Vliegtuig (deel II)

En die van de kleintjes heet kluere.nl
Oja weetje dat er ook in het vliegtuig is een leptop tekoop van 22 inch en $50 euro

Stewardessen

Se hebe mooie pakjes
daar op zit een goude diengetje
En aan de ander kant zit een reegenboog
En se hove niet te loope want er loopt een bant
Viede jij dat ¿leuk?
En de knoopjes zijn steretjes
Dat vient ik mooi
Het zijn glieter pakjes
Dat vint dat mooi
en natasha ook die wielt dat wel heben
maar die hoevt niet te werke
en die gaat ale sjokolaatjes op eete
en dan koome der weer niewe
en dan gaat natuurlijk mama se weer op ete
en noël kijkt de heele tijt votbal
En dan hoorjegooooooooooooooooooooooooooooooo –oooooooooooooooooooooooooooooooooooooooool
Biiiiiiiiiiiimboooooooooooooooooooooooooo!!!!!!!
Dat is heel leuk

De piloot

De piloot heevt een zwart pakje met een
warte broek
en op dat pakje ziet een vliegtuigje
en het is heel maakelek om te stuure
als je bij het rampje zit zi je als je naar benede kijkt mesrien een wieltje bij het lande en op stijg een wielt-
je dan zi je ook meteen de weg

de merk
de merk is de vaart

de jungle

bij de jungle is een bent dat heet

in de jungle de lijnt de jungle in de sliep de nijnt
en in de jungle zijn aape en een slang
daar is een waaterval en een rievier met heel groote viese die kan bijte
er zijn diere waar je mee kan praate
en diere waar je mee kan spele
want se zijn heel liev
deaape liere je klieme
en je kan de aape eete greeve
je kunt se ook vraage ov se een banaan wiel puke
ov se banaane gevegt wiele spele
mesrien wiele se met banaane een voorm maake van een vliegtuig
en de beer wilt voor je een hol maake in de sniew
daar is ook een wienkol met een klijn popeler vliegtuigje
te koop daar in kunen 5 mense in
er is een iets grooter popeler vliegtuig daar kune 8 mense in en se zijn 10 euro
daar is ook een vliegtuig met 2 popelers
en 2 stoele op een rij
daar is ook een museejem met een spel op een groot srerem
dat spel is een rees wie als eirt mel sijn vliegtuig aan is ge koome
op een ijlant.´ wiehevt ge wone krijgt een gratis popeler vliegtuig
in dejungle is ook een klin popeler vliegtuig
dat isook een spel dan moet je naar de over kant gaan en dan kom je bij de winkel
daar aan de overkant is een wienkel met het tenk van het vliegtuig

het bos en de jungle

in het bos zijn miuse rate en kaviejas
die doen niks
inhet bos is ook een roovogel die eet alemaruise en rate
daar is een wienkel met eete en drienke
en een restorant.
Het kan ook wel eens zijn dat je een nest ziet
Van een voogo.
Daar zijn ook diere die kun je niet aanrake
Je kunt ook diere een naam greeve
Want als je dan roept
Komt er een dier.
Je kunt ook een dier koope die zijn 20 euro
Maar aleen de klijne diere
Mij lieveliengs dier is een koonijn
E
r is ook een wienkel waar je eete en drienke kan koope voor diere
er is een dier die je de weg helpt die heet sperneus
dat is een hont.
De duine

In het vliegtuig is een duine dat is mooi.
Die duine is een berg die berg is groot
In de duine is een speur togt
Daar mag jeits dat heet een haamerhaai die al 10000000000 de jaare dood
Daar is ook een wienkel daar zijn viese te koop
Die vise zijn mooi
In die wienkel

De diere

Er is ook een dier dat dier is een zlang die gieftug is
Je kunt ook een dier zien die heel mooi zijn
Noël & natasha gaat diet heel vinde!!!´...
¿Juli ook?
Ik wel.
Er zijn ook vlienderes
En vliermuise
Ik vind daarvan een vliermuis het mooist
Juli ook?

Natasha noël & ramona

Natasha die vient het heeel leuk. Dat er een vliender tuin is
Noël die vient het ook heeel leuk. Dat er een dar en een restorant is
Ik vient het guwedeg. Dat er een jungle is
En het heele vliegtuig
Wij alemaal
En jij 

Het feest!

Als het vliegtuig bestaat is er een groot feest. 

Waar het vliegvelt komt

Het vliegvelt kkomt in mexico te staan
Want daar zijn wij is een keer ge weest
Daar is het heel groot dat ook

De heelie kopters

Die zijn groen met blauw
Dat is mooi
Viende juli dat ook ?
Waar het
Vliegtuig naar
Toe gaat.
europa

Het viegtuig graat ierst naar nederlant
Daarna naar engeladt
Dan naar ierland
En dan naar vrankijk
Daarna naar portiegal
En daarna naar deenemark

Amierieka

En naar catamala
Daarna naar beliese
Dan naar kanada
En dan naar costa rica

Euro-Dollar-Colon

Sinds ons vertrek uit de Eurozone, alweer ruim 2 maanden geleden, is de koers van de Euro ten opzichte van de dollar fors gestegen, van $1,35 naar bijna $1,45, dus met een procent of 7,5. De centrale bank van Costa Rica probeert het inflatiecijfer (een jaar geleden 12%) omlaag te krijgen door de colon ten opzichte van de dollar stabiel te houden. De vorige regering volgde een andere lijn en liet de colon gewoon z´n gang gaan. Dat had evenwel tot gevolg dat de koers colon-dollar opliep van ongeveer 400 colon per dollar naar 520 colon. Door steeds weer dollars uit te markt te halen door ze op te kopen is het de bank nu gelukt om de koers op dat peil te houden. De Costaricaanse middenklasse ving traditioneel de inflatie op door hun inkomen in colones subiet om te zetten in dollars. Dat werkte tot voor kort redelijk, liepen de prijzen in colones op, geen nood want voor hun dollars kregen de middenklassers meer colones. Voor de Costaricanen die zich geen dollarrekening konden permiteren was dat natuurlijk een ander verhaal, die werden met de dag armer omdat de nominale loonsverhogingen (als die er al waren) achter liepen bij de prijsstijgingen. Het nieuwe beleid heeft ertoe geleid dat de inflatie inderdaad terugloopt, nog altijd bijna 9% op jaarbasis, maar het werkt. Voor het eerst sinds jaren zijn de halfjaarlijkse loonsverhogingen voldoende om de inflatie op te vangen. Op papier zit er zelfs een minimale verbetering in. Dat is natuurlijk theorie, ook Kok, Zalm, de Geus en Balkenende wisten altijd voor te rekenen dat Jan Modaal en Ondermodaal er weer 2 procent op vooruit waren gegaan en toch had de maand altijd weer een paar dagen te veel...
De steeds verder verzwakkende dollar zorgt nu echter voor problemen. De dollar dreigt constant door de door de centrale bank gehanteerde ondergrens (520) heen te zakken en de bank grijpt steeds meer in om de dollar ten opzichte van de colon op peil te houden. Feitelijk betaalt de Costaricaan op dit moment te veel voor de dollar (en de importgoederen uit de VS). De VS-pensionados zitten met een probleem; jarenlang ging hun inkomen (in colones) erop vooruit. Nu dus niet meer, zij moeten de inflatie op een andere manier zien op te vangen... Wat dat voor ons betekent, en voor iedereen die in euro´s wordt betaald? Kreeg je in januari van dit jaar ca. 630 colones voor 1 euro, nu zijn dat er 750, bijna 20% meer. Voor de Amerikaan wordt het leven in Costa Rica dus duurder, voor de Tico blijft het feitelijk gelijk, al is het de vraag in hoeverre de hogere olieprijzen (in dollars) worden meegenomen bij de inflatiecorrectie. Dat was ook altijd de truuk van Kok en Zalm: om de inflatie in ieder geval op papier laag te houden werden ertoe doende zaken als benzine (duurder) niet meegewogen, en dingen die een normaal mens zelden koopt, juist weer wel. En dan riepen Kok en Zalm (en ik durf te wedden Woutertje eveneens) weer dat we nauwelijks meer kwijt waren voor ons boodschappenmandje (vol met zakjapanners, artikelen van de Kamasutrabeurs en vliegtickets naar de Maladiven)... Voor ons komt het erop neer dat het leven in Costa Rica op dit moment goedkoper is dan verwacht. We waren bij de planning uitgegaan van een eurokoers van $1,25. Prijsstijgingen zouden dan opgevangen moeten worden door hogere wereldmarktprijzen voor hout. $1.45 voor ´n euro is dus voor ons momenteel een flinke meevaller, en ook voor degenen onder jullie die Costa Rica willen bezoeken. Correct voorspellen wat de koers over pakweg jaar of 5 precies zal zijn, als ik dat zou kunnen... Natuurlijk zal de koers schommelen en wellicht loopt ie ook weer eens terug. De trend is evenwel al decennia duidelijk, de VS-regeringen hebben al sinds de Vietnam-oorlog geen belang meer bij een sterke dollar. Vanaf die tijd leven de VS van geleend geld. En ook George kan zijn prive-project in Irak en Afghanistan alleen nog financieren door de staatsschuld op te laten lopen en de dollarpers te laten draaien. En de VS-economie aanjagen (door de burger te verleiden tot meer kredieten en meer consumptie) kan feitelijk alleen door goedkopere leningen en bijgevolg goekopere dollars. Dat Fidel en Hugo roepen dat ze van de dollar af willen, en Iran de olie liever betaald ziet met euro´s, ook dat pakt, in ieder geval voor ons, goed uit. En zolang er geen Vierde Frans-Duitse oorlog uitbreekt en zolang de zeedijken het in Nederland houden, voorzie ik geen rampen. Gaat de euro terug naar $1,25, zoals gezegd geen ramp. En gaat ie naar de $1,50, dan geven we een feestje...

Tormenta Tropical NOEL

Sinds zondag wordt het Caribisch gebied dus geteisterd door de 14e storm van 2007, een orkaan genaamd Noel. Slecht nieuws voor Florida, de Bahama´s, de Dominicaanse Republiek en het doodarme Haiti, maar Midden-Amerika blijft dit keer evenwel gespaard. Gelukkig hebben we hier binnenkort onze eigen Tormenta Tropical Noël: mijn echtgenoot die poogt zijn langjarige tabaksverslaving te overwinnen, waarbij hij de eerste weken vast niet het zonnetje in huis zal zijn, vandaar. Was ik zelf namelijk ook niet sinds ik 15 oktober gestopt ben, voor de vijfde keer alweer. De vorige vier keer zat ik bij de 85 % van de stoppers die in de slechte gewoonte terugvalt, maar nu ik het al 2 weken zonder smokkelen heb volgehouden, heb ik goede hoop voortaan echt van het giftige kruid af te kunnen blijven. Het is in Costa Rica namelijk veel gemakkelijker dan in Nederland. Ten eerste hebben ze hier geen lekkere Van Nelle-shag met rijstvloeitjes, maar alleen vieze sigaretten in de varianten light & xtra light, die voornamelijk naar glasfilter smaken. Verder is het leven hier veel minder hectisch en gestresst, minder verplichtingen en afspraken, minder mensen die opbellen en aanbellen, geen werkstress, geen schoolplein 4x per dag, geen tentamens. Dat helpt een hele hoop. Hier zitten we gezellig in een bergdorpje met 2 puppies van drie en een halve maand oud die nog moeten leren luisteren en zindelijk worden, dat houdt je lekker bezig en geeft een hoop afleiding. Zo poepen ze steevast op het gazon van de buurman/ huisbaas, graven er gaten in en knabbelen aan zijn bloemenstruiken, wat natuurlijk allemaal niet mag en waar ik steeds de schade van mag proberen te herstellen. Als je de schatjes daarentegen loslaat in een weiland in de buurt komen ze niet meer terug en moet je ze vangen, wat wel even kan duren want het commando ´hier´ hebben ze nog niet in hun systeem: het spelletje pak-me-dan-als-je-kan houden ze wel urenlang vol.Voorts hebben we onze lieve 7-jarige dochter Ramona die altijd het zonnetje in huis is, dikke pret dus! Eigenlijk hadden we haar al op een Costaricaanse school willen hebben, maar de zomervakantie valt hier in de winter, tegelijk met de koffie-oogst, dus daar kan ze pas in februari terecht. Daarom nog 3 lange maanden van thuis lesgeven te gaan, waar ik eigenlijk geen geduld voor heb, maar goed wat moet dat moet...zonder ophouden kwebbelt ze vrolijk de hele dag aan mijn hoofd, speelt afleveringen van Spongebob na en haalt allerlei streken uit. De ongelakte tafel onderkliederen met 8 kleuren verf bijvoorbeeld. Een picknick-ontbijt maken op het balkon, wat betekent dat haar beddengoed daar ligt, volgesmeerd met jam en een spoor van koffie en broodkruimels door het hele huis. Maar evengoed een lieve verrassing voor ons ouders, dus boos kun je ook al niet worden. Als alle kinder- en puppiepret je allemaal een beetje teveel wordt heb je gelukkig altijd nog het huishouden als afleiding. Allemaal anders en een stukje bewerkelijker dan in Europa. De was doen alleen al kost je zo tien uur tijd per week, in Latijns-Amerika doe je die nl. in een grote betonnen, betegelde bak met koud water en een soort venijnige Biotex, genaamd Fort 3 Poderosa. Een dag voorweken, volgende dag hard schrobben, uitspoelen en uitwringen. Net als in de 19e eeuw, ongeveer. Vervolgens uithangen op de waslijn in het achtertuintje. Maar met de moessons van de laatste tijd schiet dat drogen niet echt op. Waslijnen onder afdakjes en op balkons spannen, maar ja nog steeds veel regen en soms waait de wind kleren in de blubbertuin van de buren. Kun je weer opnieuw beginnen, dus in de ergste dagen van de regentijd hingen hier alle gordijnrails en vensterbanken binnen vol met kleddernatte lakens en kleding. Uiteindelijk toch maar een 2dehands wasmachine aangeschaft, een modelletje uit ongeveer 1954, overgenomen van El Gordo en zijn vrouw, voor een zacht prijsje.Een verwarmingselement zit er dan ook niet in, warm water moet je zelf aftappen uit de badkamerboiler. Een paar emmers koud water met dat superwaspoeder werkt trouwens ook wel. Zelf in de bovenlader kieperen want de aansluiting van de kraan op de tuinslang lekt als waterval, net boven de wandcontactdoos die hier steevast op 30 cm boven de grond gemonteerd zit. Raak je niet ge-electrocuteerd dan staat de vloer van de bijkeuken wel weer onder water. Spoelen doet het ding ook al niet, dus het natte goed dien je zelf uit de trommel te vissen en van zeepresten te ontdoen onder de kraan van die tegelwasbak, daarna uitwringen de boel en in de centrifuge ermee. Uit de afvoerslang komt dan inmiddels een stroom zwart zeepwater die je snel in meerdere emmers moet zien op te vangen anders wordt de hele benedenverdieping nat en glibberig......OK, dit is dan een bewerkelijk aspect van het Latijns-Amerikaanse huishouden ...maar de rest is er goed mee te vergelijken (koken op een tweepitter, afwassen met een zeepblok en schuurspons, huis schoonmaken met koud water, ramen lappen met zware traliewerken ervoor etc.). Dus alle lieve schatten die voor ons vertrek meenden te moeten opmerken dat we hier vast de hele dag onder een palmboom piña colada zouden liggen te zuipen: niet waar! Ik ploeter me dagelijks een slag in de rondte en leven in Costa Rica is een absolute time warp. Palmbomen, daar staat het land vol mee, alleen het is hier in de bergen te koud om eronder te gaan liggen. Sterke drank is aan mij niet besteed, op af & toe wat Bailey´s de Montaña in barretje La Gaviota na dan. Misschien als het stormseizoen eindelijk voorbij is,dat we eens een keertje naar de warme stranden van de Caribe of Pacifico kunnen gaan. Dan nemen we er zeker eentje, op jullie gezondheid. Wat zeg ik: de hele fles!
Zo nu eerst maar eens kijken hoe het gaat met m´n tormenta tropical Noel gaat.....

(to be continued)

De Chinezen komer eraan!

De President heeft zojuist zijn eerste staatsbezoek afgelegd aan de Volksrepubliek China, een uiterst succesvol staatsbezoek zegt ie zelf. Tot voor kort onderhield San Jose alleen betrekkingen met de Taiwan-chinezen, maar nadat Taiwan de beurs had getrokken voor een nieuw autopark voor de Fuerza Publica en nog wat wapentuig, scheurde de Broer het EeuwigeVriendschapsverdrag met Taiwan doormidden en kondigde hij de opening aan van de ambassade van de Volksrepubliek. In ruil voor de erkenning van de VR leverde de president vorige week een verlanglijstje in bij de regering in Bejing. Costa Rica is het eerste Middenamerikaanse land dat de VR erkent, en daar hebben ze in Bejing wel wat voor over. Het Nationale Stadion in SJ, dat zowat op instorten staat, wordt op kosten van de VR helemaal vernieuwd en ook de aanleg van de nodige kilometers ¨snel¨weg neemt Being voor haar rekening. Verder willen de Chinezen ook wel betalen voor het uitbreiden van een olieraffinaderij. Waar die olie vandaan komt, geen idee, in ieder geval niet uit Caracas. Een 200tal Chineze ondernemers is op weg naar hier om te bekijken waar ze de investeringen kwijt kunnen en bij de hoteliers aan de kusten druipt het speeksel uit de mondhoeken bij het vooruitzicht van de hordes toeristen die men verwacht... Arias ontkent glashard dat ie politieke toezeggingen aan Being heeft gedaan en houdt dapper vol dat ie de mensenrechtensituatie in het oog zal houden, helemaal op hun achterhoofd zullen ze daar in de Verboden Stad niet zijn gevallen. De toekomst zal het leren, voor het ogenblik lijkt het Onbetrouwbare Stel de buit binnen te hebben... Kijk, het zal mij worst wezen dat Taiwan niet langer wordt erkend, maar eerst de cadeautjes in ontvangst nemen en vervolgens het bezoek te deur uit bonjouren, tja...
By the way, tropische storm nr. 13 of 14 van het orkaanseizoen 2007 (ben even de tel kwijt) raast op dit moment door de Caraiben, en zorgt ook hier voor de nodige wateroverlast. Deze hebben ze trouwens naar mij vernoemd, een twijfelachtige eer, maar echt waar... Zodra bekend is hoeveel bruggen en huizen Noel heeft vernield, laat ik het weten...

Hugo

Zorgelijk blikken de huidige politieke en economische machthebbers in CR naar de verrichtingen van Hugo Chavez die in Venezuela bezig is met zijn Revolutie binnen de Revolutie. Was Chavez nog niet zo heel lang geleden de enige die zich keerde tegen de invloed van de VS (op Castro na dan, maar die gaven ze niet meer lang), steeds meer landen hebben onderhand wel genoeg van het neo-liberale project. Waren de Latijns-Amerikaanse landen vroeger met handen en voeten gebonden aan de ¨hulp¨ van Wereldbank en IMF (ergo de VS), de oliedollars die Hugo met gulle hand rondstrooit, hebben daar een eind aan gemaakt. Venezuela, gevolgd door Bolivia, Ecuador, Argentinië, Nicaragua (en in iets mindere mate Brazilië en Chili) verstieren nu het feestje van Washington en de broertjes Arias, hun plannen voor een vrijhandelszone van Alaska tot Vuurland kunnen in de prullenbak. Angstig wordt in het Casa Presidential in San Jose gekeken naar Guatemala waar a.s. zondag een nieuwe president wordt gekozen. Daar gaat de strijd tussen een kandidaat van de voormalige guerilla, het URNG, en een ex-generaal. Stel je eens voor dat ook Guatemala zich aan zou sluiten bij het blok van Hugo... Daar moet de president niet aan denken en hij heeft dan ook zijn voorkeur uitgesproken voor de ex-generaal die verantwoordelijk is voor duizenden doden en vermisten tijdens de burgeroorlog... Verbijsterd blikken de President en zijn Broer ook naar de eens oppermachtige VS die met lede ogen moeten toezien hoe Chavez c.s. bezig zijn met hun Socialisme van de 21ste eeuw. De financiële middelen van de VS leggen het af tegen de reserves van Chavez (die natuurlijk ook wel de olieprijs meeheeft), en een blik soldaten opentrekken om Chavez uit Caracas te verdrijven, dat zal niet makkelijk worden gezien de situatie in Irak en Afghanistan en het gelazer met Teheran... George kwaakt nog wel wat over de As van het Kwaad en de broertjes Arias trekken nog maar eens wat Koude Oorlog-propaganda uit de kast (het communistische gevaar, de as Havana-Caracas-Managua, dat soort werk, erg veel indruk maakt het niet. Klinkt natuurlijk ook enigzins vreemd uit de mond van een meneer die druk bezig is geweest om contracten en hulp binnen te slepen van de Volksrepubliek China, nou niet bepaald een schoolvoorbeeld van een democratie zoals die de broertjes voor ogen staat... ¨Ik ben een democraat en voor een meerpartijenstelsel¨, roept de President, om vervolgens de oppositie in CR uit te maken voor Chavezianen en Castristen omdat ze zijn mooie plannetje (het TLC) dreigen te torpederen. Voor 1 maart a.s. moeten er een twintigtal wetten worden veranderd, wil het TLC in werking kunnen treden. Dat zal lastig worden gezien het feit dat de oppositie (PAC en Frente Amplio) bij het eerste het beste voorstel nu al meer dan 1000 amandementen hebben ingediend. Die amandementen moeten natuurlijk allemaal worden behandeld... ¨Ondemocratisch, muy poco patriotico¨, roept de President, het bejubelde meerpartijenstelsel vervloekend. Mocht het de broertjes toch nog lukken om met het uitroepen van een uitzonderingstoestand de zaak nog vlot te trekken voor 1 maart (erg democratisch allemaal), studenten en vakbonden hebben al aangekondigd dan massaal de straat op te gaan om verkiezingen af te dwingen, en PAC en Frente Amplio hebben al toegezegd na een eventuele verkiezingszege het hele TLC de prullenbak in te mieteren... Chavez lacht in Caracas in zijn vuistje en maakt de broertjes nog maar eens uit voor lakeien van het kapitalisme en schoothondjes van de Duivel. Het zijn boeiende tijden.

Dope en drank

Tijd voor serieuzere zaken:weekend in Costa Rica. Reden voor nogal wat inwoners om het eens flink op een zuipen en snuiven te zetten. Dat heeft zo zijn gevolgen. Het land mag dan een van de meest veilige zijn in de regio, qua verkeersdoden zijn ze onbetwist aanvoerder. Zwaarbeneveld kruipt menig bestuurder achter het stuur, of op de motor, om vervolgens met een rotvaart naar huis te slingeren. Dat maakt het er voor de medeweggebruikers, en zeker de voetgangers, niet veiliger op. Dagelijks, en zeker in het weekend, openen de kranten en de journaals met beelden van slachtoffers. Vrijdagavond vertoonde het avondnieuws beelden van een bestuurder van een auto die net was aangehouden, hij kon niet meer op z´n poten staan. De arrestant werd geinterviewd door de verslaggever, dat vind de politie absoluut geen bezwaar namelijk. Of ie had gedronken. ¨Ik ben een heel eerlijk mens¨, verklaart de man, ¨en ik geef toe, ik heb iets gedronken op een feestje¨. De camera zoomt in op een lijk, honderd meter verder op. ¨Ik heb niets gemerkt van een botsing¨, zegt de man. ¨Daar weet ik niets van¨. De camera zoomt in op de voorkant van de auto, onder het bloed. De agent opent op verzoek van de journalist de deur van de bejaarde Toyota: de bodem van de auto ligt bezaaid met lege rumflessen. De bestuurder wordt meegenomen voor een alcoholtest. Het ¨iets gedronken¨ blijkt neer te komen op 2,5 promille. De man wordt in een arrestantenbusje gezet. De dag erna blijkt de man weer op vrije voeten. De onderzoeksrechter zag geen enkele reden om ´m in voorlopige bewaring te nemen. Afgelopen week een vergelijkbaar verhaal. Dronken kerel ramt met zijn vehikel een stilstaande auto. Vier dode studenten. Huilende ouders op TV. Maandagmiddag besluit de rechter de dader te laten gaan. ¨Ja¨, verklaart de minister van Verkeer desgevraagd, ¨het dronken rijden is inderdaad een probleem, maar de wet is nu eenmaal zo, de senor heeft een vaste verblijfplaats en mag dus weer naar huis. Maar we gaan bekijken of we er iets aan kunnen doen¨.
Naast alcohol kent het land nog een groot probleem: de crack en cocaineverslaving. Nogal wat inwoners (veelal uit de onderklasse) nemen hun toevlucht tot het spul om even te kunnen ontsnappen aan de ellende. En ook al is het spul relatief goedkoop (vijf dollar voor een zakje), het geld moet wel ergens vandaan komen. Gewelddadige inbraken en overvallen op winkeliers, taxichauffeurs, automobilisten en toeristen zijn in de grote steden aan de orde van de dag. Menig arme wijk in en rond de grotere steden zoals San Jose, Alajuela en Heredia is veranderd in een no go area voor de politie. Komt nog bij dat de relatieve welvaart nogal wat Nicaraguanen en Colombianen heeft aangelokt. Het is hun goed recht om hun geluk ergens anders te beproeven, maar de cultuur in hun thuislanden verschilt nogal van de traditionele Tico-cultuur als het om het gebruik van geweld gaat. En ze nemen hun cultuur natuurlijk gewoon mee als ze zich hier vestigen, vaak in de voornoemde arme wijken. Waarom daar? Daar kunnen ze zich nog net een onderkomen permiteren of ze zoeken er onderdak bij eerder aangekomen familieleden of kennissen. Het overgrote deel werkt zich het schompes als dagloner in de bouw, of als koffieplukker. Het geld lijkt ogenschijnlijk makkelijker te verdienen in de drugshandel. De binnenlandse markt is groot genoeg. Zijn het dan alleen Nica´s en Colombianen die zich met die handel bezig houden? Natuurlijk niet, herhaaldelijk worden er bij straatrazzia´s Tico´s opgepakt die zich bezig houden met de lucratieve verkoop van de bolletjes. De invoer en uitvoer van de handel is daarentegen wel weer vaak in handen van Nica´s en Colombianen, die beschikken nu eenmaal eerder over de nodige contacten in hun respectievelijke thuislanden. Zoals gezegd, de binnenlandse afzetmarkt is aanzienlijk, en dat leidt vervolgens tot een strijd om de verdeling ervan. En omdat het gaat om coke, en niet om cola, is het fenomeen bende-oorlog ook hier niet onbekend. Afrekeningen, liquidaties, elke dag wel weer een paar. Het avondjournaal vorige week: er wordt geschakeld naar een voorstad van San Jose. Verslaggeefster maakt melding van een slachtpartij in het huis achter haar. Drie jonge mannen afgemaakt met elk zowat 15 kogels in het hoofd. Identiteit van slachtoffers en daders onbekend. Het journaal de volgende dag: de identiteit van de slachtoffers is bekend. Het gaat om drie leden van een bende uit Limon die zich onlangs in San Jose heeft gevestigd. De drie blijken in drie weken tijd maar liefst tien keer te zijn gearresteerd wegens vuurwapenbezit, drugshandel en autodiefstal, maar ook in dit geval kwamen ze binnen een dag weer vrij. De commissaris verklaart dat de bewoners van de wijk het niet zo hebben op de politie en dat ze allemaal hun mond stijf dicht houden. De bewoners willen tegenover de pers nog wel kwijt dat ze, zeker ´s nachts, doodsbang in huis zitten. De bende uit Limon, aldus de commissaris, zou hebben geprobeerd de markt in San Jose te penetreren. Iets wat ze blijkbaar niet in dank is afgenomen door een al eerder aanwezige club. Nog wat langer geleden: in Puntarenas treft de politie aan de kant van de weg een plastic zak aan met daarin een zwaar toegetakeld lichaam. De man in kwestie blijkt te zijn gemarteld. De moeder van het slachtoffer verschijnt in beeld. Of ze enig idee heeft wat er is gebeurd? Nee, ze begrijpt er werkelijk niets van, de jongen was natuurlijk doodeerlijk. Werkelijk geen idee wie zoiets gedaan zou kunnen hebben. Dag later verklaart de politiewoordvoerder dat de werkelijkheid ook hier een ietsiepietsie anders ligt. De jongeman blijkt in het bezit van een ellenlang strafblad. Afrekening binnen het drugsmilieu, concludeert de woordvoerder.
Is het dan werkelijk zo´n verschrikkelijk land? Nou nee. Het land heeft wel degelijk een probleem als het gaat om criminaliteit en geweld in de grote steden en de toeristencentra. Toeristencentra? Jawel, ook menig toerist houdt het niet bij een biertje en een filtersigaret. En ook daar schept vraag aanbod. Natuurlijk wijzen de autoriteiten graag naar andere landen, zoals Colombia, Guatemala en Mexico waar de situatie helemaal buiten controle lijkt. Het probleem is daarmee echter niet de wereld uit. Wat ze er aan doen? Niets dus. De bewoners in andere wijken in de centra zoeken zelf naar een oplossing. Gevolg: niet langer zijn ´gated communities´ alleen een zaak voor Yankees en Europeanen, ook in menige Tico-straat verschijnen de slagbomen en de wachthuisjes. Elk huishouden lapt 10.000 colon in de maand en daarvan wordt dan de 24-uursbewaking betaald.
En zoals gezegd, het gaat vooral om bepaalde wijken. Ook in Nederland is de situatie in, pak ´m beet, de Achterhoek, een andere dan in Bos en Lommer of de Bijlmer. Hetzelfde verhaal gaat ook hier op. Natuurlijk wordt er ook in de bergen wel eens een TV gejat of een auto gestolen, maar van berovingen met een mes op de keel is hier geen sprake. En hoe verder weg van de centra, hoe rustiger. En dus gaan we nu op zoek naar een plek op de berg aan de overkant. Nog ietsje verder van Alajuela, maar toch niet het einde van de wereld. Je kunt vanuit hier de lichtjes van de dorpen op de helling van de Barva zien. Het is by the way de plek van de karaokebar... Een lap grond doet er volgens de eigenaar van de bar ongeveer een kwart van wat het hier zou moeten kosten. De grond is er namelijk niet geschikt voor koffieteelt en dat maakt het voor ons aantrekkelijker, wil zeggen betaalbaar. Er zijn scholen, er is een medische post, en ze hebben er zowaar snel internet. Het ligt wel een stuk hoger, zeg 2000 meter, en je ziet aan het eind van de middag de mist omhoog trekken. De gemiddelde Tico vindt het er koud, menig Yank vindt het te koud. En ook dat houdt de grondprijzen binnen de grenzen. En ach, echt koud is een graad of 22 nu ook weer niet... En voor de wat koudere nachten heb je altijd nog zo´n antieke houtkachel...

Bimbo

Karaoke en het weer zijn voor de Tico en Tica belangrijke zaken en favoriete onderwerpen van gesprek. Een ding is evenwel nog belangrijker: voetbal. Anders dan in Europa, gaan hier ook de vrouwen massaal naar het stadion. En elke wedstrijd, maakt niet uit van welke club, slecht of niet, wordt in zijn geheel uitgezonden. Elke dag zijn er een of meerdere wedstrijden op de Ticobuis. Is er eens een keer een wedstrijdvrije dag in Costa Rica, dan zenden ze gewoon een wedstrijd uit de Bundesliga uit. Het kijken naar een wedstrijd op TV verveelt nooit, hoe belabberd er ook gespeeld mag worden, het commentaar is namelijk altijd verbijsterend. Twee commentatoren kwetteren er 90 minuten lang vrolijk op los. Schiet een speler van de voor hun favoriete club (onpartijdig zijn ze namelijk nooit) de bal huizenhoog over het doel, dan is dat altijd een geweldig goede poging, knalt de tegenstander de bal op de paal, dan is dat muy mal. Trapt verdediger A van de favorieten een tegenstander onder de grond, dan is de tegenstander een toneelspeler en uiterst onsportief. Laat favoriete aanvaller B zich plotsklaps op de grond vallen, terwijl er geen tegenstander in de buurt te bekennen is, dan verdient, maakt niet uit welke tegenstander dan ook, natuurlijk de rode kaart...
Daar blijft het echter niet bij. Niet alleen clubs worden in dit land gesponsord, ook de wedstrijden zelf. Continu verschijnen onder in beeld reclameboodschappen voor pizza´s, stukken kip, diverse banken en een bepaald merk brood. Terwijl commentator 1 verslag doet van een aanval, brult commentator nr. 2 er opeens dwars doorheen: ¨25ste minuut van de eerste helft. Tijd voor een Pizza Attaque van Pizzahut!¨ Commentator 1 roept daarop ¨Banco National!¨ Twee minuten later kaatst commentator nr. 2 terug: ¨Banco HSBC, de nieuwe naam van Banex!¨ Schiet aanvaller X de bal per ongeluk in het doel, dan is dat geen goal van desbetreffende aanvaller maar een ¨Goooooooooooooooooooool Biiiiiiiiiiiiiiiiimboooooooooooooo¨, een af ander smakeloos merk fabrieksbrood. De herhaling van het doelpunt is daarentegen dan weer een ¨¨Gooooool Banco Nacional!¨ De pauze wordt benut voor het herhalen van de meest memorabele wedstrijdmomenten en eventuele doelpunten hebben opeens weer een andere naam... De rest van de pauze benutten de commentatoren om de kijker aan te sporen vooral meteen te bellen naar het nummer van een of andere louche krediethaai. Als je de commentatoren moet geloven, dan zijn die leningen zowat gratis. ¨Bel nu, we checken niets bij het BKR, het paspoortnummer is voldoende. Bel nu, en het geld wordt morgen gebracht!¨ De tweede helft wordt op precies dezelfde volgepraat met weer allerlei banken, Bimbo en Pizza Attaque. Na de wedstrijd, en voor het commentaar achteraf door een tweetal deskundigen die het over ethiek en moraal van het edele spel gaan hebben, volgt een reclameblok vol met wonderbaarlijke apparaten die goed zijn voor van alles en nog wat, tegen de rugpijn, voor de buikspieren, tegen depressies en slapeloosheid. Dan zijn er nog wonderlijke smeerseltjes die kilo´s laten verdwijnen als sneeuw voor de zon en tevens de vrouw afhelpen van cellulitis. De dame die dat zalfje aanprijst zou in andere landen met spoed worden opgenomen in een kliniek voor zware anorexia-gevallen... Voor de mannen is er dan nog een andere verbazingwekkende uitvinding: een scheerapparaat genaamd Kleen Kut. Je kan er werkelijk van alles mee, zelfs je snor scheren. De batterij raakt ook nooit leeg, het ding werkt altijd en overal...¨En alsof dat nog niet genoeg is, bel nu en je krijgt er gratis en voor niets een minischeerapparaat bij voor je neus- en oorharen!¨ ¨Blijft u vooral kijken naar kanaal 6, HET KANAAL VAN HET VOLK, na het commentaar volgt de wedstrijd HSBC – Banco Nacional, GOOOOL BIIIIIMBOOOO!

Volgende week ga ik trouwens zelf naar de wedstrijd Alajuela-Saprissa. Even checken hoe het er hier aan toe gaat in een stadion. Vorige week nog een wedstrijd gezien uit de onderafdeling: teleurgestelde en woedende fans van de verliezende partij bestormden na afloop het veld om de voetballers van hun eigen team eens flink op de bek te slaan. Scheidsrechter en tegenpartij liet men ongemoeid. De trainer moest onder politiebegeleiding worden afgevoerd nadat de meest verhitte fanaticos de spelerstunnel hadden bestormd. En het ging daarbij dus om een wedstrijd van niks, Alajuela-Saprissa daarentegen is een soort Ajax-Feyenoord en volgende week gaat het om de beker. Dus dat belooft nog wat...