Fidel vindt het welletjes geweest en toch zijn de Broertjes niet blij...

Opa en Oma Limburg zijn eergisterenavond gearriveerd na een reis van maar liefst 21 uur. Vijf uur tussenstop in New York. Paranoïde homeland security piepeltjes. Vliegtuig was een uur te laat, vertraging in New York omdat deur niet open ging of zoiets, maar tegen half twaalf ´nachts waren we dan toch op de berg. Gisteren niets bijzonders gedaan. Ramona naar school brengen en afhalen. Dat laatste viel T. en H. nog niet mee, het is een flink eind bergop. Op de terugweg wat boodschappen gedaan bij Schildpadje. H. beaamde dat Schildpadje inderdaad een schildpadje is. Maar ga er maar aan staan, 14 uur per dag op je poten achter een kassa... Zouden gisteren in de stad gaan eten maar besloten uiteindelijk het rustig aan te doen, je moet toch even bijkomen van zo´n reis. Vooral de 6 uur pauze in NY en de aamsluitende 5 uur vliegen in een kist met veel te weinig beenruimte, hadden er toch wel ingehakt. T. en H. gingen vroeg naar bed gisteren, Natasha ook, Ramona lag er al in, en zo zat ik tegen tienen alleen naar een uiterst interessante film te kijken waarvan ik nu al niet meer weet waar ie over ging...
H. en Natasha zijn nu naar de winkel, T. zit in een schommelstoel in de tuin. Ramona zit op school, de zoveelste tekening in te kleuren... Vanmiddag is het de bedoeling om naar de stad af te dalen, geld halen, wat dingen kopen, restaurant. Wat geld betreft, T. en H. hebben nogal wat cash (dollars en euro´s) meegebracht. Dat was niet nodig geweest. Je kan hier in de stad overal colones pinnen. Dollars zijn lang niet meer zo gewild als weleer (krijg je ervan als George vrolijk de geldpers 24-7 laat draaien), en met je euro´s mag je anderhalf uur bij de bank in de rij gaan staan om ze tegen commissie in te ruilen voor colones. Euro´s zijn op zich wel gewild (er is een run op euro-spaarrekeningen), maar de Europese eenheidsmunt wordt hier nog niet aanvaard als alternatief betaalmiddel zoals dat tot voor kort nog wel het geval was voor de briefjes van het Imperium. Nu de dollar echter per dag minder colonnetjes oplevert en een verdere opwaardering van de colon ten opzichte van die dingen eraan zit te komen, is men die dingen liever zo snel mogelijk kwijt... Sowiso is men hier met de dag benauwder hoe het met de Amerikaanse economie uitpakt. En ook al roepen George c.s. dat er geen sprake is van een recessie, het ziet er niet al te best uit. Amerikaanse banken weigeren elkaar geld te lenen, voor 19 van de 20 huishoudens is het oversluiten van hun hypotheek onmogelijk en een rente die straks lager is dan de inflatie, dat houdt geen enkele economie uit, ook een voodoo-economie niet... Costaricaanse economen gaan er nu van uit dat de export naar het Imperium zal dalen en er dit jaar flink wat minder Amerikaanse toeristen zullen komen. Amerikaanse toeries klagen nu al steen en been over hoe duur het allemaal is, om over de prijzen in Europa nog maar te zwijgen... Amerikaanse toeristen, en zeker de jongere, wijken nu al massaal uit naar het land van Ortega. Veel goedkoper en wat George er van vindt zal ze worst wezen... Het zal de Broertjes niet bevallen, maar ook zij zullen op termijn hun economisch beleid (nu grotendeels gericht op de VS) moeten herzien. Het Vrijhandelsverdrag met de VS, waar de Broertjes zo tuk op zijn, is je reinste zelfmoordstrategie. Als dat wordt doorgezet doet over 10 jaar de laatste Tico-veeboer het kaarsje uit en mogen we allemaal gaan genieten van gekloond hormonenvlees uit de Staten. Nicaragua, waar een paar jaar geleden het vrijhandelsverdrag getekend werd, heeft onder leiding van Ortega het hele project begraven en vertrouwt nu op het economisch samenwerkingsalternatief dat is opgezet door Chavez. Miljoenen petro-dollars stromen het land in en Ortega heeft eindelijk de duiten om wat van zijn verkiezingsbeloftes in te lossen... Een dergelijke ommezwaai zal voor de Broertjes psychologies onmogelijk zijn. Zij slikken de VS-propaganda al jaren en zien Hugo dan ook als een reïncarnatie van Stalin... Zij kunnen en willen de zaak niet reëeler onder ogen zien en zolang zij hier de dienst uitmaken met hun vrije markt gezwatel en een terugtredende overheid volgt het land met een ongekende hondentrouw het ´voorbeeld´ uit het Noorden, op naar de economische woestenij...
Niet alleen economisch zijn de broertjes zo dociel als een schoothond, ook qua buitenlandse politiek in de regio. Wat hier in de meeste media ten slechste wordt gegeven over Fidel doet in niets onder voor het Amerikaanse Fox-´nieuws´: dictator, stalinist, Laatste Communist Oude Stempel. Nu heeft Fidel aangegeven het officieel voor gezien te houden maar teleurgesteld constateert men dat Fidel blijkbaar dan toch niet de allerlaatste oude stempel-commie blijkt te zijn. Raul wordt a.s. zondag, zo verwacht men hier, tot president gekozen en sip wordt geconcludeerd dat er waarschijnlijk weinig tot niets gaat veranderen. Raul Castro is gewoon een Castro en helaas geen Gorbatchov, schrijft La Nacion. De geniale Gorb, de doodgraver van de Sovjet-Unie, immens populair bij maar liefst 1% van zijn landgenoten...

Losse opmerkingen

O ja, heb na een aantal spam-reacties de instellingen voor reacties op deze blog gewijzigd. Reacties worden nu eerst beoordeeld voor eventuele publicatie. Mocht dat niet helpen, dan wordt reageren alleen nog mogelijk voor geregistreerde leden. Je kan, wat de meesten doen, ook gewoon per persoonlijke mail reageren.

Nog een paar losse opmerkingen terzijde:

-We hebben gisteren onze aandelen gecertificeerd.
-Het aantal e-coli bacteriën in Tamarindo bedraagt 3 miljoen stuks per 100 mililiter (en niet liter zoals eerder abusievelijk geblogd).
-Volgende week hopelijk meer foto´s van Grano de Oro/Baja La Mina. Die mijn is al lang verleden tijd, maar het blijft leuk klinken.
-Of we t.z.t. voorbij La Suiza nog bereikbaar zijn, tja, vrees het beste. Vaste telefonie moeten we hoogstwaarschijnlijk aanvragen bij de vrienden van de ICE, en dat gaat dus een jaar of wat duren. Mobiel schijn je er nog net bereikbaar te zijn maar voor een gsm-contract geldt bij ICE ook een wachtlijst... Post? Uhm, dat zou eventueel kunnen als ik eens per half jaar per tractor of paard de berg afdaal, de tractor of paard bij de bushalte stal en me per bus naar Turrialba begeef om daar tevergeefs naar post te vragen bij de Correos... Dat wordt een keer of twee per week naar het internetcafé in Tuis om de mail te checken en ongevraagd usb-stick in de pc te stoppen om deze blog bij te houden. En dan maar wachten tot de 20ste eeuw ook in die contreien is aangebroken (voor wat internet betreft dan) en we daar breedband via wifi hebben. Wet van de Versnellende Achterstand of zoiets...

Ergens in de bergen bij Grano de Oro

Het heeft er alle schijn van dat we onze voorlopig definitieve stek gevonden hebben. Gisteren zijn we dwars door de Gran Area Metropolitana gereden en na wat sightseeing (Cartago, Paraiso, Orosi) kwamen we uiteindelijk terecht in Tuis (Toewies), een kilometer of 7 voorbij La Suiza de bergen in, en ook bijna het eind van de verharde weg. Auto´s kom je er (bijna) niet meer tegen, en voor de kroeg geen motoren of 4WD maar een paar gezadelde knollen. In Paraiso en Orosi vroeg men nog tamelijk idiote prijzen voor een lap grond, voorbij La Suiza werd dat opeens anders. Abel, onze advocaat, remde bij elke voetganger of paardrijder die we tegenkwamen en vroeg promptverloren naar mensen die 2-3 hectares land te koop hadden. Mensen gingen daar ter plekke eens over palaveren en wisten zowaar nog ene Don Zus en Zo te noemen. Waar woont die Don? Arriba! Voorbij Tuis is er maar een weg richting Arriba, namelijk richting Talamanca. Er ligt nog een oord, Grano de Oro (Goudkorrel), en daar houdt de niet-geasfalteerde weg op. Iets voor Goudkorrel nog even naar Don Zus en Zo gevraagd. Aah, Don Z.e.Z, hier het pad naar links, geel huis. De ´rij´ je dus rechtstreeks het oerwoud in, alleen hier en daar wat koffiestruiken en suikerriet. Het karrepad loopt uiteindelijk dood: twee lappen grond (elk 3 hectares groot) in de selva. Alletwee te koop. Een lap ligt bovenop de berg, de ander er net iets onder. Hooglandkoffie en suikerriet. Nu schijnt suikerriet ´n eenjarig gewas te zijn en verandert de grond na de oogst gewoon in grasland. Mooi voor de knollen. Electriciteit is er wel, het water komt uit een bergbeek (agua propia). Wat moet dat land kosten, señor? Zoveel miljoen (colones). Waarom wil je dat verkopen? Nou, we hebben beneden nog een lap grond. Daarboven is veel werk en levert weinig op. Met het geld kunnen we dan koeien kopen! Het werd ondertussen al aardig donker, vuurvliegjes kwamen te voorschijn. Heeft u telefoon? Nee, ikke niet maar mijn moeder wel! Kunnen we dan een afspraak maken voor volgende week? Ja natuurlijk! Het heeft er dus alle schijn van dat we volgende week weer in Baja La Mina terecht komen om een bod uit te brengen op 3 hectares koffie en suikerriet. Zoals gezegd, het is een pad bergop alleen begaanbaar per paard, te voet, met de mountainbike, motor of tractor. Een tank kan natuurlijk ook, maar een tweedehands tractor blijkt toch goedkoper. Nu klinkt oerwoud en eind van de wereld wel heel ver weg maar dat valt mee. Tuis (inclusief basisschool, internetcafé, winkeltjes en her en der een kroeg) ligt op 3 kilometer gaans (half uur per paard, kwartier met een tractor), en vanaf Tuis is het nog een kilometer of 7 naar La Suiza (Zwitserland). Daar heb je middelbare scholen, een bank, supermarkten, restaurants en nog meer wereldse zaken). Vanaf La Suiza is het dan nog een kilometer of 11 naar Turrialba, een middelgrote stad in het dal met zo ongeveer alles wat je nodig en niet nodig hebt. Vlak voor Turrialba ligt trouwens het terrein van CATIE, het instituut bij uitstek voor tropische land- en bosbouw. Wereldberoemd. Nouja, wereldberoemd voor iemand die zich daarvoor interesseert... Tuis is bereikbaar per openbaar vervoer, zij het dat de bus niet al te vaak gaat, maar het kan. Binnenkort dus weer die kant op. Het is niet zo dat we daar dan binnen de kortste keren wonen, daar gaat nog wel een half jaartje overheen, of langer. W zullen eerst de financiering rond moeten krijgen en dan zal er ook nog gebouwd moeten worden boven op de berg. Komt wel goed uit, kan Ramona hier het semester afmaken en de schooltest doen. En dan zitten we daar dan, als het een beetje meezit, tweede helft 2008, boven op een berg, uitkijkend over de ¨beschaving¨. Af en toe een koffiestruik vervangend voor een boom. En mocht er een van jullie tegen die tijd deze kant op willen komen, tot La Suiza wil ik nog wel traktorren om iemand op te pikken, kan ik gelijk geld pinnen en boodschappen doen, maar geen meter verder... Dan neem je maar de bus of piratentaxi, en maar vragen naar de Don en Doña met dat lange kind en de Perros Blancos. Wie weet, sturen ze je wel meteen naar de goeie kroeg...

Ik = Wij

Alle vingerafdrukken van Nederlanders boven de 6 in een database voor de smeris... Lekker zeg, plant iedereen die een paspoort komt aanvragen meteen een ID en GPS chip in zijn of haar bil, nog makkelijker. En van de hielprik bij babies meteen een DNA-profiel... ¨Om verdachten te kunnen identificeren¨. Ja natuurlijk, Nederlandse kleuters van 6 massaal op het boevenpad... Moet zeggen dat ik met de dag blijer ben dat we naargeestig Nederland vaarwel hebben gezegd. Paranoïde controle en bewakingsstaat. Geen idee of Oscar daar van droomt, en al zou dat zo zijn, dat krijgen ze hier in geen honderd jaar voor elkaar ;-) De Costaricaanse grondwet verbiedt het trouwens uitdrukkelijk en hier hebben ze een constitutioneel hof dat daar met argusogen op let. Vrijheden schrijven ze hier nog steeds met een hoofdletter. En een wet wijzigen, daar doen de dames en heren politici al gauw tien jaar over om het eens te worden ;-)
O.k, de post belandt dan wellicht in het verkeerde San Isidro, of in het verkeerde Gele Huis Met De Zwarte Poort, maar het is ook wel weer een geruststellend idee dat Little Brother niet weet waar je uithangt. O.k., migracion weet dat je in het land bent, maar waar, geen idee. Geen hond die zich hier inschrijft bij het bevolkingsregister. Een kind wordt bij geboorte ingeschreven in dorp X. Zijn er twintig jaar later verkiezingen en wil groot geworden kind Y stemmen, dan gaat hij/zij, ondertussen wonend in stad Z, op de dag van de verkiezingen terug naar dorp X om zijn of haar stem uit te brengen. Zelfs Oscar, nu de hoofdbewoner van het Presidentieel Paleis in miljonairswijk Rohrmoser, bracht bij het referendum aangaande de vermaledijde TLC zijn stem uit in Pavas, de op een na beruchtste crimo-wijk van Costa Rica. LOL. Jawel, Costa Rica kent een identificatieplicht maar tot op heden heeft nog geen agent naar een paspoort gevraagd. Gisteren trouwens wel zo´n would-be nazi securityknorretje toen ik weer de vertrekhal van het SJO International in wou na het roken van een glasvezelsigaret... Moest Tabe naar de uitgang komen om afscheid te nemen... Mooi meisje dat ook naar binnen wilde maar ook geen paspoort had hoefde alleen maar drie seconden met haar borsten te waggelen, mocht ze doorlopen van zonnebril met snor... CSS heet het beveiligingsbedrijf waar ie voor werkt, laat die C maar weg... Trouwens, de meeste Tico´s hebben helemaal geen paspoort, alleen een plastic cedula-kaartje. Die zien er allemaal hetzelfde uit, volstrekt onleesbaar met een meer dan wazige foto... Zo´n ding mogen we, als alles goed gaat maar dat zal wel niet, volgende maand ook gaan ophalen bij migracion. Hoeven we niet meer verplicht naar Nicaragua. Doen we trouwens dan vrijwillig want Granada is een uiterst aangename stad om een paar dagen vakantie te vieren. 1 Mei in het land van Ortega, benieuwd hoe dat eraan toe gaat. Jawel, hier vieren ze de Dag van de Arbeid. Jullie moeten het doen met Trixendag die helemaal niet jarig is op die dag. Zot land, Nederland...
Morgen komt A, onze advocaat ons ophalen om een dagje de omgeving van Turrialba en La Suiza te verkennen. Doet ie voor de lol, hij vindt het namelijk zelf een prachtige streek waar ie zelf zou willen wonen, en natuurlijk hoopt ie dat hij van ons de opdracht krijgt om een door onszelf ontworpen huis te bouwen op de lap grond die we daar eventueel gaan kopen. Daar wordt hij dan voor betaald natuurlijk, maar de prijs per meter is dan toch nog maar een fractie van wat een Tico-aannemer van een Gringo-miljonair (en dat is iedere buitenlander in zijn ogen en al ben ik nu zo bruin als een koffieboon, als ik mijn mond open doe val ik subiet door de mand...) durft te vragen voor prutswerk. Wat A. voor zijn commissiegeld doet is een betrouwbare aannemer contracteren en de bouw in de gaten houden zodat de zaak op tijd wordt opgeleverd en de tegels in de badkamer enigzins recht op de muur worden geplakt. Het zullen meer dan waarschijnlijk Nica´s zijn die het huis gaan bouwen – en even meer dan waarschijnlijk afgescheept met een minder-dan-minimumloon door de Tico-chef – en daar zat ik wel mee. Moet je daar in meegaan, mensen zo min mogelijk betalen? Kun je niet maken. Aan de andere kant, als wij zelf als bouwheer optreden worden we uitgekleed en betalen we het viervoudige van wat normaal is terwijl de Nica geen cent meer verdient. Ook wij kunnen de pecunia maar een keer uitgeven, jammer genoeg (of jullie moeten ons een hoop ¨oud papier¨ sturen). Maar we hebben er iets op gevonden. A. mag bouwheer spelen (voor een commissie). Tico-aannemer krijgt de gangbare Tico-prijs. Nica-bouwvakker zijn minder-dan-minimumloon, op het eind aangevuld met een envelop die we persoonlijk zullen overhandigen zodat we weten dat ook hij krijgt waar hij recht op heeft. Zoiets, iedereen blij.
La Tigra dan?, zullen sommigen zich wellicht afvragen. Dat blijft een optie al zit ik liever wat hoger en ontwerp ik liever zelf ons huis. Ik zou goed in zo´n typisch Tico-huis kunnen wonen, de voorkeur gaat echter uit naar lichtere en grotere ruimtes. Slaapkamers waar je je kont wel kunt keren, bijvoorbeeld. Jullie zullen het wel zien want als het zover is zet ik het bouwplan online. Of jullie komen zelf kijken, als het huis er staat. Heb het al eens geschreven, terug naar Nederland is uitgesloten. Het wachten is slechts op drie plastic kaartjes, dan wordt de huur in P´rend opgezegd. Laatste brug verbrand. En nee Emily, we zullen jou (en alle anderen die we mogen) echt niet vergeten. Een stukje van ons zal wel altijd in Nederland blijven. Nou ja, altijd...

p.s. Natasha komt net binnen. Jullie mogen ¨wij¨ lezen waar ¨ik¨ staat

Slakkenpost

Omdat Renate´s Kerstkaart er bijna twee maanden over gedaan heeft om hier in het gras te belanden, ben ik gaan uitzoeken hoe het nu precies zit met brieven en pakjes van overzee. Brieven doen er in de regel 10-14 dagen over. Pakjes een maand. Uitzondering: brieven en pakjes die rond de Kerst en Oud en Nieuw verstuurd worden. Dan kan het wel tot Pasen duren voor iets aankomt ;-) Dat het zo lang duurt heeft te maken met het feit dat post richting Costa Rica via de VS gaat. Daar wordt alles besnuffeld door paranoïde agenten van de Home Land Security en pas als die ervan overtuigd zijn dat er geen sprake is van explosieven-gifgassen-biowapens of anti-Amerikaanse propaganda, wordt de zaak doorgestuurd naar Costa Rica waar pakjes meestal bij de douane belanden. De geadresseerde mag dan bij de douane gaan informeren of er iets is aangekomen, en mocht dat het geval zijn een idioot hoog bedrag aan invoerrechten betalen. De invoerrechten zijn vaak hoger dan de eigenlijke waarde van een pakje. Dat maakt geen zin, dus laat pakjes maar zitten. Via DHL met opschrift ¨Regalo¨ (geschenk) schijnt wel te werken, maar ik heb geen idee wat DHL in rekening brengt. Pakje aan iemand meegeven die deze kant opkomt, of zelf brengen werkt het best ;-).
Overigens, een waarschuwing terzijde. Mocht ooit een van jullie via de VS deze kant opkomen, laat je laptop liever thuis. De Home Land pipo´s eisen dat je de zaak opstart zodat zij door je bestanden kunnen snuffelen. Stuiten ze daarbij op in hun ogen verdacht materiaal, ben je de laptop kwijt... En ´verdacht´ vinden die lui eigenlijk alles. Mp 3´tjes van Amy Whitehouse, reggae: narco-propaganda... 20.000 laptops schijnen ze in een paar weken tijd geconfiseerd te hebben. Ze zeggen dat je de laptop terugkrijgt als weer terugvliegt, maar daar kun je natuurlijk naar fluiten...

p.s. Even op de DHL-site gekeken wat ze vragen. Mocht je een kilo goud (opschrift: oud ijzer) of een kilo eurobiljetten (opschrift: oud papier) willen sturen, gaarne. Laat alles andere maar zitten...

Waakhonden? Eentje doet d´r best!

Tabe, op het moment dat ik dit schrijf ergens boven de Atlantische Oceaan, vond Sabuh en Mayah maar waakhonden van niks. Klopt ook wel, het zijn uit de klauwen gewassen puppies, weliswaar nu al tegen de 30 kilo zwaar, maar speels als puppies maar kunnen zijn. Staat er iemand voor de poort, rent het vrolijke duo er kwispelend op af. Jammer dat Tabe er niet bij was, maar vanmiddag kwam een bode van de motorzaak langs om wat frame-nummers op te nemen, die waren ze namelijk een beetje kwijt bij de motorzaak, en zonder nummers geen kenteken. Kan mij niet schelen, halve land rijdt zonder. Of het nou particulieren zijn, vrachtwagens, taxi´s of politie-auto´s. Maar goed, bode had gebeld en ik had de poort geopend voor ´m. Mayah hoorde vanuit de achtertuin iemand aankomen, richting huis, en ze rende er grommend met ontblote tanden op af, gevolgd door haar nitwit van een broertje (die er wel eng uit ziet door een aantal littekens op z´n kop, hem bijgevoegd door zuslief). De knul wist niet hoe snel ie z´n armen in de lucht moest steken... ¨Rustig, doen niets¨. ¨Eh, zeker weten? Son grande!¨. Jongen ging de nummers noteren, achterdochtig in de gaten gehouden door Mayah, afgelebberd door het beest met de twee hersencellen.

Al met al weer een lange dag. Jammer dat Tabe weer weg is maar wie weet hoe snel ie weer terug is. Sjans genoeg van de dame in de kippentent die hem maar bleef aanspreken met ¨mi amor¨. Zal wel aan z´n blauwe ogen liggen (en het ontbreken van een trouwring....).... Heb ik nou nooit, mij spreken ze aan met compañero of muchacho. Hm. Maar ja, ik heb dan ook geen blauwe ogen, ben zo bruin als een koffieboon, inclusief trouwring. Jaja, some guys have all the luck.



Zo, nog een bijdrage van Ramona over Nica:


Nicaragua,

Ik heb een bort spagetti gegete, gedoke, maar dat zwemmen was in een vulkaan maar die vulkaan was al 20.000 jaar out. Maar wel 8 kilometer groot. En hele mooie palembomen en GEEN eten. Wel chocola en drinke. Maar he... links kwam wel rook uit de vulkaan. Wel een beetje raar, 20.000 jaar out en er komt nog steeds rook uit.


Ramona

Schoolpret ondanks bureaucratentuig

Ramona gaat dus naar school. En da´s maar goed ook. Acht maanden vrij was een beetje teveel van het goede. Ze begon zich op het eind lichtelijk te vervelen. Na de eerste paar dagen school zijn de eerste schoolkinderen hier al komen spelen. Goed voor haar, en ook goed voor het onder de knie krijgen van het Spaans, de Costaricaanse variant althans want die is toch een behoorlijke tik anders. Veel woorden die de Tico gebruikt klinken wel Spaans, staan echter in geen enkel Castilliaans-Spaans woordenboek... Om haar op de plaatselijke school te krijgen was weer eens een typische Tico-bureaucratische bedoening. Ergens in november vorig jaar vertelde de directrice dat Ramona in december kon worden ingeschreven. Ze had wel Ramona´s laatste Nederlandse rapport nodig. Natascha aan het vertalen geslagen omdat de directrice natuurlijk de Nederlandse taal niet machtig is. Ook niet de Engelse trouwens, maar dat geldt evengoed voor degene die op Ramona´s school Engels geeft want hoewel die taal wel op het schoolprogramma staat heb ik nog geen enkel kind in dit dorp begrijpelijk Engels horen praten... Midden december dus maar naar de school om Ramona in te laten schrijven. Niemand te bekennen en tot 8 februari jongstleden ook niemand die daar de telefoon opnam. Vrijdag 8 februari was er zowaar een juf op school. Inschrijven? Kom maandag als het schooljaar begint een half uurtje eerder. Geen probleem. Als een Tico/Tica ¨no hay problemas¨ zegt, dan ben je gewaarschuwd... Maandagmorgen brengt Natasha Ramona naar school. Ik ga Ramona inschrijven, zegt de directrice. Je moet alleen even naar de Dienst Buitenlandse Schoolkinderen in Alajuela. Nee, papieren etc. waren allemaal niet nodig. Alleen het rapport uit Nederland, dan zou die dienst wel bepalen in welke klas Ramona terecht zou komen. Bij de Dienst een hele rij Colombianen en Nica´s. Gewoon een kwestie van voordringen... Nou vanwege ¨geen papieren nodig¨. Rapport uit Nederland moest tig keer overge-authenticeerd worden. Door het Nederlands ministerie van Onderwijs, de CR-consul in Den Haag etc. etc. Dat kan helemaal niet, we zitten in nu in Ticoland, verdad? Ja maar, dat is de Wet! Ja, dat zal allemaal wel, maar we kunnen niet terug, wat denk je wel wat dat kost? Had die consul in Den Haag dat vorig jaar zomer maar moeten zeggen! Eh, er is een hardheidsclausule in de wet. Artikel 19 van wet nr. zoveel. Als je niet terug kan om de papieren te regelen, dan mag de directeur/directrice van school in kwestie de test afnemen. Ga maar weer terug en zeg dat maar tegen de directrice. Okay, zegt de juf. Dan gaat Ramona nu gewoon 6 maanden meedraaien om het Spaans onder de knie te krijgen en dan neem ik in juli een test af. Mooi zo, had je dat niet vanmorgen om 7 uur kunnen uitvogelen? Lang verhaal kort: Ramona gaat weliswaar naar school, maar ze zit er officieel-juridisch niet op. Ingeschreven wordt ze pas na de test. Kan ze gelijk door naar groep 9 of zo. Rekenen kan ze nu al beter dan de gemiddelde Tico-middelbare scholier... Vind het ook helemaal niet erg dat ze niet officieel is ingeschreven, scheelt weer wat matricula-geld. Natasha schreef een blog of 2 geleden dat nogal wat mensen uit de stad hun kroost de berg op sturen omdat de school zo goed zo zijn. Die bewering behoeft enige nuancering. Als deze school zo goed zou zijn, dan wil ik niet weten wat de kwaliteit van het onderwijs elders is... De metropolenmens (die het geld heeft voor de schoolbus) stuurt zijn kroost de berg op omdat de omgeving beter is. Rustiger, veiliger. Geen dope-dealers aan de schoolpoort. De metropolenmens die geen geld heeft voor de schoolbus stuurt zijn kroost, als ie ze al naar school stuurt, naar de plaatselijke opleiding voor toekomstige crack-dealers... Hoe het ook zij, Ramona vindt het prachtig dat ze nu naar school mag in haar uniform, net als de andere kinderen uit het dorp. Hele dorp/klas kende haar trouwens al, dat kind van die mensen met die twee grote witte honden.