Zeg nou zelf, als je zo´n meid daar blij mee maakt... Ondertussen waren de kijkcijfers van ¨Grote tieten¨ zo enorm dat er als snel een remake kwam. Nu had de Tica-vrouwenbond zich een beetje gestoord aan de ¨tieten¨, dus nu heet het programma ¨Zonder grote borsten gaat het niet¨, voor de rest is het een exacte kopie en de kijkcijfers gaan weer door het dak...
En er is nog een minister die wel iets weet van z´n vak, dat is namelijk de minister van Sport, die weet namelijk alles over voetbal, net als alle andere Tico´s en Tica´s natuurlijk. Nu is de volgende kwalificatiewedstrijd van de ¨Sele¨ op 12 augustus, namelijk tegen Honduras, in Honduras, maar er wordt al weken volop op de buis gediscussieerd over de kansen van de Sele. De FIFA moet de wedstrijd naar een ander land verplaatsen, zo vindt men hier, de Tico-fans kunnen namelijk niet naar Honduras omdat er vanwege de staatsgreep daar geen vliegtuigen meer heengaan. En dan zitten er alleen maar Hondurezen op de tribunes, en dat kan natuurlijk niet... De minister van Sport heeft beloofd zich persoonlijk met de zaak te gaan bemoeien, hij gaat contact opnemen met de FIFA want als de Sele drie punten meeneemt uit Honduras, dan is deelname aan de WK in Zuid-Afrika zo goed als een feit en zijn alle zorgen vergeten.
Dat de TACA (Tico chartermaatschappij) niet meer op Tegucigalpa vliegt heeft overigens niets met een boycot of zo te maken. TACA vindt het risico te groot dat in Tegucigalpa de kerosine opraakt nu Venezuela de kraan heeft dichtgedraaid en dan staan ze daar met hun kist en kunnen niet meer weg...
Dat een minister geen verstand heeft van zaken is natuurlijk helemaal niet uitzonderlijk, ook in NL komt dat regelmatig voor, neem nu zo´n Camiel Eurlings, maar meestal weten ze na een tijdje toch min of meer de indruk te wekken dat ze in ieder geval een beetje weten waarover ze praten. Maar hier zijn we gezegend met een minister van Salud die klaarblijkelijk het verschil niet weet tussen een bacterie en een virus. Nu moet ik van mevrouw minister anti-bacteriële zeep kopen die Ramona dan mee moet nemen naar school. Dat helpt tegen het griepvirus zegt de minister, nee, gewone zeep is niet genoeg, anti-bacteriële moet het wezen. De ¨journalist¨ die mevrouw minister interviewt weet blijkbaar ook niet dat het om een griepvirus gaat en dat een griepbacterie niet bestaat want hij staat mevrouw alleen maar aan te gapen... Bij de drogisterijen verdubbelen ze ondertussen de prijzen voor de wonderzeep, dat mag weliswaar niet, maar wat dan nog; morgen bestormen hordes Ticas de schappen want mevrouw ministra zal immers wel weten waar ze het over heeft... Je kan natuurlijk redeneren, ¨laat maar kletsen¨, maar nu MOET ik van school die zeep kopen of de biologieleraar het verschil gaan uitleggen tussen een bacterie en een virus... Dat hier blijkbaar niemand fatsoenlijk kan rekenen, ook de ¨economen¨ van de Centrale Bank niet, soit. Dat allerlei ministers ongestraft de ene blunder na de andere begaan, ook soit. Dat ik voor een simpel leesbrilletje woensdag eerst naar Hone Creek moet voor een bloedtest en vervolgens naar Limon voor een ogentest wordt echter al ergerlijk en als de minister die daar verantwoordelijk voor is ook nog eens allerlei kolder uitkraamt, tja...

O, Nederland...

2009-08-10T14:56:00.002-06:00

Het Nederlandse nieuws volgen we nog maar nauwelijks. Ik heb geen zin om in een internetcafé op een schermpje een NL-krant te gaan lezen en NL haalt maar hoogstzelden het Tico-nieuws. Nu was er weer bezoek uit NL en die had een aantal weekendbijlages meegenomen, de VN en wat Donald Ducks voor Ramona. De weekendbijlages heb ik net gelezen, die gingen grotendeels helemaal nergens over en eigenlijk was alleen een artikel over het NL-kabinet enigzins het lezen waard. Balkenende laat zoals gewoonlijk de boel de boel, Donner heeft zijn AOW-plan erdoorheen geduwd en Wouter Bos bakt er helemaal niks van, maar een zonnebril declareren, dat kan ie dan weer wel, haha. Wat een kleingruttergedoe van die kerel. Kan ie niet op grote schaal de boel flessen zodat het tenminste een beetje loont? Een zonnebril, wat armetierig... En dan laat ie daar ook nog op betrappen... Een carriére later bij een grote bank kan ie nu wel op z´n buik schrijven, die hebben namelijke grote graaiers nodig, geen kruimeldiefje. Dat de PvdA bij de volgende verkiezingen wordt weggevaagd is met al dat gehannes onvermijdelijk en Wilders krijgt de macht zowat op een presenteerblaadje aangeboden. Ze bakken er niks van, die Vogelaarswijken lijken een grote mislukking, de babyboomers boos omdat ze langer moeten werken, een minister van Financiën die de banken ¨redt¨ door er grote scheppen belastinggeld tegenaan te gooien en dan een zonnebrilletje declareert, zo gaat ie goed. Wouter Bos moet maar eens naar Costa Rica komen om ex-president Calderon te vragen hoe je dat doet, een miljoen van de Caja bij elkaar jatten, of Broer Arias vragen hoe ie dat geflikt heeft 2 miljoen dollar van de Interamerikaanse Ontwikkelingsbank te verdonkermanen. Kijk, dat zet zoden aan de dijk. Wouter hoeft natuurlijk niet helemaal naar Costa Rica te komen om zich te laten adviseren hoe je de zaak flest. Hij kan natuurlijk ook aan vriend Tony Blair vragen hoe je dat ¨legaal¨ doet, een miljoen innen voor het ¨adviseren¨ van een Yankeebank, of vriend Schröder hoe die Gazprom zo gek heeft gekregen om hem op de loonlijst te zetten.... Of hij kan natuurlijk ook even langswippen bij vriend Gerrit Zalm en hem vragen wat die nou precies doet voor zijn geld bij de DSB. Of anders even partijgenoot Wim Kok vragen wat die nu precies doet als commissaris bij de ING, de beste man kan geen balans lezen, van investment banking weet ie nul komma nul, dus wat zit die daar eigenlijk te controleren? De menukaart bij het jaarlijkse commissarissenetentje? Goed, dat is allemaal volkomen legaal en dat gaat bijna overal zo, oud-politici die door het bedrijfsleven worden beloond voor bewezen diensten. En eerlijk is eerlijk, dat hebben de politici natuurlijk ook verdiend na zich jarenlang voor de publieke zaak te hebben ingezet voor een hongerloontje. Balkenende had natuurlijk groot gelijk toen hij de ministersalarissen wilde verhogen, als je kwaliteit wil, dan moet je daar immers voor betalen, haha.

Beestenspul

2009-08-05T09:59:00.003-06:00

Ik was even een poosje uit de running door een griepje (geen A/H1N1 hoor) en een smak van de fiets, zere knie....maar het gaat alweer wat beter. Hier loopt het griepseizoen ongeveer gelijk met de regentijd (mei-november) en de winter op het zuidelijk halfrond, dus er lijden flink wat mensen aan griep momenteel, vijf verschillende virussen circuleren er dit jaar, maar liefst.

Verder gaat alles goed met ons, kater Simba is weer vader geworden, van zes jonge poesjes deze keer en alweer bij de poes van de Jehova´s getuigen naast ons....waarschijnlijk mogen die huisdieren van hun ook geen voorbehoedsmiddelen gebruiken ofzo, want het arme beest werpt jonkies bij de vleet, allemaal kadootjes van onze lieve heer Dios. En ze zijn echt van Simba, want ze hebben precies zijn grijsgestreepte vacht en grappige spikkelbuikjes. ´T is even wachten tot de Faculteit voor Diergeneeskunde Cahuita weer aandoet; maar dan gaan Simba´s balletjes er dus echt wel af! Niet alleen heeft hij z´n genen al door heel het dorp verspreid, hij begint ook hinderlijk te sproeien in huis. De studenten van de UNA komen twee of drie keer per jaar hier langs in een castratie-campagne tegen kostprijs (9 dollar) en dat doen ze goed....wat je niet kunt zeggen van de plaatselijke veeartsen hier, die zijn wel goed met koeien en paarden, maar helemaal niet met kleine huisdieren!

De honden maken het goed (afgezien van die tekenplaag die nog steeds woedt, maar ja, je woont hier midden in een bos). Ze smikkelen van de rotte avocado´s die overal op de grond liggen momenteel...wij hebben vier van die bomen in de tuin staan en zoveel avocado´s krijg je helemaal niet op! Maar zij dus wel, dat scheelt weer mooi wat hondenvoer ook...want dat rottend fruit zit vaak vol met krioelende wurmen...ik griezel ervan, maar die hondenbeesten peuzelen het met smaak op! Extra vlees!!!

Met de paarden gaat het ook goed, daar zijn we bijna elke dag wel te vinden, en we hebben daar veel plezier! Ramona is ook al helemaal in zo´n paardenmeisje veranderd, vaak gaat ze na school op eigen houtje nog naar de paarden toe, om ze te borstelen etc. Zelf ga ik er meestal ´s morgens heen om de driejarige Sol een beetje te trainen en dat gaat best wel goed...maar er kan nog steeds geen toerist op; want ze schrikt constant van allerlei dingen (vrachtwagens, honden, drijfhout, golfjes, quadbikes die over het strand racen....dat laatste mag weliswaar niet, maar ja het is hier een soort wild westen en iedereen doet maar waar die zin in heeft). Maandag schrok ze ontzettend van Fifi (de hond van Raúl) en sloeg verschrikkelijk op hol en was kilometers lang niet te stoppen!!! Er waren ook twee Franse toeristen bij en hun paarden gingen ook mee aan de kletter....toen ik dat beest uiteindelijk wist te stoppen, klopte mijn hart keihard in m´n keel van de stress en angst, maar zij zeiden:´zo, dat was leuk, lekker hard! Zullen we dat nog een keer doen?´ Ik was echt onder de indruk van ze, want ze zaten allebei voor het eerst op een paard, nou gelukkig maar dat iedereen in het zadel was blijven zitten, zelfs ik was er niet afgedonderd!!!! Het waren aardige mensen ook, dat stelletje uit Toulouse, want na afloop hielpen ze mee de paarden afzadelen en douchen en kochten ze een lekker glas tropisch fruitdrank voor me! En dat smaakte hartstikke goed, kan ik je wel vertellen!

Calderón de Schone

2009-08-03T12:28:00.003-06:00

Het Finse bedrijf Fischel kreeg in 2003 van de Caja de opdracht medische apparatuur te leveren, waarde: 38 miljoen dollar. Een Spaanse concurrent wilde de spullen wel leveren voor 8 miljoen dollar minder maar kreeg gek genoeg de opdracht niet. Een jaar later bleek waarom, ex-president Rafael Calderon had namelijk ¨bemiddeld¨ en voor zijn ¨bemiddeling¨ 1 miljoen dollar opgestreken. Dat geld had ie laten overmaken op bankrekeningen in Panama en Miami, rekeningen op naam van een bedrijf van zijn vrouw. Ja, klopt, ik heb geld gekregen van Fischel maar dat was voor juridisch advies, niks mis mee. Onzin, verklaarde Fischel, er was helemaal geen sprake van een advies. Dat bleek de afgelopen maanden tijdens het proces tegen Calderon en het Openbaar Ministerie eist nu 24 jaar bajes tegen hem. Calderon beweert natuurlijk volkomen onschuldig te zijn, het is allemaal een hetze-campagne tegen hem en zijn familie. Papa Calderon was ooit president en zoon Rafael heeft de christen-democratische partij, PUSC, bij wijze van spreken ge-erfd. Ze willen me kapot maken en verhinderen dat ik opnieuw president wordt en allerlei geweldige dingen ga doen voor het land. Wat ie dan precies wil doen is volstrekt onduidelijk, het enige wat wel duidelijk is, is dat de PUSC hartstikke tegen nieuwe anti-mafia wetgeving is. Dat de Mexicaanse en Colombiaanse drugskartels hun hoofdkwartieren naar Costa Rica hebben verplaatst, interesseert de PUSC verder weinig. De Mexicaanse en Colombiaanse ¨zakenmannen¨ brengen geld in het laatje en Calderon moet immers voor zijn oude dag zorgen... En het is sowiso een schande dat niemand hem op zijn woord gelooft, allemaal volstrekt legaal en iedereen doet het! Dus waarom moeten ze nu mij hebben? Allemaal heel oneerlijk! Ik heb helemaal geen getuigen bedreigd! Wie die getuigen dan een pistool op hun kop heeft gezet? Hoe moet ik dat weten? Wie de laptops van de procureur – met allerlei processtukken - heeft gejat? Ik zweer op mijn moeders graf, ikke niet!

Hoe groot is de kans dat Schone Rafael echt achter de tralies verdwijnt? Tja, dat ligt eraan hoeveel geld ie over heeft om de rechters om te kopen. Als ie meer geld biedt als de mensen die van ´m af willen, is ie een vrij man en mag ie in 2010 aantreden als presidents-kandidaat. Dat ie in de opiniepeilingen op ongeveer 4% staat interesseert ´m weinig. Allemaal manipulatie, de familie Calderon is hartstikke populair en papa en ik waren de beste presidenten ooit! Het waren in ieder geval niet de armsten... Hoe de man aan die 4% komt? De familie en de PUSC runnen allerlei caritas-instellingen waar de minder bedeelden een zak rijst en een zak bonen cadeau krijgen in ruil voor hun stem. Hoe die stichtingen aan hun geld komen is volstrekt onduidelijk, maar laat zich raden. Nu is de Calderon-partij niet de enige die op die manier zaken doet. Ook de PLN trekt tientallen miljoenen uit voor de komende verkiezingen en weigert te verklaren wie de gulle geldgevers zijn. Laura Chincilla beschikt over een verkiezingskas die 30 keer groter is dan die van de belangrijkste oppositiepartij, de PAC. En het Frente Amplio heeft al helemaal geen cent te makken... ze hebben nu eenmaal niet de ¨juiste¨ connecties....

Hé, Gaap de Hoop Scheffer heeft het Tico nieuws gehaald! Hij is nu NAVO-zetbaas af en wordt opgevolgd door een of andere Deen die al meteen begint te kwaken over meer troepen in Afghanistan... Gaap zal z´n schaapjes wel op het droge hebben en de kans dat er ooit 24 jaar tegen hem wordt geeist is natuurlijk nul. In Nederland is namelijk niemand te koop, dat lijkt alleen maar zo. Bananenrepublieken, die vindt je hier, aan de Noordzee heb je alleen appeltjes-monarchiën en wat olieboeren. Allemaal

goudeerlijk.

p.s. Ramona is nu naar ballet en flamenco. Daar wil ze echter weer vanaf, na net 1 maand. Godver, ik heb net die flamenco-laarzen betaald en die tutu-gein! Je gaat gewoon! Maar papa, dat is oneerlijk! Isabelle hoefde toch ook niet meer? Ga jij maar lekker zelf naar ballet! Dit is mijn vrije dag en ik wil naar de paarden! Tja, daar sta je dan...

Paniek!

2009-07-29T16:16:00.001-06:00

De paniekzaaierij van het ministerie van Salud en de media aangaande de varkensgriep (Gripe Mortal! Gripe Mortal!) begint eindelijk vruchten af te werpen. Zonder dat het mens er ook maar de ballen verstand van heeft strooit de minister allerlei vage vermoedens in het rond. Het aantal doden in Costa Rica zou nu 21 bedragen, hoe kan dat nou zo snel? wilde de pers wel weten. ¨Kweenie, misschien hebben we wel met een gevaarlijke mutatie te maken¨, kwaakt de minister er onverantwoord op los. Jaha, dan hoef je ook niet raar op te kijken wanneer gisteren op de eerste schooldag na de Kleine Vakantie drie kwart van de kinderen niet op komt dagen, die werden thuis gehouden door de bezorgde ouders. Eerst zonder gegronde reden vermoeden dat de klaslokalen wel eens broeinesten van de gripe zouden kunnen zijn, dat vervolgens weer wegwimpelen, en dan kwaken over een dodelijke mutant... Ondertussen gaan ook de gekste geruchten door het land: de minister zou het echte aantal doden verzwijgen, in gehucht zus en zo zou een gehele familie op een ellendige manier zijn gekrepeerd, getroffen door de Killermutant! De sensatiepers doet natuurlijk ook haar duit in het zakje met allerlei schreeuwende koppen dat de ziekenhuizen de golf patiënten niet meer aan zou kunnen, dat er wellicht niet genoeg Tamiflu op voorraad ligt, dat de Tico´s extra vatbaar zouden zijn etc. etc. ¨EERSTE SLACHTOFFER IN LIMON! GRIPE VERSPREIDT ZICH RAZENDSNEL DOOR HET GEHELE LAND!, dat was er ook zo een... Of de overleden patiënt in Limon überhaupt de varkensgriep had weet trouwens niemand, maar dat doet er niet toe. Dat het sowiso griepseizoen is in deze tijd van het jaar en er naast de varkensgriep nog minstens drie ¨normale¨ griepvirussen rondwaren die op zijn minst net zo dodelijk zijn, doet er ook helemaal niet toe. Dat obesitas een risicofactor is, dat wordt dan weer liever niet al te hardop gezegd, nogal wat Tico´s en Tica´s, vooral de laatsten, zijn gewoon moddervet en die zouden daar wel eens aanstoot aan kunnen nemen, en dat is onhandig nu de verkiezingen voor de deur staan... Goed, het avondnieuws zal vanavond ook wel weer bol staan van het griepje en de ongefundeerde geruchten zullen wel weer niet van de lucht zijn... Straks lopen ze in de Centrale Vallei ook allemaal met zo´n mondkapje rond, niet dat je daar een virus mee tegenhoudt, maar tja. Maar ze zijn daar sowiso een beetje leip, wel de kinderen thuis houden en menigtes vermijden, maar dan steen en been klagen dat het ministerie de traditionele pelgrimstocht naar de Maagd van Guadelupe in Cartago heeft afgeblazen. Jaarlijks kruipen zo´n twee miljoen lui, uit allerlei landen, naar de kathedraal om daar een beeldje te aanbidden en elkaar in de bek te hoesten... Doet het ministerie eindelijk iets zinnigs, is het ook weer niet goed. Bisschop pissig, ambulante handelaren pissig, geloofsfanaten pissig...

Terwijl ze in de Centrale Vallei allemaal een beetje gek worden, houden de meesten hier gewoon het hoofd koel, ook al is dat met deze hitte best lastig... De meeste kinderen gaan gewoon naar school en het eerste geval van varkensgriep hier moet nog gemeld worden. Het enige kind in Ramona´s klas dat niet kwam opdagen is het zoontje van de Hollanders met een hekel aan ¨zwarten¨. Soit, dat die lui een steekje los hebben was al bekend. Het enige wat de school hier heeft gedaan is de kinderen aanraden om liever thuis uit te zieken wanneer ze hoge koorts hebben en meermaal daags de handjes wassen. Nu had deze school wel zeep en handdoeken, zoals gewoonlijk, dat in tegenstelling tot nogal wat openbare scholen, ook al had de onderwijsminister vrijdag beloofd dat hij er persoonlijk voor ging zorgen dat ALLE scholen de benodige spullen op tijd zouden hebben. Ook zouden alle schoolgebouwen extra schoon worden gemaakt blabla. Niets. Trouwens, niet dat veel padres en madres dat verwacht zouden hebben, dat die kerel eindelijk eens zijn woord zou houden, dus dat zou ook wel eens meegespeeld kunnen hebben in het besluit de kinderen dan maar liever thuis te houden dan ze naar een smerig schoolgebouw te sturen... Goed, daar kan de minister verder ook weer weinig aan doen, hij moet net als de meeste andere ministers van Oscar dit jaar 20% op zijn begroting bezuinigen en dan is onderhoud al snel de klos... Waarom ze 20% moeten bezuinigen? Terwijl bijna alle andere landen hun economie proberen te steunen met extra investeringen houdt Oscar onverstoorbaar vast aan zijn neo-liberaal beleid en bezuinigt het land naar de kloten. Wel heeft ie sinds kort geld uitgetrokken voor een nieuw Ministerie, het zogeheten Ministerie voor Communicatie. Daar moet nu een spindoctor het ¨beleid¨ gaan verkopen en zo nodig namens een wat minder welbespraakte vakminister het woord voeren of die in ieder geval begeleiden... Het Ministerie van Communicatie bakt er in het geval van Salud en van Onderwijs in ieder geval nog niet veel van. Betreffende Communicatie-minister is sowiso best briljant. Ze zat vorige week twee dagen lang naast Oscar bij de onderhandelingen tussen het Micheletti-kamp en dat van Mel Zelaya. Zoals iedereen wel weet gaat dat allemaal over de crisis in Honduras. Na afloop van de gesprekken gevraagd naar haar mening over die crisis vroeg het mens: ¨Welke crisis? O, die in Nicaragua!¨. Eh, nee? Wat? O ja, Honduras¨. Tot nu toe is die dame niet meer op de buis geweest....

p.s. De minister van Onderwijs ligt vandaag weer eens zwaar onder vuur. Het ministerie van Salud dreigt diverse scholen te sluiten omdat die niet over schoon drinkwater beschikken, geen w.c.´s etc. De minister van Salud verklaarde weliswaar de minister van Onderwijs geen problemen te willen bezorgen, maar gezien de huidige griepgolf moest ze nu wel optreden... De onderwijsminister was niet beschikbaar voor commentaar, de communicatiedame ook niet...