Over bomen, haaien en hersenloze graaiers.

In sommige opzichten lijkt Costa Rica net Nederland. Neem nou de politiek in dit land, dezelfde hersen- en gewetenloze leugenachtige zichzelfverrijkende boeventronies, alleen dan met een andere naam... Vriendjes de handen boven het hoofd houden en belastinggeld toeschuiven en maar leuteren over hoe succesvol hun ´beleid´ wel niet is. ´Sociaal´ en ´solidair´, de woorden liggen de politici alhier op de lippen bestorven. Het lijken Bos en Balkenende wel. Zouden die lui bij elkaar in de leer zijn geweest? En maar mythes de wereld instrooien... Nederland is decennia lang goed geweest in het fabeltje verspreiden dat het een tolerant land was en dat iedereen in WO II in het verzet zat. Het feit dat Anne Frank gewoon aan de Nazí´s werd verkocht, wist Nederland om te buigen in een heldenepos over onderduikers en dappere helpers... Dat traditionele beeld ligt onderhand wel in duigen. Costa Rica is heel lang goed geweest in het rondstrooien van de mythe dat het een milieubewust land is, een soort sociaal-democratisch Zwitserland met hart voor de natuur. ¨Grootste percentage beschermde natuurgebieden¨, ¨grootste dieren- en plantendiversiteit¨, dat soort werk. Die mythe heeft wel degelijk gewerkt: tienduizenden toeristen komen op de reservaten af en het eco-toerisme bloeit als nooit tevoren. Dat het met ´ecologisch´ weinig tot absoluut niets te maken heeft, soit... Buitenlandse overheden en ngo´s hebben Costa Rica miljoenen kado gedaan om de natuur te beschermen. Wat er met die poen gebeurd is, Joost mag het weten, de ´bescherming´ bestaat alleen op papier... Citaten uit de courant van gisteren: ¨Is Costa Rica echt een land van natuurbehoud of is dat niet meer dan een publicitaire slogan? (...) Enige cijfers: De FAO schat dat de omvang van de jaarlijkse ontbossing in de periode 1976-1980 3,2% bedroeg, oplopend naar 3,29% in 1999. Op wereldschaal wordt Costa Rica alleen voorbijgestreeft qua ontbossing door Vierde Wereldlanden als de Filipijnen (3.87%) en El Salvador (3,81%). (...) Gebaseerd op satellietbeelden kwam de onderzoeker Arturo Sanchez op vergelijkbare cijfers: ontbossing in de periode 1986-1991: 4,2% of tewel 450 km2 bos per jaar! (...) Het meest paradoxale en betreurenswaardige aan dit alles is dat de verslechtering op milieugebied voor een groot deel het product was van het briljante beleid van de Staat gedurende de jaren ´70 tot ´90, een situatie die hedentendage ook niet wezenlijk anders is. Het kan ook niet anders want als de geschiedenis ons iets leert is het wel dat ¨geld meer vermag dan duizend wetten, decreten en verdragen¨. En nu met het ondertekenen van het TLC ziet het beeld er nog duisterder uit. Wat zijn de mogelijkheden om aan deze situatie iets te veranderen? Een ding is overduidelijk, van de traditionele politiek is het meer dan illusoir om een significante verandering op milieugebied te verwachten. Een verandering kan alleen vanuit de samenleving komen, van de denkende klasse, van al die eerlijke en geschoolde Costaricanen wier levensideaal verder gaat dan het vulgaire snelle geldschrapen, van hen die genoeg kennis hebben om te weten dat menselijk welzijn zonder een gezond milieu niet meer is dan een hersenschim, een vorm van langzaam sterven.¨ Einde citaat. De woorden zijn overigens van ene Oscar Chaves, van het Instituut voor Natuurbehoud en Duurzame Ontwikkeling. Zelfde krant, zelfde pagina, ander artikel. Over de film Sharkwater, hoe Costa Rica toestaat dat de haaien in ´hun´ zee massaal worden afgeslacht en in CR zelf worden verwerkt... Citaat: ¨Wij doen ons publiekelijk voor als een ecologisch land, als liefhebbers van de natuur, als respectvol voor de natuur. Maar, zoals overduidelijk blijkt uit de achteruitgang van de haaien, om de een of andere reden doen we hetzelfde met alle natuurlijke rijkdom, we vernietigen de haaien, net als onze rivieren, de wetlands, de bossen... (...) Jazeker, wij houden ons alleen maar bezig met praten, en niets meer, passiviteit en praten, praten en passiviteit. Passief zijn we, en maar kletsen. (...) En wat de ecologie betreft, moeder Natuur, we hebben haar in handen gegeven van de handel, want Handel is Handel! En maar kletsen en houthakken¨ Einde citaat. Het is allemaal van dezelfde treurigheid als waarmee we Nederland hebben volgeplempt met asfalt, industrieparken en boortorens. Goed, nog is alle hoop niet verloren. Er is wel degelijk een politiek alternatief in dit land die wel oog heeft voor de ontwikkelingen (al was het maar uit welbegrepen eigenbelang: zonder natuur immers geen toeristen, weg poen, weg banen...). Ze staan klaar in de startblokken om in 2010 een eind te maken aan de heersende politieke kaste die alleen de belangen van de 600 Families dient, families die hun fortuin maken in de export van gifbananen, gifkoffie en tropisch hardhout. En 2010, dat is geen dag te vroeg. Zoals bekend, we gaan ons kleine beetje bijdragen aan het natuurbehoud, om het niet bij praten alleen te laten. Met politiek in de zin van politieke partijen etc. mogen we ons als ´resident´ niet bezig houden. En daar heb ik ook nul komma nul behoefte aan. Een mening erover hebben, dat mag dan weer wel...

Leuke dingen voor de mensen...

Leuke en zinnige plannetjes hebben ze in Costa Rica genoeg. De 60.000 leraren in het land zouden allemaal een gesubsidieerde computer mogen aanschaffen en de ICE zou dan zorgen voor een snelle internetverbinding. De minister wees een aantal winkelketens aan die de spullen dan zouden leveren. Leraren enthousiast naar de winkels, meeste winkeliers weet vervolgens van niets... Gelukkig wisten 2 ketens wel van het programma en drie maanden na de introductie van het programma zijn er maar liefst 200 pc´s verkocht. Daarvan wist de ICE er maar 80 aan een aansluiting te helpen, en nog een slome ook... Wanneer zijn die beloofde 36 centrales klaar?, wilde de krant weten (de centrales hadden maanden geleden al operationeel moeten zijn. De ICE geeft niet thuis. Mooie plannetjes ook in het kader van de Digitale Overheid, heel ambtenarenapparaat voor op poten gezet, maar geen aansluitingen door de ICE... De dochter van de ICE (RACSA, een techneutenclub van 300 man) dacht vervolgens in het gat te kunnen duiken en lanceerde twee maanden geleden een ambitieus plan: 360.000 nieuwe aansluitingen op een nieuw glasvezelnetwerk van grens tot grens. 20 Mb downloadsnelheid. $300 miljoen moest het project kosten, en de banken beloofden enthousiast het geld te zullen fourneren. Contracten getekend, en nu aan de slag. Dat was dus buiten de waard gerekend... De ICE-directeur onstak namelijk in grote woede en verbood het dochterbedrijf om een concurrerend netwerk aan te leggen. De burgerij en de overheid moeten het maar doen met de ¨service¨ die zij verlenen. Maximaal 4 Mb levert de ICE, en alleen in een heel beperkt gebied van het land. De rest moet het doen met 56 kb, en soms 128 kb, en dat noemt de directeur ¨ hoge snelheid¨...¨Het is toch juist goed dat RACSA wil helpen, de ICE – dat weet immers het hele land – is veel te traag¨, vond de journalist. ¨Dat accepteer ik niet¨, briestte de hoogbejaarde directeur. ¨RACSA moet zich maar bezig houden met applicaties van toegevoegde waarde, wij zijn er voor het net, daar hebben wij de administratieve kennis voor in huis!¨ ¨Wat mag dat zijn, die applicaties van toegevoegde waarde?¨ ¨Internetgokken en een database voor boeren¨, vond de directeur. ¨Maar het is toch juist prachtig als er een snel net komt voor het hele land?, opperde de journalist nog maar eens. ¨Daar komt niets van in, dat wil ik niet hebben, ik verbied dat gewoon, de internetklanten van RACSA moeten worden overgeheveld naar de ICE, ik duld geen concurrentie, en als ze bij RACSA niet willen luisteren dan ontsla ik ze allemaal. Ik heb genoeg van hun ongehoorzaamheid. Er is er maar een de baas, en dat ben ik! Punt uit!¨, tierde de directeur. De geriatrisch patient schijnt niet te beseffen wat hem met de opening van de internetmarkt volgend jaar te wachten staat. De Vodafonen, UPC´s en AOL´s van de wereld staan gereed in de startblokken. Die hebben geld zat om zelf een snel netwerk op poten te zetten en dan is de ICE-directeur zijn klanten dus kwijt en mag ie al zijn ambtenaartjes ontslaan... Spreek met een Tico met een pc over de kwaliteit en de kennis bij ICE, en de Tico schudt meewarig zijn hoofd... ¨Nog een half jaar, dan zijn we hopelijk van die gedwongen winkelnering af¨. En de politici dan, grijpen die dan niet in? Vergeet het maar, Arias geeft openlijk toe dat ie van de hele materie niets snapt. ¨De ICE-directeur moet het maar regelen, die is immers ingenieur en weet vast alles van snel internet. En de ICE is immers de trots van het land, ons cultureel erfgoed!¨ Dat z´n Culturele Erfgoed een verzameling incompetente burocraten zijn die in het Digitale Stenen Tijdperk zitten, hij wil het niet weten. Ook de parlementsleden snappen er niets van. Twee wetten hebben ze deze week aangenomen in het kader van de opening van de telefoniemarkt. Eén wet bepaalt dat de markt voor vaste telefonie wordt opengebroken en de ICE ook daar het monopolie verliest, de andere wet (je raadt het al) bepaalt exact het tegenovergestelde: de ICE behoudt wél het monopolie op de kopertelefoon.... Welke wet nu geldt?, geen hond die het weet... Dat het TLC overduidelijk bepaalt dat de markt open MOET, en Costa Rica een boete van honderden miljoenen boven het hoofd hangt als ze het tegenhouden, Arias doet alsof z´n neus bloedt. Dat het land met het TLC feitelijk zijn soevereiniteit heeft ingeleverd en de multinationals naar het nieuw op te zetten Arbitrair Hof stappen (en dat Hof staat boven de Costaricaanse wet) en het land gewoon dwingen om de zaak open te breken, Arias ontkent dat ijskoud. Dat kan ie zich blijkbaar permitteren, want bijna niemand heeft het honderden pagina´s dikke Vrijhandelsverdrag gelezen, ook de parlementsleden niet, die weten geeneens waar ze voor of tegen stemmen... Tcoh staat het er allemaal duidelijk in. Het ICE-monopolie gaat eraan, de torenhoge invoerrechten (die de landbouw en plaatselijke industrie uit de wind houden): ze gaan eraan. De Wet op het Intellectuele Eigendom die de nitwits hebben aangenomen houdt in dat de Monsanto´s (de zaaigoed en bestrijdingsmiddelen-giganten) van deze wereld de Costaricaanse boeren een gepeperde rekening gaan presenteren omdat zij het DNA- patent hebben op de tomaten, de aardappelen, de bananen en de ananassen. Arias liegt glashard en ontkent van alles. ¨Onze Grondwet blijft!¨, zegt ie. Jawel, da´s waar, alleen geldt ie niet meer op die punten die in het TLC worden geregeld... De Amerikanen zouden natuurlijk knettergek zijn als het TLC alleen gunstig zou uitpakken voor Costa Rica en niet voor de Amerikaanse multi´s en vleesexporteurs. Over tien jaar is er geen koe meer in Guanacaste te vinden en ligt er alleen nog Amerikaans hormonenvlees in de schappen, en hebben de Amerikaanse trawlers de 200 mijlszone leeggevist (want ook die gaat eraan, ook al ontkent Arias dat natuurlijk ook weer). Dat rampscenario valt natuurlijk wel te voorkomen maar dan zal het land wel snel tot bezinning moeten komen. Maar of dat gebeurt? Your guess is as good as mine... ¨Ja maar, daar heb ik niet voor gestemd¨, piepte gisteren een parlementslid van de Libertairen toen hem werd uitgelegd wat er nou precies in de Wet Intellectueel Eigendom stond. Jawel, da´s nou exact waar ie voor had gestemd. Hij wist het alleen niet... Dat ie gestemd had voor een loonsverhoging van 10% voor de parlementsleden, dat wist ie natuurlijk wel... $4000 per maand gaan de heren en dames politici verdienen, 10 keer modaal. Niet slecht betaald voor af en toe een vingertje opsteken als Arias dat zegt, al heb je geen flauw benul waar het over gaat... En dan krijgen we nog de Wet Bescherming Eigendommen Buitenlanders. ¨Dan komen er meer investeerders, goed voor het land¨, jubelt de president. Reken maar dat er meer investeerders komen, tienduizenden hectares grasland en bos gaan ze opkopen om er biodiesel op te verbouwen voor de Amerikaanse markt en het halve land wordt voor een habbekrats uitverkocht. ¨Er is maar één uitweg, en dat is de vrije markt, de globalisering¨, roept Arias, en dat zal ie volhouden tot ie er dood bij neervalt, over een jaar in twintig in Miami...

Luxeprobleem

Heb ik weer een belachelijk luxeprobleem: een fonkelnieuwe motor voor de deur, maar ik durf er niet op! Nou ja, wel rondjes op het gazon van de buurman (5 km /h) maar niet op de Ruta Nacional 130, hier voor het huis. Enorme vrachtwagens, razende pick-up trucks, auto´s, bussen, busjes en talloze daredevils op motoren.....Noël en Ramona gaan er vrolijk samen op naar de supermarkt enzo, maar ik ben daar vooralsnog te schijterig voor....nou ja, nog 2 maanden om te wennen en te oefenen: vanaf februari moet Ramona elke dag naar school gebracht en gehaald worden, juist ja, met dat ding. Wonen in San Isidro is wennen aan de herrie van Tico-land, niet alleen van de tientonners die soms het huis laten schudden alsof er een aardbeving is, maar ook van de buren. Woon je tussen inmense koffieplantages, de huizen staan allemaal gezellig op een kluitje bij elkaar. Iedereen houdt hier kippen, hanen en paar valse keffertjes: dus als er één begint te blaffen, kakelen of kraaien doet de rest van de straat ook mee, vooral midden in de nacht. Bij het ochtendgloren beginnen de vogeltjes (die van de buurvrouw in kooitjes en de wilde) ook luid te kwinkeleren en niet lang daarna zet de buurman zijn compressor en cirkelzaag aan: om 7 uur begint hier immers de werkdag en zijn bedrijfswerkplaats ligt pal achter ons huis.
Een van de buren houdt ook nog een kalf in de schuur, klaaglijk geloei is ons deel...maar da´s tenminste overdag. Het is hier trouwens de gewoonste zaak van de wereld om koeien in je tuin te houden; sommige mensen hebben een tuintje ter grootte van een postzegel, maar dan wel met een kolossaal koebeest erin.
Dan hebben we nog de reli-disco naast de deur.....een onduidelijke sekte waar op zondagmiddag eerst een heerschap urenlang in een microfoon brult, waarna tot zonsondergang de dansmuziek door onze tuin schalt... op zaterdagmiddag ook, maar dan zonder preek vooraf: de koffieplukkers zijn er dol op. Percussielessen geven ze daar ook, door de week, met z´n twintigen spelen ze dan urenlang hetzelfde ritme....oordoppen!
Gelukkig is onze naaste buurman annex huisbaas een hele rustige man: hij is bijna altijd naar zijn werk (als chef van een wasmachinewinkel) of uit met zijn vriendin. Alleen op zondag is hij er, dan poetst hij zijn wagenpark: 3 patserbakken van het Hummertype en een antieke Landrover. Ondanks deze rijkdom is het wel een echte Tico: zijn mama maakt het huis schoon, papa houdt de tuin bij en zijn vriendin is van de leeftijd van zijn dochter....Maar nu genoeg geroddeld over de buren, weer even een korte update over de Tico TV (te ontvangen met een antenne en altijd met een boel sneeuw en ruis): het is kersttijd en het Grote Consumeren is losgebarsten. Alle banken promoten luidkeels hun creditcards: ´Wil je deze kerst echt losgaan? Neem dan nu een Mastercard, want het leven is NU!´ Denk niet aan later! Auto´s, motoren, de meest fantastische apparaten: koop ze nu!!!!
Dat hoef je een Tico geen twee keer te zeggen, ze bestormen nu massaal de winkels in de stad, al dan niet op de pof tegen een woekerrente: dat zien ze in januari dan wel weer. ¡Feliz Nuevo Año! Op de TV heb je nu ook elke dag allemaal tarot waarzeggers en horoscopen: de zotste is Señora Walter, een opgemaakte vent in een rood fluwelen gewaad in een kamer met allemaal kaarsen, wierook en kristallen bollen die in de sterren kijkt en allemaal malle dingen zegt als: voor de boogschutter zie ik Mucho Amor, als je maar wel oppast met de drank! Enzovoort. De ergste zotteklap kwam deze week echter toch weer van Tico-telsell: hun nieuwste frats is een enorme plastic zweetzak waar je in moet gaan zitten, met alleen je hoofd er nog uit. De Personal Sauna heet het ding en ze zweren dat je ervan afslankt als een tierelier....
Boerenbedrog voor 200 dollar, het wordt allemaal gretig gekocht...

Klaas en andere Sinten

Had ik me gisteren nog zitten te beklagen over de service van de ICE, prompt hield de telefoon ermee op. Maandag was bij de supermarkt een boom op de telefoonleiding gevallen, maar de leiding was nog heel en het dorp had telefoon. Gisteren verschenen er twee mannetjes van de ICE die de boom kwamen weghalen, is immers geen gezicht. Prompt vernielden ze bij die actie dus de leiding. Geen nood, de mannetjes hadden een tang en een ladder en maakten zich op om de draadjes weer aan elkaar te knutselen. Moeder Natuur besloot het daarop om het op een hoosbui te zetten en de mannetjes vluchtten de supermarkt in. Nog net op tijd hield Moeder Natuur het voor gezien (de mannetjes waren hun spulletjes al aan het pakken, de werkdag zat er immers bijna op), en konden de mannetjes verder met knopen. Wonder boven wonder bleken ze de goede draadjes aan de goede draadjes te hebben geknoopt en had het dorp weer telefoon. Een applaus voor de ICE-mannetjes! Prompt besloten de Broertjes daarop de ICE te belonen met een belastingkadootje van tig miljoen (geen colones maar dolares). Dat noemden ze de Wet Versterking Telefoonwezen en is officieel bedoeld voor het verbeteren van de infrastructuur, het geld vloeit natuurlijk rechtstreeks in de geheime verkiezingskas van de ICE-directeur opdat alles bij het oude en vertrouwde blijft. Tico´s houden nu eenmaal niet van veranderingen, laat staan revoluties. En waarom zou je eigenlijk iets werkelijk goed opknappen, daar word je alleen moe van. Maanden geleden waren ze in het Parque Central bezig met onduidelijke werkzaamheden waarbij dus de waterleiding werd vernield. Stopverf erop, klaar is Kees. Het lekt dus nog steeds.... Daar kun je je natuurlijk over opwinden, maar dat heeft zoals bekend geen enkele zin. Gewoon blij zijn dat er 22 uur per dag stroom is, er het grootste gedeelte van de dag water uit de kraan komt, de krant af en toe in de super ligt, en de bierwagen en de postbode toch nog regelmatig San Isidro weten te vinden. Dat is trouwens nog knap lastig want je hebt hier honderden San Isidro´s. Zelf had ik nog nooit van de Heilige Isidro gehoord, maar hier heeft elke provincie wel een tiental gehuchten, wijken, dorpen of steden, vernoemd naar die meneer. San Isidro El General, San Isidro de Heredia, San Isidro de Alajuela, San Isidro de La Tigra, etc. Etc. Over heiligen gesproken, bij jullie is natuurlijk de Klaastijd weer aangebroken. Hier hebben ze nog nooit van die Turk gehoord, hier is het al maanden Kerst. De Tico´s kopen massaal de winkels leeg, allemaal op de pof natuurlijk. Carpe Diem! De winkels kunnen de kerstverlichting niet aanslepen, dol zijn de Tico´s op de lampjes, al of niet voorzien van een gekmakend orgeldeuntje. Ze hebben becijferd dat het stroomverbruik in de maanden november en december verdrievoudigd, alleen door de lampjes. Ach, wat zou het, het is zomer, het Feest van het Jaar staat voor de deur, en je leeft maar een keer. Over levenden gesproken, Walsje, ¿ben je d´r nog? ¡Reageer eens op je mail, man!

Breedband, ho maar.

Snel internet blijkt na 2 maanden dus onmogelijk hier op de berg. Ook al ligt de stad op nog geen 10 km. afstand, ICE heeft de ¨centrales¨ nog niet weten aan te passen voor adsl (en zolang ze het monopolie houden op het netwerk en de vaste telefonie zullen ze daar ook geen haast mee maken, waarom zouden ze de melkkoe slachten?), kabel ligt er niet en de laatste optie, satellietinternet werkt de helft van de tijd niet vanwege de regen en voor een schotel die enigzins voldoet vragen ze al snel 3.500 dollar. Daar komt dan nog eens $100 per maand bovenop voor een 1 Mb verbinding. Tja, een 128 Kb inbelverbinding kan ICE leveren. Ik heb niet eens de moeite genomen om te informeren wat de heren daar voor willen hebben. Als er nou allemaal rijke yanken op de berg zouden wonen, of de broertjes Arias zelf, dan zou ICE wel genegen zijn om de ¨centrale¨ aan te passen... Helaas is het enige positieve onderdeel van het TLC, het openbreken van het ICE-monopolie, gisteren definitief gesneuveld. In landen als Mexico en Colombia zijn het de cocainekartels die de dienst uitmaken, hier is het de ICE die presidenten maakt of breekt, ook al doen de kartels hun uiterste best om ook hier de lakens uit te delen... In La Tigra is de situatie idem. 128 Kb max. Gezien het ¨tempo¨ waarmee de ICE het netwerk moderniseert zijn we al gauw vijf jaar verder voordat het wat wordt. In Cartago had de ICE een proefproject opgezet voor breedbandinternet via het stopcontact. Na maanden gehannes concludeerde de ICE dat het niet werkte, de stroomdraden waren namelijk al 40 jaar oud... Dat wisten ze natuurlijk verdomd goed voordat ze eraan begonnen... En voordat er hier iemand aan de macht komt die het lef heeft de bezem door de verstofte ICE-kast te halen, waarschijnlijk telen ze tegen die tijd sinasappels in Groenland... Er gloort echter enige hoop. Het monopolie op satelliet-TV en satellietinternet raken ICE/Racsa wel kwijt in maart. Dan zullen de prijzen voor de schotels waarschijnlijk een flink stuk dalen en is Voip, internet-TV etc. wellicht toch nog mogelijk. Moet je wel een schotel van 3 a 4 meter doorsnee in je tuin zetten... Dat schijnt in de afgelegen gebieden van Belize goed te werken. Daar zijn bedrijfjes opgezet die zo´n joekel van een schotel kopen, bandbreedte inslaan en vervolgens redelijk snel internet voor een acceptabel bedrag aanbieden aan bedrijfjes, instellingen en particulieren in de omgeving. Even uitzoeken of het loont internetboertje te worden. Er moeten dan wel genoeg gegadigden in de buurt zijn die behoefte hebben aan zo´n service. De gemiddelde Tico zal het allemaal worst wezen, die heeft helemaal geen pc of laptop. Internet is hier meer een zaak voor bedrijven, instellingen, scholen, expats en freaks. Waar een compu goed voor is, de Tico zou het niet weten. Ja, dat je er illegaal kopietjes van cd´s en dvd´s mee kan branden, dat weet ie... Makkelijker is het waarschijnlijk om eens op bezoek te gaan bij de ICE-directeur, hem ´n machete op z´n strot te zetten, en hem vriendelijk te verzoeken eens een beetje op te schieten. Ik vrees dat dat echter illegaal zal blijken te zijn. Ach, anders klooien we gewoon zo verder en blijft internet beperkt tot mail lezen en sturen en af en toe een foto te uploaden. Twintig minuten voor één foto. Daarom staan er ook niet zoveel op het blog... Iemand stuurde van de week een mailtje met 5 scans als bijlage. Die bleken echter van posterformaat. Een uur lang heb ik luidkeels achter het scherm zitten vloeken... Tot zover de technologische ¨vooruitgang¨ in Costa Rica. Eigenlijk is het op allerlei gebieden hetzelfde. De voorstelling van zaken blijkt hemelsbreed te verschillen van de werkelijkheid. Officieel krijgen alle Tico-kindertjes op de middelbare school les in Engels, wiskunde etc. Het Engels wat ze daar opdoen is echter van het nivo wat een vier-jarig kaaskopje ook spreekt die genoeg afleveringen van Dora heeft gezien. Optellen gaat nog enigzins, zij het met grote moeite of een relenmachine, een staartdeling, dat is Chinees... De helft van de Tico-kindertjes heeft tegen de tijd van de diploma-uitreiking nog nooit een boek gelezen... Ja, de Donald Duck. Aangelokt door het gunstige belastingklimaat én de belofte van goed geschoold personeel, hebben zich tientallen Yankee-callcenters in de Vallei gevestigd. Steen en been klagen ze nu dat ze geen Tico/Tica kunnen vinden die het Engels genoeg machtig is om de Yankee-klanten te woord te staan. Daar worden dus nu Europeanen en Amerikanen voor ingehuurd... Nee, het zal zaak zijn om ervoor te zorgen dat we onderwijs van Ramona tegen die tijd zelf bijspijkeren. Het zijn niet alleen de Yanks en de Europeanen die hun kinderen naar privé-scholen of bijspijkercursussen sturen, ook de Tico-ouder die het wel belangrijk vindt dat de spruit niet eindigt als semi-analfabeet stuurt z´n blaag na schooltijd naar extra-les. De beste afgestuurde student van de Universiteit van Costa Rica 2007: juist, een Yank die z´n middelbare school in de States had afgemaakt.... 2, 3 en 4 waren bijgespijkerde Tico´s, dat dan weer wel... Wie weet, misschien wordt het ooit nog eens wat met breedband in Costa Rica en is internet-onderwijs een optie. Dat is er namelijk al wel, zij het dat je dan in de Vallei zelf moet wonen. Juist, vanwege de ¨lideres en internet¨...

Klompen en kaas

Verdorie, Hugo heeft het referendum verloren… Moet je ook helemaal niet organiseren. Zullen ze in Nederland na het gedoe rond de Europese Grondwet ook niet snel meer doen... Gewoon van bovenaf opleggen. Niet dreigen, maar de oliekraan naar de VS gewoon afsluiten, hadden die zich er maar buiten moeten houden... En de Spaanse ambassadeur naar huis sturen, de Spaanse oliemaatschappijen in Venezuela nationaliseren. Had die Jan-Karel maar z´n verontschuldigingen moeten aanbieden. Niet dreigen, gewoon doen. Leren ze het wel af. Waar waren we gebleven? O ja, La Tigra. Waarom daar gaan kijken? Het is een prachtig stuk Costa Rica waar het allemaal wat minder hectisch aan toe gaat dan in de Vallei. Er zitten wel wat Amerikanen etc., maar dat is een ander slag dan de Amerikanen die La Fortuna-Arenal-Nicoya en de rest van de Pacifische Kust verzieken met hun malls en gated communities. De paar buitenlanders die bij La Tigra in de buurt wonen doen gewoon hun boodschappen in de plaatselijke super en proberen zich gewoon aan te passen aan de bevolking in plaats van andersom. Op de heenreis zijn we via San Ramon gereden, langs de nevelwouden. De terugreis ging via San Carlos (Ciudad Quesada). Een heel ander gebied. Veel woud weggekapt ten behoeve van de veeteelt. De boeren in La Tigra houden zich bijna allemaal bezig met het telen van sierplanten, dat schijnt meer op te leveren dan de koffie die er vroeger massaal geteeld werd. De finca die we hebben bekeken staat in het kadaster nog steeds geregistreerd als koffiefinca. Als we besluiten ons daar te vestigen, dan gaan die ornamentals eruit, of in ieder geval grotendeels, beetje afhankelijk van wat het spul opbrengt. Is dat halfweg substantieel, dan laten we wellicht het spul op de steilste stukken staan. Tijdens de reis werden we tweemaal aangesproken door vriendelijke Tico´s die dachten dat we in Alajuela naar het vliegveld moesten. Nee hoor, we moeten echt naar de halte in de stad zelf. Ah, juist, dan is het wel de goeie bus! Natasha begon zich steeds meer te ergeren dat die Tico´s ervan uit gingen dat ze een Gringa was. ¨Ik ben geen Gringa, en ik mot niet naar dat stomme vliegveld¨. ¨Rustig maar, ze meenden het goed¨. Ramona zat de hele busreis in het Nederlands te kwetteren en de Tico´s begrepen er niets van. ¿Waar komen die lui vandaan? Dat is geen Engels, zouden het Duitsers zijn? ´Nee, oorspronkelijk uit Nederland¨. ¨Ah, wooden shoes!¨ Wat moeten die Tico´s wel van Nederland denken? Dat kleine landje aan de Noordzee waar de bevolking de halve dag op klompen al kaaskauwend de dijken staat te bewaken en de andere helft van de dag op dezelfde klompen zich suf zitten te blowen in een coffeeshop. En als ze niks beters te doen hebben dan zijn ze massaal bezig met het aborteren van babies en het afmaken van demente bejaarden... Ach, ik bevestig ze gewoon in die mening en doe er nog een schepje bovenop. ¨Allemaal waar, en weet je wat, een kwart van de bevolking is homosexueel en die zijn allemaal getrouwd. De andere driekwart is hetero of bi en klompendanst door de Wallen! ¨Aha, dan snap ik wel waarom jullie daar weg willen! En dan heb ik het nog niet eens gehad over Wilders, Rita en aanverwante rattenvangers....

La Tigra

Zaterdagmorgen vroeg uit de veren om de bus te halen naar La Tigra, een dorp 30 km. ten zuidoosten van de Arenal. Met een auto schijnt het anderhalf uur rijden te zijn vanaf het vliegveld, met de bus doe je er vijf uur over. Twee keer overstappen, slingerweg door de bergen. La Tigra zelf ligt aan de voet van de nevelwouden, op zo´n 600 meter hoogte. Vanuit La Tigra ging het met een 4x4 weer bergopwaarts naar Los Cerritos (de heuvels) de La Tigra naar een paars huis met lap grond op zo´n 1000 meter hoogte. Uitzicht op de noordelijke laagvlakte van Costa Rica, Limon en Nicaragua (200 km.). Omdat het wel heel erg laat zou worden als we dezelfde dag weer terug zouden reizen naar San Isidro besloten we te overnachten bij de makelaar en zijn gezin. De makelaar was een bijna tachtigjarige asielYank, getrouwd met een Russische. Het gezin bestond verder nog uit een Amerikaanse dochter van hem en een Russische dochter van haar. Dan liep er nog een tweejarig Russisch-Costaricaans kleinkind rond. Moeder, dochter en kleinkind converseerden onderling in het Russisch, tegen ons spraken ze een soort Engels, Bob sprak uitsluitend Yanks (¨Could you bring me another bottle of wine, dear?). Na wat gepraat over grondprijzen etc. reed Bob ons naar het dorp zelf (Ramona bleef om te spelen met Andrei). La Tigra bleek te beschikken over een restaurant, wat supermarkten, wat kroegen en zo´n beetje alles wat je normaliter nodig hebt (dokter, slager, scholen, internetcafé). La Tigra bleek een uitermate rustig dorp, iedereen groette iedereen, de plaatselijke jeugd hing rond bij de bushalte (de place to be!) of in de kroeg. O.k., op naar de kroeg. De kroeg bleek bevolkt door een vijftal mannen en jongens, plus bardame. ´Buenas¨, zeiden de mannen, ¨Buenas¨, zei de dame, ¨Buenas, dos cervezas por favor¨, zei ik terug. De dame haalde twee koude biertjes uit de koelkast, haalde de doppen eraf en begon servetjes om de open flesjes te knutselen. Heel erg leuk, maar lastig drinken, zo´n prop in je fles. Dat herhaalde zich nog een paar keer. ¨Senora, dos mas por favor¨. Dame slaat een minuut of wat aan het handwerken, wij plukken de servetjes er binnen een fractie van een seconde weer uit. Het liep tegen zessen, de kroeg liep voller, de discolamp ging aan, muziek schalde door de tent. Tijd om weer heuvelopwaarts te gaan over de hobbelweg. Het plaatselijke taxipark bleek te bestaan uit 1 reguliere taxi en een stuk of wat ´piraten´. Een barbezoeker liep naar buiten om er een aan te houden. ¨Waar naar toe?¨ ¨Ah, Bob. Die woont daar, en daar woont die, en daarachter woont zus. En daar is een school voor stoute Amerikaanse kindertjes waar ik les aan geef¨, zei de ´piraat´, de grootste gaten en keien ontwijkend. Het avondeten bleek gereed, en Bob had nog wat biertjes koud gezet. Bob legde nog het een en ander uit over La Tigra, de omgeving en de wijze waarop in Costa Rica het hypotheekwezen in elkaar steekt. Dat laatste wisten we al, vergelijkbaar met Nederland op wat details na. Costa Rica moet het land zijn met de meeste NV´s per hoofd van de bevolking, want iedereen die een huis koopt stopt dat in een NV. En dan nog een andere NV voor de auto. Rij je onverhoopt een Tico of Nica van de weg, ben je hooguit je auto kwijt, niet het huis, dat is immers ondergebracht in een ander rechtspersoon. We hebben met Bob en zijn dochter afgesproken dat we deze week verder contact opnemen. Het paarse huis (paars van buiten en pimpelgroen van binnen) is niet al te groot, maar zou volstaan. De grond (bijna 2 ha.) is op zich voldoende en staat op dit moment vol met sierplanten voor de Amerikaanse en Europese markt. Het vlakke gedeelte (voor de paarden) is aan de kleine kant, en de sierplanten zouden er beetje bij beetje uit moeten. Praktisch bezwaar is de ongelooflijk slechte ¨weg¨ van La Tigra naar Los Cerritos. Het is maar 4 km., maar daar doe je met een auto een half uur over (bij droog weer). Lopen is geen optie. Dus dat zou betekenen dat we een 4x4 moeten aanschaffen (wat al wel de bedoeling was) om dan zonder rijbewijs en verzekering elke dag een paar keer naar beneden en weer naar boven te manouvreren (school, super etc.). Nu staan er nog wat andere huizen te koop in La Tigra zelf, op loop- of scooterafstand van het ¨centrum¨. De lappen grond zijn kleiner (maar voldoende voor wat we willen), de huizen daarentegen weer wat groter. Volgende week maar weer eens naar La Tigra om de andere opties te bekijken. La Tigra (en omgeving) zijn namelijk wel zo´n beetje hetgene naar waar we op zoek zijn. De kans is niet onaanzienlijk dat we daar uiteindelijk terechtkomen. Of het het Paarse Huis wordt, dat is weer een ander verhaal...