Costa Rica 190 jaar

15 september was een grote dag, de 190e verjaardag van Costa Rica, Dia de la Independencia. Maandenlang hadden de kids geoefend met trommelen en omdat we vlak naast de school wonen, konden we daar elke dag van meegenieten. Ook wilde Ramona trenzas, dat zijn vlechtjes, met blauw nephaar erdoorheen. Een heleboel werk, dat kan je van me aannemen. Maar het was een geslaagd feest, waar alle scholen uit de buurt aan meededen. Ook was er een hoop publiek op de been, normaal heeft Cahuita 3000 inwoners, maar op deze dag komt iedereen uit de wijde omtrek en alle oud-inwoners, om gezellig mee te feesten, waardoor 15 september echt een topdag is, erg gezellig bovendien. Het is een nationale feestdag en de dag erna zijn de scholen ook dicht, waardoor iedereen 4 dagen vrij heeft. Op Facebook heb ik nog een korte video gepost, waarop een stukje van het optreden te zien en te horen is.

Vier jaar Costa Rica

De foto hierboven is van de baai van Puerto Viejo de Talamanca, de zusterstad van Cahuita, 15 km verderop.

We hebben weer een computer gekocht, met dank aan Noel's ouders en Tabe voor de financiele steun! Hij is heel mooi, helemaal zwart met een 19 inch plat LCD scherm, we zijn er heeeel blij mee! Vanmiddag gaan we eindelijk Pirates of the Caribbean 4 kijken op dat mooie nieuwe scherm, genieten is dat. En weer lekker online zijn...zodat we o.a. via dit blog jullie op de hoogte kunnen houden van onze avonturen hier in het wonderschone Costa Rica.

Op 21 augustus was het alweer vier jaar geleden dat we Purmerend verlaten hebben om ons in Midden-Amerika te vestigen. En daarvan wonen we alweer drie jaar in dit schattige huisje in Cahuita in Little Jamaica. Bofkonten zijn we! Het gaat heel goed met iedereen. Op 15 september vieren we alweer voor de vijfde keer de Onafhankelijkheidsdag mee...Ramona zit dit jaar in de drumband van school en doet mee aan de parade. De kinderen oefenen elke middag na schooltijd en omdat we pal naast de school wonen kunnen we hun vorderingen perfect volgen, ahum. Een enorme bak herrie is het, niemand kan maat houden! Maar ze hebben nog wat tijd om te oefenen,  voordat het zover is.

Het is september en dat is de mooiste tijd van het jaar: warm en droog, met rijpe sinaasappeltjes, guaves en avocado's, mjammie. Het is ook rustig, want dit is het begin van het lange laagseizoen, tot december. Alhoewel, we zien veel meer mensen dan om deze tijd in 2009 en 2010, gelukkig maar. De zee is kalm en blauw, perfect om te zwemmen en te snorkelen. Dat laatste willen we binnenkort eindelijk eens gaan doen, het koraalrif hier is namelijk prachtig! Als jullie ooit nog eens naar Costa Rica toekomen, dan is september de perfecte maand! Maar niet in debergen en aan de Pacifico, daar regent het nu namelijk pijpestelen.   

Geen computer meer...

Het gaat goed met ons in Costa Rica...en ook met onze veestapel: Maiah, Mambo, Samba, Boemboesj, Bruno, Mozilla, Snoepje & Scooter-Jack...en ja, ze blijven allemaal! Het kost wel een lieve duit om ze allemaal te eten te geven, maar ze zijn zooo lief......
Jammer genoeg zijn onze computers kapot gegaan...we hebben het al eens eerder geschreven, dat apparaten hier geen lang leven hebben, door de zoute zeewind, zwart vulkaanzand, de hoge temperatuur en luchtvochtigheid, de blikseminslagen in buurtstroommasten. Dat is iets waar je wel aan went, maar wat toch ook wel lastig is...omdat het erg duur is om dingen te repareren en of te vervangen. Goed we hebben nog een klein 10 inch  computertje...maar Noel en Ramona zijn zulke computerfreaks dat ze steeds bakkeleien wie er nu weer aan de beurt is. Je raad het al, ik kom er gewoon niet tussen , behalve om 05:45  s ochtends als ik opsta en die twee nog in diepe rust verzonken zijn. Jammer genoeg zijn ook alle computers van het internetcafe op een na, kapot. Die ene staat nu in het ontbijtrestaurant en daar zit ik nu dit stukje te tikken. terwijl tien toeristen in mijn nek hijgen, mind you. Hoogseizoen, dat hebben we dan weer wel!
Dus helaas, komt er voorlopig, na op de kop af vier jaar schrijven, voorlopig een einde aan het regelmatig bijhouden van dit blog....misschien gaan we er ooit wel weer verder mee hoor, als we weer een echte computer thuis hebben. Natuurlijk kunnen jullie gewoon contact met ons blijven houden, via mail of Skype. Of Facebook. En als er iets aan de hand is, dan horen jullie dat meteeen, dus maak je vooral niet druk over ons. Costa Rica = Pura Vida!!!!

Zes lieve hondjes...

Een paar weken geleden vonden we drie piepjonge puppies langs de snelweg; die hebben we mee naar huis genomen om ze aan te laten sterken met melk en puppiebrokken. Nu zitten we dus met zes honden in huis! Maar we houden er maar eentje, de kleine Boemboesj...voor de andere twee zoeken we nog een aardig baasje. Poes Snoepje hebben we toch maar laten castreren, anders hebben we hier straks een zee van bontjes. In Costa Rica zijn al veel te veel hondjes en poesjes!

Ramona is langzaam in een puber aan het veranderen! Met haar vriendinnen zingt en danst ze mee met Youtube-filmpjes van Lady Gaga en Justin Bieber. En ze zit op Baile popular, waar ze de reggaeton leren dansen. Dat is een workshop van school, waar ze na de lessen lekker mee bezig zijn. Gelukkig gaat het heel goed met haar. En met ons ook trouwens...

Alles goed aan de Caribbean

Hier nog wat fotootjes, die T. met zijn space-mobieltje gemaakt heeft tijdens zijn vakantie hier, twee van ons in of bij de Cocosbar in de dorpsstraat van Cahuita en eentje van Luna, gewoon omdat het zo'n lief paard is.

Intussen hebben we weer een derde hondje erbij, genaamd Mozilla; voorheen ook wel bekend als Charly Brown van de Bananas...maar hij had op een slechte dag een passerende motorrijder gebeten en kon daar niet meer blijven (dat is een hotel-restaurant van vrienden van ons, 200 m. verderop aan Black Beach Road). Nu houdt hij Maiah en Mambo bij ons gezelschap, als kettinghond wel te verstaan! Ze blaffen wel veel, maar bewaken de boel hier prima. En de poesjes groeien intussen vlot op en spelen nog steeds de hele dag.

Ramona begint ineens al aardig te puberen, ze wil alleen met haar vriendinnen naar het dorp aan de zwier, liefst in hotpants ook nog. Zingen en dansen is hun nieuwe hobby en dat houden ze makkelijk vol tot 1 uur 's nachts! En ze willen shoppen in San Jose, 200 km. verderop! En later beroemd worden, natuurlijk!
Intussen heeft Ramona een pony in haar haar geknipt (nog niet te zien op de foto) om te lijken op haar idool Eva van Dongen, van de Nederlandse politieserie Flikken Maastricht...daarvan zaten we een poos lang alle afleveringen van te bekijken via Uitzendinggemist.nl en dat maakte blijkbaar nogal indruk op Ramona, een fotootje volgt de volgende keer.

Gezellig bezoek

Vriend T. was zowat de hele maand februari bij ons op bezoek hier in Cahuita en dat was erg gezellig (de foto hierboven heeft hij met zijn supermobieltje gemaakt)! En hij is ons alweer voor de derde keer komen opzoeken in CR, echt bijzonder. Verbleef hij vorig jaar samen met vriend S. in een cabina van Brigitte, dit jaar heeft hij drie weken bij ons op de bank geslapen en dat ging helemaal perfect. T. heeft vooral 'gechilld' dit jaar, geen toeristische uitstapjes gemaakt; behalve twee maal naar Puerto Viejo en een maal naar Limon, naar de geldautomaten daar. Want bij de bank in Cahuita kun je niet met alle NL pasjes terecht, blijkbaar. Ook heeft hij zonder zadel paardgereden en is bij het zwemmen aan Playa Blanca (Nationaal Park) in een ripcurrent terecht gekomen, waarbij hij helemaal de zee ingezogen werd en bijna verdronken is. Gelukkig kwamen mensen met een zes meter lange stok, die hebben hem weer aan land geholpen gelukkig. Een ripcurrent heet in het Nederlands een getijdestroming, bij eb stroomt het water dan hard terug in zee. Ook al stond er daar een groene vlag, zwemmen is hier gewoon gevaarlijk. Tot je knietjes is het zo ongeveer veilig, dat roepen we dus ook altijd tegen Ramona.

Zij is intussen begonnen in de vijfde klas/ groep 7 en ze heeft het erg naar haar zin. En ze doet het goed op school. Ook is ze intussen al 1'53 m. , voor jullie informatie. Groot he? Poesjes Snoepje en Scooter zijn ook als kool gegroeid, ze zullen misschien zelf wel jonkies krijgen. Een maal een nestje thuis, dat lijkt ons wel leuk voor ons alledrie. Het zijn ook erg mooie, lieve poesjes en via de dierenarts Edgar uit BriBri komen de jonkies ook goed bij goede baasjes terecht, als ze op zichzelf gaan wonen.

Hier is het beste hoogseizoen sinds 2007 begonnen, qua bezoekersaantallen en algehele feestelijkheid! Misschien is het ergste van die crisis dan nu voorbij, mensen gaan i.i.g. weer graag op vakantie...naar een ver, tropisch land.

Alweer 2011

Het is alweer januari 2011, het vierde jaar in Costa Rica voor ons. Ramona is elf geworden, omdat ze destijds een milenniumbaby was, is het heel makkelijk te onthouden hoe oud ze nu weer precies geworden is. We hebben haar verjaardag in stijl gevierd, ze is met Noel naar het Parque de Diversiones in San Jose geweest en ook kwamen er heerlijke pakjes met kadootjes van overzee uit Nederland! En we hebben twee snoezige kittens in huis genomen, Scooter en Snoepje (geen familie) de een, het donkergrijze Snoepje,
was een kerstkado uit een nestje wat Brigitte had, zij hebben een stuk of tien katten die steeds weer jongen krijgen. Een paar weken daarna zat er een mooi zwart kitten met witte sokjes bij Alfred en Andrea in de tuin, die hebben we toen maar opgehaald en mee naar huis genomen. Scootertje, hij is heel snoezig met Snoepje samen, ze slapen in elkaars poten en donderjagen de hele dag samen.
Verder ben ik (Natasha) weer gestopt met roken, op 1-1-´11, het is alweer de zevende  keer,maar ik zit alweer op dag 25 zonder stiekem trekjes te nemen, dus dat geeft goede hoop. Spijtig alleen dat de sigaretten hier maar 80 eurocent kosten, dus financieel zet het stoppen lang niet zoveel zoden aan de dijk als in NL na de zoveelste prijsverhoging. Een zak lolly´s is hier duurder dan twee pakkies peuken, hmmm.
En over minder dan twee weken staat vriend T. hier voor de deur, waar wij als gezin erg naar uitkijken.  Bijzonder is, dat hij alweer voor de derde keer naar Costa Rica komt om ons op te zoeken. We hebben er erg veel zin om hem weer te zien en samen een gezellige tijd door te brengen in februari...