Wiedewiet

Veel rugzaktoeristen die Costa Rica aandoen doen zich hier te goed aan allerlei soorten dope. Die is dan ook overal hier verkrijgbaar en de Caribe Sur met zijn rasta en reggae-cultuur trekt nogal wat marihuana-liefhebbers aan. Wiet is ook in Cahuita her en der verkrijgbaar en wordt op sommige plekken openlijk gerookt. Feesthoofdstad hier is echter Puerto Viejo dat nogal wat dope-liefhebbende surfers aantrekt. Nu is het spul officieel echter zwaar illegaal in Costa Rica en als een smeris een toerie in het openbaar ziet blowen is dat een welkome gelegenheid om het karige loon van de diender aan te vullen. Afgelopen weekend zat een Canadees samen met zijn vriendin een blow te roken op het strand van Manzanillo. Twee langsrijdende agenten roken dat en wilden 100 dollar van de toeries om van verdere vervolging af te zien. De Canadees had echter slechts 40 dollar en wat colones op zak. Normaliter nemen de smerissen daarmee genoegen en taaien af. In dit geval wilden ze echter meer geld zien en ze spraken met het toeriestel af om om drie uur de rest van het geld op te halen voor hun hotel in Puerto Viejo. Nu gebeurt er echter iets raars. Een ondernemer in Manzanillo is getuige van het gebeuren. Dat is op zich niet raar, want dat afpersen gebeurt hier gewoon open en bloot. Wat wel raar is, is dat de ondernemer niet de andere kant opkijkt maar de politiechef van Puerto Viejo waarschuwt. Nog gekker is dat die chef zijn eigen onderdanen niet in bescherming neemt maar de fiscalia (het openbaar ministerie) in Bribri inlicht over het gebeuren. Het allergekst is dat de fiscalia om drie uur zijn eigen agenten naar het betreffende hotel stuurt en de corrupte agenten arresteert. Die zijn nu voor drie maanden geschorst en mocht het tot een veroordeling komen, dan wacht hen minstens twee jaar bajes. Nu is dat evenwel onwaarschijnlijk. De kans is groot dat het O.M., zelf doorspekt met corrupte ambtenaren, de zaak laat rusten. Mochten de 2 agenten echter pech hebben en tegen een integere officier van justitie aanlopen dan rest hen nog een manier om een veroordeling te voorkomen: de getuigen onder druk zetten of gewoon om zeep laten helpen. De kans is miniem dat de Canadezen tegen de tijd van het proces, dan zijn we snel twee jaar verder, naar Costa Rica terugkeren om tegen het tweetal te getuigen. Het is dan namelijk meer dan waarschijnlijk dat ze zelf worden ingerekend wegens het bezit van bewustzijnsveranderende middelen. Rest nog de ondernemer die de zaak aan het rollen heeft gebracht. Die loopt nu het grote risico ongewenst bezoek te krijgen van vrienden van de twee agenten. Die vrienden kunnen collega´s van het korps zijn of vrienden uit het milieu, daar is vaak geen verschil tussen. Mocht de ondernemer bij zijn verhaal blijven, dan loopt ie grote kans een kogel tussen zijn ogen te krijgen. Dat gebeurt in Costa Rica om de haverklap en een huurmoordenaar kost net 20.000 colon, 25 euro. En wat is nou 25 euro als je daarmee twee jaar achter de tralies voorkomt? Nu weet elk klein kind dat en de gemiddelde Tico heeft dan ook nooit wat gezien of gehoord... Zo heel af en toe is er echter zo iemand als die ondernemer in Manzanillo die ofwel heel naief is, ofwel heel erg dapper. Nu weten de integere delen van het justitie-apparaat ook wel hoe het er in de praktijk aan toe gaat en er is nu een getuigebeschermingsprogramma. Dat staat echter nog in z´n kinderschoenen en er is geen geld. Wat de ondernemer in Manzanillo betreft zijn er twee mogelijkheden, het is ofwel een Europeaan of Yank die geen flauw idee heeft hoe het hier in elkaar steekt, ofwel is het een Tico met connecties die erop vertrouwt dat die hem zullen beschermen. Die laatste mogelijkheid zou wel eens goed kunnen aangezien de ondernemer blijkbaar over het privénummer van de politiechef beschikt want als je het gewone politienummer belt neemt er nooit iemand op, laat staan dat je de chef zelf aan de lijn krijgt... En ja, op goede voet staan met de politiechef kan hier nooit kwaad, of die nou corrupto is of niet...

Nu begint mijn media naranja te klagen dat ik haar geliefde Ticolandia niet zo zwart moet maken. Maar tja, ik kan er ook niks aan doen dat alle landen hier in meer of mindere mate corrupt zijn, van hoog tot laag. Daar maken de Mexicaanse en Colombiaanse drugskartels dan ook dankbaar gebruik van. En die infiltratie van de kartels in de politieke structuren hier, dat is het grote probleem waar het land mee kampt. Een probleem waar de media hier graag overheen kijken of gewoonweg ontkennen, of nog erger, de gewoonste zaak van de wereld vinden... Nee, die kakelen liever pagina´s land over het gevaar van infiltratie van het Chavismo... Als je de krant van vandaag moet geloven hebben de Chavisten de grootste oppositiepartij, de PAC, ondermijnd. Ze trekken de meest ridicule aantijgingen uit de kast om maar zeker te stellen dat niet de PAC maar de PLN, of erger nog, de ¨christelijk-sociale¨ PUSC, de verkiezingen gaat winnen. Dan blijft lekker alles bij het oude, inclusief corruptie en het afglijden naar een narcostaat. Want een narcostaat, dat is het: terwijl een onwetende stonede toerie 100 dollar wordt afgetroggeld omdat ie, foei foei, een joint zit te roken rollen de vrachtwagens met coke ongehinderd over de grenzen. Ongehinderd, dat wil zeggen, mits de chauffeur van de vrachtwagen 15.000 dollar op zak heeft om zijn container ongeopend te laten... En met het zwart maken van Costa Rica heeft dat niks te maken. In alle landen, met uitzondering van Noord-Korea misschien, kijken douaniers de andere kant op als daar wat flappen tegenover staan. En coke is een honderden miljarden business en heel wat politici, hier en elders, de kartels zelf, de DEA, de CIA, en noem maar op, hebben er belang bij dat het spul NIET wordt gelegaliseerd. Het geld moet immers blijven rollen. Degenen die het hardst roepen dat coke, wiet, of wat dan ook, illegaal moet blijven, hebben er het grootste belang bij dat de prijzen ervan lekker hoog blijven. En de politicus of politica die het hardst roept dat zijn of haar politieke opponent is gekocht door de coke-maffia zit zelf met zijn of haar neus in een berg poeier...

Eigenaardig!

We wonen hier nu bijna twee jaar, jaja de tijd vliegt, en we zijn al aardig aan het land en zijn culturele eigenheden en eigenaardigheden gewend. Dat je het geblaat van politici niet al te serieus moet nemen, dat wisten we natuurlijk al van Nederland, dat is immers overal hetzelfde. Toch gebeuren hier af en toe dingen waar je toch je kop van moet schudden. Wat zou er in Nederland zijn gebeurd als men het Nationaal Park de Veluwe Nationaal Park Anton Mussert had genoemd? Zouden de ambtenaren en politici die zoiets voorstelden dat hebben overleefd? Toch meer dan waarschijnlijk niet. Zoiets kan nou in Costa Rica weer wel. Als je vanuit San José hier naar toe rijdt, kom je door een van de grootste en mooiste nationale parken van het land, Braulio Carillo. Nooit geweten wie of wat dat was, Braulio Carillo, maar dat blijkt dus de eerste militaire dictator van het land te zijn geweest die regeerde in het midden van de 19^de eeuw. Op een gegeven moment werd ie afgezet door een andere dictator en vluchtte naar El Salvador waar ie werd vermoord. Wat er door de hoofden van de parlementariërs ging toen ze met die naam akkoord gingen? Waarschijnlijk niet veel, bij de meeste Ticos houdt de kennis van de geschiedenis op bij het fabeltje van Juan Santamaria, dus de heren en dames afgevaardigden gingen waarschijnlijk akkoord met het voorstel zonder ook maar een vaag idee te hebben... En wat zou de Nederlandse pers ervan vinden wanneer het Spaanse leger Zapatero midden in de nacht van bed zou lichten en hem zou dumpen op het vliegveld Orly? Dat zou toch waarschijnlijk ook de Telegraaf te grof zijn? Dat de Hondurese president Zelaya op die manier het land is uitgegooid vinden hier echter nogal wat commentatoren zijn eigen schuld... Zelaya wilde immers de grondwet wijzigen en zich laten herverkiezen, iets wat Zelaya trouwens ontkent... Diezelfde commentatoren hielden echter hun mondje stijf dicht toen Oscar zich voor de tweede keer liet kiezen (iets wat de Tico-grondwet uitdrukkelijk verbiedt) en ze houden nog harder hun mond nu Broer Rodrigo keer op keer pleit voor een nieuwe grondwet die de Uitvoerende Macht, lees: de president, meer bevoegdheden moet geven. Tja, zo gaat dat, wanneer Ortega, Zelaya, Correa, Morales of Chavez de grondwet willen veranderen heet dat dictatuur en Chavismo en schreeuwen ze hier moord en brand, wanneer de Ariassen dat willen heet dat democratie en vernieuwing. Ze zijn hier ¨muy orgulloso¨ (apetrots) op hun democratie, maar wat ze daar nou precies mee bedoelen, democratie, meer dan twijfelachtig. O ja, wat Honduras betreft. Daar had putschist Micheletti in eerste instantie iemand tot minister van Buitenlandse Zaken benoemd die Obama uitmaakte voor ¨domme neger¨. Dat viel natuurlijk niet lekker bij de VS (hier werd dat in het algemeen doodgezwegen!), en Micheletti heeft inmiddels ingezien dat die benoeming niet al te briljant was en nu heeft hij de kersverse minister alweer ontslagen en vervangen. Dat was hier dus wel op het nieuws, wat de nu ontslagen minister over Obama had te zeggen, dat hoefden de kijkers echter niet te weten, ¨domme neger¨ werd afgedaan met ¨omstreden uitlatingen¨... Natuurlijk zijn er hier wel bronnen te vinden die het nieuws ook van een andere kant bekijken en niet alles doodzwijgen, maar dat is toch zoeken. Maar ook dat waren we al van Nederland gewend...

Ach ja, de televisiepers hier. Die heeft toch wel een beetje een racistisch ondertoontje. Gisteren meldde de tv dat er in de provincie Limon, en elke tv-kijker denkt bij het horen van ¨Limon¨ meteen aan ¨neger¨, dit jaar al 36 mensen zijn vermoord. Dat is inderdaad waar, anderhalve dode per week. Dat het er in San José en haar krottenwijken bijna 2 per dag zijn, daar heeft de tv het niet over. Waarom ook, daar wonen immers allemaal beschaafde mensen...

Voor de rest gaat alles hier zo z´n gangetje, de vakantie zit er voor Ramona alweer bijna op. Volgende week mag ze weer aan de bak, de minister heeft de vakantie van de openbare scholen echter met een week verlengd i.v.m. de varkensgriep. D´r zijn hier schijnbaar nu 6 mensen aan de griep overleden en op het ministerie spreken ze alweer over de ¨gripe mortal¨ hoewel het aantal doden bij deze griep niet hoger is dan bij een andere. Mocht deze griep zich verder uitbreiden, dan overweegt het ministerie van onderwijs drastischere maatregelen. Wat dat zijn, dat werd er niet bijgezegd. Het zou me niks verbazen als ze het openbaar onderwijs helemaal plat gooien... Niet dat zo´n maatregel zoden aan de dijk zet trouwens, de kinderen steken elkaar inderdaad niet meer aan in de klas, nee, nu doen ze dat op straat of op het strand... en de wat ouderen in de disco.

p.s. Nu meldt La Nacion dat de ministeres van Gezondheid ook de privéscholen wil dwingen de deuren tijdelijk te sluiten. Klerewijf, waarom gooit ze de snelwegen niet dicht? Daar vallen dagelijks een paar dooien terwijl dat griepje net 1 dooie per maand kost... Het is sowiso een raar figuur, die minister Maria-Luisa Avila. Ze maakt er ook al jaren de gewoonte van om het traditionele Carnaval van Limon te verbieden, vanwege de dengue zegt ze.. Gooit ze de stranden van Guanacaste en Puntarenas, de gebieden met de meeste denguegevallen, dicht tijdens de vakantie? Nee natuurlijk, dat kost de hoteliers etc. immers geld. Dat ze de provincie Limon berooft van ettelijke miljoenen, miljoenen die de provincie goed kan gebruiken, soit.

We hebben hier te maken met een minister met racistische smetvrees... die geilt op verboden en decreten. En de dagelijkse vijf-minuten-met-je-bek-op-TV....

Dat die griepdooien bijna allemaal aan overgewicht leden, daar hoor je dat mens dan weer niet over. Zij kakelt wat over rokers en doet verder niks aan die volslagen idiote reclame over de 5-dubbele Burgerking vette hap....

Oscar de vredesstichter, ahum

Op de een of andere manier heeft Oscar een hoop buitenlandse politici wijs gemaakt dat hij een bijzonder goed diplomaat en bemiddelaar is. Keer op keer begint ie weer over de Nobelprijs voor de Vrede die hij zou hebben gekregen omdat hij in de jaren ´80 zo succesvol zou hebben bemiddeld tussen de Sandinisten en de Contra´s. Dat die onderhandelingen al zowat rond waren voordat Oscar zich ermee bemoeide weet blijkbaar niemand meer. En van echte onderhandelingen was ook al geen sprake, de Sandinisten stonden met de rug tegen de muur en hadden het allemaal maar te slikken. Toen de conflictpartijen eruit waren, nodigde Oscar de heren uit in zijn Casa Presidencial, nam plaats tussen de twee partijen, en zette zijn handtekening onder het document wat ie zelf niet eens gelezen had... En daarmee was de Mythe van Oscar de Bemiddelaar een feit. De rest is bekend, de Nicaraguanen hielden verkiezingen, de Sandinisten verloren en sindsdien kunnen Daniel Ortega en Oscar elkaar niet meer luchten of zien. Maar de Mythe is een feit en nu Honduras na de staatsgreep van vorige week in een diepe crisis is gestort, dacht men op het ministerie van Hillary Clinton: ¨Hé, we hebben daar in een van die landjes toch die Nobelprijswinnaar, laten we die bemiddelen!¨ Dus toen Oscar te horen kreeg dat Hillary aan de telefoon was met de vraag of ie bereid was om te helpen, moest ie wel even slikken want wat valt er in dit geval te bemiddelen? Zelaya, die gisteren in SJ aankwam, eist dat de gorilla´s binnen 24 uur ophoepelen, en Micheletti sluit een terugkeer van Zelaya 100% uit. Zie daar maar eens een compromis tussen te brouwen. Gevraagd naar de kans van slagen, verklaarde Oscar dat het wel moeilijk zou gaan worden, maar hij zou de partijen twee dagen de kans geven om eruit te komen, lukt dat niet, dan pech gehad. Dat zullen lekkere gesprekken zijn, daar aan presidentiële onderhandelingstafel. De nieuwe ¨minister van Buitenlandse Zaken¨ van Honduras spreekt in het openbaar over Obama als ¨dat onwetend negertje¨, Zelaya noemt Micheletti een ¨bruut van een gorilla¨. Wedden dat Oscar daar met watjes in zijn oren zit om het gekrakeel maar niet aan te hoeven horen? Maar in het geval dat de heren er WEL uit komen, dan wordt het pas echt lachen. Dan is de Mythe van Oscar de Grote Vredesengel helemaal onverwoestbaar en is zijn kostje voor de komende decennia gekocht. Dan mag ie in opdracht van de VN de hele wereld over om bij conflicten zijn grote kwaliteiten als vredesstichter ten toon te spreiden. Dat dan tot groot verdriet van Hugo Chavez, die zat zich vorige week tijdens een top in Managua n.a.v. de staatsgreep in Honduras op te vreten toen onze Oscar zijn toespraak gebruikte om maar te blijven ouwehoeren over de vrede die hij in de jaren ´80 had gebracht in de regio. Je zag Hugo denken: ¨Gaat die trol nou nog wat zeggen over de staatsgreep of krijgen we nou weer dat bekende liedje?¨ Daniel, die ook aan tafel zat, keek meer dan bedenkelijk toen Oscar ter afsluiting beweerde dat hij, Oscar, toch maar mooi vrede en stabliteit voor Nicaragua had gebracht. Toen men Oscar vroeg wat hij nu concreet aan Honduras dacht te gaan doen verklaarde Oscar vaag dat hij tegen de coup was, natuurlijk. Maar welke maatregelen had je in gedachten, Oscar? Eigenlijk geen... Ik wil best een veroordeling onderschrijven, maar doen gaan we niets. En zo gaat dat eigenlijk met alles. Costa Rica is altijd bereid om een Verdrag te ondertekenen, bijvoorbeeld tegen de vangst van haaien, maar ondertussen worden de haaien in de Costaricaanse wateren in recordtempo uitgeroeid zonder dat de overheid een poot uitsteekt. Costa Rica is officieel ook tegen de walvisvangst, natuurlijk want Tico´s zijn o zo begaan met het milieu, en Costa Rica is ook lid van de internationale walviscommissie. Alleen werden ze daar uitgegooid omdat ze nooit de contributie betaalden. Nu is het land weer toegelaten omdat de achterstallige schulden deels zijn betaald, niet door de overheid overigens. Betaald hebben milieuorganisaties zoals Greenpeace... Als daar ooit kritiek op komt, wel van alles op papier beloven maar in praktijk geen flikker uit voeren, dan knikt men hier onbegrijpelijk. We hebben toch het verdrag ondertekend? We hebben toch gezegd dat we hartstikke groen zijn, zelfs groener dan groen? Vervolgens is de Tico zwaar beledigd... Want alles draait om imago en quedar bien. Vraag je bijvoorbeeld een Tico-monteur om langs te komen, dan belooft ie op z´n moeders graf dat ie morgen langs komt. Natuurlijk zit je dan de volgende dag vergeefs te wachten. Vraag je de Venezuelaanse of Guatemalteeks monteur om langs te komen, dan komt die wel... Vraag je een Tico wat ie nu vindt van die ongure crimo die al voor de 30^ste keer is opgepakt voor een roofoverval, dan verklaart de Tico dat desbetreffend figuur een heel aardige en vriendelijke jongen is. En zo is een volkomen incompetente ICE-monteur of beambte een hardwerkende familievader, de stichter van het moderne Costa Rica, Don Pepe, een putchist en corrupte demagoog, is zo ongeveer heilig verklaard..., een andere ex-president, Calderon, die nu voor de rechter staat wegens corruptie en getuigen tegen hem laat bedreigen en overvallen, is natuurlijk een buitengewoon geschikt presidentskandidaat want hij heeft ook veel goeds gedaan. Wat, dat mag overigens Joost weten... Braulio Carillo, ´s lands laatste dictator en folteraar, is de naamgever van het grootste nationale park... Maar de trots van het land blijft natuurlijk Oscar, een geweldig president, want die leest boeken (!) en hij is toch maar mooi Nobelprijswinnaar... Dat ie verkiezingen manipuleert, mooie praatjes verkoopt maar niks doet, soit.

p.s. quedar bien betekent letterlijk ¨goed blijven¨ en komt neer op vriendjes blijven, door 1 deur kunnen en geen openlijke kritiek op iemand hebben. Not done.

p.p.s. De ¨onderhandelingen¨ tussen Zelaya en Micheletti hebben niets opgeleverd. Micheletti Pinochetti zat drie uur na aankomst in SJ alweer in het vliegtuig terug naar Tegucigalpa. Zelaya mocht van hem wel terug naar Honduras, maar alleen om terecht te staan wegens hoogverraad, terwijl Zelaya alleen was gekomen om ter verklaren dat er niets te onderhandelen viel en Pinochetti gewoon binnen 24 uur moest ophoepelen. Er is vagelijk afgesproken dat verder wordt gesproken, alleen wanneer en waar is onbekend. Oscar heeft het geprobeerd, eerlijk is eerlijk, maar het zat er niet in.

Nieuw vrijwilligerswerk

We hebbben een nieuw vrijwilligersbaantje bij het paardenverhuurbedrijf en dat is erg leuk! Het is zomervakantie, dus Ramona gaat ook elke dag mee om te helpen, van acht uur ´s morgens tot een uur of twaalf...in ruil mogen we dan gratis paardrijden wanneer we maar willen en dat is natuurlijk helemaal supergeweldig; om lekker te galopperen over de paradijselijke stranden van Cahuita. De afgelopen twee jaar had ik eigenlijk niks meer met paarden gedaan: dat wilde ik ook niet (mensen die ermee bekend zijn weten wel dat dat bakken vol tijd kost, heel veel hard werk is en vooral ook een heleboel verantwoordelijkheid ). Want als je net in een nieuw, ver en vreemd land woont, moet je je gewoon volop concentreren op het opbouwen van je nieuwe bestaan...de taal tot in de finesses leren spreken en verstaan, je aanpassen aan een andere cultuur, acclimatiseren aan een tropisch klimaat...een behoorlijke inspanning is dat wel; daarom heb je daarnaast gewoon wat extra tijd voor jezelf nodig; tenminste, ik wel...om een beetje te ontspannen met een boekje of een filmpje, lekker op de bank. Maar de laatste tijd begon het wel weer een beetje te kriebelen, de paardengekte... in Nederland zorgde ik de laatste jaren met veel plezier voor de friese merries Paulyna en Odessa....en opeens begon ik dat toch wel heel erg te missen.

Dus ik had me bij Brigitte´s paardenverhuurbedrijf aangemeld om vrijwilligerswerk te doen en zij zei: ´O, dat komt geweldig uit, want ik moet een driejarige inrijden en we hebben zo weinig tijd; met het hotel en de dagelijkse toeristentours die we doen en van alles (ontbijtbar, internetcafé, strandbar)...kom maar elke dag langs, als je wilt!´ Dus Ramona en ik zetten tegenwoordig elke dag (behalve op zondag, voor mij ...maar Ramona gaat er dan wel heen, samen met papa) de wekker op half zeven, om naar de paarden te gaan....dan helpen we de gidsen Raúl en David (allebei heel vriendelijke jongens) met de paarden voeren, borstelen en opzadelen....om een uur of 9 vertrekken de tours dan en soms zijn er wel tien klanten (in Europa en Amerika is de zomervakantie ook begonnen, dus zijn er ook hier weer wat meer toeristen). Dan is er tijd om van alles en nog wat te doen, denk aan verzorgklusjes zoals de paarden behandelen met een anti-tekenmiddel...van die nare bloedzuigers hebben ze hier helaas allemaal heel veel last! En dan zijn er de twee opgroeiende veulens, genaamd Sol en Eclipse, om extra veel tijd & aandacht aan te besteden. Sol is lief prachtpaardje, een Mustang (Amerikaans wild paard) kruising-merrie van drie jaar, intussen een stuk groter dan haar moeder...wat haar er overigens niet van weerhoudt om nog steeds slokjes melk bij haar te drinken! Sol moet nu langzaam leren haar werk te doen...de tours te maken naar het strand, de jungle en de bergen, maar je kunt er –begrijpelijkerwijs- niet zomaar een argeloze toerist opzetten als testpiloot...jonge paarden kunnen rare bokkensprongen maken en verreweg de meeste mensen die komen om te rijden, doen dat alleen maar in hun vakantie. Dat testpiloot spelen mag ik dan doen, samen met Brigitte (zij heeft zelf een keer een naar ongeluk gehad met een jong paard en gaat er liever niet meer opzitten tot ze een beetje ingereden zijn). Maar ik vind dat helemaal niet erg, eerder een leuke uitdaging! En dan is er nog de anderhalfjarige hengst Eclipse, donkerbruin en heel speels en stout...zeg maar een echte woesteling is het en ook een grapjas...hij luistert totaal niet naar mensen, omdat hij zijn hele leventje met mama in een weiland heeft gestaan....maar hij wil wel de hele tijd al je aandacht & liefde, anders bijt en trapt hij uit jaloezie (gelukkig niet raak en hij bijt ook niet echt door) ...eh, hij moet klaarblijkelijk nog veel leren in het leven!

Anyway, wij zijn heel blij met ons nieuwe vrijwilligersbaantje....al kost het ons eh, bakken met tijd en dat zonder betaling (maar we krijgen gelukkig wel betaald in heel veel levensplezier bij Brigitte en haar paarden).

Intussen heeft Sol haar eerste strandritjes gemaakt, met haar mama erbij (en mij als testpiloot) en dat ging heel goed!

Op de bovenstaande foto´s zie je achtereenvolgens mij met Yayo (Sol´s opa), Sol en Eclipse en Brigitte´s ontbijtbarretje.

Happy Costa Rica

Oscar gaat bemiddelen in het conflict in Honduras. Daar heeft het leger zoals bekend president Zelaya uit het land gezet en ene Micheletti heeft zich tot nieuwe president laten uitroepen. Dat tot groot genoegen van de katholieke kerk daar die maar blijft beweren dat het allemaal de schuld is van Hugo Chavez en het internationaal communisme, haha. Wat voor oplossing hij voor zich zag wist Oscar vanmorgen nog niet, dat hangt helemaal af van de betrokkenen, zei ie, maar hij was wel apetrots dat Hillary Clinton aan hem had gedacht, Oscar de Vredesstichter. Ondertussen mag Zelaya wel oppassen dat Oscar hem geen kunstje flikt want Oscar heeft al laten weten niks te vinden van de politieke projecten die Zelaya heeft gerealiseerd, allemaal veel te radikaal. Ondertussen kunnen de Kamer van Koophandel en Industrie en de Kamer van Toerisme hun geluk niet op. Het bemiddelen door Oscar is volgens hen pure reclame voor Costa Rica. Nu ziet de hele wereld wat voor een geweldige president we wel niet hebben en wat voor voorbeelddemocratie Costa Rica wel niet is, ahum. Nu komen de toeristen natuurlijk in grote stromen naar het land en gaan allemaal rijke stinkerds hun geld hier investeren! Geen woord over de doden en gewonden in Honduras, ben je gek, we gaan er geld aan verdienen! En aan hun gezichten te zien zou je bijna denken dat ze dat nog echt geloven ook... Niet dat het land niet wat extra toeristen zou kunnen gebruiken, de toeristencijfers worden met de maand rampzaliger en de reserveringen voor het komende hoogseizoen voorspellen niet veel goeds, integendeel, veel reserveringen worden zelfs gecancelled... Maar de economische doem mag de pret niet drukken. Volgens een recent onderzoek van een of ander Brits onderzoeksinstituut is de Tico-Tica de gelukkigste man-vrouw ter wereld. De Tico´s geven zichzelf een 9,2 voor hun levensgevoel. Dat is niet zo verwonderlijk, al is de koelkast leeg en kan ie de creditkaard niet meer afbetalen, het blijft allemaal pura vida. En als Oscar de komende dagen het onmogelijke flikt en een acceptabele oplossing weet te verzinnen voor Honduras, dan lopen nogal wat Tico´s helemaal naast hun schoenen... Maar goed, laten we maar hopen dat het ´m lukt en het Hondurese leger weer terugkeerd naar de kazernes, en Zelaya weer de president is natuurlijk.

De Centrale Bank van Costa Rica heeft gisteren weer eens een minidevaluatie doorgevoerd waardoor de dollar in een klap 6 colones duurder is geworden. Dat is niet zo best voor de mensen hier die een inkomen hebben in colones maar schulden in dollars. Gelukkig voor de mensen hier is de inflatie dit jaar ongekend laag, over de eerste helft van het jaar nauwelijks 1 procent, terwijl een jaarinflatie van 10 procent hier normaal is... Dat maakt de situatie voor hen met werk tenminste nog enigzins draaglijk. Hoezo de colon zo in waarde zakt? Dat heeft alles te maken met de wegblijvende toeristen, die moeten de dollars in het laadje brengen die het land nodig heeft voor de import, de import van olie en zot genoeg hout en papier. Bomen genoeg hier, maar een fatsoenlijk werkende houtverwerkende industrie is er niet. Een Tico-plank is doorgaans zo krom als een hoepel, dus worden de gekapte bomen naar de VS getransporteerd, daar verwerkt, en betalen de Tico´s zich een bult voor VS-planken en wc-papier... Dat betaalt de Tico dan met een van zijn vele creditkaarten waar ie gemiddeld 50 procent rente over betaalt... Sinds een paar weken kent de Tico-tv hun eigen versie van Weekend-miljonair. De hoofdprijs is 25 miljoen colones, een slordige 30.000 euro. De presentator vraagt elke kandidaat als eerste: wat ga je met al die miljoenen doen als je de hoofdprijs wint? Het antwoord is steevast: ¨Mijn schulden afbetalen!¨ En schulden maken wordt van harte aangemoedigd door de overheid hier. ¨Heb je geen geld voor de midzomervakantie? Geen probleem! Ga naar de Banco Nacional en je krijgt een speciale Vakantielening. 18 maanden afbetalen, 20 procent rente! Profiteer NU!¨ Schulden maken wordt hier aangemoedigd terwijl sparen wordt bestraft want de spaarrente is lager dan de inflatie. ¨Moet dat niet andersom?¨, vroeg een paar maanden geleden een journalist aan een toonaangevende econoom hier. ¨Nee, in de VS doen ze dat ook zo. Die leven ook allemaal op krediet¨. ¨Ja maar, komen de banken niet in de problemen als de mensen niet meer kunnen terugbetalen?¨ ¨Nee hoor, dan vernieuwen ze gewoon hun lening en de banken nemen een krediet bij de Amerikaanse Ontwikkelingsbank¨. Dat is precies wat is gebeurd. Een lening van een half miljard bij de Ontwikkelingsbank opdat de staatsbanken nieuwe kredieten kunnen verstrekken aan al failliete klanten. Wie dat half miljard gaat terugbetalen weet geen hond. Awel, dat weten ze wel. De geldpers loopt straks op nog meer toeren en dan kunnen we de muur met colones behangen. En dat zijn best mooie biljetten, die met die hamerhaai erop.

Groente en gras

Boodschappen doen in Cahuita, dat is nogal omslachtig en duur. We wonen natuurlijk 4 km van het dorp af, langs de strandweg....waardoor je altijd een rit van 8 km moet maken, ook voor dat vergeten pak suiker. Er is wel een pulperia (buurtwinkel), maar daar komen we allang niet meer omdat het zulke vreselijke mensen zijn....heel fijne christenen van de Jehova-sekte...hun laatste streek is dat ze vier halftamme Amazona-papegaaien hebben doodgeschoten! Goed, in het dorp heb je twee winkels: de Safari en de Supervaz van de Chinees....allebei verkopen ze vooral flesjes drinken en zakjes chips voor de toeristen en voor de rest zijn ze schrikbarend duur. Dat komt omdat Talamanca zo´n verre uithoek van het land is, werkelijk alles moet vanuit Limón gebracht worden en deze transportkosten zorgen voor prijzen als op de Waddeneilanden of de avondwinkel, zo ongeveer. Tomaten een dollar per stuk; daar krijg je in de stad twee kilo tomaten voor. Geregeld namen we dus de bus naar Limón om daar op de markt en in de discountsuper inkopen te doen...een vermoeiende expeditie waar je de hele dag mee zoet bent...rondzeulen in de brandende zon terwijl de hengsels van acht tassen in je handen snijden, hmmm. Maar sinds kort is er verbetering in de situatie gekomen met de opening van een boerenmarkt op zondag (verse groente en fruit van boeren uit de streek) en vooral de opening van een Palí-filiaal in Hone Creek, de eerste supermarkt van heel Talamanca, waar iedereen uit de wijde omtrek dus naar toegaat.

Palí is een supermarkt uit de Walmart-stal en lijkt wel een beetje op de Aldi, alles is veel goedkoper dan in de andere winkels hier. Pech voor de Safari en de Chinees, maar wij gaan voortaan naar de Palí en de boerenmarkt....of ze moeten serieus gaan zakken met hun prijzen.

Verder is onze eerste tomatenoogst binnen, van pomodoro-zaadjes die mijn zus eind maart opgestuurd had....heerlijke tomaatjes zijn dat! Ramona snaait ze elke dag van de struiken af en eet ze meteen op, maar dat vinden we niet erg omdat groente eten zo gezond is. Omdat ze dus in drie maanden klaar zijn, van zaadje tot tomaatje, kunnen we vier keer per jaar oogsten.

Da´s mooi....nu kunnen we dan beginnen met het omspitten van een stuk grond...en het omheinen met prikkeldraad tegen die graafhonden...dan kweken we straks al onze groente en kruiden zelf (fruitbomen hadden we al). Over honden gesproken: de laatste tijd hebben we er vier, omdat Samuel met z´n ouders naar Duitsland is; heeft een van hun honden, een Cahuita-mongrel genaamd Charlie Brown (ongetwijfeld een neefje van Mambo) zichzelf bij ons thuis uitgenodigd. Hij en Mambo zijn allebei opgroeiende pups en ze stoeien de hele dag (Maya van inmiddels twee jaar doet er meestal ook aan mee) en ze maken alles stuk, vooral m´n tropische bloemetjes....maar ook alle spullen die ´s nachts per ongeluk op de patio zijn blijven liggen...kussens, kleren, boeken, potloden etc. Vier honden is me echt teveel, het is net een roedel wolven! Gelukkig zijn onze vrienden over twee weken weer thuis, dan kan meneer Brown weer daar gaan wonen.

Deze familie, die hier al vanaf 1976 woont, heeft een oude cacao-plantage: met cabinas (huisjes) erop en een restaurant...daar zijn we vaak te vinden omdat het zulke gezellige mensen zijn (Andrea is toevallig ook de directrice van de school).

Maar goed, landbouw in Talamanca...het is veel zwaarder dan ik vantevoren had gedacht. Alleen al door de waanzinnige temperaturen hier. Maar ook door de steenachtige bodem; tienduizend jaar geleden was hier de bodem van de zee, waardoor we een golvend terrein van oude riffenbanken (koraal) hebben. Alleen kleine stukjes zijn vlak en vrij van stenen, daarmee geschikt voor het cultiveren van gewassen. Dorpsbewoners complimenteren ons wel eens omdat het er zo mooi en natuurlijk uitziet bij ons, golvend met wel honderd bomen. Bijna iedereen heeft zijn bodem laten egaliseren hier en de bomen omgehakt....om erop te bouwen of er een weiland van te maken. Dit is een van de laatste stukjes in een natuurlijke staat. Voordeel is dat de grond enorm rijk aan mineralen is, door het verweren van die koraalbanken in de loop van de millennia, daardoor is onze groente en het fruit supergezond. Kunstmest heb je niet nodig, een beetje compost en paardenmest van Brigitte´s kudde is genoeg (om de grond iets minder kalkachtig te krijgen). Maar da´s meteen ook een nadeel: omdat de grond zo rijk aan voedingsstoffen is, hoeven de bomen en planten nauwelijks te wortelen...ze hebben alles wat ze nodig hebben....bij het minste briesje zeewind klappen ze dus al om. En het kan hier flink stormen op zee, dus elke week moet ik wel een boom of wat (vooral bananenplanten) in stukken zagen en afvoeren. Zwaar werk. Daarbij is de hele streek getroffen door de cacaoschimmel, wij ook. Dat betekent, als je het ecologisch wil aanpakken, dat je de aangetaste stukken moet afhakken en afvoeren...en dan niet zomaar ergens op de grond gooien, maar verbranden, omdat de schimmel zich anders nog meer verspreid. Lange tijd was ik tegen het verbranden van afval, ook al zijn het maar takken en bladeren, omdat het toch CO-2 de lucht inblaast....maar een week of wat geleden heb ik dan toch maar eens een vuurplaats aangelegd. Want we hadden wel vier enorme hopen met tuinafval, meer compost dan we gebruiken kunnen...dus heb ik een gat gegraven en met grote keien omringd...en daar elke dag samen met Ramona een vuurtje gestookt...hartstikke leuk is dat, en het ruimt lekker op ook. Want in de tropen laten de bomen het hele jaar door hun blaadjes vallen, een beetje herfstig is het hier altijd wel....en als je groen gras wilt hebben, dan moet je regelmatig blaadjes harken. Alleen, die tuin is zo enorm groot, je blijft bezig! Nu is dan de kleine regentijd aangebroken (juli en augustus) dus staat het tuinwerk even op een iets lager pitje...alleen tussen de buien door kun je iets doen. Maar van die regen spoelt alles wel weer lekker schoon, ik vind het eigenlijk wel charmant, deze tijd van het jaar.

Somalische vluchtelingen...

Fort Europa heeft het niet zo op vluchtelingen uit Afrika, dat is wel duidelijk. Dat Europa de grenzen heeft dichtgegooid heeft ook voor hier rare gevolgen. Vanmorgen werden vlakbij Cahuita tientallen Somaliërs aangehouden. Die waren met een vrachtschip vanuit Eritrea op reis gegaan, helemaal rond Kaap de Goede Hoop, naar de Caribe. Bij Cahuita werden de Somaliërs met een sloep aan land gezet na een reis van bijna 20.000 kilometer... Nu zitten de mensen vast in een detentiecentrum van Migracion... Die wil de vluchtelingen zo snel mogelijk het land uitzetten, maar de vluchtelingen kunnen daartegen in beroep gaan door asiel aan te vragen, zo beschaafd zijn ze hier nog wel, gelukkig. Maar het blijft natuurlijk ongelooflijk, ze vluchten uit een kapot land om hun heil te zoeken in Talamanca... Omdat het rijke westen, zelf voor een groot deel verantwoordelijk voor de puinzooi in Afrika, geen behoefte heeft aan vluchtelingen, want Vol is Vol nietwaar?, belanden die nu in een derde wereldland aan de andere kant van de aardkloot. Goed, er is een redelijke kans dat deze mensen mogen blijven, waar zou Costa Rica ze immers heen moeten sturen? En bij vluchtelingen reageert de gemiddelde Tico met de opmerking ¨Ach, die pobrecito¨ (arme stakker), ¨Die moet een kans krijgen¨. Maar Costa Rica kan natuurlijk niet het vluchtelingenprobleem van Afrika oplossen, en Talamanca al helemaal niet, dat is zelf deels een 4^de wereldgebied... Goed, aan de andere kant heeft Talamanca er naast de Bribri, de Afrocaribs, de Spaanstaligen, de Europeanen en Noord-Amerikanen, er straks dan ook nog een Somalische gemeenschap bij, haha! Kunnen we gaan eten bij de Somaliër...

Maar het blijft van de gekke waar dat Europese asielbeleid toe leidt, Europa Bedankt!, zullen we maar zeggen...

Dan nog even Honduras: Micheletti Pinochetti heeft daar de noodtoestand verlengd en de mensenrechten opgeschort. Dat komt erop neer dat leger en politie iedereen zonder reden vast kunnen zetten, huizen kunnen doorzoeken zonder huiszoekingsbevel, demonstraties zijn verboden en de pers is gemuilkolfd. Dat toont wel aan wat voor democraat die Micheletti is... Zijn laatste maatregelen zijn Oscar een beetje in het verkeerde keelgat geschoten, de hele week heeft ie zich een beetje gedeisd gehouden in afwachting wat andere landen zouden doen, maar nu heeft ie dan toch de Costaricaanse ambassadeur uit Honduras terug geroepen en wil ie de diplomatieke verbindingen met dat land helemaal verbreken als Zelaya dit weekend niet terugkeert als rechtmatig president. Hugo Chavez is ondertussen helemaal woedend. Die dreigt met een militair ingrijpen als Zelaya een haar gekrenkt wordt en hij heeft de olieleveranties aan Honduras stopgezet. Ook de andere ALBA-landen staan klaar om die Micheletti Goriletti een lesje te leren...