Over duurder wordende peuken en de plannen van Hugo voor de regio.

Dus de peuken en het bier worden weer eens duurder in Kikkerland? 30 eurocent meer voor een pakje shag, daar koop je hier dus een half pakje teer voor. Drie cent erbij voor een pijpje bier? Zijn dat dan de beloofde jaren van het zoet? Woutertje zal wel mateloos populair zijn inmiddels. Een paar dubbeltjes meer voor de peuken en een paar cent voor het bier, dat kunnen natuurlijk geen redenen zijn om een land te verlaten, alhoewel... Mochten jullie genoeg hebben van het sociaal-christelijke paradijs dat Woutertje, Jan-Peter en Andre aan het knutselen zijn, ge zijt welkom. Ik weet dat meer mensen met de gedachte spelen om het calvinistische Hof van Eden te verlaten, maar vaak is geld een probleem. Waar moet je dan van rondkomen? Het zoveelste backpackershotelletje beginnen? Of toch maar een bar? Hier werken in een callcenter voor 500 dollar in de maand? Dat klinkt allemaal niet erg aantrekkelijk, voor mij niet in elk geval. Je zou een Bolivariaanse Kring kunnen oprichten en in Caracas bij Hugo kunnen aankloppen voor financiële steun. Hugo heeft namelijk zijn Algemene Richtlijnen van het Sociaal-Economisch Ontwikkelingsplan voor de Natie klaar. Hugo trekt $200 miljoen uit voor steun aan ¨versterken van de alternatieve bewegingen in Centraal-Amerika en Mexico¨. De activiteiten van het Imperium moeten namelijk worden geneutraliseerd en de georganiseerde sociale bewegingen krijgen daarom steun. De buitenlandse politiek van de Bolivariaanse Republiek is gericht op het creëeren van nieuwe machtscentra die een eind moeten maken aan de imperialistische overheersing. Nee, Hugo maakt geen geheim van zijn plannen voor deze regio... In Mexico en El Salvador schreeuwen ze nu moord en brand. De president van El Salvador, niet bepaald een vriendje van Hugo, beweert dat de ¨Bolivariaanse Kringen¨ in zijn land eigenlijk gewelddadige stoottroepen zijn die banden zouden onderhouden met de FMLN, de voormalige guerrilla. Een gevaar voor de democratie, dus. Onacceptabel. Ook de Mexicaanse onderminister voor Latijns-Amerikaanse Betrekkingen verklaart dat de regering geen enkele inmenging zal accepteren. Hoe ze dat willen tegenhouden, geen idee, Hugo doet alsof z´n neus bloedt niets van aan en gaat gewoon zijn gang. De kanselier van Costa Rica, gevraagd naar zijn mening over de plannen van Hugo, sprak er zich liever niet over uit. Een aantal parlementsleden hebben de president om een verklaring gevraagd, Hugo´s plannen zouden namelijk de Centraal-Amerikaanse democratiën destabiliseren. De president is er echter eventjes niet en Zijn Broer heeft wat anders aan zijn hoofd. De geplande stemming over de eerste hervormingswet in het kader van het TLC kon gisterenavond namelijk geen doorgang vinden. De parlementsleden moesten namelijk hals over kop de vergaderzaal verlaten nadat de politie een bom had aangetroffen voor het gebouw. Dat bleek uren later een nepbom, maar toen zaten de parlementariërs alweer thuis voor de buis. Een woedende menigte had ondertussen de toegang tot het parlementsgebouw geblokkeerd en de demonstranten, veelal studenten en vakbondsleden, maakten geen geheim van hun plannen voor de volgende stemmingrondes. De tegenstanders van het TLC hebben zich georganiseerd in zogeheten Patriotische Comité´s accepteren de uitslag van het referendum niet, ze spreken van ¨frauduleus¨ en ¨mafiacratie¨. Natuurlijk roept de gevestigde orde dat Hugo hier zijn vingers in het spel zou hebben, bewijs dat maar eens, en dan nog, wat kunnen ze eraan doen. Washington steunt al sinds mensenheugenis haar welgezinde regeringen, partijen en nep-vakbonden, dan spreekt er niemand over ¨onacceptabele buitenlandse inmenging¨ en ¨ondermijning van de geïnstitutionaliseerde democratie¨. Nu draait Hugo de spies om en zijn de rapen gaar... Alle gekheid op een stokkie, een Bolivariaanse Kring opzetten om daar je geld mee te verdienen is natuurlijk geen optie. Zien ze hier ook niet graag, dat migranten zich met hun politiek bemoeien. Dan moet je maar wachten tot je een Tico-paspoort hebt. Toch benieuwd waar het straks beter toeven is, ook voor de gewone man en vrouw in de straat, in het Sociaal-Christelijke Paradijs van W, JP en A, of in het Socialisme van de 21ste eeuw dat Hugo wil realiseren in de regio? In Havana lacht de Oude zich een breuk... En de VS? Cheney, de vice-president, schijnt niet eens te weten waar Venezuela precies ligt. Afgelopen weekend riep ie dat Peru een betere president verdiende. Gevraagd naar hoezo, bleek ie het te hebben over Hugo, die wel president is, maar natuurlijk niet van Peru. Straks vallen ze nog het verkeerde land binnen en zetten ze een van de weinige vriendjes die ze nog hebben in Latijns-Amerika af...
Wat anders, nu is Limon onder water gelopen. Maar de wind is gedraaid, de lente komt eraan. Gisteren heeft Natasha voor het eerst kunnen zonnen. De kinderen van de buren kwamen kennismaken en Ramona heeft er drie vriendjes bij. Ikzelf was druk bezig de hondjes van het dak te krijgen. Klotskop en Maiah hadden zich door de spijlen van het balkonhek gedrongen en stonden op het afdak. Ik maar roepen en roepen. Klotskop luisterde zowaar en wist zich door de spijlen terug te wurmen. Maiah had daar geen zin in en ging maar eens het afdak verkennen. Er zat niks anders op dan met gevaar voor eigen leven het afdak te beklimmen om de stommeling te vangen.

Over godsdienst en aanverwante zaken

De krant is hier elke dag weer een bron van vermaak. Behalve wonderbaarlijke statistieken die van alles en nog wat moeten aantonen staan er ook dagelijks de nodige colums in. In een van die colums woedt nu al wekenlang een strijd over het al dan niet bestaan van een Dios Todopodoroso. Priesters hekelen de evolutietheorie en weigeren af te stammen van een aap. Agnosten beweren dat een mens helemaal niet kan weten of god nou wel of niet bestaat en de atheisten schudden het hoofd bij zoveel geloof en bijgeloof. De mens heeft god gecreeerd en niet andersom. Dat wil er bij de gelovigen natuurlijk niet in. Zij houden vast aan een goede en almachtige vader. Nu heeft de R.K. Kerk het in deze gebieden niet makkelijk. De grondwet van Costa Rica rept over het katholicisme als staatsgodsdienst, maar dat is een stuk papier. Waren ooit 98% van de Tico´s katholiek, nu noemt zich nog 70 religieus en daar nog niet de helft van noemt zich praktizerend gelovig. Dat is dus een derde van de bevolking. De macht en de invloed van de bisschoppen is duidelijk tanende. Moesten de politici vroeger terdege rekening houden met de papen (behalve dan in Mexico waar de Kerk na de Revolutie werd onteigend en de nodige priesters tegen de muur werden gezet), dat is dus steeds minder het geval. Alleen de oudjes gaan nog trouw ter kerke en doen braaf wat meneer pastoor zegt, of niet natuurlijk. De Almachtige God kan wel veel verbieden, verboden vruchten smaken nu eenmaal het best... Natuurlijk proberen de bisschoppen in Latijns-Amerika het nog steeds, maar met steeds meer minder succes. De Venezuelaanse Bisschoppenconferentie heeft zich een week geleden uitgesproken tegen de grondwetshervormingen van Hugo. Een aantal media, op handen van Chavez, riepen vervolgens dat de bisschoppen zich er buiten moesten houden. De bisschoppen riepen daarop dat ze toch echt niet konden tolereren dat Venezuela zou veranderen in een socialistisch, marxistisch en leninistisch soort tweede Cuba en repten over vervolging door de staat en grove hetze. Nu wordt in de wijzigingsvoorstellen met geen woord gerept over socialisme, marxisme of Vladimir Oeljanov, maar dat terzijde. Nee, de gelovigen moesten in december toch echt tegen stemmen. De bisschoppen kondigden verder nog aan dat ze bij de Paus hun beklag zouden doen over Hugo en dat ze de lagere priesters die Chavez wel steunen zouden aangeven... Lekkere heerschappen. Chavez haalde daarop uit door de bisschoppen uit te maken voor ¨onwetende domkoppen, perverselingen en leugenaars¨. Het heeft er trouwens alle schijn van dat Chavez het aanstaande referendum ruim gaat winnen. Dan hadden we afgelopen zondag dus de verkiezingen in Guatemala. Kerken van divers pluimage hadden hun steun uitgesproken voor de uiterst godvruchtige ex-generaal, maar dat heeft niet mogen baten. Colom, die er openlijk voor uitkwam wel te geloven maar dan niet in een timmerman aan een kruis maar in de oude Maya-goden, heeft het dus gewonnen. Evo Morales schijnt in Bolivia een aanhanger te zijn van het Inca-geloof trouwens. Of Hugo gelooft in een Dios Todopodoroso is onbekend. Hij gelooft wel in de duivel, want die zetelt volgens hem in het Witte Huis. Met de priesters en bisschoppen in Costa Rica gaat het ook niet al te goed. Wist een invloedrijk priester genaamd Padre Minor Calvo enige jaren geleden nog zijn aanhangers te mobiliseren voor een Kruistocht tegen de Homosexualiteit wat zoals bekend een uitsterst verderfelijke doodzonde is, aan de populariteit van Padre Calvo kwam plots een eind toen de politie hem ´s nachts in zijn auto aantrof in het gezelschap van een jongeman. De auto stond op een parkeerplaats in een alom bekend uitgaanscentrum voor de homosexuele medemens, de homowijk van San Jose zeg maar. De Padre, met zijn broek op z´n knieën, beweerde dat ie de jonge Adonis rijles aan het geven was maar dat wou er bij niemand echt in. Een journalist, Parmenio Medina, wierp zich op de zaak en liet niet meer los. Er bleek nog meer aan de hand met de goede Padre. Het financieel management van zijn katholieke zender Radio Maria bleek financieel wanbeheer. Geld zoek. De zender werd gesloten en de Padre zou naar Italië zijn gestuurd door zijn kerkelijke superieuren. De bisschoppen dus. Na de uiterst wrede en raadselachtige moord op de hardnekkige journalist Medina werd de Padre echter aangetroffen in een finca in Cartago. De Padre staat momenteel voor de rechter, beschuldigd van fraude en het opdracht geven voor de moord. De Padre, hij draagt nog steeds zijn patersoutfit, ontkent natuurlijk alles en rept over een samenzwering en een complot tegen de Kerk. Hem hangen nu 20 jaar boven het hoofd. De bisschoppen, die hem dus hadden verstopt, houden nu wijzelijk hun mond... Verder is er nu een nieuwe wet van kracht die het de katholieke scholen verplicht om het nationale schoolplan te volgen, willen ze nog in aanmerking komen voor subsidie. De bisschoppen waren daar furieus tegen, het curriculum was volgens hen immoreel en onethisch. Onkatholiek. De minister hield nu echter eens voet bij stuk en herhaalde dat de scholen voor 1 november het contract met het ministerie moesten ondertekenen, anders zou de geldkraan dicht gaan en mochten de bisschoppen er zelf voor opdraaien. En immoreel en onethisch of niet, geld is geld, en de bisschoppen gaven de scholen opdracht om toch te tekenen. Vijf colleges hebben de bisschoppelijke opdracht naast zich neergelegd, zelfs hun eigen scholen hebben ze niet meer in de hand...
Niet alleen het neo-liberalisme is tanende, ook de R.K. Kerk is dus duidelijk op z´n retour. Het komt nog wel eens goed hierzo.

Kopje koffie?

De koffieboeren gaan dit jaar 17% meer verdienen, juicht de krant. Op de beurs van Nueva York wordt dit jaar $139 betaald voor een quintal (46 kilo), maar liefst $20 meer dan een jaar geleden. Van $119 naar $139 is inderdaad ongeveer een zesde meer. Dat heeft de krant inderdaad goed uitgerekend. Wat de krant voor het gemak even vergeet is dat de dollar anno 2007 met meer dan 17% in waarde is verminderd ten opzichte van de dollar anno 2006. Voor het gemak wordt ook maar even de inflatie van 9% vergeten. De koffieboer mag dan meer dollars vangen, de reeële koopkracht daalt met grofweg 10%... De koffieleut in Nueva Yersey moet inderdaad volgend jaar meer betalen voor een bakkie, voor de Purmerendse equivalent zou de prijs eigenlijk moeten dalen, als de koffiebranders de winst tenminste niet in de eigen zakken steken. Of erger, de prijs in euro´s ook met 17% gaan verhogen, wijzend naar de stijgende wereldmarktprijzen... Met de eigenaars van de grote koffieplantages hoeft niemand medelijden te hebben, die verdienen genoeg. Steen en been klagen ze dat ze niet genoeg koffieplukkers kunnen vinden. En we betalen nog wel 10% meer dan vorig jaar, echt waar. Waar de plukker dus 20% minder mee kan kopen... En wat krijgt de plukker voor een dag bottenbrekend werk? 800 colon per mand, roept de eigenaar. De Nica, want het rotwerk wordt steevast uitbesteed aan de noorderburen, heeft aan het eind van de dag met veel mazzel 4 mandjes bij elkaar geplukt en vangt dus net iets meer dan 4 euro... Dank je de koekoek dat ze geen plukkers kunnen vinden, pluk de besjes lekker zelf...
De koffieoogst is nu in volle gang. Om een uur of zes ´s ochtends arriveren de vrachtwagens om de plukkers af te zetten bij de plantages rondom ons huis. Om een uur of vijf worden de plukkers, vaak hele families met kleine kinderen, weer opgehaald. Nee, erg vrolijk kijken ze niet... Illegaal, onverzekerd, 4 euro per dag, en daar moeten ze dan ook nog de crimineel van betalen die ze de grens heeft overgesmokkeld... Geen wonder ook dat de kleine Tico-koffieboer met zijn manzana grond (2/3 hectare) die de besjes zelf plukt, er het bijltje bij neergooit. Ecologische hooglandkoffie, daar wil het Westen wel iets meer voor betalen, dat is waar. Maar een hectare hoogland produceert minder qua kilo´s. De besjes zijn harder (en de kwaliteit daardoor beter), maar het zijn er per plant een stuk minder. Komt nog bij dat er minder eco-koffieplanten op een hectare kunnen want in tegenstelling tot de niet-eco variant kan de eco niet tegen de volle zon en moet de boer dus bomen tussen de koffiestruiken planten voor wat schaduw. Natuurlijk, die bomen leveren over een jaar of 20 ook geld op, zeker als het cederbomen zijn. Maar dan moet de boer wel eerst 20 jaar geduld oefenen... Nee, voor de kleine koffieboer zit er niet echt muziek in. Een manzana levert omgerekend $500 dollar per jaar op. Daar kun je gewoon niet van leven. Steeds meer kleine producenten gooien hun lapje grond in de verkoop en zoeken hun heil elders. Voor de grootgrondbezitter is het een heel ander verhaal. Die koopt de kleine lapjes op en zet wat slaven aan het werk. De buurman met zijn 300 ha. komt op meer dan $200.000 bruto per jaar. Trek daar $40.000 ¨loonkosten¨ vanaf en nog wat dollars voor hoogwaardig landbouwgif en het is wel duidelijk hoe die zijn kast van een landgoed financiert. Belasting? Nooit van gehoord. Voor zijn knechten ziet het er ietsje anders uit. Gezien hun ¨inkomen¨ is het geen wonder dat de pulpero de sigaretten per stuk verkoopt. En dan nog op de pof ook... Toen ik de eerste keer bij de pulpero kwam en er behalve melk, jus en groente ook nog twee pakjes Delta bestelde viel de brave man bijna van zijn stokje. ¨Twee pakjes, niet twee stuks, weet U dat wel zeker?¨ Als ik nu de pulperia inwandel grist de man gelijk 2 pakjes uit het rek. Tegenwoordige tijd, jawel, want mijn halfslachtige poging om te stoppen is niet meer geworden dan dat, een ¨poging¨. Precies 12 uur heb ik het volgehouden... Maar de twee pakjes gaan nu wel iets langer mee, dus wie weet komt het er ooit nog van...

Het is al met al wel duidelijk dat de gemiddelde Tico het dus niet breed heeft. En dan wordt Costa Rica ook nog eens als relatief welvarend gezien. Komt de Nica hier nog 4 euro per dag, thuis haalt ie net de helft. De Maya in Guatemala moet het met nog minder doen, die haalt net anderhalve euro. Geen wonder dat steeds meer Latino´s tabak krijgen van het neo-liberale experiment. De echte winst met de hier verbouwde producten wordt in het Westen gemaakt. Hier resteert voor de meesten armoede. Natuurlijk, de heersende klasse (om het maar een ouderwets marxistisch te zeggen) pikt haar graantje mee. Die hebben geld zat voor nog een Jeep en nog een groter plasmascherm... De meerderheid heeft er in deze contreien zoals gezegd genoeg van en hoopt maar dat Hugo c.s. het er beter vanaf brengen. Ook Guatemala heeft het zinkende neo-liberale schip inmiddels verlaten. Afgelopen zondag heeft Colom er de verkiezingen gewonnen van oud-generaal en fascist Molina. Tot groot verdriet van Washington, en ook in het Casa Presidencial in SJ werden ze er niet echt vrolijk van. Ze hopen nu maar dat Colom het ietsje rustiger aanpakt dan Chavez en Correa en dat ie het TLC niet in de prullenbak flikkert... Goed, het heeft er alle schijn van dat het Achtertuintje van de VS steeds kleiner wordt. Straks resteert alleen nog de Dominicaanse Republiek en blijken de President en Zijn Broer op het verkeerde paard te hebben gewed...

Denguebestrijding

Zoals jullie weten zitten we hier boven de muggengrens. Af en toe lift er een beestje mee met de bus de berg op om vervolgens zielig het loodje te leggen, het is ze hier gewoon te koud. Dankzij de klimaatverandering en opwarming van de aarde voelen allerlei muggensoorten zich ondertussen wel thuis op een hoogte van 1000 meter en dus ook in steden als San Jose, Alajuela, Heredia etc. Een van die muggensoorten, de Aedes aegypti is verantwoordelijk voor de verspreiding van dengue, oftewel knokkelkoorts of breakbone fever. Dit jaar werden, tot nu toe zo´n 24.000 Costaricanen geveld door die ziekte, waarvan minstens 7 permanent. Hoeveel toeristen die ziekte hebben geëxporteerd is onbekend. Er zijn op dit moment 4 soorten dengue. Wordt je voor de eerste keer besmet, dan lig je twee weken plat. Enig voordeel: je bent daarna wel immuun voor de variant waar je ziek van werd. Helaas niet voor de 3 resterende varianten. Neemt een van die 3 je vervolgens te grazen, dan is het ziekteverloop heel wat ernstiger. In het ergste geval beginnen allerlei organen te bloeden en overleef je het dus niet. De kans op een dodelijk verloop is, net als bij de gewone griep, het grootst bij kleine kinderen en bejaarden. Een geneesmiddel of preventieve inenting is er dus niet. Het beestje moet dus fysiek worden bestreden, en het opruimen van de broedplaatsen is daarbij het meest effectief. De vrouwtjemug deponeert haar eitjes het liefst in plassen water in vuilnishopen en bejaarde autobanden. Lekker warm. Jaarlijks gaan er zo´n 800.000 autobanden met pensioen en de meesten daarvan worden gewoon weggegooid en belanden op een braakliggend stukje grond of in de achtertuin. Op 15 november, en dus voor dit dengueseizoen sowiso te laat, wordt een wet van kracht die de verkopers van autobanden verplicht de afgedankte exemplaren terug te nemen. De consument is dan wettelijk verplicht de pensionados in te leveren. De bandjes moeten dan terug naar de fabrikant voor recycling. Zoals gezegd, voor dit jaar helpt het niet meer veel, en het is nog maar de vraag of de Tico zich van deze wet wel iets aantrekt... Naast oude autobanden zijn dus ook hopen basura langs de straatkant, braakliggende terreinen, hofjes, stegen en tuinen favoriet bij de vrouwtjes. In de afgelopen maanden zijn honderden ambtenaren van het ministerie van gezondheid het land ingetrokken om de ergste probleemgevallen in kaart te brengen. De gegevens zijn verwerkt, en het ministerie heeft inmiddels de 81 gemeentes in het land opdracht gegeven de basurahopen te verwijderen. Zes van de 81 hebben gehoor gegeven aan het ministerieel bevel. De gemeentes in Guanacaste en Limon doen gewoon alsof hun neus bloedt. Of het ministerieel bevel is nooit aangekomen omdat het faxapparaat het al jaren geleden heeft begeven, dat kan natuurlijk ook nog... Waar het vuilnis wel wordt opgeruimd, dat zijn de toeristencentra en de toeristenstranden. Uit welbegrepen eigenbelang hebben de hoteliers en horeca-ondernemers daar zelf een vuilnisophaaldienst georganiseerd. Waar de toerist zich niet laat blikken, is dus ook geen vuilniswagen te bekennen en blijft de rotzooi net zolang liggen tot dat de plaatselijke bevolking de stank wel weer genoeg vindt en het zaakje in de fik steekt... La Nacion heeft van de week geprobeerd in contact te komen met de gemeentes Nicoya, Liberia, Limon, Santa Cruz en Cañas, de vijf gemeentes met de meeste dengue-gevallen. Waarom is de bestrijding van dengue (en dus het opruimen van de basura) geen prioriteit in jullie gemeente, wilde de krant weten. Niet een van de vijf heeft gereageerd... Dan maar gebeld met de directeur gezondheidsbevordering: ¨Nee, klopt. Onze strategie werkt alleen in functionerende gemeentes die het belang ervan inzien¨. En hoezo kan het dan andere gemeentes niets interesseren? ¨Zij richten zich liever op andere zaken die bestuurlijk gezien minder gecompliceerd zijn¨. Je kan je natuurlijk afvragen wat er nu bestuurlijk gezien gecompliceerd kan zijn aan het organiseren van een vuilniswagen, of voor mijn part een pickup, en schoppen en bezems voor de mannen van Publieke Werken, maar die vraag wordt niet gesteld, niet door de directeur, en ook niet door de krant... Curieus genoeg krijgt het Nationale Ziekenfonds voor bestrijden van het probleem dan weer wel hulp van particuliere bedrijven, hier ¨strategische ondernemingen in de strijd tegen dengue¨ geheten. Blijkbaar beschikken ze bij de Bierbrouwerij Costa Rica wel over bestuurlijke daadkracht. Het gemeentelijk bestuur overdragen aan de brouwers, dat zouden ze nog kunnen doen... Kortom, het landelijk bestuur is traag en weinig capabel, gemeentelijke overheden bestaan vaak alleen op papier. En onze President en Zijn Broer? Die hebben het druk, druk, druk. Net terug van de Chinareis, zijn ze alweer bezig met de koffers pakken voor de 17de Ibero-Amerikaanse Top van Staatshoofden en Regeringsleiders om daar te praten over de armoede op het continent. Onze president gaat daar wijze woorden wijden aan ¨sociale cohesie¨ en wijzen op zijn behaalde successen... En dat staat volgende week dan allemaal in de krant, ja ja, de krant van Fabeltjesland...

Costa Rica TV

Is je hoofd nog op het feest van gisteren? Wat goed dat er Alka Seltzer is!!!
Heeft u hangbillen? Bestel dan nu deze speciale Franse push-up spijkerbroek!!!!
En als u NU 2 peperdure NASA-zonnebrillen bestelt krijgt u er een vilten brillenpoetsdoekje bij cadeau!!!! Completamente GRATIS!!!!!
TV-commercials in Costa Rica zijn serieus grappig, alleen worden ze natuurlijk tot vervelens toe herhaald in zwevende reclameblokken die zonder overgang opeens beginnen, terwijl je naar een film of serie zit te kijken.
Vooral hun eigen variant van Tel Sell, die met korte schreeuwerige filmpjes een hele reeks maffe apparaten en zalfjes aanprijst blijft ons verbazen. Prijzen noemen ze nooit, maar je moet Meteen bellen met een of ander gehaaid callcenter, waar ze wel een fijne afbetalingsregeling inclusief woekerrente met je willen treffen. Dat is hier trouwens heel gewoon, werkelijk van alles koop je hier op afbetaling. Reclames vermelden dan ook telkens in chocoladeletters hoeveel je per 2 weken moet afbetalen, maar het totale bedrag- nog zonder de rente- moet je met een vergrootglas zoeken.
Als u nu de Spin Spa bestelt (een douchekop met tien ronddraaiende borstels erbij) kunt u voortaan happy leven, want dit werkt echt tegen alles! Spierpijn, acné en eeltvoeten en nog twintig kwalen meer!!!!! Of bestel een Ki-motion voetenschud-apparaat en je rugpijn, depressies en slapeloosheid verdwijnen als sneeuw voor de tropenzon. En met Tel-Sells speciale haarstrijkijzer verandert je vrolijke krullebol subiet in glad, plat & tuttig kapsel waar je in Costa Rica mee voor de dag kan komen op je werk en in de disco! Voor het afslanken hebben ze speciale fatburnerpillen (op basis van speed met wat vitaminen) en als U er ook een slender-trilband bijkoopt, kunt u heerlijk op de bank hangen voor de TV, met een bak chips erbij, en de kilootjes verdwijnen echt helemaal vanzelf! Binnen een week en ze komen gegarandeerd nooit meer terug!
Ook aan de heren wordt gedacht: het Kleen Kut (echt waar) scheerapparaat maakt korte metten met uw borstelwenkbrauwen, woeste bakkebaarden en uitgroeiende neus- en oorharen! En een perzikhuidje krijgt u ervan! En mocht u misschien erectie-problemen hebben dan is dat met deze 100 % natuurlijke wonderpillen voorgoed verleden tijd!
SI está garantizado!!!!!!!!! Bel nu want de eerste 25 bellers krijgen er nog een grote plastic pot speciale supercreme bij tegen pigmentvlekken en rimpels. Completamente GRATIS!!!!! Tussen deze eindeloze stroom flauwekulreclame´s door (wie zou die rommel eigenlijk kopen?) kun je dan de reguliere programma´s bekijken: nagesynchroniseerde oude films en series uit Hollywood met steeds dezelfde Spaanse stemmetjes (en om de 5 minuten de onvermijdelijke commercial break), daarnaast heel veel bloederige nieuwsrubrieken met close-ups van verkeersslachtoffers en waterlijken en allerlei schandalen en liegende politici . Ook heel wat Jerry Springer-achtige vecht- en schreeuwshows: ´Mijn moeder is er met mijn vriend vandoor!´; dat werk. En natuurlijk de Zuidamerikaanse telenovelas waar iedereen hier speciaal voor wakker blijft: verheffende feuilletons met namen als: ´Sin tetas no hay paraiso´ (zonder tieten,geen paradijs) en ´Hasta que la plata nos separa´ (mijn leven als golddigger): tenenkrommend slecht geacteerde verhaaltjes, die vooral over hoeren en mafiosi gaan, houden hier iedereen aan de buis gekluisterd. Nou ja, de dames dan, want de heren kijken liever naar Gol Bimbo en internationale voetbalwedstrijden.
Intussen snakken wij hier hevig naar een schotelantenne zodat we eindelijk weer eens naar van die saaie, gedegen National Geographic-achtige documentaires kunnen kijken waar we ons in de cultuursteppe van Purmerend ook altijd mee zoet hielden: het leven van rode pijlgif-boomkikkers in de tropische wolkenbossen van Costa Rica en dergelijke dingen meer. Daar doen ze hier niet aan namelijk, het bos brrr da´s voor enge beesten (en toeristen); daar blijvende rechtgeaarde Tico´s liever ver bij uit de buurt en dat hoeven ze dan ook niet op hun TV te zien. Wonen ze in zo ongeveer het mooiste land ter wereld, hebben ze daar totaal geen oog voor en streven ze liever de hierboven beschreven Noord-Amerikaanse plastic Tel Sell lifestyle na (in Europa ook niet onbekend). Al kunnen de meeste mensen hier die wonderbaarlijke handelswaar bij lange na niet betalen en raken ze, net als de Murkins zelf trouwens, langzaam maar zeker steeds meer verstrikt in het web van de louche krediethaaien waar ze zo roekeloos mee in zee zijn gegaan, Así es la vida......(zo is´t leven, ook een telenovela die hier dagelijks op de buis te zien is)....En echt happy leven doen de meeste mensen met die apparaten, die veelal stof staan te vergaren onder hun bed, ook al niet....

Met dank aan de Europese Structuurfondsen!

De Europese Unie doet met jullie centjes dus aan ontwikkelingshulp, ook in Costa Rica. Negen op de tien bruggen staan op instorten en zijn eigenlijk te gevaarlijk om nog te gebruiken, maar alternatieven zijn er niet... De scholen in de Meseta Central zijn redelijk tot goed, best wel vergelijkbaar met West-Europa, daarentegen zijn de ´scholen´ in de periferie (het Noorden, Limon, Talamanca, Golfito etc. de naam school niet waard. Onderwijzers van enig niveau zijn niet of nauwelijks bereid om daar les te gaan geven. Geen wonder, schoolboeken zijn er niet, of ze vallen van ellende uit elkaar, pc´s zijn er al helemaal niet, het salaris is beroerd. De onderwijzers geven liever les op scholen van naam of privescholen. Hetzelfde verhaal gaat op voor de medische voorzieningen: nauwelijks apparatuur, slagers als chirurg. Een simpele breuk kunnen ze nog net aan, bij gecompliceerdere zaken moet je maar hopen dat de traumaheli op tijd is om je naar SJ te vliegen... Costa Rica zou ook wel hulp kunnen gebruiken bij het beheren/bewaken van de natuurreservaten. Ruim een kwart van de landoppervlakte is tot beschermd gebied gebombardeerd, maar alleen particuliere reservaten verdienen de naam reservaat. De overheid maakt nauwelijks geld vrij voor boswachters in de nationale parken. En dus hebben goudzoekers, stropers en houthakkers er eigenlijk vrij spel... Formeel hebben al deze zaken ook prioriteit, en de heren en dames politici beloven dan ook van alles: ¨Als de financiële ruimte er is, dan gaat het geld naar onderwijs, echt waar!¨ Komt er dan inderdaad geld (uit de VR China in dit geval) dan besteden ze dat liever aan zaken als een nieuw Nationaal Stadion. Onderwijs en medische zorg moeten nog maar even wachten. Maar terug naar de EU. Ook Brussel stelt dus structuurfondsen ter beschikking. Dat werkt als volgt: de plaatselijke, cantonale of landelijke overheid maakt zelf bedrag X vrij voor een ontwikkelingsproject en dient vervolgens bij Brussel een aanvraag in voor steun. Brussel bekijkt het plan en als de EU-ambtenaren vinden dat het project aan alle ontwikkelingscriteria voldoet legt Brussel er een zelfde bedrag X bij. Dat het kan werken, hebben we zelf in Ierland gezien. Met steun uit Brussel is daar een jaar of tien geleden de infrastructuur vernieuwd. Havens, telecommunicatie, the works. En Ierland is van armste land van de Unie uitgegroeid tot koploper, the Celtic Tiger. Of economische groei zaligmakend is, dat is weer een andere vraag, in principe kan Europese steun wel degelijk werken. Terug naar Costa Rica. Ook de gemeente Alajuela kan hulp goed gebruiken. Al was het maar om de krottenwijken rondom de stad aan te pakken, of voor de aanleg van een waterzuiveringsinstallatie zodat de rivieren weer rivieren zijn en geen open riolen. En toen de gemeente Alajuela hoorde van de Europese structuurfondsen hebben ze er wat ambtenaren opgezet om wat plannetjes te bedenken. De ambtenaren gingen voortvarend aan de slag, dienden een plan in bij de raad en de raad maakte een bedrag van omgerekend ruim 800.000 euro vrij. Twee maanden geleden ging het stadscentrum op de schop, de straten rondom het Parque Central (niet de slechste in de stad) werden opengebroken en er ontstond een gigantische bouwput. De werkzaamheden zijn inmiddels afgerond en Alajuela is een heuse voetgangerspromenade met sierklinkers rijker... Honderd meter verderop breek je je poten, de krottenwijken worden met de dag groter, en de waterzuiveringsinstallatie (waar al jaren over wordt gesproken) moet nog maar even wachten. Ze gaan er wat aan doen, echt waar...
Maar goed, Alajuela heeft nu dus een wandelpromenade. Niet dat je er veilig kan wandelen omdat het gebied autovrij zou zijn, natuurlijk niet. Taxi´s, vrachtwagens etc.: allemaal maken ze gebruik van de promenade en toeteren ze er vrolijk over heen. Trots verkondigd een groot bord bij de overdekte markt: ¨Project Boulevard 2007: mogelijk gemaakt door de EU (830.000 euro) en de Gemeente Alajuela (830.000 euro)¨. Natuurlijk, voor EU-begrippen een bedrag van niks, maar de gemeente Alajuela bulkt nou niet bepaald van de poen en had deze middelen toch echt beter kunnen besteden. Waren er dan geen protesten? Tuurlijk, en de werkzaamheden hebben ook een tijdlang stilgelegen omdat er klachten waren ingediend bij het MOPT (Ministerie voor Publieke Werken en Vervoer). De gemeente had namelijk geen vergunning aangevraagd voor het project en een van de wegen valt onder de verantwoordelijkheid van het Ministerie (officieel betreft het namelijk een doorgaande weg) en had niet zonder toestemming mogen worden opengebroken. Dat werd ook ruiterlijk erkend door het MOPT. De klagers hadden gelijk. Maar wat nu, de straten lagen open, het geld was al uitgegeven en de stapels sierklinkers lagen al te wachten... Gewoon weer dichtgooien met een bulldozer? Nou nee, zonde van de tegeltjes. Gemeente, maak het werk maar af, maar niet meer doen hoor! Volgende keer wel een vergunning aanvragen a.u.b! De boulevard ligt er dus nu, en de ambtenaren ten stadhuize kunnen er een trotse blik op werpen vanachter hun burelen... En een nog trotsere burgemeesteres mag straks, begeleid door de aartsbisschop, het lintje knippen...

Grootaandeelhouders

Vanmorgen naar de advokaat in SJ geweest om aldaar de oprichtingsacte van onze n.v. te tekenen. Die stukken gaan naar een Kamer van Koophandel-achtige instantie om daar te worden voorzien van een hele reeks zegels en stempeltjes. Over een week of wat krijgt de n.v. een cedula en kan ie aan de slag. Onze n.v. kent maar liefst 10 aandelen van elk 1.000 colon. Een oprichtingskapitaal van 13,50 euro... Met dat ´vermogen´ kan de n.v. van alles, zolang het maar op een of andere manier legaal is. Ikzelf ben natuurlijk de president-directeur van de onderneming, Natasha is financieel-directeur en de tweede groot-aandeelhouder. Het hoofdkantoor van de onderneming is statutair gevestigd in de diplomatenwijk van de hoofdstad, vlakbij de Chineze ambassade en het presidentieel paleis. Dat staat heel leuk op de visitekaartjes van de Narano S.A., want zo heet de eerste loot van ons zakenimperium. De 30 jaar oude Isuzu pickup (of de eveneens 30 jaar oude Toyota Landcruiser, daar ben ik nog niet uit..), de lap grond, het mobiele abonnement, verzekeringen, eventuele leningen, het komt allemaal op naam van de S.A.
Na het tekenen van de paperassen, en de mededeling van de advo dat we nu op zoek konden naar land en ook een mobieltje mogen aanvragen, en dat moet voor het eind van het jaar om ergens in de loop van 2008 dan ook daadwerkelijk mobiel te kunnen bellen, vertrokken we met de assistente van de advocaat naar het hoofdkantoor van de Fuerza Publica aan het andere eind van de stad om daar onze vingerafdrukken af te laten nemen en een stapel pasfoto´s in te leveren. Of we met een Tico of Tica getrouwd waren, wilde agente nr. 1 weten. Dan is een residencia geen probleem namelijk. Nee dus. Of we dan een in Costa Rica geboren kind hadden. Dat is namelijk makkelijke manier nr. 2. Nee, ook niet. Agente nr. 1 keek bedenkelijk. Op basis waarvan wilden we dan een residencia? Nou, senor en senora zijn pensionado, zegt de assistente. Aha, glimlachte agente nr. 1, dan is het allemaal geen probleem... Pfff, we mogen doorlopen. Agente nr. 2 stelde vervolgens een hele reeks vragen (lengte, gewicht, echte tanden of nep, wel of geen bril, heeft u tatoeages, grote littekens of lichamelijke vervormingen etc.) om de antwoorden in te voeren op haar oude pc. Het kantoortje doet tevens dienst als archief. Een wand was tot aan het plafond volgestapeld met dossiers over lopende strafzaken, bewijsstukken etc. Een grote chaos. Dat de Fuerza Publica toch nog met enige regelmaat zaken weet op te lossen of boeven te vangen met zo´n manier van dataverwerking, een raadsel. Nadat we onze inktvingers (het papiertje rept over ´digitale opslag´, maar het was wel degelijk gewone inkt...) hadden gereinigd onder een koude kraan op het binnenplein (wel zeep, geen handdoek), overhandigde oom agent twee roze papiertjes met daarop een foto en een duimafdruk. Diana, want zo heet de assistente, mag zich maandag met deze papiertjes bij Migracion vervoegen om na zes uur wachten de papiertjes af te geven. Dat schijnt het enige te zijn wat er nog aan ontbreekt om de procedure inzake verblijfsvergunning te starten. Of we nu wel of niet voor de 20ste van de maand een paar dagen naar het land van kameraad Ortega moeten, Diana wist het ook niet. Of we dus maar alvast de tickets moesten boeken? Nou nee, wacht maar even, want wellicht geeft de ambtenaar volgende week toch het verlangde papiertje af en zijn we in ¨tramite¨... Op weg naar buiten vroeg Diana waar we woonden. San Isidro dus. ¨O, da´s ook toevallig, ik ook¨. Blijkt ze dus een paar honderd meter de weg af te wonen met twee kinderen, waarvan er een Natasha heet... Volgende week komt ze met de kinderen langs om ze met Ramona te laten spelen. En de volgende keer dat we naar ons hoofdkantoor in de hoofdstad moeten, dan moet ik namelijk als president-directeur onze 10 aandelen persoonlijk ondertekenen, hoeven we dus niet meer met taxi of bus, dan rijden we gewoon met de ´buur´vrouw mee.